Todos los capítulos de Secret Love รักนี้ห้ามบอกใคร: Capítulo 121 - Capítulo 130

เช้าวันใหม่ หอพักของบิว“อื้อ...โชน...นายปล่อยฉันก่อนได้ไหม...นายกอดแบบนี้แล้วฉันจะลุกยังไงล่ะ...ตื่นสิ...โชน...” บิวที่นอนอยู่ในอ้อมแขนของโชนก็ดิ้นตัวไปมาเพราะโชนโอบกอดเธอแน่นไม่ยอมปล่อยเลย“อือ..อย่าดื้อสิ...วันนี้ไม่มีเรียนขอนอนต่ออีกหน่อยน่า...เมื่อคืนเธอเล่นจนฉันแทบไม่ได้นอนเลยนะบิว...” โชนตอบด้วยเสียงงัวเงียแล้วก็กอดบิวแน่นราวกับเธอเป็นหมอนกอดของเขา“ไอ้บ้าโชน...ตัวเองรบเร้าฉันเองแท้ๆยังจะมีหน้ามาว่าให้ฉันอีกนะ...ปล่อยฉันเลยนะ” บิวได้ยินแบบนั้นก็ต่อว่าเขาแล้วดิ้นตัวในอ้อมกอดของเขาไปมา“อยู่นิ่งๆสิ ถ้าเธอทำให้ฉันตื่น ฉันจะจับเธอกระแทกอีกนะ จะเอาไหมหึ..” โชนพูดไปทั้งที่ยังหลับตาอยู่“แต่ว่าฉันปวดฉี่ นายปล่อยฉันก่อนได้ไหม ฉันจะฉี่ราดที่นอนอยู่แล้วเนี่ย ปล่อยก่อน” บิวก็บอกเขาไปตรงๆ เพราะเธอจะทนไม่ไหวแล้ว“อือ...เธอปวดฉี่เหรอ ก็ไม่บอกตั้งแต่แรก...พรึบ...อ่ะ ไปสิ...” โชนได้ยินแบบนั้นก็ลืมตาตื่นมามองบิวแบบงัวเงีย ก่อนจะปล่อยแขนที่โอบกอดเธอออกจากตัวเธอ“พรึบ..นายแกล้งฉันไอ้บ้าโชน..” บิวก็รีบลุกขึ้นแล้วด่าเขาไปแบบอดไม่ได้ เพราะเขาตื่นแล้วแต่แกล้งกอดเธอไว้ มันน่าด่าจริงๆ บิวมองค้อนใส่เขาก

“อืม...ดีขึ้น....อมทั้งดุ้นเลยสิ ฉันชอบตอนที่มันอยู่ในปากของเธอ...อ่า...” โชนบอกไปแล้วมองบิวแบบหื่นกระหาย เพราะเธอทำให้ความต้องการของเขามันเดือดพล่าน“ได้ค่ะพี่โชน...จ๊วบ...อ่า...จ๊วบ..จ๊วบ...อึก อึก อึก อึก..” บิวก็อมท่อนเอ็นของเขาแล้วโยกหัวขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ ส่วนมือของเธอก็ลูบคลำลูกบอลของเขาไปด้วย“โอว์...ซี๊ด...อ่า...” โชนก็ครางด้วยสีหน้าฟินๆอย่างพึงพอใจกับสิ่งที่บิวกำลังทำให้เขา“อึก อึก อึก..อ่า...ใหญ่คับปากเลย...อืม...พี่โชนขา...” บิวถอนปากออกมาก็เอามือจับท่อนเอ็นมาถูที่นมของเธอ แล้วเธอก็ส่ายหน้าอกทั้งสองข้างใส่ท่อนเอ็นใหญ่ของเขา“เอานมของเธอหนีบมันไว้สิบิว....อ่า...” โชนก็มองแบบหื่นก็บอกเธอไป เพราะเธอมันโคตรยั่วเลย“แบบนี้เหรอคะที่พี่โชนต้องการ...อ้ะ...หนีบแบบนี้มันเสียวเหรอคะ...อือ...พรึบ...” บิวพูดไปก็จับนมรัดท่อนเอ็นของเขาจนมันมาสอดแทรกอยู่ที่ร่องอกของเธอ“อ่า...เสียวมาก...อือ...ซี๊ด...อ่า...” โชนพูดไปก็เด้งเอวกระแทกท่อนเอ็นใส่ร่องสาวของเธอแบบเมามันส์“อื้อ...พี่โชนขา....เด้าแรงจังเลยค่ะ...อือ...เด้าอีกสิคะ อย่าหยุดค่ะ..พี่โชน....” บิวก็จับมือดันนมบีบรัดท่อนเอ็นของเขาแบบส

“อ่อ ฉันก็นึกว่าแกเป็นอะไรซะอีก โทรหาก็ไม่รับเคาะห้องก็ไม่ตอบอะไรเลย ฉันใจไม่ดีเลยนะรู้ไหม เป็นห่วงแกแทบแย่” หยกพูดไปแลลโล่งใจที่เห็นเพื่อนออกมาแบบปลอดภัย“โทษที แล้วนี่แกมาเรียกฉันทำไมเหรอ มีอะไรหรือเปล่า” บิวก็ถามเพื่อนทันที เพราะรีบคุยรีบจบบทสนทนาให้เร็วจะดีที่สุด“เรื่องสำคัญน่ะ ไปคุยกันข้างใน ถ้าบาสมันอยู่ห้องเดี๋ยวมันได้ยิน...ป่ะ...” หยกบอกเพื่อนก็ดันตัวเพื่อนเข้าไปแล้วเธอก็เข้ามาในห้องของบิว“ดะ เดี๋ยวแก เรื่องสำคัญอะไร คุยกันข้างนอกก็ได้มั้ง” บิวก็ทำตัวไม่ถูกเมื่อเพื่อนดันเข้ามาในห้องแบบไม่ทันตั้งตัวแบบนั้น“เรื่องนี้ไม่ได้...แกเป็นอะไรของแกเนี่ย ทำเหมือนไม่อยากให้ฉันเข้าห้องเลย” หยกก็พูดไปแบบรู้สึกได้“เปล่า ฉันจะไม่อยากให้แกเข้าห้องได้ยังไงล่ะ...อ่ะ แกมีเรื่องสำคัญอะไรจะพูดมาก็พูดมาเลย เรื่องอะไรที่บาสก็ยังไม่อยากให้รู้” บิวก็รีบปฏิเสธเพื่อนไปแล้วก็ถามต่อทันที“ก็เรื่องของแกกับโชนไง...แกมีอะไรจะบอกฉันไหมบิว” หยกก็เปิดประเด็นถามเพื่อนทันทีด้านโชนที่อยู่ในห้องน้ำก็ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ไปจนเขาได้ยินเสียงบิวและเพื่อนเข้ามาในห้อง โชนก็ถอนหายใจออกมาเพราะเพื่อนเธอดันเข้ามาในห้องแล้ว

“ก็คนที่ทำให้ฉันรู้เรื่องแกกับโชนไง เมื่อวานฉันเข้าไปเสิร์ฟอาหารให้พวกเขาแล้วได้ยินเขาพูดเรื่องแกกับโชนขึ้นมาน่ะ ฉันก็เลยแอบฟังจนรู้ว่าที่พวกเขาพูดกันเป็นเรื่องแกกับโชนนี่แหละ” หยกก็บอกเพื่อนไปแล้วก็ถอนหายใจออกมา“แล้วเขารู้เรื่องฉันกับโชนได้ยังไง ขนาดแกที่เป็นเพื่อนสนิทฉัน ฉันยังไม่ได้บอกเลยนะ” บิวพูดไปแบบงงๆ“อืม...ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันอ่ะว่าเขารู้ได้ยังไง ตอนที่ฉันเข้าไปพวกนั้นกำลังดูรูปของแกอยู่แล้วบอกว่าหน้าคุ้นๆแค่นั้น พวกเขารู้มาจากใครฉันก็ไม่รู้ ที่แน่ๆเขาไม่น่าจะถูกกับโชนเท่าไหร่ เพราะเขาคิดจะจีบแกเพื่อแย่งแกมาจากโชนอ่ะ” หยกก็บอกไปตรงๆ“จีบฉันเพื่อนแย่งมาจากโชนเหรอ งั้นน่าจะเป็นศัตรูกับโชนแล้วล่ะ เขาเป็นใครอ่ะแก ฉันรู้จักไหม ฉันจะได้ระวังไว้” บิวก็พยักหน้าเข้าใจก็ถามเพื่อนกลับ“เขาชื่อคิว แต่แกไม่น่าจะรู้จักนะ ขนาดฉันยังไม่รู้จักยังไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อนเลย ดูๆแล้วน่าจะแก่กว่าเรามั้ง ฉันก็ไม่แน่ใจอ่ะ” หยกพูดไป เพราะเธอคิดว่าเขาน่าจะแก่กว่านิดหน่อย ไม่งั้นเขาจะมาเป็นเจ้าของร้านสนุกเกอร์ที่พี่ชายเธอทำงานได้ยังไงล่ะ พี่ชายเธอทำงานที่นั่นมาตั้งหกปีกว่าแล้วนะ“อ่อ โอเค ฉันจะจำชื่อ

ด้านซันที่เดินออกมาจากลิฟต์ก็ไปเอาของที่วางไว้ที่หน้าเคาน์เตอร์โดยเขียนเลขห้องของมิ้นไว้ เขาก็หยิบมาก่อนจะหันมาแล้วก็ตกใจเมื่อเจอจอยและฟ้าอยู่ด้านหลังของเขาพอดี“เห้ย!...เธอ..เธอสองคนมาตอนไหนเนี่ย ฉันตกใจหมดเลย” ซันก็ทำหน้าตกใจก็ถามทั้งสองไป“ก็มาตั้งแต่ที่นายเดินออกจากลิฟต์มาแล้วล่ะ แล้วนายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” จอยก็ตอบซันแล้วถามเขากลับซันก็มองจอยและฟ้าสลับกัน เพราะเขาไม่คิดว่าจะเจอทั้งสองที่นี่ แถมยังถามคำถามที่ทำให้เขาต้องคิดหนัก เพราะเขาควรจะปกปิดเรื่องของเขาและมิ้นไหม แต่เขาจะปิดทำไมล่ะ ในเมื่อตอนนี้เขาตกลงคบกับเธอแล้ว คนอื่นจะรู้ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนิ“ก็ฉันมาดูแลมิ้นไง...เขาเดินไม่ค่อยสะดวกน่ะ” ซันตอบไปแบบสั้นๆ“นายเนี่ยนะมาดูแลมิ้น มันหน้าที่อะไรของนายไม่ทราบยะ...เท่าที่ฉันจำได้ นายไม่ได้สนิทกับมิ้นขนาดที่จะมาดูกันที่คอนโดได้นะซัน” ฟ้าพูดเสริมไปก็ถามแบบจับผิด“ตอนนั้นไม่สนิทแต่ตอนนี้สนิทมาก และฉันก็มาดูแลมิ้นในฐานะแฟน ดังนั้นฉันจะอยู่ที่นี่ก็ไม่น่าจะแปลกอะไรนะ” ซันก็ตอบไปแบบชัดเจน“นายกับมิ้นคบกันแล้วจริงๆเหรอซัน” จอยก็ทำหน้าอึ้ง เพราะซันยอมรับเองเลย“อืม พึ่งจะตกลงคบกันจริ