All Chapters of คลั่งรักคุณเลขา: Chapter 41 - Chapter 50

| การันต์ | เป็นเธอที่ทนไม่ไหวซะเอง!! เห็นไหม…แค่ยิ้มพิฆาตนิดเดียวกับสัมผัสที่แผ่วเบานั่น เธอก็ยอมผมแล้ว ตอนนี้ผมเริ่มรู้จุดอ่อนของเธอเพิ่มขึ้นแล้ว ผมนี่เก่งจริงๆ!!ความลื่นจากแก่นกายที่ถูกชโลมด้วยน้ำมันนวด ถูกแบ่งปันไปให้บั้นท้ายของอีกคน มือผมเริ่มอยู่ไม่สุข ผมใช้ปลายนิ้วกวาดน้ำมันที่แฉะอยู่บนตัวลูบไล้เบาๆ ตรงปากช่องทางรักของเธอ“อ๊ะ สะ…เสียว ซี้ด~”เห็นไหม!! แค่สัมผัสแผ่วเบาก็ทำให้คนตรงหน้าเริ่มตัวสั่น ร้องครวญครางออกมาได้แล้ว ผมทาน้ำมันนวดจนแน่ใจว่าปากทางลื่นและอีกคนจะไม่เจ็บหากผมล่วงล้ำเข้าไปผมที่กำลังจะยื่นมือไปจับเจ้าการันต์น้อยก็ต้องชะงัก เมื่อคุณหมอนวดจำเป็นจับหมับตัดหน้าไปแล้ว ก่อนค่อยๆ จ่อมันเข้าที่ช่องทางรักที่แฉะชื้นของเธอ กล้ามาก เก่งมาก ที่รักของผม!!และทันทีที่ทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง พลันเธอนั่งทับให้น้องชายผมผลุบเข้าไปในถ้ำมืดนั่นทีเดียวมิดด้าม คุณหมอนวดครับ...ทำอะไรครับเนี่ย ผมเสียวจนแทบคลั่ง รู้สึกถึงความอุ่นร้อนด้านใน พร้อมๆ กับจังหวะการตอดรัดที่ถี่รัวเมื่อตัวตนของผมอยู่ภายในร่างกายของเธอแล้ว คุณหมอนวดเริ่มโยกตัวขึ้นลง สองมือแกร่งของเธอค้ำยันที่หน้าอกผม และเริ่มจั

| นารา | “เราไม่ใช่ปลากัดกันซะหน่อย เอ๊ะ...หรือว่าเราลองมาทำลูกกันดีไหม”หืม...อึ้งรับประทานสิคะ ไม่คิดว่าคำนี้จะหลุดออกมา มันทำให้ฉันเขินซะจนเก็บทรงแทบไม่อยู่“โอ๊ย~ คุณการันต์ เลิกหยอดนาราซะทีเถอะค่ะ นี่เขินจนหน้าร้อน หน้าแดงไปหมดแล้วเนี่ย”“จะหน้าไหน นาราก็น่ารักสำหรับผมเสมอนะ”โอ้...คุณพระคุณเจ้า ตายๆๆๆ ฉันกดตัดสายปิดวิดีโอคอลตอนนี้เลยได้ไหม หยอดเก่ง แซวเก่งเหลือเกินพ่อคุณทูนหัวหวานใจของยัยนารา“ผมมีแฟน ก็ต้องหยอดแฟน แซวแฟนสิ มีกับเขาอยู่คนเดียว น่ารักด้วย คิดถึงมากด้วย” คนในหน้าจอพูดไปยิ้มไปตาก็มองฉันไปตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก...!! ใจฉันมันสั่นวูบวาบไปหมดเวลาโดนหยอดคำหวานๆ ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ ที่คนอย่างคุณการันต์จะกลายมาเป็นแมวน้อยขี้อ้อนแสนเชื่อง ชอบเล่นหูเล่นตา ฉันเริ่มจะทนความคลั่งรักแบบนี้แทบไม่ไหวแล้ว“คุณการันต์...บอกว่าห้ามแซว นาราจะร้องไห้แล้วนะ”“ฮ่าๆๆ พอแล้วๆ ไม่แกล้งแล้ว งั้นคืนนี้ฝันดีนะครับ พรุ่งนี้เช้าเจอกัน”“ค่ะ ฝันดีเช่นกันค่ะ ฝันถึงนาราด้วยน้า~”ระหว่างที่ฉันกำลังจะกดวาง คนในจอก็ยื่นปากเข้ามาที่กล้องแล้วทำเสียงจุ๊บเบาๆ ก่อนจะยิ้มหวานให้ ทำตาวิ้งใส่อีกหนึ่งที แล้วถ

| นารา | คนด้านหลังหยุดค้างเพราะความเสียว สองมือเหนี่ยวรั้งสะโพก แล้วค่อยๆ ขยับตัวพาแท่งร้อนนั้นกระแทกเข้าออกสั้นๆ ถี่ๆ บ้างก็ดึงจังหวะสาวเข้าออกยาวๆ สลับกันไปหน้าอกของฉันถูกมือหนานุ่มที่ผละออกจากสะโพกสัมผัสเคล้นคลึง บวกกับความเสียวจากส่วนกลางกาย ทำให้ฉันเองก็แทบจะทนไม่ไหว ฉันกลั้นเสียงแห่งความเสียว พลางชำเลืองลอบมองดูใบหน้าของเขาจากเงาสะท้อนในกระจก เป็นฉันที่เขินแทบบ้า เพราะตอนนี้เขากำลังจ้องหน้าฉันตาแทบไม่กะพริบ พร้อมกับซี้ดปากทำหน้าเสียวซ่านเร้าอารมณ์สุดๆเขาที่กำลังจะไม่ไหว โน้มตัวลงอกแนบกับแผ่นหลังของฉัน แล้วกระซิบกระซาบด้วยเสียงแผ่วเบา“ผมจะไม่ไหวแล้วนะนารา...อ๊า~”“นาราก็จะไม่ไหวแล้ว...อื้อ...เหมือนกัน”นาราน้อยถูกกระทำและกำลังจะระเบิดน้ำรักออกมารอมร่อ คนด้านหลังรีบหยิบผ้าเช็ดหน้าที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อเชิ้ตของตน คลี่สะบัด ดึงแท่งร้อนของเขาออก ก่อนเอาผ้าเช็ดหน้าผืนน้อยนั้นอุดช่องทางรักเอาไว้ ด้วยกลัวฉันจะปล่อยน้ำแห่งความใคร่ออกมาจนเลอะเทอะ และเมื่อเสร็จกิจ น้ำรักสีขาวขุ่นที่อยู่ในมือเขา ถูกป้อนเข้าปากให้ฉันและเล็มเลียกินจนหมดเราสองคนรีบใส่เสื้อผ้า ก่อนคุณเจ้านายจะโกยเอาเสื้อผ้

| นารา |ความรู้สึกที่เกิดขึ้นชั่วขณะและไม่มีชื่อเรียกได้ทิ้งดิ่งลงวูบวาบที่ท้องน้อย บวกกับมือปลาหมึกที่เลื้อยไหลคลึงเคล้นอยู่ที่ดอกบัวคู่งามของฉันอีกพลันคนด้านหลังจับฉันพลิกตัว ผลักตัวฉันไปชิดกำแพง ความรู้สึกเย็นจากแผ่นกระเบื้องแผ่ซ่านไปทั่วทั้งแผ่นหลัง เขาจับสองมือฉันรวบไว้แล้วยกขึ้นให้อยู่เหนือหัวปากและลิ้นร้ายดูดเลีย ขบเม้มไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย ไม่เว้นแม้กระทั่งใต้รักแร้ จุดที่ฉันไม่คิดว่ามันจะเสียวสยิว แต่กลับกลายเป็นจุดตายของฉันซะอย่างงั้นหญิงสาวร่างกายบอบบางที่ตอนนี้ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะต่อสู้ กำลังถูกชายหนุ่มร่างกำยำโลมเลียสัมผัส ความร้อนและความเสียววูบวาบเกิดขึ้นไปทั่วร่างกาย จนแทบจะละลายกลายเป็นของเหลวอยู่ตรงนั้นชายหนุ่มตรงหน้าพาฉันไปนั่งที่ม้านั่งตัวยาวในห้องน้ำ แล้วคุกเข่าลงกับพื้น ค่อยๆ ใช้มือลูบไล้ตรงเนินน้องสาวอย่างแผ่วเบา นิ้วกลางหมุนวนคลึงเคล้าอยู่ที่กลีบดอกไม้ น้ำหวานสีใสจากเกสรช่วยทำให้การสัมผัสลื่นไหลมากขึ้น แล้วยิ่งมันลื่นเท่าไร เขาก็ยิ่งกดนิ้วแรงขึ้น เขาจะรู้ไหมว่าเขาทำฉันเสียวใจแทบขาดนิ้วชี้และนิ้วกลางอีกข้างของเขา พลันถูกส่งเข้าปากของฉัน และเหมือนสมองมันรู้

| นารา |ด้วยความที่ฉันตื่นสาย พานทำให้เราสองคนไปทำงานสายด้วย มื้อเช้าวันนี้เลยเป็นแค่แซนด์วิชโฮลวีตกับกาแฟดำที่คุณแม่บ้านจอยทำไว้ให้เราสองคนเอาไปกินในรถระหว่างทาง…ฉันแจ้งกำหนดการงานของวันนี้กับคนข้างๆ ก่อนหันไปคุยเรื่องสัพเพเหระ เรื่องไร้สาระ บ้างก็หยอกล้อกันไปเรื่อยๆ จนถึงบริษัทฟีลของการมีคนคุยด้วยระหว่างไปทำงานมันเป็นแบบนี้นี่เอง มันสบายใจ มันอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก เหมือนมีเพื่อนคู่คิด มีมิตรคู่ใจ คอยพูดคุยและซัพพอร์ตเราตลอดเวลาวันนี้คุณการันต์มีประชุมช่วงเช้าตั้งแต่เก้าโมงกับฝ่ายอีเวนต์เพื่อสรุปงาน ส่วนฉันต้องเคลียร์งานบางส่วนที่ยังค้างอยู่จากเมื่อวานเลยไม่ได้เข้าประชุมด้วย จึงขออนุญาตอยู่ทำงานที่โต๊ะต่อฉันตอนนี้ที่นั่งแกร่ว พิมพ์สรุปงานไป พลางจิบกาแฟไปเรื่อยๆ สลับกับหาวหวอดใหญ่สามสี่ทีเพราะความง่วง พลันรู้สึกได้ถึงเงาดำทะมึนด้านหน้า“สวัสดีครับ มาส่งเอกสารให้คุณการันต์ครับ”ฉันเงยหน้ามองต้นเสียง อ้อ...คนส่งเอกสารนี่เอง รู้ดังนั้นจึงยื่นมือไปรับซองนั่นไว้“พี่...มีเซ็นรับเอกสารตรงไหนไหมคะ”“ไม่มีครับ อ้อ...เดี๋ยวๆ มีเซ็นชื่อกับประทับตราติดต่องานครับ รบกวนเซ็นกับแสตมป์ให้ผมห