All Chapters of Nine Months To Say Goodbye: Chapter 391 - Chapter 400

Nang gabing iyon, masaya kaming naghapunan na tatlo. Tawanan lang ang tanging naririnig sa hapag. Nakipag-usap din kami sa kuya ko via video call. Itinanong ko na rin lahat ng mga katanungan ko na matagal ko ng kinikimkim. Iyon bang, kung bakit lagi silang wala? Anong pinagkakaabalahan nila? Lahat naman nila sinagot 'yon. Ipinaliwanag pa nila isa-isa. Actually, nararamdaman ko ang saya sa boses nila habang sinasagot nila ako. Siguro, ngayon lang kasi nila narinig na magkainteresado ako sa buhay nila. At sobrang nagpapasalamat ako na ito na ang magandang simula namin... bilang pamilya. Masigla akong pumasok sa school kinabukasan. Bukod kasi sa magandang nangyari kagabi, eh, ngayon na ang simula ng intramural weeks. Walang masyadong bago sa campus pwera lang sa bagong disenyo ng stage namin at yung masasayang nagkukumpulan na estudyante. Halata ang excitement sa mukha ng isa't isa. Maging ako naman ay gano'n din. Kahit wala akong sinalihan, ayos lang 'yon saakin. Nakaka-good vib

I was busy looking around when I heard Miss Pres’ voice from the front. Hindi ko na muna ito pinansin at pinagpatuloy ko ang paglibot ng aking mata sa paligid. Nasisiguro kong nandito lang sa paligid ang Raven na 'yon. "Who are you looking at?" Nabaling ang tingin ko kay Daniel nang magtanong siya. Kunot-noo siyang nakatingin sa akin na para bang ang weird na nang kinikilos ko. Mukhang kating-kati na siyang magtanong sa akin. Paano kaya kung itanong ko sa kaniya kung may kilala ba siyang Raven? Right. Itatanong lang naman. "May kilala ka bang Rav—" "PRINCE OF SEDUCTION!" Hindi ko na natuloy ang tanong ko sa biglaang pagtaas ng tili ng lahat. Sabay kami ni Daniel na napatingin sa harap. "Oh my god!" Napatili na lang din ako nang makita ko ang grupo nina Jack sa harap. "Sasayaw sila?" Nakangiti kong lingon kay Daniel. Napaismid na lang ako nang malingunan ko ang hitsura niya. Mukha siyang pinagsakluban ng langit at lupa sa binibigay niyang reaksyon. "Ang kj kahit kailan." I

Palinga-linga ako sa paligid. Lahat ng makita kong naka-hoody ng itim ay kinakalabit ko. "Bw*sit na 'yon!" Napapadyak na ako sa inis. Ang bilis niyang naglaho. "Hey." Napaigtad ako nang may dumapong kamay sa balikat ko. Akala ko si Raven na. Si Daniel lang pala. "Who are you looking at again?" Malumanay ang pagkakatanong niya ngunit ang tingin niya ay sa likod ko. Lumingon na rin ako sa likod, nag-aakalang nando'n din ang hinahanap ko, kaso nabigo lang ako nang wala kong nakita. Naaubutan kong nakatingin si Daniel saakin ng seryoso nang humarap ulit ako sa kaniya. "I'm asking you, Mikaela." Napalunok ako sa paraan ng pagtatanong niya. Base sa dilim ng tingin niya sa akin, may tantya akong kailangan kong mag-ingat sa kung anuman ang isasagot ko sa kaniya. "Do I need to repeat my question, Mikaela?" Tinaasan niya ako ng kilay habang may ngisi sa labi niya. Sh*t that smirk. Ang pamilyar!"May itatanong lang ako." pigil na pigil ang hininga ko. Hindi ko alam ba't biglang nagsit

Hindi agad ako nakapagsalita. Sandali akong natutop sa kinatatayuan. Sobrang pamilyar talaga ng mga galaw niya. Nabalik ako sa ulirat nang may naalala ako. "Sasama ako kung sasabihin mo sa akin ang connection mo kay Daniel." There. Ito ang dapat ko na sana naitanong sa kaniya. Yung ngisi niya, yung pilyo niyang boses, yung halos lahat ng galawan niya at higit sa lahat, yung pinaparamdam niya saakin. Parang katulad ng kay Daniel. "Miss." Napaigtad ako nang hawakan niya ako sa batok saka ako hinila palapit sa mukha niya. "Anong ginagawa mo?" Pilit kong tinatanggal ang kamay niya."Hoy!" Bulyaw ko nang lalo pa niyang nilapit ang mukha niya saakin. Tinikom ko ang bibig ko. Pigil na pigil ako sa paghinga, saka ko marahas na pinikit ang mata ko nang sobrang lapit na ng mukha niya saakin. Kunting galaw lang, mahahalikan na niya ako. "Sasagutin kita kung sasama ka sa akin." Naramdaman ko ang init ng hininga niya sa tainga ko. Ho! Nagpakawala ako nang malakas na buntong hininga nang bi

"Magjowa ka na rin kaya para hindi na love life ko pinapakialaman mo." sabi ko sabay ikot ko ng mata sa kaniya. "Hindi ka na mabiro, eh." "Well, inaaraw-araw mo na 'yan. Kailan mo ba ako dadalhin sa mamahaling restaurant, ha?" Pag-iiba ko ng usapan. "Kalma. Darating tayo d'yan kapag jowa na kita." Halakhak niya."Asa." Tumayo ako saka ko siya tinalikuran. Naramdaman ko naman ang pagsunod niya saakin. "Sama ka sa school?" I asked as we both sat on the bench, our usual spot."Baka ambushin lang ako ng mga tao do'n." Kalmado niyang sagot. "At bakit naman? Wala doon si Daniel.""Sa pogi kong 'to? Aambushin ako ng mga babae do'n." Halakhak ulit niya. "Pakyu ka kahit kailan." Irap ko sa kaniya. "Bad mouth, miss. Kanino mo 'yan natutunan, ha?" He asked innocently. "Kanino pa ba? Psh."Siya lang naman itong lagi kong kasama ngayon. "Kahit na. Masama pa rin sa babae ang nagmumura." "Pinapangaralan mo ba ako?" "Hindi ikaw. Hindi ka naman babae, eh.""Aba't!" Lumapit ako sa kaniya sa