4| คนบ้าอำนาจ

# ท่าเรือ

ดวงตาหวาดกลัวจ้องมองไปยังกลุ่มรถหรูที่กำลังขับเคลื่อนเข้ามายังครอบครัวของเธอ แสงไฟสว่างจ้าสาดส่องเข้ามากระทบสายตาจนแทบจะมองไม่เห็น

" ใช่รถของตระกูลเวสล์ตันไหมคะ? "

พลอยขวัญเอ่ยถามพี่สาวด้วยท่าทางหวาดกลัว เหตุการณ์เมื่อหลายวันก่อนปรากฎขึ้นมาในหัวจนเธอต้องเดินไปหลบหลังพี่สาว สิ่งที่พบเจอทำให้พลอยขวัญกลายเป็นคนมีอาการแพนิคหวาดระแวงตลอดเวลา ก่อนหน้านี้เป็นผู้หญิงที่น่ารักและร่าเริงจนใครๆ ก็หลงรักรอยยิ้มของพลอยขวัญ เห็นอาการของน้องสาวแล้ว พราวฟ้าก็ยิ่งรู้สึกแค้นคนสารเลวพวกนั้น

" น่าจะใช่นะ"

พี่สาวก็ทำหน้าที่ปลอบใจอย่างเช่นทุกครั้ง ทั้งที่ตัวเองก็ไม่มั่นใจด้วยซ้ำว่าเขาจะมารับจริงๆ การแต่งงานในครั้งนี้เป็นข้อตกลงระหว่างเธอกับครอบครัวของเขา ไม่ได้เจรจากับตัวเขาที่เป็นว่าที่สามีโดยตรง เพราะเธอมีหน้าที่อุ้มท้องลูกของเขาโดยใช้เทคนิคทางการแพทย์ และแสดงละครเป็นภรรยาที่แสนดีต่อหน้าสื่อเพียงเท่านั้น การแสดงละครเป็นสิ่งที่เธอทำได้ดีอยู่แล้ว แต่การอุ้มท้องเด็กคนหนึ่ง เธอยังมองภาพไม่ออกว่าจะเป็นอย่างไร ถึงแม้จะกังวลแค่ไหน เธอก็ต้องรับข้อเสนอนี้

ตึก!

ร่างสูงที่ไม่อยากเจอก้าวลงมาจากรถ ตามนั้นลูกน้องอีกหลายสิบคน พลอยขวัญแทบหยุดหายใจเมื่อเห็นใบหน้าของชายที่กำลังก้าวเดินมา

" ในที่สุดก็เจอกันนะคนสวย "

ทั้งน้ำเสียงและสายตาชวนขนลุก หากไม่ติดว่ามันเป็นลูกคนรวยมันคงเป็นโรคที่ดีๆ นี่เอง พราวฟ้าจับมือน้องสาวให้แน่นและสัมผัสได้ถึงอาการสั่นกลัวของน้อง

" ไม่ต้องกลัวนะ พี่จะไม่ให้มันทำอะไรครอบครัวเราเด็ดขาด "

พราวฟ้าส่งตัวน้องสาวไปให้กับพ่อแม่ที่อยู่ด้านหลัง และส่งสัญญาณผ่านสายตาให้เตรียมวิ่งในทันทีหากเจรจาไม่ลงตัว อย่างน้อยการเจรจาก็เป็นการคั่นเวลารอคนมารับ ถ้าไม่มาจริงๆ ก็คงต้องหนีเอาตัวรอดให้ได้

" อย่าทำแบบนี้เลยลูก"

ผู้เป็นพ่อบอกเสียงเบา ไม่อยากให้ลูกสาวไปเจรจากับคนแบบนั้น เพราะท่านเคยไปเจรจามาก่อนแล้ว แต่พวกมันไม่ต้องการอะไรนอกจากแก้แค้นให้กับพี่ชายสารเลวของมัน

" ไปจับตัวมันมา"

เสียงคนสารเลวสั่งลูกน้องที่เกือบสิบคน แต่ละคนล้วนแต่เป็นพวก

" พวกเราขี้เกียจหนีแล้ว มีอะไรก็มาตกลงกันดีๆ เถอะ"

" หึ! ตกลงอะไร? น่าขำสิ้นดี"

ภาสกร อัศวเดชา ลูกชายคนเล็กของนักการเมืองชื่อดังเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงดุดันและสั่งให้ลูกน้องไปจับตัวครอบครัวดาราสาวให้มารับกรรมที่พวกมันทำไว้ แค่ครอบครัวเล็กๆ พวกเขาจัดการได้อย่างไร้ร่องรอยอยู่แล้ว

" ถ้าไม่มาตกลงกัน แล้วพวกแกมาทำไม? "

เป็นการเอ่ยถามอย่างคนสิ้นคิด เพราะเธอรู้ดีว่าพวกมันต้องการแก้แค้น พราวฟ้าตั้งใจจะเจรจาคั่นเวลารอความช่วยเหลือจากใครบางคน แม้จะเป็นการรอคอยที่ไร้จุดหมายก็ตาม

หมับ!

มือหยาบกร้านยื่นไปบีบเข้าที่ลำคอราหงของดาราสาวชื่อดัง มันรั้งตัวเธอเข้ามาใกล้แล้วยังเลื่อนใบหน้าเข้าไปหมายจะคลอเคลีย กลิ่นหอมจากเรือนร่างสวยปลุกกระตุ้นอารมณ์ของมันจนอยากจับเธอแก้แค้นด้วยวิธีอื่น

"ไหนๆ ก็จะตายแล้ว ก็ใช้ร่างกายให้เป็นประโยชน์ก่อนแล้วกัน!"

ปัง!

ยังไม่ทันได้เชยชมความสวยกระสุนพุ่งมาจากทิศทางไหนก็ไม่รู้เจาะทะลุเข้าไปที่ขาของมันอย่างแม่นยำจนมันล้มฟุบลงไปตรงหน้าของหญิงสาว

เพลี๊ย! พราวฟ้าที่ได้โอกาสก็รีบตบเข้าที่ใบหน้าของมันอย่างแรง จนมันโกรธหนักยิ่งกว่าเดิม แน่นอนว่าพราวฟ้าเองก็โกรธและเกลียดมันไม่แพ้กัน

" จัดการพวกมันดิวะ!"

ลูกน้องด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก ตอนนี้พวกมันกลายเป็นเป้านิ่งให้ใครที่ไหนก็ไม่รู้ที่มาเยอะกว่าพวกมาหลายเท่า

" มึงกล้าดียังไงมาแตะต้องผู้หญิงของเจ้านายกู!"

คาลอสลูกน้องมาเฟียที่โหดไม่แพ้กับเจ้านายได้เดินลงมาจัดการพวกนักเลงกระจอก ที่ใช้แต่อำนาจของพ่อคุ้มกะลาหัว เอาตัวเองไม่รอดทั้งพี่ทั้งน้อง ไม่แปลกใจที่จะโดนผู้หญิงตัวเล็กๆ กำจัดได้อย่างง่ายดาย พี่ชายมันตายอย่างไม่สมศักดิ์ศรีเลยสักนิด

" พาคุณพราวฟ้ากับครอบครัวไปขึ้นรถ เดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเอง"

พราวฟ้ารู้สึกโล่งใจในทันทีที่ได้ยินประโยคต่อมาของชาย่างสูงตรงหน้า

" ขอบคุณนะ"

พราวฟ้าขอบคุณอย่างไม่ถือศักดิ์ศรีว่าเธอกำลังจะเป็นเมียเจ้านายของทุกคน ในเมื่อพวกเขามาช่วยเธอเธอก็ต้องขอบคุณหากได้เป็นนายหญิงจริงๆ ก็จะตอบแทนทุกคนอย่างดีแน่นอน

" ไปขึ้นรถเถอะครับ เดี๋ยวทางนี้ผมจัดการเอง "

รอยยิ้มเย็นยะเยือกของคนตัวสูงน่ากลัวจนพราวฟ้ารู้สึกเสียวสันหลัง ถ้าอยู่คนละข้างจะน่ากลัวมากกว่านี้หลายร้อยเท่า โชคดีที่ผู้ชายคนนี้เป็นคนของว่าที่สามี

"นายหญิงไปคันนี้ครับ "

สิงหาผายมือไปยังรถคันหรูอย่างสุภาพ ปล่อยให้คาลอสคนชอบใช้กำลังจัดการพวกลุกหมาที่เก่งแต่กับผู้หญิง

"แล้วจะพาพ่อแม่กับน้องสาวฉันไปไหน"

พราวฟ้าเอ่ยถามแทบจะทันที ทำไมต้องแยกเธอออกจากพ่อแม่ด้วย

"ไปอีกคันครับนายหญิง เชิญนายหญิงขึ้นไปเถอะครับนายท่านรออยู่ในรถนานแล้ว"

ลูกน้องย่อมรู้ดีว่าเจ้านายเป็นคนอารมณ์ร้อนและไม่ชอบรออะไรนานๆ และยิ่งตอนที่มีเรื่องให้เดือดดาลก็ยิ่งควบคุมอารมณ์ไม่ได้ คืนนี้ดาราสาวพราวฟ้าได้เป็นที่ระบายอารมณ์ของมาเฟียอย่างแน่นอน

"ไปเถอะลูกไม่ต้องเป็นห่วง เดี๋ยวพ่อจะดูแลแม่กับน้องเอง “

" ค่ะคุณพ่อ "

พราวฟ้ายืนมองตามหลังของพ่อแม่และน้องสาวที่ถูกพาตัวขึ้นไปยังรถคันก่อนที่ตัวเธอเองจะหันมาขึ้นรถที่ดูราคาแพงกว่าทุกคัน

ทันทีที่พราวฟ้าขึ้นมาบนรถหรูสิ่งแรกที่สัมผัสกับโซนประสาทคือกลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกับกลิ่นบุหรี่ บางทีอาจจะมีกลิ่นของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ด้วยซ้ำ ไม่ต้องเดาใครๆ ก็คงจะรู้ว่ามาจากใคร

"ขอบ.."ยังไม่ทันได้เอ่ยขอบคุณจบประโยค ก็โดนคนหน้านิ่งพูดแทรกขึ้นมาด้วยโทนเสียงดุดัน ไม่รู้ว่าไปโกรธใครมา

" ถอดเสื้อผ้าออก!”

พราวฟ้าถึงกับนิ่งงันไปชั่วขณะ นี่เป็นการทักทายว่าที่ภรรยาของเขางั้นเหรอ?

" หูหนวกหรือไง!"

พราวฟ้าแทบจะไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผู้ชายหน้าตาดีและร่ำรวยติดอันดับของประเทศจะเป็นคนนิสัยแบบนี้

หมับ!

ร่างสวยถูกกระชากขึ้นมานั่งบนตักแกร่งอย่างรวดเร็วทำให้เธอได้มองใบหน้าหล่อเหลาชัดเจนยิ่งกว่าเดิม ถ้าไม่เป็นมาเฟียคงเป็นดาราแน่ๆ เธอเผลอมองใบหน้าหล่อเราของว่าที่สามีอยู่นาน ไม่คิดว่าตัวจริงของเขาจะหล่อขนาดนี้

"กฎข้อแรกของการเป็นเมียฉัน คือเชื่อฟังคำสั่งผัว!"

แค่วันแรกที่เจอกันก็ทำเอาดาราสาวถึงกับปวดหัว ดูจากการกระทำอันดิบเถื่อน เขาคงเป็นพวกบ้าอำนาจแน่นอน