All Chapters of คุณกำนันเป็นของเจ้าขาเถอะ: Chapter 11 - Chapter 20

ตอนแรกฉันโกรธเขามาก ๆ แล้วคิดจะหาที่ฝึกงานใหม่จริง ๆ แต่ก็ไม่กล้าพอที่จะเล่าเรื่องนี้ให้ลดาฟัง ไม่รู้ทำไมแต่ฉันไม่อยากให้ลดามองเขาไม่ดี ถ้าฉันบอกพ่อกับพี่ชาย เรื่องก็คงบานปลายแน่ ๆ เลยทำได้แค่เก็บเรื่องนี้ไว้คนเดียวแต่พอเขามาขอโทษอย่างจริงใจ มันทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น เขาไม่ใช่ผู้ชายเลว ๆ และเขายืนยันให้ฉันเอาเรื่องเขาก็ได้ บอกจะพาไปหาตำรวจจับตัวเองอีก เขาพูดเรื่องรับโทษกับความผิดที่เขาทำ ก่อนเรื่องเงินชดเชยเสียอีก สำหรับฉันแล้วมันแมนมาก เมื่อคืนกำนันก็ดื่มหนักมากจริง ๆ ฉันเองก็เห็นกับตา คงจะไม่มีสติเลยทำพลาดไป และที่ฉันให้อภัยเขาง่าย ๆ ก็คงเพราะฉันก็ชอบเขามาก ๆ ด้วย ที่เสียใจไม่ใช่แค่เพราะเค้าทำให้ฉันเสียหาย แต่คงเพราะผิดหวังเพราะฉันคิดว่าเขาเป็นคนดี เป็นผู้ชายที่เพอร์เฟคมาก ๆ สำหรับฉัน แต่เมื่อคืนมันเหมือนฉันคิดผิด แต่พอเขามาขอโทษ ก็ทำให้ฉันรู้ว่า เขายังคงเพอร์เฟคสำหรับฉันอยู่ดี แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่กล้าไปเจอหน้าเขาตอนนี้ ไม่พร้อมจริง ๆ ฉันหมกตัวอยู่ในห้องไม่กินข้าวกินปลา แต่ก็แอบไปอาบน้ำตอนที่มั่นใจว่ากำนันไปทำงานแล้ว ดีที่ฉันซื้อขนมปังเนยสดไว้ในตู้เย็น เลยหยิบไปกินจนหมดเกลี้ยงคนเ

“ลดา ห้ามตกใจนะ มีบางอย่างที่กูไม่ได้บอกมึง” สุดท้ายฉันก็ตัดสินใจที่จะเล่าให้ลดาฟัง เก็บเรื่องนี้ไว้คนเดียวมีหวังอกแตกตายแน่ ๆ “เรื่องใหญ่เลยเหรอเจ๊ กลัวอะ” “ไม่มั้ง ไม่หรอก” ฉันอึก ๆ อัก ๆ เพราะไม่รู้ว่าจะเริ่มเล่ายังไงดี“คือกูจูบกับเขาแล้ว” “อ๋อ ตกใจคิดว่าเรื่องอะไร..... ห้ะ” รถบีเอ็มเบรกเอี๊ยด ดีที่ไม่มีรถอยู่ข้างหลัง ถ้าเป็นกรุงเทพฯ คงโดนชนตูดไปแล้ว “มันไม่ได้เป็นเรื่องที่ดี คือว่า เขาจูบกูเพราะเมา และเขาเห็นกูเป็นเมียเก่าเขาที่ชื่อญาดา”“เมียเก่าเขา?”“มึงอย่าไปมองเขาไม่ดีนะ เขาแค่เมา แล้วเขาก็ขอโทษขอโพยกูใหญ่โต เขายอมรับผิดถึงขนาดจะพากูไปแจ้งตำรวจจับตัวเอง คุกเข่ายกมือไหว้ จะให้ทองกูอีกเป็นล้าน ๆ เขาดูรู้สึกผิดจริงกูเลยยกโทษให้เขาไปแล้ว”“แหม ความหมายมากมาย กลัวลดาไม่ชอบกำนันว่างั้นเถอะ” ฉันนั่งเงียบ ยัยนี่ก็รู้ไปซะทุกเรื่อง ใครได้มันเป็นเมียนี่คงไม่ต้องพูดถึง“แล้วเขาทำอะไรเจ๊อีกไหม” อุตส่าห์จะลืมแล้วนะ ภาพขึ้นนั้นวนกลับมาในหัวอีกครั้ง มันไม่ใช่แค่จูบธรรมดาแต่มันร้อนแรงมาก แถมยังบีบหน้าอกฉันไม่รู้กี่ที แถมยังเห็นหน้าอกไปแล้วด้วย“ไม่นะ แค่นั้นแหละ”“เฮ้อ กำ

เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเธอถึงร้องไห้ ที่ต้องตักเตือนก็เพราะเธออยู่ในการดูแลของเขา แล้วที่เจ้าขาพูดแบบนั้นมันก็ไม่น่ารักเอาซะเลย เขาไม่ได้ใช้คำหยาบคายหรือด่าแรง ๆ เพราะพอรู้ว่าเด็กสมัยใหม่ไม่เหมือนสมัยเรา ขนาดตัวเองมีลูกสาว ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเด็กผู้หญิงเท่าไหร่เธอพูดว่าคนของตัวเองเริ่มก่อน คนตัวใหญ่ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอพูดเหมือนน้อยเป็นคนของเขา ทั้งที่เธอต่างหากที่เป็นเด็กฝึกงานที่อยู่ในการดูแลของเขาในตอนนี้“แล้วต้องทำไงต่อวะไอ้พาก มึงทำผู้หญิงร้องไห้อีกแล้วเหรอวะ” เขาสบถพร้อมกับเอามือขยี้หัว พวกผู้หญิงนี่เข้าใจยากเสียจริง ..หกโมงเช้าเขาลงไปอาบน้ำตามปกติ แล้วก็เห็นเจ้าขาออกกำลังกายที่ใต้ถุนเหมือนทุกวัน ความจริงเธอค่อนไปทางผอมเลยนะ แต่ก็ยังตื่นมาออกกำลังกายทุกวัน น่าจะเป็นปกติของผู้หญิงรักสวยรักงาม“ชุดออกกำลังกายใหม่ของเจ้าขาสวยไหมคะ” ไม่คิดว่าเธอจะทักก่อน เมื่อวานยังงอแงวิ่งหนีเข้าห้องอยู่เลย“อืม สวยดี” ตอบไปอย่างนั้น แต่ความจริงคิดว่ามันโป๊ ถึงมันจะแขนยาวขายาว แต่ก็รัดสัดส่วนเกินไป อยู่ ๆ ภาพวันนั้นก็ลอยขึ้นมาดื้อ ๆ เขารู้ว่ามันโคตรแย่ที่ยังจำภาพหน้าอกของเด็กคนนี้ได้เต็มตา ถ้าเลือ

วันนี้ฉันใส่ชุดออกกำลังกายวันพีซสีน้ำตาลเข้มรัดรูป ด้านหลังเว้าลึก เป็นสายไขว้แผ่นหลัง รับรองว่าแซ่บที่สุดที่เคยใส่มา ยังไงก็ต้องหวั่นไหวบ้างแหละ เขาก็เป็นผู้ชายนะ ถ้าไม่รู้สึกอะไรเลยก็ให้มันรู้ไปเสียงเท้ากระทบบันไดเวลาหกโมงเช้า ทำให้เจ้าขารู้ได้ทันทีว่าเป็นเขา แต่ผ่านมาสักพักแล้วเขาก็ยังไม่เดินผ่านหน้าที่เสียที เจ้าขาจึงหันไปมองตรงบันได หน้าหล่อตอนนี้คิ้วขมวดมองมาที่เธออย่างคาดโทษ เธอยักไหล่ แล้วออกกำลังกายต่อ ถ้าจะยืนตรงนั้นจนสายก็เอาสิคะคุณกำนัน เสียงฝีเท้าดังขึ้นอีกครั้งจนรู้อีกทีคนตัวใหญ่มายืนอยู่ต่อหน้าเธอ“เอ็งแต่งตัวอะไรของเอ็ง”“ก็ชุดออกกำลังกายไงคะ ทำไม ไม่สวยเหรอ” คนตัวเล็กหันหลังโชว์หุ่นและหลังขาวเนียน แต่คนตัวใหญ่หันหน้าหนี “ชุดมันโป๊ไปไหม ข้าเป็นผู้ชาย มันไม่เหมาะถ้าคนมาเห็นเอ็งแต่งตัวแบบนี้อยู่ในเรือนข้า”“ใครจะมาเห็นคะ นี่มันหกโมงเช้านะ ออกกำลังกายแป๊บเดียวก็ขึ้นไปอาบน้ำแล้วค่ะ”“ข้าไม่อนุญาตให้เอ็งแต่งตัวแบบนี้ในเรือน”“ทำไมคะ หรือว่า กำนันมีอารมณ์” ฉันพูดไม่อายปาก พร้อมกับเอาตัวเองไปไว้ใกล้ ๆ เขา “พูดจาทะลึ่งตึงตัง ผู้หญิงเขาไม่พูดกันแบบนี้” เขาว่า“ขอโทษค่ะ คร

ฉันกับลดาเดินลงบันไดก็เห็นว่าทุกคนเสร็จหมดแล้ว เหลือฉันสองคนเป็นคนสุดท้าย ฉันหันไปมองกำนันที่ใส่เสื้อฮาวายสีแดงยืนสูบบุหรี่อยู่ข้างรถกระบะ คนอะไรโคตรหล่อ.... “มาถึงก็มองผู้ชายเลยเนาะ เหลือจะเชื่อ” เสียงเมเปิ้ลพูด จนฉันต้องหันไปเหล่ตามอง “แล้วจะให้ฉันมองหมากระเป๋าหรือไง” ฉันมองเมเปิ้ลตั้งแต่หัวจรดเท้า“นี่ บูลลี่ฉันอีกแล้วนะยัยบ้า” ภาพตอนยัยเมเปิ้ลโมโหแล้วควบคุมตัวเองไม่ได้มันตลกจริง ๆ นะ แต่ก็เข้าใจแหละ ยังเด็ก เด็กเอาแต่ใจด้วยไง นางแต่งตัวทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย เพราะลดาก็เบาไป ส่วนเอวาไม่ต้องพูดถึง ใส่เสื้อฮาวายกับกางเกงขาสั้น มัดผมใส่หมวก อย่างน้อยก็มีอีกคนที่แซ่บรองจากฉัน นางใส่เกาะอกสีดำโชว์เอว กับกางเกงขาสั้น ตามด้วยเครื่องประดับที่เหมาะกับชุดเต็มตัว ต่างหู สร้อยคอสองเส้น กำไรข้อมือ ที่คาดเอว เอาจริงถ้าฉันแต่งแค่เกาะอกคงไม่ได้ออกมาเป็นแบบนี้ ยัยเมเปิ้ลตัวเล็กนิดเดียว สูงไม่ถึงร้อยหกสิบ หน้าอกก็ไม่ได้ใหญ่ แค่กลาง ๆ พอใส่อะไรมันเลยดูไม่โป๊ ทีฉันนะ แค่เสื้อรัดรูปก็ดูโป๊แล้วพอคนตัวใหญ่สูบบุหรี่เสร็จก็หันมา เจ้าขาหันไปยิ้มหวานให้กำนันเป็นคนแรก อีกฝ่ายมองเธอแล้วคิ้วขม