All Chapters of เส้นทางสู่การเป็นเศรษฐี ของเด็กหญิงชาวนา: Chapter 61 - Chapter 70

“ข้าว่าจะซ่อมหลังคาก่อน จากนั้นหลังจากจัดการเรื่องเจ้าใหญ่และเรื่องที่ดินแล้ว ข้าจะไปจ้างช่างในเมืองมาสร้างบ้านน่ะ”“เช่นนั้นวันนี้พวกเราจะช่วยเจ้าซ่อมหลังคาเอง ข้าไปบอกฟู่หมิงก่อน”“ตกลง”“เอาล่ะพวกเจ้าพ่อลูกมาเลือกดูว่าพวกเจ้าต้องการที่ดินที่ตรงไหนบ้าง” หัวหน้าหมู่บ้านเดินถือแผนที่ออกมาจากด้านในบ้าน“ขอรับท่านลุง”“คารวะท่านปู่เจ้าค่ะ”“อ้าว อิงอิงเจ้าก็มารึ รีบเข้ามาเถอะ”“เจ้าค่ะท่านปู่”หลังจากเลือกที่ดินที่จะซื้อได้แล้ว เสิ่นอิงอิงก็ชี้ให้หัวหน้าหมู่บ้านดูว่านางต้องการที่ดินตรงไหนบ้าง เสิ่นอิงอิงเลือกที่ดินผืนใหญ่ที่อยู่ติดกับเชิงเขา มีลำธารเล็ก ๆ ไหลผ่าน นอกจากนี้ยังมีเนินเขาเล็ก ๆ อีก เสิ่นอิงอิงคิดว่าเนินเขาแห้งนี้เหมาะกับการปลูกสมุนไพรบางชนิด ซึ่งเหมาะกับความต้องการของนางพอดี หลังจากตกลงราคาจ่ายเงินเรียบร้อยแล้ว เสิ่นเทียนหยางกลับบ้านไปพร้อมกับลูกสาว หลังจากนั้นเขาจะขับเกวียนเข้าไปดำเนินการเรื่องโฉนดที่ดิน และเรื่องของเยว่อ

“คือว่า สถานศึกษาของพวกท่านรับนักเรียนหญิงหรือไม่ ข้าอยากให้ลูกสาวเรียนหนังสือ เผื่อว่าอาจารย์ยังไม่รู้ ลูกสาวของข้าเก่งมากเลยนะขอรับ นางเก่งกว่าพี่ชายทั้งสามคนของนางเสียอีก”“นี่ท่านจริงจังหรือไม่ สถานศึกษาอันหยางของพวกเราไม่รับนักเรียนหญิง สตรีก็ควรร่ำเรียนในสิ่งที่สตรีสมควร สตรีไม่สามารถสอบขุนนางได้ ถ้าท่านอยากให้ลูกสาวเรียนก็คงต้องจ้างอาจารย์ไปสอนนางแล้วล่ะ”“น่าเสียดายมาก เช่นนั้นพวกเราขอตัวก่อน”หลังจากออกมาจากสถานศึกษาเสิ่นเทียนหยางก็บ่นว่าอาจารย์สายคาคับแคบ ลูกสาวของเขาทั้งเก่งทั้งมีความสามารถ นางสามารถอ่านออกเขียนได้หลังจากเรียนกับพวกพี่ชายของนางได้ไม่นาน เป็นสตรีสอบเป็นขุนนางไม่ได้แล้วรู้หนังสือไม่ได้หรืออย่างไรกัน หัวหน้าหมู่บ้านถอนหายใจแล้วถอนหายใจอีก เสิ่นเทียนหยางพ่อผู้ที่ตกเป็นทาสลูกสาวโดยสิ้นเชิง“เทียนหยาง ข้ารู้ว่าเจ้าอยากให้อิงอิงเรียนหนังสือ อยากให้นางเหนือคนอื่น แต่สถานศึกษาไม่รับนางเข้าเรียน เช่นนั้นแล้วเจ้ามีเพียงหนทางเดียวคือ ขยันหาเงินแล้วจ้างอาจารย์ไปสอนนางที่บ้านเป็นการส่วนตัว”

อาหารมื้อใหญ่ในวันนี้เป็นอาหารมื้อแรกที่พวกเขากินอาหารร่วมกันหลังจากที่เดินทางรอนแรมเป็นเวลานาน ในที่สุดทุกคนก็ได้กลับมาที่หมู่บ้านเสิ่นเจียชุนที่เป็นรากเหง้าของตัวเอง ตอนนี้พวกเขาผ่านเรื่องราวร้าย ๆ ไปแล้ว หลังจากนี้พวกเขาจะพบแต่ความสุขและมีชีวิตที่ดีขึ้น หัวหน้าหมู่บ้านได้หารือกับชาวบ้าน หลังจากที่พวกเขาผ่านฤดูกาลเพาะปลูกไปแล้ว จะทำพิธีเพื่อระลึกถึงชาวบ้านที่เสียชีวิตในระหว่างเดินทางและจัดทำป้ายวิญญาณวางเอาไว้ในหอบรรพชน เพื่อให้ดวงวิญญาณของชาวบ้านที่ล้มตายเหล่านั้นได้กลับสู่บ้านเกิด อีกนัยหนึ่งก็เป็นการส่งดวงวิญญาณให้ผู้ล่วงลับได้ไปผุดไปเกิดในภพภูมิที่ดี มิต้องกลายเป็นผีเร่ร่อน หลังจากใช้เวลาถึงสามวันจึงสามารถซ่อมแซมหลังคาและต่อเติมบ้านแล้วเสร็จ วันนี้เสิ่นอิงอิงจะเข้าไปในตัวอำเภออันหยาง จุดประสงค์ที่เข้าอำเภอวันนี้คือ ไปส่งพี่ชายทั้งสามคนเข้าเรียนที่สถานศึกษา ประการที่สองนางต้องการสำรวจในอำเภออันหยางเพื่อหาลู่ทางในการทำเงินของนาง ประการที่สามหาช่างไปสร้างบ้านและซื้อข้าวของเครื่องใช้ในบ้าน  ตอนนี้บ้านของพวกเขายังมีเครื่องเรือนขาดอยู่ห

 แต่ลูกสาวนางกลับบอกว่าถึงแม้ว่าครอบครัวของเราจะมีเงินจ้างคนอื่นมาช่วยงาน แต่นางอยากลงมือทำด้วยตัวเองมากกว่า นางอยากจะปลูกข้าวสาลีให้ได้ปีละสองครั้ง ต่อไปพวกเราจะได้มีอาหารกิน มีเสบียงกักตุนเอาไว้ หากข้าวสาลีที่นางปลูกให้ผลผลิตที่ดีก็นับว่าจะมีอาหารเพียงพอในแต่ละปี  หมู่บ้านเสิ่นเจียชุนเกิดภัยแล้งติดกันมาสองปี ปีนี้มีฝนตกลงมานางไม่รู้ว่าทางการมีมาตรการจัดการเรื่องภาษีอย่างไร เพราะตามความเข้าใจของนางหลังจากเก็บเกี่ยวแล้วจะต้องจ่ายภาษีให้กับทางการ แต่จะจ่ายเท่าไหร่นั้นนางเองไม่รู้แน่ชัด ความรู้ความเข้าใจที่มีของร่างเดิมของนางนั้นมีจำกัดมาก นางคงต้องไปสอบถามท่านพ่อเพิ่มเติม ทางด้านเมืองหลวง หลังจากที่มู่หรงจิ่งได้แจ้งให้นายท่านผู้เฒ่ามู่รู้เรื่องความสงสัยของเขา ตอนนี้ทางเมืองหลวงได้ส่งคนออกมาตรวจสอบแล้ว พวกเขาหวังเป็นอย่างยิ่งว่าพวกเขาจะค้นพบลูกสาวที่หายไป ส่วนเหลือบไรเหล่านั้นตอนนี้มู่หลงจิ่งได้จัดการไปหมดแล้ว  หลังจากสืบจนแน่ชัดแล้วว่าผู้ใดเป็นผู้บงการ เขาก็ลงมือขั้นเด็ดขาด ฮูหยินผู้เฒ่าร้องไห้เสียใ

“ท่านพี่ อิงอิงเล่าเจ้าคะ”“ลูกไปอ่านตำราปรุงยาแล้ว เห็นนางบอกว่ากลังจากปลูกข้าวสาลีเสร็จนางจะขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรมาให้ท่านหมอหลูน่ะ”“แล้วจะเริ่มลงมือปลูกข้าวสาลีเมื่อไหร่เจ้าคะ”“คืนนี้”“เหตุใดถึงต้องเป็นกลางคืนด้วยเจ้าคะ”“อิงอิงจะให้เสี่ยวจินมาช่วยงาน หากเป็นตอนกลางวันมันไม่สะดวกน่ะสิ”“อ้อ เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ลูกสาวของท่านไม่ว่าตัวอะไรก็จับมาใช้งานหมด”“นั่นก็เป็นลูกสาวของเจ้าด้วย หรือไม่ใช่”“ใช่เจ้าค่ะ การที่นางเป็นเช่นนี้ข้าเองก็ดีใจมากแล้ว เดิมทีข้าคิดว่านางจะไม่มีชีวิตรอดด้วยซ้ำ”“ลูกสาวของเราเป็นผู้ที่สวรรค์เลือก นางจะต้องมีอายุยืนยาวอยู่แล้ว ไม่มีผู้ใดสามารถทำอันใดนางได้ เจ้าวางใจเถอะ ว่าแต่เจ้าจะปลูกสิ่งใดบ้าง”“ปลูกไชเท้า ต้นหอม ผักชี ถั่วลันเตา มะเขือยาว แตงกวา ผักกาดขาว กะหล่ำปลี ถั่วแขก ถั่วฝักยาว แล้วก็ผักอีกสองสามอย่างเจ้าค่ะ”“เช่นนั้นหลังบ้านของพวกเราก