All Chapters of in love all right เสิร์ฟรักชุดใหญ่ : Chapter 11 - Chapter 20

“โชคดีที่ไม่ใช่ช่วงวันหยุดเทศกาลนะครับ พี่ว่าถ้ามาช่วงนั้นเราไม่ได้มีโอกาสเดินสบาย ๆ แบบวันนี้แน่” “จริงค่ะ ตอนแรกที่บอกว่าที่พักเต็ม ดาวใจแป้วมากเลยนะ ยังดีที่วันนี้คนบางลงแล้ว” เอื้อมดาราเดินเคียงคู่กับชายหนุ่มตรงไปยังร้านรวงของชาวบ้านที่นำพวกสินค้าแปรรูปพวกใบชาตากแห้ง ถุงชามาวางขาย พร้อมกับยกกล้องมือถือถ่ายภาพส่งไปให้มารดาและกุลนิดาเป็นระยะ หญิงสาวไม่ได้บอกเพื่อนว่าเธอมีเพื่อนร่วมทริป ถึงกุลนิดาจะเร้าหรือตามล่าตากล้องขนาดไหน ทว่าเอื้อมดาราก็ไม่ปริปากพูดแม้แต่น้อย เธอเองยังไม่รู้เลยว่าความสัมพันธ์ของเธอกับคนข้างกายจะไปในทิศทางไหน เพราะฉะนั้นก็คงต้องรอให้อะไร ๆ มันลงตัวเสียก่อน... “ซื้ออะไรกลับไปฝากใครไหมครับ หรือจะรอซื้อวันกลับทีเดียว” “ดาวซื้อไว้บ้างแล้วค่ะ นี่กระเป๋าถัก ซื้อไปให้เพื่อนค่ะ ส่วนอันนี้ชาอู่หลง ดาวจะซื้อไปฝากคุณหญิง เอ่อ เจ้านายของดาวน่ะค่ะ” แล้วก็มีของฝากมารดาอีกเป็นถุง ๆ เธอนับไม่หวาดไม่ไหว ทว่าในระหว่างที่เอื้อมดารากำลังก้มสำรวจของในมือ พศินกลับแย้มยิ้มเต็มใบหน้า เมื่อได้ยินว่าของฝากที่หญิงสาวซ

เมื่อปลายทางได้รับคำตอบก็เงียบหายไปชั่วครู่ จนเอื้อมดาราคิดว่าอีกฝ่ายจะไม่ตอบกลับมาแล้ว ทว่าในจังหวะที่เธอจะวางมือถือลงเสียงแจ้งเตือนกลับดังมาอีกครั้ง /ถ้ากลางคืนนอนไม่หลับก็โทรมานะครับ/ “เฮ้อ...ไม่น่ารอดแล้วแหละยายดาว” แค่เขาบอกให้โทรหาได้ก็ใจเต้นโครมคราม รู้สึกความร้อนในร่างกายมารวมกันอยู่บนใบหน้าจนหมด เธอเลือกจะส่งสติกเกอร์ตอบกลับไปเพียงตัวเดียว แล้วโยนโทรศัพท์ลงบนเตียงราวกับว่ามันคือของร้อน ความรู้สึกของเอื้อมดาราในตอนนี้เริ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ อย่างที่เจ้าตัวไม่กล้าจะยอมรับ นี่ห่างกันแค่ไม่กี่ชั่วโมงยังเป็นขนาดนี้ เธอไม่อยากจะนึกถึงคืนนี้เลย... ทางฝั่งของพศินก็ไม่ได้ต่างกันนัก ทันทีที่เอื้อมดาราก้าวออกไป คนตัวใหญ่ก็ต่อสายหาเพื่อนสนิททันที “นี่มึงเรียกกูมานั่งดูมึงเหม่อหรือไงไอ้พศิน” “เออ” ดรัณภพส่ายศีรษะไปมาอย่างปลงตก จากที่ฟังเรื่องเล่าวันพักร้อนของเพื่อนรักก็ได้แต่อ้าปากค้าง อะไรมันจะไวไฟรวดเร็วปานนั้น แต่อย่างว่าความรักมันเกิดได้ทุกเวลานั่นแหละ “เอาเถอะ กูว่าจะถามหลายทีละ

“ครับผม” ทุกครั้งที่เอื้อมดาราเรียกชื่อของเขา พศินจะขานรับและจุมพิตไปตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกายหญิงสาวทุกครั้ง หน้าอกอวบลอยเด่นล่อตาจนพศินอดใจไม่ไหว ต้องใช้มือข้างหนึ่งบีบขยำเป็นจังหวะ สอดประสานกับริมฝีปากที่ทำหน้าที่ดูดดุนยอดปทุมถัน ซึ่งตั้งชูชันรอเขาอยู่ก่อนแล้ว “อ๊า...พี่พศิน อึก” เอื้อมดาราครางหวิว เธอรู้สึกกระสันซ่านไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย ไม่ว่าพศินจะจับแตะตรงไหน ก็ทำเธอดิ้นเร่าอยู่ร่ำไป ดวงตาหวานเว้าวอนคนด้านบนอย่างไม่รู้ตัว พศินกัดฟันกรอดข่มอารมณ์ดิบของตัวเองเอาไว้ เพราะเขาไม่อยากทำอะไรรุนแรงกับเอื้อมดารา คลื่นอารมณ์ของพศินไม่ได้น้อยไปกว่าหญิงสาวเลย นิ้วแกร่งขยับซอกซอนไปตามเนินเนื้อกลางกายสาว ค่อย ๆ ดันก้านนิ้วเข้าไปทีละนิ้วอย่างใจเย็น “เจ็บไหมครับ” “มะ ไม่ค่ะ พี่พศินล่ะคะไหวไหม” เอื้อมดาราเผลอแอ่นกายตามนิ้วแกร่งอย่างน่าอาย เธอยอมรับว่าฝีมือการเล้าโลมของพศินทำเธอระทดระทวยจนสติแทบหลุดกระเจิงอยู่รอมร่อ “พี่ไม่ไหวแล้วค่ะ ขอเข้าไปหน่อยนะคะ” เอื้อมดาราทนไม่ไหวต้องยกมือขึ้นมาปิดบ

จากที่เครียด ๆ อยู่ สุดท้ายพศินก็ปล่อยเสียงหัวเราะออกมา เพราะน้องดูงงงวยเอามาก ๆ ไหนจะดวงตาหวานที่กลอกกลิ้งไปมาอย่างใช้ความคิดนั่นอีก น่าเอ็นดู“พี่พศินอย่าขำดาวสิคะ สรุปคือขอดาวเป็นแฟนใช่ไหม”“ใช่ครับ เป็นแฟนพี่นะ พี่ไม่อยากรอแล้ว อายุพี่ก็ขนาดนี้แล้วนะดาว ถ้าอะไรที่พี่ไม่มั่นใจพี่จะไม่พูดออกมา ดาววางใจได้”เอื้อมดารานิ่งงัน เธอกำลังใคร่ครวญถึงความเป็นไปได้ต่อจากนี้ หากเธอจะลองเปิดรับคนใหม่เข้ามา มันจะไม่เร็วไปใช่ไหม เธอเห็นด้วยกับพศินตรงที่เวลาไม่ใช่ตัวแปรสำคัญของความรู้สึก...อีกอย่างเธอจะไปจมปลักกับผู้ชายเฮงซวยแบบนั้นอีกทำไม เพราะแฟนที่ดีคือแฟนใหม่!“ตกลงค่ะ ต่อไปนี้ก็ฝากตัวด้วยนะคะคุณแฟน”หลังจบประโยคน่าฟังของเอื้อมดารา ชายหนุ่มที่ยืนลุ้นตัวโก่งก็ดึงรั้งร่างบางเข้าสู่อ้อมกอดทันที หัวใจเขาไม่ได้เต้นกระหน่ำแบบนี้มานานเท่าไรแล้วนะ“ขอบคุณนะครับ เราจะเรียนรู้ไปด้วยกันนะ”“ค่ะ ถ้ามีตรงไหนที่ดาวทำนิสัยไม่ดี บอกดาวได้นะคะ” พศินกอดรัดร่างกายของเอื้อมดาราแน่น พรมจูบไปทั่วทั้งใบหน้าอย่างหวงแหนและขอบคุณในคราเดียวกัน “ถ้าพี่ไม่ดีก็ตีพี่ได้เลย แต่สัญญาก่อนว่าอย่าตีแรง”

เอื้อมดาราขมวดคิ้วฉับ ทำไมวันนี้พศินถึงพูดราวกับว่าเราสองคนจะเจอกัน หรือว่าชายหนุ่มจะมาหาเธอที่ห้องเย็นนี้... มือเรียวลดโทรศัพท์ลงเมื่อบอกลาปลายสายเป็นที่เรียบร้อย เธอขับรถออกจากคอนโด ใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงในการเดินทางเพราะจราจรค่อนข้างติดขัด “ยัยกุล มาบริษัทหรือยัง” [มาแล้วจ้า เพิ่งถึง ฉันมีอะไรจะเมาท์ด้วยรีบมาเร็ว ๆ] เอื้อมดาราส่ายศีรษะไปมาให้กับความทะเล้นของเพื่อนรัก เธอสาวเท้าไปยังฝ่ายบุคคลทันทีหลังจากรู้ว่ากุลนิดาอยู่บริษัทแล้ว “ไปเที่ยวมาสนุกไหม ดูหน้าตาสดใสมีน้ำมีนวลแบบนี้ สบายใจแล้วใช่ไหม” กุลนิดาทักขึ้นเมื่อเพื่อนสาวเดินเข้ามาอยู่ในกรอบสายตา เอื้อมดาราดูจะหน้าตาผ่องใสมาก ผิดกับตอนก่อนจะไปพักร้อนลิบลับ ทำให้กุลนิดาค่อนข้างพอใจ และสิ่งที่พอใจมากกว่าก็คือเรื่องที่เธอจะเล่าต่อไปนี้ “สบายมาก มีความสุขสุด ๆ บรรยากาศที่นู่นดีมากกุล ฉันอยากให้แกไปด้วยจัง” “ฮิ ๆ ไว้คราวหน้าจ้า มาฟังเรื่องที่ฉันจะเมาท์ได้แล้ว” “ฮื้ม? มีอะไรจะเมาท์ไหนว่ามาซิ” เอื้อมดาราใส่ชุดกระโ