Lahat ng Kabanata ng คลั่งรักคุณเลขา: Kabanata 11 - Kabanata 20

เวลาช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันนี้เป็นวันที่ฉันทำงานที่นี่ครบสามเดือนพอดี และทางฝ่ายบุคคลก็แจ้งให้เข้าไปเซ็นสัญญาเป็นลูกจ้างของบริษัท เนื่องจากคุณการันต์ประเมินให้ผ่านโปรแล้วฉันจึงลงลิฟต์ไปยังชั้นยี่สิบสอง เพื่อไปที่ฝ่ายบุคคล แต่ในระหว่างทาง ฉันเดินก้มหน้าเช็กเอกสารที่อยู่ในซองอย่างเร่งรีบ เพราะเลยเวลานัดมาเกือบๆ สิบนาทีแล้ว แต่พลัน...“อุ๊ย!!” ฉันรู้สึกเหมือนเดินชนกับใครสักคนหนึ่ง ฉันไม่ทันได้มอง เลยทำให้คนที่โดนชนล้มไปนั่งพับกับพื้นฉันจึงรีบหันหลังกลับไปขอโทษขอโพยเขาเป็นการใหญ่ พร้อมช่วยประคองชายหนุ่มที่ฉันชนให้ลุกขึ้น แต่เอ๊ะ...ใบหน้าของเขาคนนี้ช่างดูคุ้นตาเหลือเกิน“เอ่อ...เธอคือ...เดี๋ยวนะ...” ฉันพยายามนึกชื่อเขา ติดอยู่ตรงมุมปาก แต่จำไม่ได้สักที“เฮ้ย...นี่นาราใช่รึเปล่า เรา ‘ปวิน’ ไง จำเราได้รึเปล่า” เขาโพล่งขึ้นมา พร้อมกับรอยยิ้มกว้าง และท่าทางดีใจสุดขีด“เออใช่ ปวินจริงๆ ด้วย ดีใจจัง นี่ไม่เจอกันนานแค่ไหนแล้วเนี่ย”เราทั้งสองคนโผเข้ากอดกันกลมด้วยความดีใจ สิบกว่าปีที่ไม่ได้เจอกัน หากจะเล่าย้อนความ ฉันกับปวินเคยเรียนมัธยมต้นที่เดียวกัน แต่พอขึ้นมัธยมปลาย ปวินต้องย้ายตามครอบครั

“เชี่ยละไงพวกมึง นาราแม่งไปแล้วว่ะ แล้วเราจะเอามันกลับบ้านยังไงล่ะทีนี้” พุดเดิ้ลพูดขึ้นมาหลังจากเห็นนาราสลบเหมือดอยู่ที่โต๊ะ หน้าแทบจะจิ้มจานกับแกล้ม“บ้านมันอยู่ไหนล่ะ ฉันจะรู้ไหม พุดเดิ้ล แกปลุกนาราขึ้นมาถามก่อนดิ๊” ภูผาบอกให้พุดเดิ้ลเขย่าตัวนาราให้สติกลับคืนมา “ปวิน แกล่ะรู้ไหม”“รู้ว่าอยู่แถวฝั่งธน แต่ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน”ในขณะที่ทุกคนเถียงกันอยู่นั้น นาราค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา จริงๆ แล้วโสตประสาทของเธอยังได้ยินทุกอย่างนะ แค่เปลือกตามันหนักเกินกว่าจะเปิดมันขึ้นมาก็แค่นั้นเอง“พวกแก...เดี๋ยวฉันเรียกแม่มาร้าบ ม่ายต้องห่วง…เว้ย ฉันบอกแม่ไว้แล้ว” นาราพูดยานคางตามสไตล์คนเมา เธอใช้มือที่เกือบจะไร้เรี่ยวแรง ล้วงมือถือออกมาจากกระเป๋าสะพายใบเล็ก ก่อนกดไปยังหมวดหมู่เบอร์โทรที่เธอเพิ่มเป็นรายการโทรด่วนเอาไว้ และแค่สองตู๊ดคนปลายสายก็กดรับ“อึก...คุณนารินค้า นารามาว กลับไม่ไหวแย้ว มารับนาราหน่อย ร้านเดลี่ มูฟ มูฟ อะไรสักอย่าง คุณนารินหาเอาในกูเกิลแมพได้เบยนะค้า” นาราคุยกับคนในสายด้วยน้ำเสียงออดอ้อน พอเจ้าตัวกดวางสาย ก็ค่อยๆ เอาหัวพิงไหล่ภูผาไว้ ก่อนที่รอบนี้สติทั้งหมดของเธอจะหายไปจริงๆเกือบชั่วโม

| การันต์ | “ร้อนๆ นาราร้อน อยากอาบน้ำ”ยังไม่ทันที่ผมจะเปิดตู้หยิบของ คนบนเตียงพึมพำออกมาเบาๆ และเริ่มกระฟัดกระเฟียด ตีแขนตีขาอย่างกับเด็กน้อย แถมยังพยายามใช้มือถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนเกือบหมด เหลือไว้เพียงบราลูกไม้ กับกางเกงในตัวจิ๋วสีดำเข้าชุด“เฮ้ย...คุณ ไหวไหมเนี่ย” ผมรีบเข้าไปดึงมือของคนบนเตียงมารวบไว้ ก่อนที่เธอจะไม่ได้สติจนถอดอาภรณ์สองชิ้นสุดท้ายนั่นออกจากตัวผมต้องทำอะไรสักอย่าง...ผมจึงรวบรวมพละกำลังที่เหลืออยู่ อุ้มคุณเลขาตัวยุ่งเข้าไปในห้องน้ำ“ปะ...อาบน้ำก่อน จะได้สดชื่น นอนสบาย” ผมพูดเพื่อให้เธอสงบลง แต่เหมือนผมพูดกับอากาศ หรือไม่ก็ผีในห้อง ไร้ซึ่งสัญญาณตอบรับร่างที่ไร้สติของคุณเลขาถูกผมโอบอุ้มไปที่อ่างอาบน้ำ ซึ่งตอนนี้น้ำอยู่ในระดับที่พอดีแล้ว เทียนหอมโชยกลิ่มหอมอ่อนๆ แตะจมูก และส่องแสงสลัวชวนให้ผ่อนคลายผมค่อยๆ วางเธอลงไปในอ่างอย่างระมัดระวัง ก่อนจะถอดเสื้อผ้าตัวเองออก เหลือแต่บ็อกเซอร์ตัวน้อยไว้ แล้วค่อยๆ เอาตัวเองหย่อนลงอ่างตามไป ผมจัดท่าทางให้ตัวเองนั่งซ้อนอยู่ด้านหลัง ส่วนคนด้านหน้านั่งอยู่กลางหว่างขา จากนั้นจึงจับเธอให้ทิ้งน้ำหนักตัวเอาแผ่นหลังเนียนนุ่มมาพิงไว้

| นารา | ภาพตัดตั้งแต่อยู่ร้านเหล้า ฉันจำอะไรไม่ได้เลย รู้ตัวอีกทีก็นอนอยู่บนเตียงนุ่มนี่แล้ว แล้วที่นี่คือที่ไหน ฉันมาทำอะไร แล้วฉันมาที่นี่ได้ยังไง คำถามร้อยแปดพันเก้าเริ่มประเดประดังเข้ามาในหัวแล้วเมื่อกี้ฉันก็ฝันโคตรประหลาด ฝันว่าฉันกับคุณการันต์ เรากอด จูบ แล้วก็ เอ่อ...เขาใช้ปากทำให้ฉันจนเสร็จ! แถมในฝันนั่นมันเหมือนจริงสุดๆแค่ตอนนี้...เมื่อนึกถึงฝันนั่น ฉันยังรู้สึกเสียววูบวาบแปลบๆ ตรงท้องน้อยอยู่เลย สงสัยไม่เจอหน้าเจ้านายหลายวัน คงจะคิดถึงแหละมั้ง ฉันคิดในใจ พลางลุกขึ้นนั่งหรี่ตาปรับโฟกัสมองซ้ายมองขวาเฮ้ย...อีกแล้วเหรอเนี่ย!!แสงบางๆ จากโคมไฟตรงมุมห้อง ทำให้ฉันมองเห็นใครบางคนที่คุ้นเคยนอนหลับสนิทอยู่ข้างๆ ใบหน้าหล่อเหลาไม่มีที่ตินี่ ไม่ใช่ใครที่ไหน คุณเจ้านายฉันนั่นเอง คำถามคือฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? และเขากลับมาจากยุโรปตอนไหน?แต่ที่แปลกกว่านั้นคือเสื้อผ้าฉันถูกถอดออกจนหมด จะมีก็แค่ผ้าขนหนูพันหน้าอกเอาไว้ นั่นทำให้ฉันรีบสำรวจตัวเอง แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดตรงไหน หรือรู้สึกโดนรังแกแต่อย่างใด หรือเมื่อคืนฉันเมาหนัก อาจจะอ้วกใส่เสื้อผ้าตัวเอง เลยทำให้มีสภาพเป็นอย่างที่เห็น…แ

| นารา | ฉากรักยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง คนตรงหน้าคลายกอด แล้วรวบสองมือของฉันเอาไว้เหนือหัว เรายังคงแลกลิ้นเกี่ยวกระหวัดโต้ตอบกันไม่หยุด จนสักพักเขาจึงเปลี่ยนเป้าหมายไปยังส่วนหน้าอก ขยับหน้าชิดแวะโลมเลียรอบหัวนมสีอ่อนของฉัน ก่อนจะผละมือออก และเริ่มปลดเปลื้องเสื้อยืดตัวหลวมกับกางเกงของตัวเองออกคุณการันต์โน้มตัวลงมาหาฉันอีกครั้ง คราวนี้เนื้อแนบเนื้อ อกแนบอก รวมทั้งน้องชายและน้องสาวของเรา ที่กำลังถูไถหยอกล้อกันไปมาอย่างที่สมองไม่ต้องสั่ง ร่างกายมันเป็นไปเองตามธรรมชาติ เราต่างเด้งตัวตอบรับเป็นจังหวะขึ้นลงสอดประสานกับจังหวะรุกเร้าของกันและกันฉันกำลังจะตาย...ตอนนี้ฉันขนลุกทั้งตัวแล้ว ใครก็ได้ช่วยที!!คนบนร่างยังคงซุกไซ้ ลงลิ้นเลียวนไปทั่วทั้งตัวของฉันอย่างที่อารมณ์จะนำพา เขากำลังกลืนกินฉันไปทั่วร่าง และตอนนี้กำลังเลื่อนต่ำลงไปเรื่อยๆมันช่างเหมือนกับฝันเมื่อคืนเป๊ะ!! คนตรงหน้าแยกสองขาของฉันให้กางออกจากกัน พร้อมเข้าจู่โจมตรงขาอ่อนด้านใน เขาพรมจูบ ดูดเม้ม บางทีก็ใช้ลิ้นลากเลียวนอยู่ตรงนั้นสลับกันไปซ้ายทีขวาที โดยที่เขาไม่ยอมแตะหนูนาราน้อยเลยสักนิดเขากำลังแกล้งฉันแน่ๆ เขากำลังทำให้ฉันขาด