Se connecterPartager
ตอนที่ 2 : คนที่ข้าจะไม่มีวันเชื่ออีก
Date de publication:
2026-08-09 13:37:04หลังจากเสิ่นหว่านโหรวเดินออกจากเรือนของนางไปแล้ว เสิ่นเยว่หลินยังคงนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ใบหน้าของนางสงบนิ่ง แต่ภายในใจกลับกำลังทบทวนทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชาติก่อน
วันนี้คือวันที่สิบห้า เดือนสาม
อีกสามวันจะเป็นวันเกิดครบยี่สิบปีของนาง และในอีกหนึ่งเดือน...หลี่จื่อเหวินจะมาขอถอนหมั้นกับนางอย่างลับ ๆ เพราะต้องการแต่งงานกับเสิ่นหว่านโหรว
ชาติก่อน ตอนที่นางรู้เรื่องนี้ นางทั้งร้องไห้และอ้อนวอนให้เขาเปลี่ยนใจ
นางถึงขั้นไปขอร้องบิดาให้ช่วยรักษาการหมั้นหมาย แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นเพียงคำพูดเย็นชา
“ในเมื่อจื่อเหวินไม่ต้องการเจ้า ก็อย่าฝืนเขา”
หลังจากนั้น เสิ่นหว่านโหรวก็กลายเป็นเจ้าสาวของเขาแทน
ส่วนตัวนาง...
ถูกตราหน้าว่าเป็นสตรีไร้คุณธรรมที่ไม่ยอมปล่อยคู่หมั้น
คิดถึงตรงนี้ เยว่หลินก็หัวเราะเบา ๆ
“ครั้งนี้ข้าจะไม่รอให้พวกเจ้าทอดทิ้งข้า”
“เพราะข้าจะเป็นคนทอดทิ้งพวกเจ้าก่อน”
“คุณหนูเจ้าคะ”
เสียงชิงหลัวดังขึ้นจากด้านข้าง เยว่หลินหันไปมอง
สาวใช้คนสนิทกำลังถือถ้วยชาเข้ามา
“คุณหนูตั้งแต่ตื่นขึ้นมา ท่านก็เอาแต่นั่งเงียบ ๆ เป็นอะไรหรือเปล่าเจ้าคะ?”
เยว่หลินมองใบหน้าที่คุ้นเคยแล้วหัวใจอ่อนลง
ชิงหลัว...
ในชาติก่อน นางเป็นคนเดียวที่ไม่เคยทอดทิ้งนาง
แม้ตอนที่นางถูกขับออกจากจวน ชิงหลัวก็ยังติดตามไปด้วย ท้ายที่สุด... ชิงหลัวกลับต้องเสียชีวิตเพราะปกป้องนาง
เยว่หลินกำมือแน่น ชาตินี้ นางจะไม่ยอมให้เรื่องนั้นเกิดขึ้นอีก
“ชิงหลัว”
“เจ้าคะ?”
“ต่อจากนี้ หากข้าบอกให้เจ้าทำสิ่งใด จงเชื่อข้าโดยไม่ต้องถาม”
ชิงหลัวชะงักไปเล็กน้อย
“คุณหนู...”
“ข้ารู้ว่ามันอาจฟังดูแปลก”
เยว่หลินยิ้มบาง ๆ
“แต่ข้าสัญญาว่า ข้าจะไม่ทำร้ายเจ้า”
ชิงหลัวมองนายสาวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า
“บ่าวเชื่อคุณหนูเจ้าค่ะ”
คำตอบสั้น ๆ ทำให้หัวใจของเยว่หลินอบอุ่นขึ้นมา
อย่างน้อย...ชาตินี้นางก็ไม่ได้กลับมาเพียงลำพัง
-------------
ช่วงสาย เสียงฝีเท้าดังมาจากหน้าประตู
“คุณหนูใหญ่เจ้าคะ คุณชายหลี่มาขอพบเจ้าค่ะ”
มือที่กำลังรินชาของเยว่หลินหยุดลงทันที
หลี่จื่อเหวิน...
มาเร็วกว่าที่นางคาดไว้
ชาติก่อน ทุกครั้งที่เขามาหานาง นางจะรีบออกไปต้อนรับด้วยรอยยิ้ม
แต่วันนี้...
เยว่หลินกลับรู้สึกเพียงความรังเกียจ
“ให้เขารอ”
ชิงหลัวตกใจ
“ให้รอหรือเจ้าคะ?”
“ใช่”
“แต่คุณชายหลี่เป็นคู่หมั้นของคุณหนูนะเจ้าคะ”
“แล้วอย่างไร?”
เยว่หลินวางถ้วยชาลง
“คู่หมั้นก็ต้องรู้จักรอ”
ชิงหลัวพยายามกลั้นรอยยิ้ม
เป็นครั้งแรกที่นางเห็นคุณหนูทำเหมือนไม่สนใจคุณชายหลี่
ผ่านไปครึ่งชั่วยาม เยว่หลินจึงยอมออกไปพบเขา
หลี่จื่อเหวินยืนรออยู่ในศาลาริมสวน
เมื่อเห็นนาง เขาก็ยิ้ม
“เยว่หลิน”
ในชาติก่อน เพียงได้ยินเขาเรียกชื่อ นางก็ใจเต้นแรง แต่วันนี้กลับไม่มีความรู้สึกใดหลงเหลือ
“คุณชายหลี่มาหาข้ามีเรื่องอะไร?”
น้ำเสียงห่างเหินทำให้หลี่จื่อเหวินขมวดคิ้ว
“เหตุใดเจ้าจึงพูดกับข้าเช่นนี้?”
“แล้วข้าควรพูดอย่างไร?”
“เราเป็นคู่หมั้นกัน”
เยว่หลินยิ้มเย็น
“คู่หมั้นหรือ?”
หลี่จื่อเหวินชะงัก
“แน่นอน”
“เช่นนั้นก็ดี”
นางเดินไปนั่งลงตรงข้ามเขา
“ข้ามีเรื่องหนึ่งอยากถามเจ้า”
“เรื่องอะไร?”
“เจ้ารักข้าหรือไม่?”
คำถามนั้นทำให้หลี่จื่อเหวินนิ่งไป เพียงเสี้ยววินาที...
แต่เยว่หลินเห็นทุกอย่างชัดเจน เขาหลบสายตาเหมือนคนที่กำลังรู้สึกผิด ชาติก่อน นางคงรีบปลอบเขา
แต่วันนี้นางกลับหัวเราะเบา ๆ
“ไม่ต้องตอบก็ได้”
หลี่จื่อเหวินมองนางอย่างประหลาดใจ
“เยว่หลิน...”
“เพราะคำตอบของเจ้าข้าไม่ต้องการแล้ว”
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”
เยว่หลินลุกขึ้น
“ข้าหมายความว่า หากวันหนึ่งเจ้าพบคนที่เจ้ารักมากกว่าข้า เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องฝืนแต่งงานกับข้า”
หลี่จื่อเหวินมองนางนิ่ง
“เจ้ากำลังพูดเรื่องอะไร?”
“ไม่มีอะไร”
นางหันหลังกลับ แต่ก่อนจะเดินจากไป เยว่หลินหยุดฝีเท้า
“คุณชายหลี่”
“อะไร?”
“หากเจ้าคิดจะทำสิ่งใดกับข้า...คิดให้ดีเสียก่อน”
“เพราะครั้งนี้ ข้าจะไม่ยอมเป็นฝ่ายเสียเปรียบอีก”
พูดจบ นางก็เดินจากไปทันที
หลี่จื่อเหวินมองตามแผ่นหลังของนางด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด
เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดวันนี้เสิ่นเยว่หลินถึงเปลี่ยนไปมากถึงเพียงนี้
--------------------------------
อีกด้านหนึ่ง ในเรือนของเสิ่นหว่านโหรว
หญิงสาวกำลังนั่งอยู่หน้ากระจก ขณะสาวใช้กำลังหวีผมให้
“คุณหนูเจ้าคะ”
สาวใช้คนหนึ่งเอ่ยขึ้น
“วันนี้คุณหนูใหญ่ดูแปลก ๆ หรือไม่เจ้าคะ?”
หว่านโหรวหรี่ตา
“แปลกอย่างไร?”
“นางไม่โกรธที่คุณชายหลี่มาหา แต่กลับทำเหมือนไม่สนใจเขาเลยเจ้าค่ะ”
หว่านโหรวกำมือแน่น
นางรู้จักพี่สาวดี เสิ่นเยว่หลินรักหลี่จื่อเหวินมากไม่มีทางที่นางจะเปลี่ยนใจในเวลาเพียงวันเดียว
“คงแค่แสร้งทำเป็นเข้มแข็ง”
หว่านโหรวพูดอย่างมั่นใจ
แต่ในใจกลับรู้สึกไม่สบายใจอย่างประหลาด
นางไม่รู้เลยว่า...
สิ่งที่กำลังเปลี่ยนไปไม่ใช่เพียงท่าทีของเสิ่นเยว่หลิน
แต่เป็นชะตาชีวิตทั้งหมดของนาง
-----------------------
ยามค่ำคืน
เสิ่นเยว่หลินนั่งอยู่ในห้องเพียงลำพัง
นางหยิบกระดาษออกมาแผ่นหนึ่ง แล้วเขียนรายชื่อทีละคน
เสิ่นหว่านโหรว
หลี่จื่อเหวิน
เสิ่นจงเหวิน
และคนอื่น ๆ ที่เคยทำร้ายนางในชาติก่อน นางมองรายชื่อเหล่านั้นด้วยแววตาเย็นชา
“คนแรก...คือเจ้า”
ปลายพู่กันหยุดลงตรงชื่อของเสิ่นหว่านโหรว
แต่ก่อนที่นางจะวางพู่กันลงเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านนอก
“คุณหนูเจ้าคะ!”
ชิงหลัวรีบเปิดประตูเข้ามา
“เกิดเรื่องแล้วเจ้าค่ะ!”
เยว่หลินเงยหน้าขึ้น
“เรื่องอะไร?”
“คุณหนูรอง...ส่งคนไปพบคุณชายหลี่เจ้าค่ะ”
ดวงตาของเยว่หลินเย็นลงทันที
ชาติก่อน...
เหตุการณ์นี้ก็เกิดขึ้นและนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ทุกอย่างพังทลาย
แต่ครั้งนี้...
นางจะไม่เข้าไปขัดขวาง
กลับกัน...
นางจะปล่อยให้ทั้งสองเดินเข้าสู่กับดักที่พวกเขาขุดขึ้นมาด้วยตัวเอง
เยว่หลินค่อย ๆ ยิ้ม
“ชิงหลัว”
“เจ้าคะ?”
“อย่าไปห้ามพวกเขา”
“แต่...”
“ปล่อยพวกเขาไป”
นางพับกระดาษเก็บอย่างใจเย็น
“เพราะยิ่งพวกเขาทำผิดมากเท่าไร...”
ดวงตาของนางก็เย็นเยียบ
“วันเอาคืนของข้าก็จะมาถึงเร็วขึ้นเท่านั้น”
คืนนั้น...
เสิ่นเยว่หลินไม่รู้เลยว่า การตัดสินใจครั้งนี้จะนำพานางไปพบกับบุรุษผู้หนึ่ง
บุรุษที่ในอนาคตจะกลายเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิตของนาง
กู้เหยียนเฉิน
และเมื่อเขาปรากฏตัว...เส้นทางการแก้แค้นของนางจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
Dernier chapitre
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่26 : ร่องรอยที่ถูกทิ้งไว้
หลังจากเรื่องราวของเสิ่นฮูหยินเริ่มกระจ่างขึ้น บรรยากาศภายในเรือนของตระกูลกู้ก็เงียบผิดปกติเยว่หลินนั่งอยู่หน้าโต๊ะ มือเรียววางทับเอกสารเก่า ๆ หลายฉบับที่พวกนางรวบรวมมาได้ สีหน้าของนางสงบนิ่ง แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความคิดเสิ่นฮูหยินไม่ได้มีหลักฐานยืนยันว่าเสียชีวิตนางเพียงออกจากเมืองหลวงเพื่อไปรักษาตัว แล้วก็หายไปหากเป็นเมื่อก่อน เยว่หลินคงไม่สนใจเรื่องนี้มากนัก เพราะในชีวิตก่อน นางมัวแต่เชื่อคำพูดของคนในครอบครัว จนไม่เคยคิดจะค้นหาความจริงเบื้องหลังเรื่องของมารดาแต่ชีวิตนี้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว“เจ้าคิดอะไรอยู่”เสียงของกู้เหยียนเฉินดังขึ้นจากด้านข้างเยว่หลินเงยหน้าขึ้น ก่อนจะตอบอย่างช้า ๆ“ข้ากำลังคิดว่า หากเสิ่นฮูหยินยังมีชีวิตอยู่ นางต้องเคยมีที่พักหรือคนรู้จักระหว่างทางที่ออกจากเมืองหลวง”กู้เหยียนเฉินพยักหน้า“ถูกต้อง”เขาหยิบแผนที่ฉบับเก่าบนโต๊ะออกมา แล้วคลี่ลงตรงหน้า“คนที่ออกจากเมืองหลวงเพื่อไปรักษาตัว ย่อมต้องผ่านเส้นทางหลัก เว้นแต่นางตั้งใจหลบซ่อน”เยว่หลินมองแผนที่อย่างละเอียด“ดังนั้นเราต้องตรวจสอบจุดที่นางเคยหยุดพัก”“ใช่”กู้เหยียนเฉินมองนางครู่หนึ่ง ก่อนพูดต่อ“แต่
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่ 25 : คนที่ควรระวังที่สุด
แสงเทียนส่องลงบนจดหมายเก่าในมือของเสิ่นเยว่หลินนางอ่านประโยคเดิมซ้ำอีกครั้ง“คนที่เจ้าควรระวังที่สุด...อาจไม่ใช่เขา”ปลายนิ้วของเยว่หลินสั่นเล็กน้อยด้านล่างของข้อความมีชื่อเพียงชื่อเดียวเสิ่นฮูหยินมารดาของเสิ่นหว่านโหรวผู้หญิงที่ทุกคนต่างคิดว่าเสียชีวิตไปนานแล้ว“เป็นไปไม่ได้...”เยว่หลินพึมพำนางเงยหน้ามองพ่อบ้านหลี่“ท่านแน่ใจหรือว่าเสิ่นฮูหยินเสียชีวิตแล้ว?”พ่อบ้านหลี่เงียบไป ก่อนส่ายหน้า“ข้าไม่เคยเห็นศพของนาง”คำตอบนั้นทำให้เยว่หลินนิ่งงันกู้เหยียนเฉินขมวดคิ้ว“หมายความว่าอย่างไร?”พ่อบ้านหลี่ถอนหายใจ“หลังจากฮูหยินใหญ่เสียชีวิต เสิ่นฮูหยินก็ประกาศว่าป่วยหนัก จากนั้นไม่นานก็มีข่าวว่านางเสียชีวิต”“แต่ไม่มีการจัดพิธีใหญ่”“และไม่มีผู้ใดได้รับอนุญาตให้เข้าไปดูศพ”เยว่หลินกำจดหมายแน่น“แล้วเหตุใดท่านแม่ถึงเขียนชื่อนางไว้?”“ข้าไม่รู้”พ่อบ้านหลี่ส่ายหน้า“แต่ฮูหยินใหญ่เคยบอกข้าว่า หากวันหนึ่งท่านกลับมา อย่าไว้ใจเสิ่นฮูหยิน”เยว่หลินหลุบตาลงความทรงจำในชาติก่อนเริ่มย้อนกลับมาในตอนนั้น นางเคยคิดว่าคนที่ทำร้ายนางมีเพียงเสิ่นหว่านโหรวและหลี่จื่อเหวินนางคิดว่าบิดาไม่รักนาง เพียง
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่24 : หลักฐานชิ้นสุดท้าย
เสียงฝีเท้าดังอยู่เหนือห้องใต้ดินอย่างต่อเนื่อง“ค้นให้ทั่ว!”เสียงของชายชุดดำดังขึ้นอีกครั้งเยว่หลินยืนนิ่งอยู่ในความมืด มือกำเอกสารแน่น หัวใจเต้นแรง แต่สีหน้ากลับสงบนิ่งกว่าที่ควรจะเป็นกู้เหยียนเฉินขยับเข้ามาใกล้ ก่อนกระซิบเสียงเบา“มีทางออกอื่นหรือไม่?”เยว่หลินส่ายหน้า“ข้าไม่รู้”อวี้หลันรีบพูด“มี”ทุกคนหันไปมองนางอวี้หลันชี้ไปทางด้านหลัง“ตอนที่ฮูหยินใหญ่สร้างห้องนี้ นางทำทางลับเอาไว้ ทางออกอยู่หลังผนังด้านนั้น”กู้เหยียนเฉินรีบเดินไปตรวจสอบเขาใช้มือเคาะผนังทีละจุดกึก...กึก...เมื่อเคาะถึงจุดหนึ่ง เสียงกลับกลวงผิดปกติ“ตรงนี้”เขาออกแรงผลักครืด!แผ่นหินขยับเปิด เผยให้เห็นช่องทางแคบ ๆ“ไป!”กู้เหยียนเฉินหันมาสั่งเยว่หลินรีบเก็บเอกสารทั้งหมดใส่ถุงผ้าจิ่งหยางประคองอวี้หลัน แล้วทั้งสี่คนรีบเข้าไปในทางลับทันทีที่ทุกคนพ้นออกมา กู้เหยียนเฉินก็ผลักแผ่นหินกลับเข้าที่ไม่กี่อึดใจต่อมา...ปัง!ประตูห้องใต้ดินถูกเปิดออกชายชุดดำหลายคนกรูกันลงไป“ไม่มีใคร!”“พวกมันหนีไปแล้ว!”ทางลับทอดยาวไปใต้พื้นดินเยว่หลินเดินตามกู้เหยียนเฉินไปอย่างระมัดระวังแม้จะหนีออกมาได้ แต่ในใจของนางกลั
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่23 : หลักฐานที่ถูกซ่อน
รุ่งเช้า แสงอาทิตย์อ่อนส่องผ่านช่องหน้าต่างของกระท่อมร้างเสิ่นเยว่หลินตื่นขึ้นก่อนคนอื่น นางนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้เก่า มือยังถือสมุดบันทึกของอวี้หลันที่เปิดค้างไว้เมื่อคืนสายตาของนางหยุดอยู่ตรงหน้ากระดาษที่ถูกฉีกออกยิ่งรู้ว่ากู้จิ่งหยางอาจถือความลับสำคัญเกี่ยวกับการตายของมารดา นางยิ่งมั่นใจว่าเรื่องทั้งหมดไม่ได้เป็นเพียงความขัดแย้งระหว่างตระกูลมันมีบางอย่างถูกซ่อนไว้นานถึงสิบเจ็ดปีเสียงฝีเท้าดังจากด้านหลัง“เจ้าตื่นแล้วหรือ?”กู้เหยียนเฉินเดินเข้ามา พร้อมกับยื่นถ้วยน้ำให้นางเยว่หลินรับมา“เมื่อคืนข้าอ่านสมุดจนดึก”เขามองใต้ตาของนางแล้วขมวดคิ้ว“เจ้าควรพักบ้าง”“ข้าพักไม่ได้”น้ำเสียงของเยว่หลินจริงจัง“ตอนนี้ข้าเข้าใกล้ความจริงมากที่สุดแล้ว”กู้เหยียนเฉินถอนหายใจเบา ๆ ก่อนนั่งลงตรงข้าม“เช่นนั้นเราจะค่อย ๆ ตรวจสอบทุกอย่าง อย่ารีบร้อนจนตกหลุมพรางของพวกมัน”เยว่หลินมองเขาแล้วพยักหน้า“ข้าจะระวัง”จิ่งหยางเดินออกมาจากอีกห้องพร้อมอวี้หลันสีหน้าของเด็กหนุ่มยังเต็มไปด้วยคำถาม“ท่านอา”กู้เหยียนเฉินหันไปหา“มีอะไร?”“ข้าอยากรู้เรื่องบิดาของข้า”น้ำเสียงของจิ่งหยางสั่นเล็กน้อย“เขาเป็นคนอ
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่ 22 : ปกป้องคนที่ไม่ควรตาย
เสียงฝีเท้าดังระงมอยู่หน้าบ้านของอวี้หลัน“ค้นให้ทั่ว!” เสียงของเสิ่นหว่านโหรวดังขึ้นอย่างเย็นชาภายในบ้าน เยว่หลินยืนอยู่ข้างกู้เหยียนเฉิน มือกำกระบี่แน่น ขณะที่อวี้หลันรีบดึงกู้จิ่งหยางให้ถอยเข้าไปด้านใน“พวกมันมาถึงเร็วเกินไป”อวี้หลันพูดด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“ต้องมีคนส่งข่าวให้พวกมันรู้”เยว่หลินหรี่ตา“คนที่รู้ว่าเรามาที่นี่มีไม่กี่คน”นางหันไปมองกู้เหยียนเฉิน“หรือว่า...”กู้เหยียนเฉินส่ายหน้า“ยังสรุปไม่ได้”เขาชักกระบี่ออกจากฝัก เสียงโลหะเสียดสีกันดังแผ่วเบา“แต่ตอนนี้เราต้องพาจิ่งหยางออกไปก่อน”เยว่หลินพยักหน้า“แล้วอวี้หลันล่ะ?”อวี้หลันรีบส่ายหน้า“พวกเจ้าไปเถอะ ข้าจะถ่วงเวลาให้”“ไม่ได้”เยว่หลินตอบทันทีนางเดินเข้าไปจับมืออวี้หลัน“ท่านเป็นคนเดียวที่รู้ความจริงเกี่ยวกับท่านแม่ ข้าจะไม่ทิ้งท่านไว้ที่นี่”อวี้หลันมองนางด้วยดวงตาสั่นไหว“คุณหนูใหญ่...”“ข้าสูญเสียท่านแม่ไปแล้วครั้งหนึ่ง”น้ำเสียงของเยว่หลินสั่นเล็กน้อย แต่แววตากลับแน่วแน่“ข้าจะไม่ยอมสูญเสียคนที่ช่วยท่านแม่อีก”กู้เหยียนเฉินมองนางด้วยความรู้สึกบางอย่างในดวงตาก่อนจะเอ่ยขึ้น“ข้าจะเปิดทาง”เขาหันไปหาจิ
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่ 21 : ความลับของเด็กชาย
รุ่งเช้า หมู่บ้านชิงเหอถูกปกคลุมด้วยหมอกบาง ๆเยว่หลินลงจากรถม้า พลางกวาดสายตามองบ้านเรือนรอบด้านอย่างระมัดระวัง ตลอดการเดินทาง นางแทบไม่ได้นอน ◌ืคำพูดของกู้เหยียนหลงยังคงวนเวียนอยู่ในหัว“เด็กคนนั้นถูกพามาที่หมู่บ้านชิงเหอ”หากเด็กคนนั้นยังมีชีวิตอยู่จริง...วันนี้นางอาจได้พบความจริงที่ตามหามานานถึงสิบหกปีกู้เหยียนเฉินเดินมาหยุดข้างกาย“เหนื่อยหรือไม่?”เยว่หลินส่ายหน้า“ไม่” นางมองหมู่บ้านตรงหน้า ก่อนสูดหายใจเข้าลึก“ข้าเพียงรู้สึกว่า...วันนี้ต้องเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นแน่”กู้เหยียนเฉินมองนางด้วยแววตาห่วงใย“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ข้าอยู่ตรงนี้”เยว่หลินหันไปมองเขารอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนใบหน้า“ข้ารู้” คำตอบสั้น ๆ กลับทำให้สีหน้าของกู้เหยียนเฉินอ่อนลงทั้งสองเดินเข้าไปในหมู่บ้านพร้อมกันอีกด้านหนึ่งบ้านไม้หลังเล็กท้ายหมู่บ้าน หญิงวัยกลางคนชื่อ อวี้หลัน กำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะตรงข้ามนางคือชายหนุ่มอายุราวสิบเจ็ดปี ใบหน้าหล่อเหลา คิ้วคม ดวงตาลึกสงบ ชื่อของเขาคือ กู้จิ่งหยาง“ท่านแม่”จิ่งหยางมองอวี้หลันด้วยความสงสัย“คนที่มาตามหาข้าเป็นใคร?”อวี้หลันกำชายเสื้อแน่น ใบหน้าของนางเต็มไปด้ว
Vous vous intéresseriez aussi à
เรื่องสั้นซ่อนรัก
C115.0K Vuesคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว294.6K Vuesบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย
Me'JinJIn99.0K Vuesเกิดมาร่าน
Beefy Cat217.1K Vuesลูกลับๆ ของเพื่อนสนิทพี่ชาย
โคลอี ลอร็องต์159 Vuesครามคนเลว
ทิพยเวช104 Vuesวิวาห์แค้น ซ่อนรักท่านประธาน
แอมมี่162 Vuesเด็กดื้อของพี่วิศวะ
เย้ายวน114 Vues
