Alle Kapitel von คุณรณชัยพ่อผัวคืนเดียว: Kapitel 21 – Kapitel 30

มือเรียวของหญิงสาวจิกเกร็ง ก้นเด้งลอยแล้วค้างอยู่กลางอากาศปากของพ่อเลี้ยงรณชัยยังประกบแน่นจมูกโด่งเขี่ยเข้าหาเม็ดทับทิมรัว ๆ ลิ้นแทรกเข้าสู่ร่องลึกล้ำ“คุณพ่อขา หนูเสร็จแล้วค่ะ เสร็จแล้ว”เสียงของวาวไหมแตกพร่า ร่างกายขับเอาน้ำกามสีขาวขุ่นทะลักออกมาอย่างมากมาย ทว่าถูกทำให้สะอาดเกลี้ยงเกลาด้วยปากของพ่อเลี้ยงรณชัยนั่นเอง เหงื่อผุดพรายออกมาจากใต้ผิวหนังจนชุ่ม จังหวะหายใจกระชั้นถี่แล้วค่อย ๆ สงบลงพ่อเลี้ยงรณชัยถอนริมฝีปากออก ดวงตาประกายวาวจ้องเขม็งที่เนินสวาทเนียนที่ยังมันวาวของหล่อนมือของหญิงสาวฉุดร่างของพ่อเลี้ยงให้ขยับขึ้นประกบ พร้อมกับล้วงเข้าหาแกนกายของเขาเพื่อจะปลดปล่อยให้หลุดออกมาพ่อเลี้ยงรณชัยยินยอม ซิบถูกรูดเปิดออก มือเรียวของวาวไหมล้วงเข้าไป หัวใจของหล่อนเต้นรัวผิดจังหวะ เมื่อได้สัมผัสกับแกนกายที่อยู่ในกางเกงในของพ่อเลี้ยงรณชัย“ใหญ่จังค่ะคุณพ่อ”ใบหน้าของหญิงสาวแดงเข้ม อารมณ์กระเจิดกระเจิง ทั้งที่เพิ่งเสร็จไปหยก ๆ หล่อนอยากให้แท่งดุ้นนี้แทรกผ่านเข้ามาในกลีบสวาทของหล่อน แค่คิดก็ชวนให้สะท้านแล้วละพ่อเลี้ยงรณชัยอึดอัดเต็มที จึงช่วยถอดกางเกงออก คราวนี้งัดดุ้นของจริงออกมาม่านตา

น้ำเสียงอันเคร่งเครียดของพ่อเลี้ยงรณชัย ทำให้ปลายสายต้องรีบตอบรับละล่ำละลัก พ่อเลี้ยงรณชัยเองก็ไม่สามารถทนอยู่ได้เช่นกันเขาพยายามโทร.ติดต่อเบอร์ของลูกชายที่มีอยู่ แทบจะขว้างมือถือทิ้งเมื่อไม่สามารถติดต่อได้หัวใจของเขากำลังเดือดดาลอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ระหว่างลูกชายสายเลือดแท้ ๆ กับวาวไหมที่บัดนี้เป็นอันแน่ใจได้ว่า หล่อนสามารถกุมหัวใจของเขาเอาไว้ได้ มันไม่สามารถบอกได้ว่าจะเลือกเอาใครต่างก็เป็นที่รัก เพียงแต่ในสถานะที่แตกต่างกันเท่านั้นทางด้านของวาวไหม...ตั้งแต่ไม่มีทางเลี่ยง จำเป็นต้องมาพร้อมกับทรงฤทธิ์และพ่อเลี้ยงเชิด หล่อนก็รู้ดีว่า โอกาสในการหนีรอดแทบเป็นไปไม่ได้พวกเขาค่อนข้างฉลาดหล่อนคงเกมก็คราวนี้ นึกถึงคำพูดของพ่อเลี้ยงรณชัยที่เพิ่งพูดกับหล่อนเมื่อเช้า หัวใจก็ยิ่งหวั่นไหวขึ้นมาอีกครั้งที่นี่น่าจะเป็นเซฟเฮาส์สักแห่งของพ่อเลี้ยงเชิด เพราะสังเกตเห็นคนในบริเวณนั้นแสดงท่าทางยำเกรงเมื่อเห็นพ่อเลี้ยงเชิดลักษณะเป็นบ้านเดี่ยวสองชั้น มีรั้วรอบขอบชิด อยู่ห่างจากตัวเมืองเกือบ 10 กิโลเมตร“พ่อเลี้ยงคะ” หล่อนถาม หลังถูกพาเข้ามาในห้องโถงนั่งเล่นของบ้าน “พาหนูมาที่นี่ทำไมคะ ไหนบอกว่า

“อยากให้คุณพ่อเอาจังค่ะ”ฟังแค่คำพูดของหล่อน พ่อเลี้ยงรณชัยก็แทบจะกระฉูดออกมาเสียเดี๋ยวนั้น มือนุ่มรวบขยับ เปลือกถูกรูดเข้ารูดออก ปลายบาน เมือกเหนียวเยิ้มวาวไหมกระถดตัวลงไปข้างล่าง ใช้ปากจนกระทั่งพ่อเลี้ยงส่งเสียงออกมาอย่างเหลืออด แต่ก่อนที่ความสุขจะทะลักออกมา พ่อเลี้ยงก็รั้งร่างของหล่อนให้ขึ้นมาบนโซฟา ปากและลิ้นของพ่อเลี้ยงก็ละเลงเข้าหากลางลำตัวของหญิงสาวเจอเข้าแบบนี้ ทำเอาสะโพกของวาวไหมยกลอย น้ำหวานทะลักฉ่ำเยิ้มเต็มร่องสวาท อารมณ์คุกรุ่นรุนแรงเพียงใด พ่อเลี้ยงรณชัยก็ยังไม่ยอมล่วงเกินยังไม่มีการสอดใส่ แต่ยังสามารถปรนเปรอรักให้แก่กันจนชุ่มฉ่ำทุกครั้ง“ทำไมคุณพ่อไม่ทำล่ะคะ”“พ่ออยากรอ”“รออะไรคะ หนูพร้อมเต็มที่แล้ว”“พ่อรักหนูจริง ๆ นะ อยากครองคู่ตลอดไป พ่ออยากรอให้หนูเรียนจบ แต่งงานกับหนู หลังจากนั้นค่อยมีความสุขตอนเข้าหอ”“หนูสิคะ จะรอไม่ไหม แต่หนูจะทำให้ได้ค่ะ”“ต้องงี้สิ”ใครจะคิดว่า วาวไหมจะสามารถเข้ามานั่งในหัวใจของพ่อเลี้ยงรณชัยได้แบบนี้หนทางข้างหน้าของหล่อน สวยสดงดงามจนน่าอิจฉาหล่อนใช้เวลาเรียนแค่สามปีครึ่ง ก็คว้าปริญญาเกียรตินิยมมาให้พ่อเลี้ยงรณชัยชื่นชมได้สำเร็จ“ตอนนี้ค

พ่อเลี้ยงรณชัยขับรถออกมาจากมหาวิทยาลัย อารมณ์เคร่งเครียด ความจริงในวัยหนุ่มของเขาก็ถือว่าเอาเรื่องเหมือนกัน อารมณ์แบบนั้นถ่ายทอดถึงทรงฤทธิ์ผู้เป็นลูกชายเอาไว้ไม่น้อย เพียงแต่พ่อเลี้ยงรณชัยมีความแตกต่างกว่าตรงที่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองให้อยู่ในขอบเขตได้ ถ้าไม่อย่างนั้น เขาก็คงกลายเป็นบุคคลที่ล้มเหลวในชีวิตไปเรียบร้อยแล้วครั้งนี้ กับผู้หญิงที่เขารัก เขาจะปล่อยผ่านไปได้ง่าย ๆ ได้ยังไง ถึงแม้ว่าอารมณ์ขณะนี้จะเต็มไปด้วยความโกรธแค้นรุนแรงแค่ไหนก็ตาม เขาก็ต้องระวังเงินที่ถูกเรียกมาอาจจะถือว่ามากทีเดียว แต่ต่อให้มากกว่านั้นเขาก็พร้อมจะสูญเสียเพื่อหล่อนถึงจะเป็นการเสียเหลี่ยมของการเป็นพ่อเลี้ยงอยู่ไม่น้อยก็ไม่เป็นไร ปัญหาของเขาตอนนี้ก็มีเพียงแค่จะรวบรวมเงินจำนวน 5 ล้านจากที่ไหนภายในเวลาอันจำกัดแต่ความกว้างขวางของเขาก็มีมากพอพ่อเลี้ยงรณชัยรวบรวมสติ โทรหยิบยืมเพื่อนฝูง 3 คน แล้วเงินจำนวนนั้นก็อยู่ในมือของเขาภายในกำหนดเวลา 3 ชั่วโมงตามที่คนร้ายให้เวลาเอาไว้รถของพ่อเลี้ยงรณชัยจอดกึกริมบาทวิถีของเมือง เฝ้ารอโทรศัพท์ที่จะติดต่อกลับมาการรอคอยเป็นอะไรที่ทรมานหัวใจของพ่อเลี้ยงรณชัยในเวลานี้อ

ตอนพิเศษการทำกายภาพบำบัดยังต้องดำเนินต่อไป ใจร้อนไม่ได้ ยังดีที่ว่าวาวไหมให้ความร่วมมือดี หล่อนค่อนข้างกระตือรือร้น และยังมีความหวังว่าจะกลับมาเป็นปกติโดยเร็วที่สุดหนึ่งเดือน สองเดือน สามเดือน สี่เดือน...พ่อเลี้ยงรณชัยเข็นวาวไหมบนรถเข็นวีลแชร์ ท่าทางของเขาดูเหมือนจะพึงพอใจกับการได้ทำแบบนี้ ถึงแม้ว่าจะมีการทำกายภาพบำบัด แต่เขาค่อนข้างทะนุถนอมหล่อน ไม่ต้องการให้หล่อนเดินมากเกินไปการเข็นหล่อนออกมารับกับอากาศบริสุทธิ์ข้างนอก มักเป็นภาพที่เกิดขึ้นเป็นประจำเสมอ“คุณพ่อจะให้หนูกลับไปเรียนต่อหรือเปล่าคะ”“ใช่ แต่ไม่ใช่ที่เมืองไทย”“ที่ไหนคะ”“เมืองนอก ที่ไหนก็ได้” พ่อเลี้ยงรณชัยตอบน้ำเสียงจริงจัง “พ่อเป็นห่วงหนู”“พ่อไม่หึงหนูเหรอคะ เผื่อหนูไปเจอต่างชาติตาน้ำข้าว”“ไม่หึงหรอก แต่พ่อจะตามไปแล่เนื้อเถือหนังมันคนไหนที่คิดอะไรกับหนูเกินเลย”“โห”“พ่อพูดเล่น เรื่องแบบนี้พ่อไว้ใจหนูนะ มันไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องไปตามหึงหวง พ่อแค่เป็นห่วงเท่านั้นเอง”“หนูไม่อยากไปไหนไกลหรอกค่ะ ขออยู่กับคุณพ่อ ไม่ได้อยากเรียนต่อด้วย ถ้าอยากให้หนูเรียน ออนไลน์ก็ยังได้นี่คะ ไม่เสียหายอะไร”“ก็ดีนะ”“แสดงว่าจริง ๆ แ