Todos los capítulos de หย่ารักสามีมาเฟีย | หึง หวง โหด : Capítulo 1 - Capítulo 10

ณ คฤหาสน์เวสล์ตัน" ตกลงลงมีเรื่องอะไร?" ราม รังสิมันต์ เวสล์ตัน ชายหนุ่มวัยสามสิบห้าว่าที่ผู้นำสูงสุดของเวสล์ตันได้เอ่ยถามลูกน้องคนสนิทหลังจากที่รถจอดสนิทที่คฤหาสน์ใหญ่ วันนี้เขาถูกเรียกตัวมาด่วนจากเรย์ เรโอนาร์ด เวสล์ตัน ผู้เป็นปู่โดยที่ไม่ได้บอกล่วงหน้าว่าเรียกมาเรื่องอะไร " ผมคิดว่าเป็นเรื่องการแต่งงานนะครับ เพราะเรื่องอื่นผมตรวจสอบดูแล้ว ไม่มีปัญหาอะไร" สิงหา ชายหนุ่มวัยสามสิบสองที่ไม่ได้มีดีแค่หน้าตา แต่เขามีมันสมองที่เฉียบแหลมกว่าใครๆ จนได้เป็นมือขวามาเฟีย เขาคือคนที่รังสิมันต์ไว้ใจมากที่สุดคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ และอีกคนคือคาร์ลอส ลูกน้องที่ชอบใช้กำลังมากกว่าสมอง ความเก่งกาจก็ไม่ได้ด้อยไปจากสิงหา " หึ! เรื่องแค่นี้ต้องมากันหมดตระกูลเลยเหรอ!" รังสิมันต์ยกยิ้มที่มุมปากอย่างสมเพชก่อนที่จะทิ้งบุหรี่ลงที่พื้นและเดินเข้าไปในบ้านด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์นัก ถ้าเป็นเรื่องแต่งงานเขาเคยพูดไปหลายครั้งแล้ว "ตกลงตารามจะเอาลูกสาวตระกูลไหนคะ " เสียงของลี ลีน่า เวสล์ตัน พี่สาวแท้ๆของราฟ ราฟาเอล เวลส์ตันพ่อของรังสิมันต์ ข้างกายของลีน่าเป็นไลลาลูกบุญธรรมที่รับอุปถัมภ์มาจากบ้านเด็กกำพร้า ไลลาเ

@ 9CLUB9CLUBสถานที่สุดมีไอพีของบรรดามหาเศรษฐีที่เปิดทำการตลอด24ชั่วโมงไม่เกรงกลัวกฏหมายบ้านเมือง เพราะเจ้าของสถานที่แห่งนี้ยิ่งใหญ่กว่าใครจะกล้าเข้ามายุ่งเกี่ยว พวกเขามีอำนาจ มีเงิน และมีหุ่นส่วนใหญ่ๆ อีกมากมาย" ติดต่อนายหญิงของพวกมึงได้หรือยัง?" แน่นอนว่านายหญิงที่กำลังพูดถึงคือไลลาคนที่เขารักและหวงมากกว่าชีวิตตัวเอง เขาหวงเธแมากจนไม่อยากให้ใครรู้จักเธอ ไม่อยากให้เธอออกงานสังคม ไม่อยากคบกันแบบเปิดเผยให้เธอตกเป็นเป้านิ่งให้ศัตรูลอบทำร้าย ในความคิดที่อยากจะเก็บซ่อนเธอ ก็มีอีกความคิดที่อยากจะให้เธออยู่ข้างกาย อยู่ในสายตาของเขาตลอดเวลา ด้วยเหตุผลนี้เขาจึงยอมแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นเผื่อปกป้องเธอ ตามแผนที่ป้าลีน่าบอก ใช่แล้ว! ทั้งหมดคือสิ่งที่เขากับป้าลีน่าตกลงกันไว้แต่แรก ป้าไม่ขัดขวางความรักของเขากับไลลา แต่ป้าห่วงความปลอดภัยของไลลาจนต้องคิดวางแผนการแต่งงานปลอมๆนี้ขึ้นมา " ยังครับ แต่ตอนนี้คุณท่านโทรมาอีกแล้วครับ " สิงหาคนสนิททำหน้าหนักใจเป็นอย่างมาก เขาเข้าใจรังสิมันต์ผู้เป็นเจ้านาย และเข้าใจความหวังดีของนายท่านราฟาเอลด้วย " ไม่ต้องรับ " รังสิมันต์ตอบออกมาโดยไม่ต้องคิดเลย เข

ฟังคำสั่งผัวเหรอ! ผู้ชายอะไรหยาบคายขนาดนี้ ! พราวฟ้าได้แต่สะอิดสะเอียนในใจที่จะต้องใช้ชีวิตร่วมกับคนแบบนี้นี่ยังไม่ได้แต่งงานกันเลยนะ ยังออกคำสั่งกับเธอแล้ว" มองแบบนี้ อยากโดนเอาบนรถใช่ไหม!" คนที่กำลังควบคุมอารมณ์ความเกี้ยวกราดของตัวเองไม่ได้ยังคงเอาแต่หาเรื่องอีกฝ่่ายทั้งๆที่เธอไม่ได้ทำอะไรผิด เขายัดเยียดความผิดให้เธอเพียงเพราะสายตาของเธอทำให้เขาหงุดหงิด จริงๆไม่ใช่แค่สายตาหรอกนะ ทั้งหมดในตัวเธอนั่นแหละที่ทำให้เขาหงุดหงิด อย่าพูดถึงการอยู่ด้วยกันเลย เพียงแค่นั่งใกล้กันแค่นี้ เขาก็อึดอัดจะแย่แล้ว ไม่เหมือนกับไลลาที่เขาอยากอยู่ด้วยตลอดเวลา กรอด~~ พอนึกถึงคนรักที่ไปกับชายอื่นก็เกี้ยวกราดจนต้องขบกรามแน่น เขาทำอะไรไม่ได้เลยเพราะรู้นิสัยพ่อกับปู่ดี ถ้าเขาต่อต้านท่านก็ยิ่งทำในสิ่งที่ตรงข้ามกับความต้องการของเขา ตอนนี้จึงได้แต่กัดฟันทนจนจะบ้าอยู่แล้ว! "ไปหงุดหงิดอะไรมาเหรอคะ? " พราวฟ้าที่เห็นอีกฝ่ายเงียบจึงเอ่ยถามออกไป เธอแต่อยากละลายพฤติกรรมเพื่อการอยู่ร่วมกันในอนาคต แต่เขากลับดูหงุดหงิดกว่าเดิม และตะคอกใส่เธออย่างไร้เหตุผล " ไม่ใช่เรื่องของเธอ หุบปากซะ! " ภายในรถปกคลุมไปด้วยความเงี

# วันต่อมาพราวฟ้าสูดลมหายใจลึกๆก่อนจะตัดสินใจเดินออกจากห้องไปพบกับย่าแคทเธอลีน เธอรู้ว่าการพบกับรังสิมันต์ในวันนี้เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และเธอจำเป็นต้องแสดงความกล้าหาญเพื่อเผชิญหน้ากับเขา ถึงแม้ว่าภาพอันน่ากลัวในนั้นวานยังคงฉายวนซ้ำๆอยู่ในหัวก็ตาม ตึก! ตึก! ตึก! เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบไปตามทางเดินยาวที่ทอดไปยังห้องประชุมใหญ่ สิ้นสุดทางเดินจะเป็นห้องทำงานประจำตัวของผู้นำคนปัจจุบันอย่างรังสิมันต์ พราวหน้ารู้สึกประหม่าเมื่อทางเดินในคฤหาสน์ใหญ่ช่างดูเงียบสงัด ผนังสีเข้มและแสงไฟสลัวทำให้บรรยากาศรอบตัวดูน่ากลัวโดยไม่ต้องมีคำบรรยายเพิ่มเติม หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นทุกก้าวที่เข้าใกล้ประตูบานใหญ่ที่ไม่รู้ว่ามีใครรออยู่ในนั้นบ้าง เมื่อเธอเปิดประตูเข้าไป ภาพที่เห็นคือรังสิมันต์กำลังคุยงานกับชายอีกคนที่ดูเหมือนจะเป็นลูกน้องคนสนิทโดยข้างกายมีพ่อและปู่ของเขา ท่าทางดูตรึงเครียดมากจนเธอไม่กล้าจะเดินเสียงดัง" ไว้จัดการทีหลัง" เสียงพูดคุยของพวกเขาเงียบลงทันทีเมื่อพราวฟ้าก้าวเข้ามาในห้อง รังสิมันต์มองมายังร่างบาง ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องเธอด้วยสายตาที่นิ่งและน่ากลัวจนเธอรู้สึกเหมือนถูกตรึง

"ขอบพระคุณท่านมากนะคะที่เอ็นดูพราวฟ้า "หลังจากพูกคุยกันเสร็จจารุวรรณก็ไหว้ขอบพระคุณย่าแคทเธอรีนอย่างอ่อนน้อม ผู้เป็นแม่ดีใจจนน้ำตาซึมเมื่อท่านเอ็นดูลูกสาวตนเอง เห็นอย่างนี้ก็หายกังวล จะเหลือแค่เรื่องของลูกสาวคนเล็กที่ยังตกอยู่ในสถานการณ์อันตราย " หนูพราวฟ้าน่าเอ็นดูขนาดนี้ จะไม่ให้เอ็นดูได้ยังไงล่ะ" สายตาที่ย่าแคทเธอรีนมองเด็กสาวดูใจดีจนหลายคนอิจฉา การแต่งงานปลอมๆนี้น่าจะไม่ได้จบลงง่ายแน่ " ไปลองชุดเลยไหม จะได้ไม่เสียเวลา ให้เจ้ารามพาไป""เรื่องนั้นพราวไปกับคุณแม่กับน้องสาวได้ค่ะ ไม่ต้องรบกวนคุณรามหรอกค่ะ" ไม่ใช่ว่าไม่อยากรบกวน แต่ไม่อยากอยู่ใกล้ซะมากกว่า ผู้ชายอันตรายแบบนี้ใครจะอยากเข้าใกล้ แค่หน้ายังไม่อยากมองเลย คนนั้นมันทำหน้าบึ้ง" ก็ดี งั้นผมขอตัวนะครับ" คนที่หัวใจไม่ได้อยู่ที่นี่ ก็รีบชิงตัดบทจะเดินหนีออกไป แต่ก็ไม่ทันคนที่มีประสบการณ์และรู้ทันในทุกๆเรื่องที่หนุ่มสาวกำลังคิด"จะไปไหนราม!" เสียงคุณปู่ทำให้รังสิมันต์หยุดชะงักไป เขาไม่ได้ทำตามคำสั่งเพราะกลัว แต่เชื่อฟังเพราะเคารพรัก ไม่อยากให้อาหารเส้นสมองผู้กำเริบ ย่าเองก็เป็นโรคหัวใจ หากทำอะไรกระทบกระเทือนจิตใจคงไม่ดีแน่ๆ