“นี่เราจะไปฝึกงานบ้านนอกจริงดิเจ๊ ผีเข้าหรือไง” ลดาเอ่ยอย่างสงสัย เจ๊เจ้าขาติดหรูจะตายไป ไหนบอกว่าเบื่อต้นไม้เบื่อบ้านนอกที่ตัวเองเคยอยู่ ไหงอยู่ ๆ ถึงเปลี่ยนใจอยากไปฝึกงานที่ไร่พักใจ ไร่ชื่อดังจังหวัดหนองคาย “ส่งเอกสารไปตั้งหลายวันละ นี่มึงจะถามกูซ้ำ ๆ แบบนี้ทุกวันเลยไหม” เจ้าขาที่นอนฟุบกับโต๊ะเงยหน้ามาบ่นเพื่อนที่ถามคำถามนี้กับเธอได้ทุกวัน ตั้งแต่ส่งเอกสารจนตอนนี้ อีกไม่กี่วันก็ถึงวันฝึกงานแล้ว เปลี่ยนใจตอนนี้คงทันมั้ง“เอ๊า ก็คนมันงงอะ เจ๊บอกว่าเบื่อบ้านเลยหนีมาเรียนกรุงเทพ แล้วตอนนี้ก็อยากไปฝึกงานที่หนองคาย งงป่ะ” “เออ กูเบื่อกรุงเทพฯ ฝุ่นก็เยอะ รถก็ติดฉิบหาย อยากอยู่สงบ ๆ บ้าง” สุดท้ายก็ต้องตอบ ถ้าไม่ตอบให้จบ ๆ พนันเลยว่าอีกสองชั่วโมงมันจะโยนคำถามขึ้นมาใหม่ “อ๋อเหรอ ไม่ใช่ว่า ผัวเก่าเจ๊มีเมียเป็นสาวไทบ้านเหรอจ๊ะ” “ปากดี พูดจาเข้าหูกูสักวันไม่ได้เลย กูคิดถูกคิดผิดที่ให้มึงไปฝึกงานที่เดียวกับกูเนี่ย” มีมันไปด้วยคงจะได้สงบแหละ งงมากว่าเป็นเพื่อนกันได้ยังไง แต่ก็เลิกคบกันไม่ได้เพราะมีกันอยู่แค่นี้ “ถ้าลดาไม่ไปที่เดียวกับเจ๊ เจ๊จะด่าใครล่ะ เหงาปากแย่” อีกฝ่ายหัวเราะชอบใจ ไม่แป
Last Updated : 2026-07-27
LOGIN
