Todos los capítulos de เจ้าหนี้เถื่อน: Capítulo 11 - Capítulo 20

106 Capítulos

บทที่ 11 กิจการน่าเป็นห่วง

ไอศูรย์ปิดประตูลงเบา ๆ แล้วเดินมานั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามกับคนที่เป็นทั้งเพื่อนและเจ้านาย “ไม่เจอ กูตรวจสอบละเอียดทุกอย่างแล้ว แต่ก็ยังไม่พบความผิดปกติใด ๆ” เขาพูดออกเสียงเรียบ ใบหน้าดูจริงจัง“งั้นก็แสดงว่าเป็นที่เศรษฐกิจจริง ๆ” ศิลาให้ไอศูรย์ไปตรวจสอบทุกแผนกภายในร้านว่ามีการทุจริตหรือไม่ ถึงทำให้ยอดขายตก“ก็คงเป็นอย่างนั้น มึงก็อย่าคิดมากเลยน่า ก่อนหน้า The Room XVII ก็ทำกำไรไว้ไม่น้อยไม่ใช่เหรอ” ก่อนหน้า The Room XVII ทำกำไรให้ศิลาไม่ต่ำกว่าเดือนละสี่ห้าล้าน ไหนจะรายได้ที่เขาปล่อยเงินกู้นั่นอีก แม้ศิลาจะปล่อยเงินกู้ดอกเบี้ยเพียงร้อยละสิบต่อปี กระนั้นก็ยังถือว่าไม่ขาดทุน“แต่ทำการค้าก็ต้องหวังกำไร หากเป็นอย่างนี้ต่อไปแล้ว The Room XVII จะอยู่ได้ยังไง” และเขาก็ไม่มีทางให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นเป็นอันขาด เขาสร้างผับแห่งนี้ขึ้นมากับมือ จะให้มันถูกปิดลงง่าย ๆ ได้อย่างไรเดิมที The Room XVII มีชื่อเก่าว่า Nightforge ซึ่งพ่อของศิลาเป็นคนก่อตั้ง แต่จู่ ๆ ช่วงที่ศิลาเรียนอยู่มหาวิทยาลัยปีสาม พ่อของเขาก็เกิดอุบัติเหตุจนเดินไม่ได้ เขาไม่สามารถมาบริหารงานในผับได้ พนักงานในร้านจึงรวมหัวกันโกงบริษัท
last updateÚltima actualización : 2026-08-10
Leer más

บทที่ 12 เจ้าหนี้โคตรเถื่อน

ผ่านไปครู่หนึ่งศิลาจึงเอ่ย “มึงคิดว่าทำไมยอดขายของเราถึงตก ทั้งที่จำนวนลูกค้าก็เท่าเดิม” หรือจะกล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือลูกค้าที่เข้ามาในร้านมากกว่าสองเดือนก่อนด้วยซ้ำ แต่ยอดขายกลับลดลงเรื่อย ๆ แต่ถึงจะดีขึ้นก็ดีแค่ไม่กี่วัน “ผมคิดว่าลูกค้าน่าจะไม่ได้สั่งอาหารหรือเครื่องดื่มครับ อาจจะมานั่งฟังเพลงหรือพบปะพูดคุยกับเพื่อนเท่านั้น” ศิลาดูจากรายงานการสั่งอาหารและเครื่องดื่มของลูกค้าก็เป็นดั่งที่น้องชายกล่าวมาจริง ๆ “พยายามควบคุมของเสียของกะบ่ายหน่อยสิวะ กูรู้สึกว่ามันจะเพิ่มขึ้นทุกเดือนเลยนะ” ตอนนี้ของเสียมีมูลค่ากว่าหนึ่งล้านเกือบทุกเดือน ดวงตาของพศินสั่นไหวเล็กน้อย “แต่มันก็เสียหายจริง ๆ นะครับพี่หิน หากพี่ไม่เชื่อ พี่ไปนั่งดูกล้องวงจรปิดก็ได้” “กูไม่ได้ว่างขนาดนั้น ที่จะต้องไปนั่งจับผิดพวกมึง” ศิลาหมายถึงน้องชายและเพื่อนสนิทของเขา เพราะเขาไว้ใจสองคนนี้มาก ไม่เช่นนั้นคงไม่รับเข้ามาทำงานด้วย “พี่หินอย่าคิดมากเลยครับ ผมเชื่อว่ามันต้องดีขึ้นอย่างแน่นอน แต่ก่อนพี่หินเจอมาหนักกว่านี้ยังสามารถสร้าง The Room XVII ขึ้น
last updateÚltima actualización : 2026-08-11
Leer más

บทที่ 13 ห้ามกัด

“ครับ” ยศสพลทำหน้างง เพราะในสัญญาระบุไว้ว่าเขาจะไปหาอัยลดาไม่เกินสองครั้งต่อเดือน นี่เพิ่งผ่านไปอาทิตย์เดียว เขาก็ใช้สิทธิ์หมดแล้ว ทว่ายศพลก็ทำตามแต่โดยดี “แล้วคุณเมยล่ะครับ” เพราะกรณีนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน “มึงโทร. ไปยกเลิก แล้วก็จ่ายเงินเธอไปเหมือนเดิม” “ครับ” ปกติศิลาไม่เคยเสียเงินโดยเปล่าประโยชน์กับเรื่องผู้หญิง นี่เป็นครั้งแรกที่เสียเงินแล้วน้ำไม่แตก ฝ่ายมัญชุสาเมื่อยศพลส่งข้อความมายกเลิกเธอถึงกับกรีดร้องออกมาด้วยความโกรธ ถึงแม้เขาจะโอนเงินค่าจ้างมาให้ทั้งหมดก็ตาม แต่พอคิดว่าศิลาคงติดงานจึงอารมณ์ดีขึ้นยศสพลไม่ได้ส่งข้อความมาบอกอัยลดาเพราะศิลาสั่งไว้ เขาจอดรถที่ลานหน้าบ้านดังเดิม ศิลาก้าวขาลงจากรถ ยศสพลจึงยื่นเจลหล่อลื่นกับถุงยางอนามัยให้ “ไม่เป็นไร” เพราะเขาไม่จำเป็นต้องใช้มันอีกแล้ว ยศสพลขมวดคิ้ว “เสี่ยไม่ได้มา…” ศิลานึกบางอย่างขึ้นมาได้จึงเปลี่ยนใจ “งั้นเอาแค่ถุงยางก็พอ” “ครับ” เจ้านายเขาท่าทางแปลกไปนะ “วันนี้นานไหมครับเสี่ย” “ไม่รู้ดูก่อน ออกมาตอนไหนก็เห็นตอนนั้นแหละ”
last updateÚltima actualización : 2026-08-12
Leer más

บทที่ 14 แค่ดมดูเท่านั้น NC

อัยลดาพยักหน้า เขาจึงก้มลงดูดปลายยอดถันสีทับทิมด้วยความหิวกระหาย อัยลดาส่งเสียงครางออกมาเบา ๆ ปากอุ่น ๆ ขบดูดสองเต้าพร้อมกับพึมพำออกมา “ตัวเล็กนิดเดียวทำไมนมใหญ่จัง” ภายนอกเขาวัดขนาดเต้าของเธอไม่ถูกเลย อีกทั้งนมของเธอยังเป็นของจริงอีกด้วย “อา ไม่รู้เหมือนกันค่ะ มันใหญ่เอง” เรียวลิ้นร้อนค่อย ๆ ลากไล้ลงมายังร่องอก เรื่อยมายังหน้าท้องแบนราบ ปากก็ขบเม้มผิวเนียนนุ่มไปด้วย ผิวของเธอลูบไล้ไปตรงส่วนไหนก็ลื่นมือไปหมด ก่อนหน้าตอนที่มีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นเขาไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้เลยด้วยซ้ำ แต่เพราะวันนั้นที่เขาได้ดูดนมเธอเป็นครั้งแรก มันนุ่มละมุนในปากจนเขาอยากชิมเธอไปทั้งตัว อัยลดารู้สึกมวนในท้อง หน้าท้องของเธอเริ่มหดเกร็งหนักขึ้นเมื่อเขาเลื่อนลิ้นลงต่ำไปเรื่อย ๆ ยิ่งต่ำลงไปเท่าไรยิ่งเสียวซ่าน มือหนาแยกขาเธอออก “อย่าค่ะ” อัยลดาตะครุบศีรษะเขาไว้ได้ทันเมื่อลิ้นของเขาเข้าใกล้จุดอ่อนไหวเต็มที “เสี่ยไม่ต้องฝืนก็ได้ค่ะ ใช้แค่มือก็พอ” เพราะอัยลดารู้สึกได้ว่าส่วนนั้นของเธอผลิตน้ำหวานออกมาแล้ว และในสัญญาเขาก็ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าไม่อยากใช้ปากกับส่วนไหนบนร่างกายผู้หญิง
last updateÚltima actualización : 2026-08-13
Leer más

บทที่ 15 เธอทำช้า

อัยลดาลุกขึ้นนั่งดึงผ้ามาห่มมาคลุมร่างตนไว้ แล้วก้มลงเช็ดจุดอ่อนไหวของตน มือใหญ่ก็เอื้อมมาดึงผ้าห่มออกจากตัวเธอ “หนาว” อัยลดาเหลือบมองอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศยี่สิบสี่องศาเซลเซียส ก็ไม่น่าจะหนาวจนถึงขั้นทนไม่ไหว “ฉันก็หนาวเหมือนกันค่ะ” เธอดึงผ้าห่มกลับมาอีก คราวนี้ศิลาจึงลุกขึ้นมาแล้วกดร่างเธอลงไปกับเตียง “ว้าย!” ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วจนอัยลดาตั้งตัวไม่ทัน “เสี่ยจะทำอะไรคะ” “เธอทำช้า ฉันง่วงแล้ว” ว่าพลางจับขาเธอแยกออก “น้ำเยอะจัง เลอะที่นอนไปหมดแล้วเนี่ย” “น้ำเสี่ยนั่นแหละ ยังมากล่าวหาคนอื่นอีก” เธอรับรู้ได้ว่าตอนที่เขาปล่อยน้ำออกมามันเยอะมากศิลาหัวเราะหึ ๆ อย่างอารมณ์ดี การมีเซ็กซ์กับอัยลดาทำให้เขาหายเครียดได้จริง ๆ “เกือบสิบวันแล้วที่ไม่ได้เอาใครเลย มันก็ต้องเยอะเป็นธรรมดา”อัยลดาเบะปากเพราะเธอไม่เชื่ออยู่แล้ว ผู้ชายเจ้าชู้อย่างเสี่ยศิลาน่ะหรือจะปล่อยให้ตัวเองอดอยากปากแห้งถึงสิบวันทิชชูในมือใหญ่เช็ดทำความสะอาดบนเนินเนื้ออิ่มอูมอย่างเบามือ “อื๊อ เสี่ย” อัยลดาหุบขาตนเองอีกครั้ง “นอนนิ่ง ๆ ได้ปะ ยิ่งเธอดิ้นมันยิ่งช
last updateÚltima actualización : 2026-08-14
Leer más

บทที่ 16 ไม่ชอบกินของหนักตอนเช้า

เธอเดินออกมาหน้าบ้านก็เจอยศสพลนอนอยู่ในรถ ร่างเล็กเดินเข้าไปแล้วเคาะกระจกเบา ๆ“อ้าวคุณอัย แล้วเสี่ยไปไหนล่ะครับ”“ยังไม่ตื่นเลยค่ะ”“ปกติเสี่ยไม่เคยนอนบ้านคนอื่น” แม้แต่บ้านพ่อตัวเองยังไม่ค่อยนอน“ดูท่าทางเสี่ยดูเพลีย ๆ น่ะค่ะ” เธอสังเกตรอบดวงตาของเขาค่อนข้างคล้ำ คล้ายคนไม่ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่“ช่วงนี้เสี่ยมีเรื่องให้เครียดน่ะครับ ก็เลยพักผ่อนไม่เพียงพอ แล้วคุณอัยมีธุระอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ”“อัยจะถามว่า คุณยศจะเอาอะไรไหมคะ อัยจะออกไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอยน่ะค่ะ”“คุณอัยเรียกผมพี่ยศเถอะครับ เรียกคุณแล้วผมเขิน” คำว่าคุณไม่เหมาะกับเขาเลยสักนิด แม้เขาจะเป็นคนสนิทของศิลาก็ตาม“ค่ะ พี่ยศเอาอะไรไหมคะ”“ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมออกไปหากินเองก็ได้ คงอีกนานกว่าเสี่ยจะตื่น” เขารู้เวลาตื่นของศิลาเป็นอย่างดี“อ้อ แล้วมื้อเช้าเสี่ยกินอะไรเหรอคะ”“ปกติเสี่ยจะตื่นเกือบเที่ยง มื้อแรกก็คือกาแฟดำอย่างเดียวครับ”“ค่ะ”“ให้ผมขับรถไปส่งไหมครับ”“ไม่เป็นไรค่ะ ใกล้แค่นี้เองฉันเดินไปเองดีกว่า ยังไงถ้าพี่ยศเมื่อยก็เข้าไปนั่งรอในบ้านก็ได้นะคะ”“ครับ” ทำไมเสี่ยไม่บอกเขาแบบนี้วะ ไม่งั้นเขาคงนอนหลับสบา
last updateÚltima actualización : 2026-08-15
Leer más

บทที่ 17 นัดกับเพื่อน

ช่วงบ่ายวันเดียวกันอัยลดาก็ได้รับสายจากเพื่อนสนิท “ว่าไงพลอย” ‘อัยพอจะมีเวลาว่างทำบัญชีให้เราไหม’ พลอยไพลินรู้จากกัลยากรว่าอัยลดาไม่ได้ไปสอบสัมภาษณ์งาน เพราะต้องช่วยแม่ขายของ เธอจึงลองติดต่อเพื่อนดู “พลอยจะให้เราทำอะไร” ‘ออกมาเจอกันที่ห้างสรรพสินค้าได้ไหม หรือจะให้เราไปหาที่ร้านแม่’ “เจอกันที่ห้างฯ ดีกว่า” หากมาเจอที่ร้านแม่ พลอยไพลินต้องรู้ความลับของเธอแน่ ‘จ้ะ อีกครึ่งชั่วโมงเจอกันนะ’ อัยลดากะเวลาจากที่นี่ถึงห้างสรรพสินค้าที่เพื่อนนัดแล้วคิดว่าคงไม่ทัน “เราคงไปช้าหน่อยนะ อาจจะเกือบ ๆ ชั่วโมง” ‘ได้ ๆ ไม่มีปัญหา งั้นเราออกไปช้าหน่อยก็ได้’ อัยลดาส่งข้อความไปบอกยศสพลแล้วจึงออกจากบ้านทันทีสี่สิบห้านาทีต่อมาอัลยดาจึงมาถึงห้างสรรพสินค้าที่เพื่อนนัดไว้ “รถติดน่ะ ก็เลยมาช้า” ความจริงคือบ้านหลังนั้นอยู่ไกลจากที่นี่พอสมควร “ไม่เป็นไร สั่งอะไรมากินก่อนสิ” อัยลาดจึงสั่งเครื่องดื่มและเค้กมาอย่างละหนึ่งอย่าง “นอนดึกเหรอ ใต้ตาดูคล้ำ ๆ นะ” พลอยไพลินทักขึ้นมา “อืม เล่นเ
last updateÚltima actualización : 2026-08-16
Leer más

บทที่ 18 ดมให้หน่อย

ทางด้านของยศสพลเมื่ออ่านข้อความของอัยลดาแล้วจึงรีบมารายงานเจ้านาย “เสี่ยครับ คุณอัยบอกว่าจะออกไปหาเพื่อนครับ” “ตอนไหน” “ตอนบ่ายสองครับ” ศิลาเหลือบมองเวลาที่ข้อมือ ตอนนี้เกือบห้าโมงเย็นแล้ว “เอาโทรศัพท์มาดูหน่อย ทำไมอัยไม่โทร. บอกกูเอง” อยู่ดี ๆ ศิลาก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างหาสาเหตุไม่ได้ “คุณอัยคงกลัวว่าเสี่ยจะยุ่งงานอยู่มั้งครับ” ปกติผู้หญิงของเสี่ยก็แจ้งผ่านเขาอยู่แล้วนะ ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน ศิลาอ่านข้อความในโทรศัพท์ของยศสพล ‘พี่ยศคะ ช่วยแจ้งเสี่ยศิลาทีค่ะว่าอัยจะออกไปหาเพื่อนที่ห้างสรรพสินค้า ไม่เกินสองชั่วโมงก็กลับแล้วค่ะ’ ดวงตาเขามีแววขุ่นเคืองเล็กน้อยเมื่ออ่านข้อความนั้นจบ “ใครใช้ให้อัยเรียกมึงว่าพี่” น้ำเสียงที่ถามออกมาก็ขุ่นเหมือนกัน “ผมเองครับ ก็คุณอัยเรียกผมว่าคุณยศผมก็เลยให้เธอเรียกว่าพี่แทน ไม่ได้เหรอครับ” ผู้หญิงของเสี่ยทุกคนก็เรียกผมว่าพี่เหมือนกันนะ ไม่เห็นเสี่ยจะว่าอะไร “เพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชาย” ศิลาถามเสียงเข้ม พร้อมยื่นโทรศัพท์คืนให้ลูกน้อง
last updateÚltima actualización : 2026-08-16
Leer más

บทที่ 19 ห้ามดูดคอ

อัยลดาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ด้วยความประหม่า แล้วจรดปลายจมูกปัดผ่านแผงอกแน่นเครียดของคนตัวใหญ่ เธอทำอย่างว่องไวราวกับผีเสื้อบินโฉบดอกไม้ กระนั้นยอดอกของเขาก็ยังตั้งชันขึ้นมา ขนแขนของเขาลุกซู่ขึ้นมาเพราะความสยิว “ก็ไม่เหม็นนี่คะ” แค่ยืนอยู่ตรงนี้เธอยังได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากกายเขาแล้ว ไม่จำเป็นต้องถูกเนื้อต้องตัวเขาก็ได้เขาพ่นลมหายใจออกมาคล้ายกับไม่พอใจ “อย่างนั้นเขาเรียกตอม มาดมฝั่งนี้ แล้วก็ดมนานกว่านั้นด้วย” เขาตบหน้าอกอีกข้างให้เธอดม อัยลดาจึงฝังจมูกลงไปที่หน้าอกเขาอีกครั้ง และสูดดมอยู่นานคล้ายกำลังประชด ถอนจมูกขึ้นมาแล้วจึงบอกเขา “เหม็นนิดหน่อยค่ะ” เธอตั้งใจแกล้งเขา “งั้นลองชิมตรงนี้ให้หน่อยว่าเค็มไหม” ศิลาจิ้มไปที่หัวนมของตนที่ชูชันขึ้นมา เมื่อครู่เส้นผมของเธอปัดผ่าน เขารู้สึกดีทีเดียว จึงอยากให้เธอลองใช้ปากกับมันอีกครั้ง เพราะเขาไม่ได้ให้ผู้หญิงสัมผัสผิวกายเขานานมากแล้ว อัยลดาก้มลงไปใช้ลิ้นแตะแล้วดูดแรง ๆ เหมือนที่เขาเคยทำกับเธอ “อา” ศิลาถึงกลับครางออกมาอย่างพอใจ “ตรงนี้ก็เค็มค่ะ พอใจหรือยังคะ” ความจริงกายเขาไม่ได้
last updateÚltima actualización : 2026-08-17
Leer más

บทที่ 20 มีปานได้อย่างไร

แต่เอ๋ ทำไมกลีบเนินน้องจุ๋มจิ๋มถึงได้มีปานขึ้นมาได้ อัยลดาเพ่งมองดี ๆ มันกลับไม่ใช่ปาน นี่มัน นี่มันรอยดูดชัด ๆ ไอ้เสี่ยลามกแอบดูดน้องสาวเธออย่างนั้นหรือ คิดได้เช่นนั้นใบหน้าก็ร้อนผ่าวขึ้นมา เธอต้องหลับลึกขนาดไหนถึงได้โดนดูดตรงนั้นแล้วไม่รู้สึกตัว แต่อัยลดาก็สังเกตตัวเองเช่นกันว่าตั้งแต่เธอมีอะไรกับเสี่ยก็มักจะนอนหลับลึกทุกครั้ง ตอนอัยลดาอาบน้ำเสร็จจึงเดินมาส่องกระจกบานใหญ่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง “อ๊ายยย! ไอ้ ไอ้หมาป่าหนังเหนียว ไอ้เจ้าหนี้โคตรเถื่อน” เธอโวยวายออกมาเมื่อเห็นหน้าผากตนมีรอยดูดวงใหญ่ “คนยิ่งไม่ชอบแต่งหน้าอยู่ด้วย ยิ่งมาทำให้เป็นรอย” คราวนี้ก็ต้องใช้รองพื้นปกปิดไว้น่ะสิ แต่ตอนนี้เครื่องสำอางเธอยังไม่ได้ซื้อใหม่ด้วยซ้ำ “ไอ้คนสารเลว” บอกไม่ให้ดูคอยังมาดูดหน้าผาก “ฮัดชิ้ว ๆ ๆ ๆ” ศิลาจามออกมาติด ๆ “เสี่ยเป็นหวัดเหรอครับ” ยศสพลถามขณะที่กำลังขับรถพาเจ้านายไปที่ผับ “เปล่า น่าจะมีคนนินทากูมั้ง” “คงมีเยอะครับเสี่ย” เขามีลูกน้องเป็นร้อย จะไม่มีคนนินทาได้อย่างไร “น่าจะจริง” ใบหน้าเผยรอยยิ้มกร
last updateÚltima actualización : 2026-08-18
Leer más
ANTERIOR
123456
...
11
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status