All Chapters of One Last Time: Chapter 101 - Chapter 110

“Hindi ko rin alam kung ano ang kaya niyang gawin!”Napatahimik si Mara.“May sinabi ba siyang kukunin niya ang mga bata?”“Wala.”“May sinabi ba siyang gusto niyang ilayo sila sa iyo?”“Wala.”“Kung ganoon, bakit mo agad iniisip ang pinakamasama?”Napayuko si Venice.Dahil kilala niya ang mundong kinabibilangan ni Romer.Alam niya kung gaano kalaki ang kapangyarihan ng pamilyang Rodrique. Alam niya kung paano tinitingnan ni Doña Elena ang mga taong hindi nito itinuturing na karapat-dapat sa apelyido nila.At alam niya kung gaano kadaling magdesisyon ang mga taong mayaman para sa mga taong wala silang pakialam na saktan.“Dahil hindi lang ako ang nakataya rito,” sagot niya. “Kung ako lang, kaya kong harapin si Romer. Pero mga anak ko ang pinag-uusapan natin.”“Alam ko.”&ldq

“Hindi ninyo ako tinanong kung ano ang gusto ko!”“Dahil hindi mo alam kung ano ang makabubuti sa iyo!”Saglit na natahimik si Romer.Pagkatapos, dahan-dahan siyang tumango.“Iyan ang palagi ninyong dahilan, hindi ba? Kapag hindi ninyo gusto ang isang desisyon ko, sasabihin ninyong para sa kapakanan ko. Kapag may taong hindi ninyo gusto, sisiguraduhin ninyong mawawala siya sa buhay ko. At kapag may tanong akong hindi ninyo gustong sagutin, sasabihin ninyong dapat na akong magpatuloy.”“Romer…”“Pero hindi na ako bata para manduhan ninyo ang buong buhay ko!”Nanginig ang kamay ni Doña Elena sa pagkakahawak sa tungkod.“Wala kang karapatang kausapin ako nang ganiyan.”“At wala rin kayong karapatang nakawin sa akin ang pitong taon na hindi ko na maibabalik!”Nabigatan ang katahimikang sumunod.Sa labas ng malalaking bintana, tahimik na gumagalaw ang mga puno sa hardin. Walang ibang tunog sa sala kundi ang mahi

Hindi nakasagot si Doña Elena.“Kung may alam kayo, sabihin ninyo na.”“Wala akong dapat sabihin.”“Kung iyan ang gusto ninyong panindigan, hindi na ako mag-aaksaya ng oras dito.”Kinuha ni Romer ang mga dokumento.“Romer, huwag kang basta aalis!”Huminto siya sa may pintuan, ngunit hindi lumingon.“May isa pa akong gustong sabihin sa inyo.”“Makinig ako.”“Kung lalapit kayo kay Venice, kung tatakutin ninyo siya, kung susubukan ninyong pakialaman ang mga bata, o kung gagamitin ninyo ang pangalan ng Rodrique para pilitin siyang gawin ang gusto ninyo, hindi na ako mananahimik.”“Binabantaan mo ba ako?”“Hindi. Binibigyan ko kayo ng pagkakataong huwag nang ulitin ang mga pagkakamaling maaaring sumira sa buhay ng mga taong wala namang kasalanan.”Dahan-dahan siyang humarap.“Kung

Pagkatapos, pinaandar niya ang sasakyan.Hindi na siya pupunta sa opisina ni Romer upang magpakitang mabait at maunawain.Hindi na siya maghihintay na piliin siya ng lalaking malinaw nang hindi siya gusto.Kung may paraan upang maunawaan kung bakit patuloy na bumabalik si Venice sa buhay ni Romer, hahanapin niya iyon.At kung ang nakaraan ang dahilan kung bakit hindi niya makuha ang lalaking gusto niya, sisiguraduhin niyang malalaman niya ang bawat bahagi nito.Kahit gaano pa kadilim ang katotohanan.Pagdating ni Miguel sa mansiyon, nadatnan niya si Doña Elena na nakatayo sa sala.Nasa mesa ang kahon ng tsaa.Hindi man lamang ito nabuksan.“Doña Elena?”Mabilis na humarap sa kanya ang matanda.“Nasaan si Romer?”“Nasa labas po siya. Sinabi niyang kailangan niya akong makausap.”“May sinabi ba siya sa iyo?”Nag-atubili si Migu

Matalim ang tinig ni Romer habang nakatayo sa harap ng malawak na bintana ng kanyang opisina. Hawak niya ang lumang dokumentong naglalaman ng pangalan ng babaeng minsang naging bahagi ng kanyang buhay, ngunit hindi na niya maalala kung paano ito naging mahalaga sa kanya.Sa kabilang linya, ilang sandaling natahimik si Miguel.“Sir, mayroon na po akong ipinapahanap tungkol sa kanya. Pero hindi pa natin nakukumpirma kung saan siya nakatira ngayon.”“Kung kinakailangan, kausapin mo ang lahat ng taong dating nakakakilala sa kanya. Hanapin mo ang dating address niya, mga rekord sa kumpanya, mga kakilala niya. Lahat.”“Opo. Mayroon lang po akong kailangang linawin.”“Ano iyon?”“Gusto ba ninyong makipagkita agad sa kanya kapag nahanap namin siya?”Tumingin si Romer sa dokumento.“Gusto kong malaman kung bakit naroon ang pangalan niya sa rekord ng araw ng aksidente ko.”“Posible pong wala siyang kinalaman sa nangyari, Sir.”“Posible rin namang mayroon.”“Kung ganoon, kailangan nating mag-ing