All Chapters of วิศวะแฟนโหด: Chapter 11 - Chapter 20

เขายกมือข้างที่ทาบอยู่บนเตียงขึ้นมา ปลายนิ้วชี้ของเขาแตะลงบนผิวเนื้อบริเวณไหปลาร้าเหนือตำแหน่งหัวใจของเธออย่างแผ่วเบา สัมผัสเพียงผิวเผินแต่กลับทำให้ไอรินสะดุ้งเฮือกราวกับถูกไฟช็อต“ถ้าเธอไม่ได้ต้องการฉันจริงๆ...” เขากระซิบชิดใบหู “แล้วทำไมตรงนี้... มันถึงเต้นแรงขนาดนี้ล่ะ ไอริน”บ้าเอ๊ย!หัวใจของเธอกำลังทรยศ มันเต้นกระหน่ำรุนแรงจนแทบจะทะลุอกออกมาฟ้องคนตรงหน้า ไอรินโกรธตัวเองที่ควบคุมปฏิกิริยาทางร่างกายไม่ได้ ยิ่งได้กลิ่น ยิ่งสัมผัสใกล้ชิด เธอก็ยิ่งตระ

“กูไม่จำเป็นต้องปรับตัวอะไรทั้งนั้น” สกายก้าวเข้าไปหาธันวาหนึ่งก้าว ระยะห่างระหว่างผู้ชายสองคนลดลงจนแทบจะชนกัน ความสูงที่ไล่เลี่ยกันทำให้ไม่มีใครได้เปรียบเสียเปรียบ แต่รังสีความน่ากลัวของสกายมีมากกว่าหลายเท่า “ไม่ว่ายังไง รินเขาก็เลือกกูอยู่ดี มึงไม่มีวันแทรกกลางได้หรอก”“คุณมั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอครับ” ธันวายังคงไม่ยอมถอย “รินเขาเป็นคนเก่ง เขาไม่ชอบให้ใครมาตีกรอบขังเขาไว้หรอกนะ ระวังคู่หมั้นจะอึดอัดจนหนีไปซะก่อนล่ะ”“มันจะหนีหรือไม่หนี ก็ไม่ใช่เรื่องที่ 'คนนอก' อย่างมึงต้องมาเสือก&rdquo

สกายละความสนใจจากธันวา เขาหันกลับมาเปิดกล่องอาหารญี่ปุ่นตรงหน้า ภายในคือข้าวหน้าปลาไหลย่างซีอิ๊วส่งกลิ่นหอมฉุย เมนูโปรดที่ไอรินเคียบ่นว่าอยากกินมาหลายวันแล้วแต่ไม่มีเวลาไปต่อคิวซื้อชายหนุ่มหยิบตะเกียบไม้ขึ้นมาหักออกจากกัน แล้วเริ่มเขี่ยชิ้นต้นหอมซอยที่โรยแต่งหน้าอยู่ออกไปไว้มุมกล่องอย่างใจเย็น เขี่ยออกจนหมดจดไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเดียวการกระทำนั้นเงียบเชียบและเป็นธรรมชาติ ราวกับเขาทำมันจนชิน“กินนี่ซะ” สกายเลื่อนกล่องข้าวหน้าปลาไหลไปตรงหน้าไอริน พร้อมกับดันจานข้าวราดแกงเด

เขาดึงกระดาษทิชชูหลายแผ่นมากดซับลงบนปากแผลของเธออย่างเบามือ แรงกดนั้นไม่ได้ทำให้เจ็บ แต่มันหนักแน่นพอที่จะห้ามเลือด“ฉันทำเองได้” ไอรินพยายามจะดึงมือกลับ ทิฐิในตัวยังคงทำงานตามสัญชาตญาณ“อยู่นิ่งๆ” เขากดเสียงต่ำ สั้นกระชับ และเด็ดขาดไอรินเม้มปาก ยอมปล่อยให้เขาจับมือเธอไว้แต่โดยดี อาการปวดหัวเต้นตุบๆ ขึ้นมาประท้วงจนเธอไม่มีเรี่ยวแรงจะเถียงกับเขาแล้ว

ยิ่งเห็นเธอเติบโต ยิ่งเห็นเธอยิ้มให้คนอื่น ยิ่งเห็นเธอพึ่งพาตัวเองจนแทบไม่เหลือพื้นที่ให้ใคร ความหึงหวงและหวงแหนก็ยิ่งกัดกินเขาจากข้างในจนแทบคลั่งภาพถ่ายคืนนั้น... เขาไม่ได้เผลอหลับหรอก เขาตื่นเต็มตาและรู้ทุกความเคลื่อนไหวของเธอ เขารู้ว่าเธอกำลังยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป และเขาก็เป็นคนจงใจวางโทรศัพท์ของเธอทิ้งไว้บนเตียงเพื่อให้นิชาโทรเข้ามาเห็นรูปนั้นในเช้าวันถัดมาเขาใช้ประโยชน์จากความไร้สติของเธอ ใช้ประโยชน์จากความคาดหวังของครอบครัว เพื่อดึงเธอเข้ามาไว้ในกรงที่เขาสร้างขึ้นกรงที่มีชื่อว