Tous les chapitres de : Chapitre 411 - Chapitre 420

I still don’t know how I managed to make my way to S.P. University. All I know is that I was already inside the administration office. Lutang na ipinapasa lahat ng papeles ko. I went straight to the cashier and paid all my expenses here. Gusto ko pa sanang maglibot sa campus kaso parang hindi na magandang ideya iyon. So, I decided to go home as soon as I finished enrolling. Diretsong natulog hanggang mag-umaga. Kinabukasan, sakit ng ulo ang sumalubong saakin. Iyon bang unti-unting binibiyak bungo ko sa sobrang sakit. Isama mo pa ang pananakit ng tiyan ko ngayon. Bwesit. Nakaligtaan kong kumain mula kagabi. Dahil nawala na ako sa mood, minabuti ko na lang na huwag na muna pumasok ngayon. Siguro naman, ayos lang kung mumabsent ako ngayon. Unang araw pa lang naman, eh, tapos wala pa akong mga gamit sa school. Hays.Bumaba ako at 'di na pinatagal pa ang sakit. Uminom ako ng paracetamol pagkatapos kong mag-agahan. Tamad na tamad akong naligo nang bumuti na ang pakiramdamdam ko. I cho

Sabay-sabay kaming nagtungo sa parking lot matapos namin bilhin lahat ng kailangan namin. Inanyayahan pa nila akong dalawa na ihatid ako, kaso tumanggi na ako. Nagpalitan ng number saka umuwi na. Kinabukasan, masigla akong bumangon saka dumiretso na sa banyo. Sinadya kong agahan ang gising dahil may pasok pa ako.Ginanahan kasi ako pagkatapos ng naging bonding namin kahapon. Suot ang aking napakasikip na damit kung saan kita ang pusod ko, taas noo akong bumaba ng kotse.Dire-diretso lang ako habang pagewang-gewang ang balakang kong naglalakad palabas ng parking lot. Pataray kong iniikutan ng mata ang mga nadadaanan kong estudyante, lalo na ang mga kalalakihan na kung makasipol ay wagas. Hindi na nirespeto ang magandang dilag na tulad ko. Psh. Sorry not sorry, but I love being an attention seeker. "Sorry po, Miss, pero bawal pong pumasok ang may ganiyang suot." What the... All my confidence faded in an instant as soon as Manong Guard blocked me.Narinig ko pa ang pagsinghap ng

Mabilis kong pinindot ang cancel button, kaso sa sobrang pagkakataranta ko, imbes na ma-cancel ang tawag, eh, ang home button pa ang napindot ko. I was about to press the power button when I suddenly heard a cellphone ringing in the distance.Shit. Shit. Shit!Kung kanina, takot na takot ako dahil baka magahasa ako ng wala sa oras, ngayon ibang takot ang nangingibabaw sa akin. Takot na baka sagutin niya ito at hindi ko alam ang dapat kong sabihin. Ninakaw ko pa naman ang number niya sa phone ni Vincent.Patuloy sa pag-ring ang telepono sa malayo habang naka-dial pa rin sa phone ko ang numero niya. Pilit kong pinapatay ang tawag kaso hindi ko na talaga masaktohan. Nabawasan lang nang kaunti ang kaba ko nang kusa itong natapos. Ikinalma ko ang sarili ko saka nagpatuloy sa paglalakad. Sa pagkakataong ito, kalmado na ang mga hakbang ko. Wala naman talaga akong dapat ikatakot ngayon. Nasiguro ko na kasi na siya ang may-ari ng anino. Well unless, lalapit siya sa akin at tatanungin kung

DANIEL'S POVRaven and I decided to head to our dance studio right after Ma’am dismissed our class.Parte pa rin ng pinapasukan naming eskwelahan ang aming studio. Walang pwedeng pumasok dito na walang paalam saamin. This is exculsively for us. Isa ito sa hiningi ko sa aking lolo, ang magpatayo ng silid sa loob ng eskwelahan na pwede naming pagsayawan. "Saan tayo pagkatapos?" He asked while wiping the sweat from his face.“Outside?” I answered uncertainly.“I’m game.” I nodded after he offered me a high-five.We were both catching our breath, exhausted from dancing. Dancing had become our everyday bonding activity, something that brought us closer each day.Diretso sa studio pagkatapos ng dismissal. Sasayaw nang sasayaw hanggang sa mapagod at magsawa. Isa rin sa nakasanayan namin gawin ang pagpunta kahit saan-saan bago kami umuwi sa sariling mga bahay. "Tingnan mo 'yon, bro. Chicks." Turo niya sa babaeng highschool student na tulad namin. Suot nito ang kanilang uniporme na hindi pa

DANIEL'S POVMatagal kong pinag-isipan ang nasabi saakin ni Singkit. Inisip ko ang magiging posibilidad na kahahantungan ng aking disesyon. Kung uuwi ako sa mindanao, pwedeng makuha ko ang kagustuhan ko, ngunit kung aalis naman ako dito..Whew! This is really hard for me.“See you next year, class. Have a great vacation.” That was the last thing our teacher said before turning around and walking out of the room."Ano, bro? Studio tayo?" Si Raven habang nililigpit ang mga gamit niya. Agaran ko siyang iniligan saka nagsimula na rin magligpit. "Pass muna, bro." "Okay. So, bukas na lang?" Saglit kong tinigil ang ginagawa saka ko siya nilingon. Tipid ko siyang tinanguhan saka nginitian. Tahimik akong naglalakad patungong parking lot habang siya'y tudo kwento tungkol sa iba't ibang bagay. "Ge, bro. Ingat ka." Paalam ko nang matanaw ko ang kotse namin. Nakangiti niya akong nginitian saka nakipag-apiran bago kami pumasok sa kani-kaniyang sundo. Agad kong pinaandar ang cellphone ko pa