หลังมื้ออาหารค่ำจบลงและบ่าวในเรือนช่วยกันเก็บถ้วยชามเรียบร้อยแล้วอู๋อวี้เฟิงนั่งสงบนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันสายตาไปยังบุตรชายคนรองที่นั่งอยู่ไม่ไกล สีหน้าของท่านยังคงสุขุม แววตานิ่งสงบ แต่ถ้อยคำที่เอ่ยออกมานั้นชัดเจนและเต็มไปด้วยความห่วงใย“ห่าวเทียน” เขาเอ่ยเรียกด้วยเสียงทุ้มต่ำ “การเดินทางไปเมืองหลวงครั้งนี้ แม้เจ้าจะคุ้นเคยการเดินทางอยู่แล้ว แต่พ่อก็อยากจะเตือนสติไว้สักหน่อย”อู๋ห่าวเทียนเอ่ยรับคำของผู้เป็นพ่อ “ขอรับท่านพ่อ”อู๋อวี้เฟิงพยักหน้าเบา ๆ ก่อนเอ่ยต่อว่า “เจ้าต้องดูแลเซียนอวี้กับคุณหนูจางให้ดี ระหว่างทางอย่าได้ประมาท ไม่ว่าเส้นทางหลักหรือเส้นทางรอง แม้จะเคยผ่านไปได้อย่างปลอดภัยก็อย่าคิดว่าจะเป็นเช่นนั้นเสมอไป”เขาหยุดพุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูหนักแน่นขึ้น “พ่อได้ข่าวมาว่าช่วงนี้เส้นทางเข้าเมืองหลวงมีโจรเร่ร่อนแฝงตัวอยู่ตามหุบเขา บางกลุ่มปลอมเป็นพ่อค้าหรือแม้แต่ขอทานเพื่อเข้าใกล้ผู้โดยสาร อย่าไว้ใจคนแปลกหน้าเด็ดขาด”“ขอรับ ข้าจะระมัดระวังให้ดี” อู๋ห่าวเทียนขานรับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและมั่นคงอู๋อวี้เฟิงพยักหน้าช้า ๆ สายตาคมมองลูกชายอย่างพินิจ “พ่อเชื่
Última atualização : 2026-09-03 Ler mais