2| เพื่อนชายคนสนิท

หลายวันต่อมา ...

@ สำนักข่าวไฮนิวน์

ช่วงบ่ายของวันนี้มีชาวเน็ตตาดีพบหญิงสาวรูปร่างคล้ายกับดาราชื่อดังที่กำลังเป็นข่าวสุดฉาวอยู่ในตอนนี้ ชาวเน็ตคนนั้นยังบอกอีกว่าเห็นเธอที่ท่าเรือที่เป็นเกาะส่วนตัวของลูกชายอดีตนักการเมืองชื่อดัง ผู้คนส่วนใหญ่ลงความเห็นตรงกันว่าผู้หญิงในภาพคือพราวฟ้าดาราสาวที่เงียบหายไป คาดว่าจะหนีคดี วันนี้เธอปรากฏตัวกับชายร่างสูง ชาวเน็ตยังคาดเดาไปอีกว่าผู้ชายคนนั้นอาจจะเป็นผู้ชายคนใหม่ของเธอ ทั้งสองคนดูสนิทสนมกันมากจนเกินกว่าคำว่าคนรู้จัก..

ปึก!

มือถือราคาแพงเกือบครึ่งแสนถูกวางลงอย่างแรงด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์ ข่าวที่ออกไปไม่ได้มีมูลความจริงเลยแม้แต่น้อย ผู้หญิงที่อยู่ในข่าวก็ไม่ใช่เธอ แค่รูปร่างกับความสูงก็ไม่ใช่เธอแล้ว ดูก็รู้ว่าคนที่ปล่อยข่าวตั้งใจจจะให้เธอและครอบครัวออกไปตอบโต้

“ฉันไม่ออกไปตามแผนโง่ๆ ของพวกแกหรอก!”

พราวฟ้าพรึมพรำออกมาขณะที่จับแปรงปัดแก้มมาเติมแต่งใบหน้าให้สวยงามและใช้เครื่องสำอางราคาแพงปกปิดร่องรอยฟกช้ำบนร่างกาย รอยบีบที่ลำคอและรอบตบที่ใบหน้ามันบวมช้ำจนเธอเจ็บปวดทุกครั้งที่เห็นรอยบ้าๆ นี่

'พวกแกจะต้องชดใช้กับสิ่งที่ทำกับครอบครัวฉัน'

หญิงสาวผู้ที่ใครๆ มองว่าบอบบางได้สาบานกับตัวเองอย่างแน่วแน่ เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อเอาคืนคนที่มันทำร้ายครอบครัวของเธอ

ก็อกๆ

เสียงเคาะประตูดังขึ้นมาก่อนที่ร่างบางจะก้าวเข้ามาภายในห้องที่ไม่คุ้นเคยแม้จะอยู่มาหลายวันแล้วก็ตาม

“เป็นไงบ้าง ยังเห็นรอยช้ำอยู่ไหม?”

เจ้าของใบหน้าสวยไร้ศัลยกรรมหันไปถามพลอยขวัญน้องสาวสุดที่รัก

“ไม่เห็นแล้วค่ะ แต่พี่คิดดีแล้วใช่ไหมคะ ที่จะทำแบบนี้? “ใบหน้าของคนถามดูวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด เธอรู้สึกผิดที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด หากเธอไม่โง่ไปทำตามที่คนเลวบอกพี่สาวที่กำลังดังกับครอบครัวก็คงไม่ต้องเดือดร้อน ไม่ต้องหลบหนีหัวซุกหัวซุนอยู่แบบนี้

“อืม คิดดีแล้ว”

“แต่พลอยรู้สึกไม่ดีเลยค่ะ เราลองหาทางออกอื่นดูไหมมคะ บางทีเราอาจจะมีทางออกที่ดีกว่า...”

“เลิกกังวนได้แล้ว เชื่อพี่ว่าวิธีนี้มันดีที่สุดแล้ว”

“แต่พลอยเป็นห่วงพี่ ผู้ชายที่พี่จะแต่งงานด้วยดูร้ายมากๆ แล้วพี่รู้หรือยังคะว่าเขาเป็นมาเฟีย”

“อืม พี่รู้แล้ว ไม่ต้องกังวนนะ พี่ตัดสินใจดีแล้ว”

เพราะเขาเป็นมาเฟียนี่แหละ เธอถึงตัดสินใจแต่งงานกับเขา เขาคนเดียวที่จะช่วยให้เธอกับครอบครัวปลอดภัยและเอาคืนคนสารเลวได้อย่างสมน้ำสมเนื้อ เธอไม่ยอมให้คนพวกนั้นกระทำกับครอบครัวของเธอฝ่ายเดียวหรอกนะ แม้จะต้องแลกมากับจิตวิญญาณและร่างกายก็ตาม

“ไม่ต้องกังวล พี่รับมือได้” พราวฟ้ายิ้มให้น้องสาวอีกครั้ง

“เขาอาจจะเลวเหมือนคนที่ทำร้ายพลอยก็ได้นะคะ”

พลอยขวัญตัวสั่นเครือใบหน้าเศร้าสลดเมื่อนึกถึงความเลวร้ายที่พวกลูกคนรวยทำกับเธอในคืนนั้น

“พี่เอาตัวรอดได้ พลอยอย่าลืมนะว่าพี่กำลังจะเป็นแม่ของลูกเขา เขาคงไม่กล้าทำร้ายแม่ของลูกหรอกมั้ง”

พราวฟ้าพูดติดตลกเพื่อไม่ให้น้องสาวคิดมาก แค่สิ่งที่น้องเจอมาก็หนักมากแล้ว

“พี่ขอถามอะไรพลอยได้ไหม”

“ค่ะ”

“คืนนั้น มันไม่ได้ทำอะไรพลอยจริงๆ ใช่ไหม?”

พราวฟ้าถามด้วยท่าทางจริงจัง เธอไม่มั่นใจว่าคืนนั้นเธอช่วยน้องสาวได้ทันเวลาหรือเปล่า ทำไมมันถึงได้ยิ้มแบบนั้นตอนที่เธอเข้าไปช่วยน้องสาว สายตาอันชั่วร้ายของมันยังติดตาเธออยู่เลย

“ไม่ได้ทำค่ะ” พลอบขวัญรีบยืนยันแทบจะทันที

“แน่ใจนะ ถ้ามีอะไรพลอยสามารถบอกพี่ได้นะ”

“จริงค่ะ”

“โอเค งั้นพลอยไปช่วยพ่อแม่เก็บของเธอ เดี๋ยวพี่ตามออกไป”

“ค่ะ”

พราวฟ้าได้แต่มองตามหลังน้องสาวไปด้วยความเป็นห่วง ถึงน้องจะบอกแบบนั้น แต่บางอย่างก็ทำให้เธอรู้สึกกลัว และไม่อาจจินตนาการความเลวร้ายในค่ำคืนที่น้องสาวต้องเจอ การถูกวางยาและพาไปขืนใจไม่ใช่เรื่องที่ผู้หญิงคนไหนสมควรเจอ คนสารเลวพวกนั้นคิดว่าตัวเองร่ำรวยเป็นลูกคนใหญ่คนโตคิดจะทำอะไรกับใครก็ได้ น้องสาวของเธอไม่ใช่คนแรกที่โดนพวกสารเลววางยาและล่วงละเมิด มีผู้หญิงอีกหลายคนโดนกระทำแต่เรื่องเงียบ เธอเจ็บใจแทนพ่อแม่ของเหยื่อจริงๆ ที่ไม่มีทางสู้อำนาจพวกมัน

เธอนี่แหละ... จะเอาคืนพวกมันอย่างสาสม

..

'พร้อมแล้วค่ะ มารับได้เลย'

พราวฟ้าส่งข้อความไปบอกคนที่จะมาช่วยเหลือก่อนที่จะเก็บมือถือใส่กระเป๋าสะพายคู่ใจ เธอไม่ลังเลอีกต่อไปที่จะสู้กับพวกคนเลว เธอจะไม่เป็นคนอ่อนแอให้ใครรังแกเด็ดขาด ที่ผ่านมาก็มาตามล่าครอบครัวเธอจนไม่มีที่ซุกหัวนอน หลังจากที่เธอตั้งตัวได้เธอจะใช้อำนาจของว่าที่สามีตามล่าพวกมันเช่นกัน

ตึก!

พราวฟ้าที่กำลังจะก้าวออกจากห้องพักชั่วคราวก็ต้องตกใจกับใครบางคนที่ก้าวเข้ามาพอดี เขามองเธอเมื่อสายตาที่เกินจะคาดเดา แต่เธอรับรู้ได้ถึงความเป็นห่วงจากคนตรงหน้า

" คีย์นี่เอง พราวตกใจหมดเลย"

คีย์ คีตะ พิเศษไพบูลย์ ลูกชายคนเดียวของอดีตนักการเมืองชื่อดัง เป็นที่รู้กันในกลุ่มเพื่อนสนิทว่าคีตะนั้นแอบชอบพราวฟ้ามาตั้งแต่มอปลาย เขายอมเลิกกับแฟนสาวรุ่นน้องเพียงเพราะแฟนสาวไม่ชอบพราวฟ้า แน่นอนว่าผู้หญิงที่เขาแคร์ที่สุดคือพราวฟ้า ทุกคนรู้ว่าเขาชอบเธอมาก แม้กระทั่งครอบครัวของเขาเอง ตอนที่เธอยังเป็นดาราดาวรุ่งครอบครัวของเขาก็ไม่ได้ติดขัดอะไร แต่พอเธอมีปัญหามีเรื่องกับคนมีอิทธิพล ครอบครัวของเขาก็ปฏิบัติกับเธอไม่ดีเหมือนที่ผ่านมา

" ไหนบอกว่าจะอยู่จนกว่าข่าวจะเงียบไง แล้วนี่จะรีบย้ายไปไหน?"

สายตาคมมองใบหน้าสวยของผู้หญิงที่รักสลับกับกระเป๋าใบใหญ่ เขาแสดงออกชัดเจนว่าไม่พอใจที่เธอจะไปจากเขา เขายอมมีปัญหากับพ่อแม่เพื่อที่จะปกป้องเธอ แต่ตอนนี้เธอกำลังจะไปจากเขา

"คีย์ก็รู้ว่าที่นี่ไม่มีใครชอบพราวกับครอบครัว ถ้าพราวอยู่ที่นี่ก็มีสร้างปัญหาให้กับคีย์ "

" คีย์ไม่ปัญหาอะไรเลย ใครมีปัญหากับพราวเดี๋ยวคีย์จัดการให้"

หมับ!

ดาราสาวพุ่งเข้าไปสวมกอดชายที่หวังดีกับเธอมาตลอด นอกจากพ่อก็มีแค่คีตะนี่แหละที่เธออยู่ด้วยแล้วสบายใจ แต่ถ้าอยู่ไปนานกว่านี้ คนที่จะไม่สบายใจคงจะเป็นคีตะ ครอบครัวของเขาไม่มีใครชอบเธอเลย ทั้งสายตา การกระทำ และคำพูด พวกท่านแสดงออกอย่างชัดเจน

" มีใครทำอะไรให้พราวอึดอัดใจบอกคีย์ได้นะ"

ชายหนุ่มกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น หัวใจของเขาเต้นแรงมากราวกับคนที่ไม่เคยกอดใครมาก่อน เขารักเธอมานานมาก และไม่เคยคิดจะล่วงเกินเธอเลยสักครั้ง อ้อมกอดที่ไม่ได้ตั้งตัวนี้คงตราตรึงใจเขาไปอีกนานแสนนาน

"อย่าทำแบบนั้นเลย พราวขอบคุณคีย์มากๆ นะ สำหรับทุกอย่าง แต่พราวต้องไปจริงๆ ไม่ว่าจะไปวันนี้หรือวันไหน พราวก็ต้องไปอยู่ดี"

" แต่พราวเคยบอกคีย์ว่าที่นี่ปลอดภัยไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องไปด้วยละ? " ชายหนุ่มพยายามอ้อนหญิงสาวที่รักผ่านสายตาที่เต็มไปด้วยความจริงใจ

"ใช่ พราวยังยืนยันว่าที่นี่ปลอดภัยและอบอุ่นมากๆ "

สำหรับเขาไง ไม่ใช่สำหรับคนนอกอย่างเธอ พราวฟ้ายกมือขึ้นไปสัมผัสใบหน้าหล่อเหลาของเพื่อนสนิทและแสร้งยิ้มออกมาให้เขาสบายใจ

" อย่าเศร้าสิ เดี๋ยวพราวมาหาใหม่"

" โอเคๆ งั้นคีย์ขอไปส่งถึงที่พักใหม่"

"อย่าเลย แค่มีข่าวว่ายุ่งเกี่ยวกับพราวคีย์ก็โดนพ่อดุแล้ว อย่าทำให้พราวรู้สึกเป็นตัวปัญหาไปมากกว่านี้เลย "

" เฮ้อ..ก็ได้ คีย์ยอมได้หมดถ้าสิ่งนั้นคือความสุขของพราว "

" ขอบคุณนะ ไหน..ยิ้มให้พราวดูซิ "

"จะให้ยิ้มได้ไง คนเศร้าอยู่ "

มือหนายกขึ้นไปลูบหัวผู้หญิงที่รักเบาๆ คนภายนอกอาจจะมองว่าเธอดูเหวี่ยงดูแรง ลุคดูเฟียส แต่จริงๆ เธอเป็นคนน่ารักขี้อ้อนและนึกถึงความสุขของคนอื่นก่อนตัวเองเสมอ เธอเป็นเสาหลักดูแลครอบครัวมาตลอด เพราะแบบนี้ไง เขาถึงอยากเป็นคนดูแลเธอบ้าง

" ห้ามเปลี่ยนเบอร์โทรนะ ไปถึงที่พักแล้วโทรมาด้วย " คีตะบอกกำชับ

" โอเค"

"ถ้าไม่ว่างโทร ก็ส่งข้อความมาก็ได้"

"รับทราบค่าาา"

พราวฟ้าลากเสียงยาวและได้แต่ยิ้มให้กับความเอาใจใส่ของเพื่อนสนิทที่มักจะทำตัวเหมือนแฟน บรรยากาศที่ทั้งสองคนคุยกันอบอวลไปด้วยความสุขและรอยยิ้มจนใครบางคนที่แอบมองอยู่รู้สึกอิจฉาขึ้นมา

" ความห่วงใยนั้น ให้หนูแทนได้ไหมคะ หนูอยากเป็นคนที่พี่ห่วงใยบ้าง"

….

เวลา 20:00 น

หลังจากคุยกันเสร็จ คีย์ก็อาสาขับเรือมาส่งครอบครัวพราวฟ้าถึงฝั่ง เขาช่วยยกของและทำทุกอย่างที่ผู้ชายคนหนึ่งควรจะทำ

" คีย์รีบไปเถอะ เดี๋ยวมีนักข่าวมาเห็นจะเป็นเรื่องอีก "

"ขอบคุณมากนะลูก เดินทางกลับดีๆ นะ "

พิสุทธิ์คุณพ่อของพราวฟ้าตบไหล่ขอบคุณเด็กรุ่นลูก ท่านชอบในความจริงใจของเด็กหนุ่มคนนี้ และอยากได้เด็กหนุ่มคนนี้มาเป็นลูกเขย แต่ติดตรงที่ครอบครัวของเด็กหนุ่มนั่นแหละที่หัวสูง หยิ่งยโส และชอบคบคนที่มีผลประโยชน์ นักธุรกิจต่ำต้อยอย่างพวกเขาไม่ได้อยู่ในตัวเลือกของคนประเภทนี้หรอก ยิ่งมีเรื่องที่กำลังประสบอยู่ตอนนี้ก็ยิ่งยากที่จะเปิดใจให้ลูกสาวท่าน

พราวฟ้ามองดูจนเรือของคีตะออกไปลับตา เธอกระชับเสื้อคลุมตัวใหญ่ปกปิดชุดสวยที่อยู่ด้านในเพื่อไม่ให้เป็นที่สนใจ แล้วพาครอบครัวเดินไปรอยังที่นัดหมาย ที่ค่อนข้างจะมืดและเปลี่ยวพอสมควร

" เขาจะมาจริงๆ ใช่ไหมคะ?"

พลอยขวัญเอ่ยถามพี่สาวด้วยท่าทางหวาดกลัว

"จริงสิ ผู้ชายคนนั้นเป็นคนรักษาคำพูดมาก"

พราวฟ้าตอบอย่างมั่นใจ เธอหาข้อมูลและศึกษาประวัติว่าที่สามีมาอย่างดีให้พร้อมรับมือกับผู้ชายร้ายกาจอย่างเขา ถึงเขาจะดูร้าย แต่ไม่มีประวัติทำร้ายผู้หญิง

แต่เอ๊ะ ! หรือว่าเธอสืบไม่ลึกมากพอ เขารวยขนาดนั้น อาจจะปิดข่าวก็ได้ อยู่ๆพราวฟ้าก็รู้สึกชาวาบไปทั้งตัว