جميع فصول : الفصل -الفصل 10

“ซูเอ๋อร์ลูกแม่ ฮือ ๆ เพราะแม่ไม่ดีเองเจ้าถึงเป็นแบบนี้” เสียงร่ำไห้ปานจะขาดใจแทรกเข้ามาในโสตประสาทการรับรู้ของจินอะไรกันเนี่ย ใครมาเสียงดังแถวนี้ คนเขากำลังนอนอยู่นะไม่เกรงใจกันบ้างเลย ตั้งแต่เปลี่ยนมาทำงานโรงงานก็เหนื่อยจนแทบสลบทุกวัน แล้วใครมันมาส่งเสียงน่ารำคาญอยู่แถวนี้จินขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิดที่มีคนมารบกวนเวลานอน“ซูเอ๋อร์! เจ้ายังไม่ตาย! ท่านหมอเฉินอย่าพึ่งไปเจ้าค่ะ” สตรีนางนั้นยังคงไม่หยุดเสียงดังพร้อมกับเขย่าตัวบุตรสาว ทำให้จินทนไม่ไหวจนต้องฝืนลืมตาขึ้นมาเสียงดังไม่พอยังมาเขย่าตัวฉันอีกหรอเนี่ย! ทำไมในห้องมันหนาวจัง กรุงเทพฯอากาศร้อนจะตาย หรือเราจะเป็นไข้เมื่อวานก็ปวดหัวด้วย“ซูเอ๋อร์ได้ยินแม่หรือไม่ เราจะทำอย่างไรกันดีเจ้าคะท่านพี่”“พี่เชื่อว่าลูกต้องไม่เป็นอะไร”สามีนั่งอยู่ไม่ไกลเอ่ยตอบกลับภรรยาที่ยืนเฝ้าบุตรสาวข้างเตียงไม่ห่าง เมื่อเขาเห็นว่าลูกลืมตาขึ้นมาแล้วก็มีความหวังในใจ“มาแล้ว! ท่านหมอมาแล้ว โปรดหลีกทางด้วย” เสียงเอะอะโวยวายของผู้ช่วยหมอดังขึ้นอีกครั้ง จินแม้จะง่วงมากก็ไม่สามารถหลับต่อได้อีกสัมผัสหยาบกร้านจากมือของหมอชราแตะไปบนข้อมือซ้ายของจินเบา ๆ ก่อนจะจั

“กลับมาแล้วขอรับ!” จางซูเซียวร้องเสียงดังมาตั้งแต่เจ้าตัวยังเดินไม่ถึงประตูบ้าน ในมือทั้งสองข้างถือถังหูลู่ที่แม่หลี่ซื้อให้ลูกชายลูกสาวแบ่งกันจางซูเม่ยกำลังนั่งเช็ดงานแกะสลักของพ่อจางที่เก็บไว้นานจนฝุ่นเริ่มเกาะแล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นบรรดาสัตว์ต่าง ๆ นางรู้สึกว่ามันน่ารักมากและขนาดก็ไม่ใหญ่ ตัวเล็กจิ๋ววางบนฝ่ามือได้เด็ก ๆ น่าจะชอบ ถ้ามีสีก็คงดีนางจะเอามาระบายแล้วเอาไปขายให้หมดเลยเยอะขนาดนี้พอได้ยินเสียงน้องชายดังมาแต่ไกลนางก็รีบวางงานในมือลงและออกไปช่วยท่านแม่ถือของทันที“โอ้โห ซื้ออะไรมาเยอะแยะเลย ข้าช่วยเจ้าค่ะท่านแม่” จางซูเม่ยรับของจากมือแม่หลี่มาถือเอง ก่อนจะเดินนำทุกคนเข้าไปในบ้าน“ขอบใจมากลูก” แม่หลี่เอ่ยกับลูกสาวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม วันนี้นางมีความสุขมากที่สามารถหาเงินเข้าบ้าน แถมหาได้มากกว่าการขายสมุนไพรทั้งเดือนเสียอีกพ่อจางได้ยินเสียงลูกชายเช่นกัน เขาจึงพาตัวเองออกจากห้องมาดูว่าภรรยาและลูกชายซื้ออะไรกลับมาบ้าง และก็อยากรู้ด้วยว่าสมุนไพรวิญญาณขายได้เท่าไหร่หรือจะได้ตามที่ภรรยาของเขาคาดหวังหรือไม่ครอบครัวจางนั่งอยู่ในห้องโถงที่โต๊ะกินข้าว สัตว์ตัวเล็กตัวน้อยที่ลูกสาวลงทุนขนออก

แม้พวกเขาจะรับได้ที่ลูกสาวตายแล้วฟื้นกลับมาได้ แต่ถึงอย่างไรหากเรื่องราวของลูกสาวหลุดออกไปถึงหูชาวบ้านคงไม่ดีเท่าไหร่นัก เพราะชาวบ้านบางกลุ่มไม่เชื่อเรื่องแบบนี้ อีกทั้งในอดีตเคยมีคนที่ตายแล้วมีมารร้ายเข้ามาสิงสู่พอฟื้นขึ้นมาก็ออกเข่นฆ่าผู้คนดังนั้นหลี่ซูฮวาจึงได้ทำการเรียกลูกชายและกับสามีเข้ามาในห้องแล้วตกลงกันว่าจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับตลอดไป เพื่อความปลอดภัยของจางซูเม่ยผู้เป็นดวงใจของครอบครัว“เรื่องราวของเม่ยเอ๋อร์ขอให้รู้แค่ภายในบ้านเรา ทุกคนจะต้องเก็บความลับนี้ไว้หรือทำเป็นลืมไปเลยได้ยิ่งดี หากคนอื่นรู้นางอาจจะไม่ปลอดภัยและโดนจับไปแน่ ฉะนั้นอย่าเผลอพูดเรื่องนี้ออกมาอีก เข้าใจหรือไม่?”“พี่ไม่พูดแน่นอน เจ้าสบายใจได้” พ่อจางเอ่ยบอกภรรยาให้สบายใจว่าเขาจะไม่มีวันพูดเรื่องนี้แน่นอน“ข้าสัญญาว่าจะไม่บอกใครแน่นอนขอรับ”คราแรกจางซูเซียวนั้นรู้สึกว่าตื่นเต้นกับเรื่องราวที่ได้รับรู้มาก ในใจคิดว่ามันเป็นเรื่องมหัศจรรย์มาก อยากจะรีบเอาไปเล่าให้เพื่อนสนิทฟังใจจะขาดแล้ว ทว่าหลังจากได้ฟังแม่หลี่กล่าวประโยคที่บอกว่าพี่สาวจะไม่ปลอดภัยและโดนจับตัวไป เขาก็หยุดความคิดนั้นทันทีและสัญญาว่าจะไม่บอก

มิติพฤกษาอย่างงั้นเหรอ?แสดงว่าเป็นพื้นที่สำหรับเพาะปลูกน่ะสิ!จางซูเม่ยคิดได้แบบนั้นก็เผยรอยยิ้มออกมา เมื่อคิดตามสิ่งที่เจ้าผีเสื้อเด็กพูดอธิบายให้ฟัง ก็พอรู้ว่าสถานที่แห่งนี้เป็นของนางแน่นอนไม่ใช่การบุกรุกพื้นที่ใคร ความกังวลพลันผ่อนคลายลง แล้วนางจึงมานั่งพูดคุยกับผีเสื้อพฤกษาถึงเรื่องราวของมิติพฤกษาอย่างจริงจัง เพื่อเป็นแนวทางในอนาคตว่าควรใช้งานอย่างไร“ก่อนอื่นข้าว่าเรามาทำความรู้จักกันก่อนดีกว่า ข้าชื่อจางซูเม่ย แล้วเจ้าล่ะ?” หญิงสาวเริ่มแนะนำตัวก่อนและถามกลับไปด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ข้าไม่มีชื่อหรอกเจ้าค่ะ นายหญิงตั้งชื่อให้ข้าหน่อยสิเจ้าคะ” เสียงหวานตอบกลับเจ้านายสาวด้วยท่าทางเจียมเนื้อเจียมตัว“ให้ข้าตั้งชื่อหรอ เดี๋ยวคิดก่อนนะ เจ้าเป็นหญิงต้องเหมาะกับสิ่งสวยงาม อืม..งั้นชื่อเตี๋ยฮวาแล้วกัน ข้าเอามาจากคำว่าผีเสื้อและดอกไม้ เจ้าชอบหรือไม่” หญิงสาวนึกถึงสวนกุหลาบด้านหลังบ้านจึงเอามาตั้งชื่อให้ผู้ช่วยตัวน้อยของนาง“ชอบเจ้าค่ะ! ข้าชื่อเตี๋ยฮวา ๆ ฮิฮิ” ผีเสื้อพฤกษาพอใจกับชื่อใหม่เป็นอย่างมาก“เอาล่ะ เตี๋ยฮวาของข้า เจ้าสามารถลดขนาดตัวหรือแปลงกายได้ไหม ข้าไม่ชินกับขนาดใหญ่โตของเจ้าเสีย

การทำพันธสัญญาครอบครัวกับเตี๋ยฮวาไม่ได้มีขั้นตอนที่ซับซ้อนแต่อย่างใด เพียงแค่หยดเลือดคนละหนึ่งหยดลงมือของเด็กน้อย แล้วก็ทำการเอาเลือดเหล่านั้นแต้มไปที่หน้าผากตนเอง ทันใดนั้นก็เกิดแสงสีเขียวเชื่อมโยงระหว่างเตี๋ยฮวาและครอบครัวจาง ผ่านไปเพียงชั่วครู่แสงเหล่านั้นก็หายไปอย่างรวดเร็ว แสดงว่าการทำพันธสัญญาครอบครัวได้เสร็จสิ้นแล้วเมื่อกลายเป็นครอบครัวกับผีเสื้อพฤกษาสิ่งที่พวกเขาจะได้รับ คือ สำหรับผู้ใช้พลังวิญญาณอยู่แล้วจะได้รับพลังสายพฤกษาเพิ่มมาอีก หรือหากเป็นคนธรรมดาก็จะถูกปลุกพลังในตัวขึ้นมา ทำให้กลายเป็นผู้ใช้พลังสายพฤกษาทันที แต่การปลุกพลังของคนธรรมดานี้ใช้เวลากว่าสองชั่วยาม และพวกเขาจะอยู่ในภาวะการหลับใหล เพื่อชำระภายในร่างกายให้พร้อมสำหรับการรับพลังวิญญาณดังนั้นครอบครัวจางทั้งสี่คนที่เป็นคนธรรมดา จึงหลับใหลไปทันทีหลังเชื่อมพันธสัญญาครอบครัวกับเตี๋ยฮวา แม้จางซูเม่ยจะทำพันธะกับผีเสื้อพฤกษาแล้วแต่ก็เป็นเพียงพันธะที่ผูกกันด้วยมิติเท่านั้น เปรียบเสมือนเจ้านายกับลูกน้องที่ไม่สามารถทรยศหักหลังกันได้ถึงจะโชคดีได้ครอบครองมิติพฤกษา จางซูเม่ยก็ยังเป็นเพียงคนธรรมดาไม่ใช่ผู้ใช้พลังวิญญาณแต่อย่า