10| ตัวปัญหา

ถ้าได้ทำกับคนรักงั้นเหรอ ?

รังสิมันต์นิ่งงันไป เขาเองก็รู้สึกแบบนั้น เขาอยากจะมีลูกมีครอบครัวกับไลลาคนที่เขารัก ไม่ใช่เธอคนนี้ที่ผู้ใหญ่หาให้ ไม่ว่าท่านจะหาผู้หญิงที่สวยสักแค่ไหนก็ไม่สามารถทำให้เขาเปลี่ยนใจได้ หัวใจของเขามีเพียงแค่ไลลา

"ไปที่ร้านหรือไปรับคุณไลลาก่อนครับ?"

คนสนิทถามเจ้านายหลังจากที่ขับรถออกมาได้สักพัก เป็นการเอ่ยถามที่มีความเกรงใจอยู่ในนั้น คงจะไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆหากให้วพราวฟ้ารู้ว่าไลลาเป็นใคร พวกเขามีหน้าที่ทำตามคำสั่งของเจ้านายเพียงเท่านั้น

"ไปร้าน"

พอได้ยินคำตอบของเจ้านายอหนุ่มทุกคนก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมา อย่างน้อยเจ้านายก็ให้เกียรติภรรยาไม่พาผู้หญิงของตนไปด้วยให้เสียน้ำใจ แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาคิดผิด ทันทีที่รถจอดสนิทรังสิมันต์ก็หันไปบอกกับคนที่นั่งอยู่ข้างๆด้วยท่าทางเย็นชา ไม่ได้มีท่าทางเห็นใจแต่อย่างใด

"ลงไป ! "

นอกจากจะไม่แคร์ความรู้สึกของว่าที่ภรรยาแล้ว เขายังรีบไปหาผู้หญิงอีกคนอีกด้วย เป็นการกระทำที่ทำเอาคนรอบข้างเห็นใจพราวฟ้าขึ้นมาในทันที ดาราเบอร์ต้นที่สวยเรากำลังฟ้ากำลังถูกไล่ลงจากรถเหมือนหมูเหมือนหมา

"อะ..อะไรนะคะ? "

พราวฟ้าแทบจะไม่เชื่อสายตากับสิ่งที่เห็นจนต้องถามย้ำอีกครั้ง เธอมองใบนหน้าของว่าที่สามีสลับกับร้านชื่อดัง

"ลงไป ลองชุดเสร็จจะมารับ "

เขาไม่มีอารมณ์จะมานั่งรอใครหรอกนะ โดยเฉพาะผู้หญิงที่ไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับชีวิต สำหรับคนอย่างเธอแค่มาส่งถึงที่ก็ดีมากแล้ว

"ฉันไม่ตลกนะคะ"

เธอเริ่มหน้าถอดสี เขาก็รู้ว่าเธอมีปัญหากับผู้มีอิทธิพล เขายังจะปล่อยให้เธอลงไปคนเดียวงั้นเหรอ ตกลงกันแล้วไงว่าจะปกป้องเธอ ปล่อยเธอไว้แบบนี้ไม่ต่างอะไรกับบอกเธอลงไปตายเลยนะ

"เรื่องแค่นี้ทำไม่ได้หรือไง ก็แค่ไปลองชุด"

"ก็ได้ค่ะ "

พราวฟ้าก้าวลงจากรถไปอย่างสง่างาม เก็บซ่อนความกลัวไว้ภายในใจ เธอจะหน้าด้านนั่งอยู่ในรถของเขาสาารในเมื่อเขาพูดมาขนาดนี้แล้ว และตรงนี้ก็มีลูกน้องของเขายืนรออยู่หลายคน คงไม่น่าจะเกิดอะไรขึ้นหรอกมั้ง

" ออกรถ!"

รังสิมันต์สั่งเสียงเข้มบ่งบอกว่าเขารีบไปหาผู้หญิงอีกคน ที่กำลังส่งข้อความมาเร่งตลอดอเวลา เธอสารภาพตามตรงว่าไม่อยากให้เขาใกล้ชิดผู้หญิงคนไหน เธอบอกว่าหึงและหวงเขามาก

'ไลหวงพี่มากจนอยากเก็บเขาไว้คนเดียว'

สำหรับเขา...เธอช่างเป็นผู้หญิงที่หึงได้น่ารักจริงๆ แค่เพียงคิดถึงก็ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นมา เขาตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้ทุกวินาทีที่ได้ใกล้ใกล้เธอ ไม่เหมือนกับคนที่กำลังจะมาเป็นเมีย แค่นั่งข้างๆยังอึดอัด

...

ทางด้านพราวฟ้าที่เดินเข้ามาเพียงลำพังก็คิดถึงแค่เพียงครอบครัว เธอไม่ง้อคนใจร้ายหรอก ให้พ่อแม่กับน้องสาวมาช่วยเลือกก็ได้

ไม่เห็นต้องให้คนแบบนั้นมาช่วย ชิ!

แต่พอจะหยิบมือถือมาโทรก็ต้องหยุดความคิดลง เพียงเพราะกลัวว่าพ่อแม่จะเป็นกังวลของเรื่องของเธอ ท่านเครียดเรื่องของน้องสาวก็มากพอแล้ว หากมีเรื่องของเธอเข้าไปรบกวนจิตใจของท่านอีกสักเรื่อง ท่านคงกังวลใจจนนอนไม่หลับเป็นแน่

"น้องพราวฟ้า!'

เสียงของเอลลี่เจ้าของร้านสาวสองวิ่งเข้ามาหาดาราสาวด้วยท่าทางตื่นเต้น ใครจะไม่ตื่นเต้นล่ะในเมื่อดาราเบอร์ต้นของประเทศมาถึงที่ร้าน ร้านของหล่อนดูเล็กไปเลยหากเปรียบเทียบกับชื่อเสียงของพราวฟ้า

"กรี๊ดดดดด ตัวจริงสวยมากกกก"

"พี่พราวฟ้า"

เด็กและพนักงานในร้านต่างรุมล้อมดาราสาวจนลูกน้องของรังสิมันต์จะเดินเข้ามาจัดการไม่ให้มีใครมาสร้างความรำคาญให้กับว่าที่นายหญิง

" ไม่เป็นไร ไปรอหน้าร้านเถอะ"

พราวฟ้าบอกด้วยท่าทางเป็นมิตรไม่ได้แสดงอำนาจได้ๆ แล้วยังถ่ายรูปกับแฟนคลับในร้านอีกด้วย โชคดีที่พนักงานเข้าใจสถานการณ์ของเธอจากข่าวเลยช่วยกันเลือกชุดโดยไม่ถ่ายหรือไลฟ์สดให้โลกรู้ แต่ขออนุญาตลงภาพที่หน้าเพจหลังพราวฟ้ากลับไปแล้วก็แค่นั้น จะลงอีกทีก็คือวันแต่งเลย เพื่อความปลอดภัยของพราวฟ้า

แฟนคลับและคนทั่วไปรู้หมดว่าเธอกำลังอยู่ในสถานการณ์เสี่ยงอันตราย คนมีอิทธิพลจ้องจะจัดการเธอตลอดเวลา เว้นก็แต่ว่าที่สามีของเธอที่ไม่สนใจความปลอดภัยของเธอเลย

....

เวลาต่อมา …

รังสิมันต์ใช้เวลาอยู่บนเตียงกับคนรักนานนับชั่วโมง จนกระทั่งมีเสียงเคาะประตูห้อง ใบหน้าหล่อแสดงออกชัดเจนว่าไม่พอใจที่โดนขัดจังหวะ

" ไปเปิดเถอะค่ะ เผื่อมีเรื่องสำคัญ" ไลลาที่เพิ่งจะเสร็จสมบูรณ์ไปได้ไม่นานและยังคงอยู่ในร่างเปลือยเปล่าได้บอกกับว่าที่ผู้นำมาเฟียด้วยท่าทางอ่อนหวานแตกต่างจากนางแมวยั่วสวาทที่ขึ้นขย่มบนล่างหนาก่อนหน้านี้เป็นอย่างมาก

" ไม่มีอะไรสำคัญเท่าไล"

" ไลรู้ค่ะ แต่งานและหน้าที่ก็สำคัญนะคะ" ไลลาหยิบชุดคลุมอาบน้ำมาสวมและไม่ลืมที่จะหยิบมาสวมให้คนตัวโตเช่นกัน เธอดูแลและเอาใจเขาแบบนี้มาตลอดตั้งแต่ก่อนที่เขาจะขึ้นเป็นผู้นำมาเสีย เธอสม่ำเสมอมาตลอดสำหรับเขา

" เข้ามา"

หลังจากตรวจสอบความเรียบร้อยของคนรักแล้ว ก็อนุญาตให้คนสนิทเข้ามา แต่พอสิงหาเข้ามาเห็นว่าไลลายังอยู่ข้างกายเจ้านายก็ลังเลที่จะพูด

" มีอะไรก็พูดเถอะค่ะ ไม่ต้องเกรงใจไล"

ไลลาที่รู้ทันสถานการณ์จึงได้บอกออกไปสวมกอดร่างกำยำที่ยืนดูดบุหรี่อยู่ระเบียง แสดงออกให้เห็นว่าเธอสามารถฟังด้วยได้ทุกเรื่อง พยายามทำตัวเป็นนายหญิงมากขึ้นทุกวัน

"นายหญิงหายตัวไปครับ!"

ประโยคที่น่าตกใจของสิงหากลับไม่ได้ทำให้สองคนที่ยืนอยู่ด้วยกันตกใจเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าที่ยังนิ่งเรียบของทั้งสองคนแสดงให้เห็นว่าการหายไปของพราวฟ้าไม่ได้มีอิทธิพลกับพวกเขาเลย ไม่ว่าพราวฟ้าจะเป็นตายร้ายดียังไงก็ไม่ได้เกี่ยวกับพวกเขา

"ตามหาทั่วหรือยัง? "

รังสิมันต์ถามเสียงเรียบรามกับคนที่หายไปไม่ใช่คนที่เขารู้จัก ใบหน้าของเขาไม่ได้แสดงความรู้สึกใดๆ แม้กระทั่งจังหวะการเต้นของหัวใจที่นิ่งสนิท ไม่ได้แสดงท่าทางตกใจจนไลลาสัมผัสได้ว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้มีอิทธิพลกับผู้ชายของเธอจริงๆ

"หาจนทั่วแล้วครับ แต่ไม่มีวี่แวว"

"พี่ไปตามหาภรรยาพี่เถอะค่ะ ไลอยู่ได้ "

"แค่ตามหาผู้หญิงคนเดียว ให้ใครไปก็ได้ "

"แต่เธอคือภรรยาของพี่ ไปเถอะค่ะ ถ้าเธอหายไปจริงๆ พี่จะเดือดร้อน " ไลลายิ้มอ่อนเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ และแสดงออกว่าเธอใจกว้างพอที่จะให้เขาไปหาผู้หญิงอีกคน

" อยากให้พี่ไปจริงเหรอ?" คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเชิงตั้งคำถาม เขาจะไม่ไปหากเธอนั่งให้เขาอยู่ ถ้าเธอบอกมาคำเดียวว่าเธอหวงเขา เขาก็จะอยู่กับเธอ

"ไลไม่อยากให้ไปอยู่แล้วค่ะ แต่ไลเข้าใจพี่ ว่าพี่ต้องไปเพื่อไม่ให้มีปัญญากับคุณปู่"

"จะไม่งอนพี่ใช่ไหม "

ไปแล้วเมียงอน เขาเลือกที่จะไม่ไปดีกว่า

" ไม่งอนค่ะ ระหว่างที่พี่ไปพราวจะทำอาหารของโปรดพี่ไว้ให้ พี่รีบกลับมาทานนะคะ"

หมับ! ร่างบางถูกโอบกอดแน่นขึ้น

ไลลารู้ดีว่ารังสิมันต์พูดไม่เก่งจึงชอบแสดงความรักด้วยอ้อมกอดและการกระทำ ซึ่งเป็นอ้อมกอดที่อบอุ่นจนไม่อยากเสียไป อยากครอบครองอ้อมกอดที่เต็มไปด้วยอำนาจบารมีนี้ไว้ตลอดเวลา

"จัดการตัวปัญหาเสร็จ พี่จะรีบมา"

เขาบอกกับเธอยังหนักแน่น เพื่อให้เธอรู้ว่าเธอสำคัญกว่าผู้หญิงคนนั้นมากแค่ไหน