All Chapters of The Secretary Of The Possessive CEO: Chapter 11 - Chapter 20

"Avielle" Nagising ako sa munting yugyug sakin. Napatingin ako sa taong may gawa non kaya napabalikwas ako nang bangon. "Get up and go to shower, aalis na tayo maya-maya." Sabi ni Darius bago lumabas ng kwarto. Napahilamos ako nang mukha dahil sa hiya, jusko! Nakalimutan ko nasa ibang bahay na pala. Mabilis akong bumangon at kumuha nang damit na susuotin at underwear at yung aking toothbrush. Pumunta na'ko sa banyo para maka ligo. Nang matapos akong maligo ay sinuot kona yung White polo and black pants ko at nag heels lang ako nang kulay black. Nilugay ko ang buhok ko at nag light make-up lang din ako bago ko kunin yung mini bag ko at yung laptop ko bago ko isuot yung ID na binigay niya kagabi. "Hija! Goodmorning! Sorry hindi na kita naabutan kagabi, sobra kasi ang pagod ko e." Bungad ni Tita sakin pagbaba ko sa dinning area. Nakita ko naman na tumingin sakin si Darius bago siya tumayo at inalalayan akong umupo. "Morning din po! Okay lang po Tita. Mas mabuti nga pong nag pahin

It's been a month since nung binili ko yung regalo at necklace para kay Darius pero hanggang ngayon ay hindi kopa iyon naibibigay sakanya. 1 month na ang nakakaraan pero hindi ko parin iyon binibigay dahil sa daming problemang dumating nitong nakaraang buwan."Oh anak, nasaan si David?" Tanong ng mama nito sakin pag-uwi ko galing sa bahay nila.Hindi na kami sabay ni Darius umuwi nung mga dalawang linggo pa lang akong nandito. Diko alam kung anong nangyari lalo't hindi naman nako nag tanong sakanya. Ayoko mag tanong hindi dahil natatakot ako, ayaw ko mag tanong dahil wala naman akong karapatan sa kung anong dahilan ang meron siya."Umalis po siya nang maaga kanina e." Sabiko rito bago nag mano."Dimo alam kung saan pumunta?" Tanong nito sakin."Hindi po nag sabi ma e." Sabi ko naman sakanya.Alas otso na nang gabi ako naka-uwi dahil tinapos kona lahat ng gawain ko sa office bago ako umuwi lalo't ayaw ko gawin dito sa bahay yung iba.Dumaan din ako kila nanay kanina bago ako umuwi dito

Habang nasa hapag kainan kami ay tawa lang kami nang tawa dahil sa mga biro at mga childhood na ginagawa namin magkakapatid. "Ito ngang si vel, laging galit sa mga kapatid niya dahil lagi siyang ginugulo nang mga ito." Nakangiting kwento ni mama samin. Tapos na kaming kumain lahat at nag kukwentuhan na lang. "Maiba tayo ma. Kuya Darius... Nag research po ako about sayo. And nakita at nabasa ko po ron na captain po pala kayo nang basketball?" Natutuwang sabi ni Claudia rito. Ngumiti naman ang lalaki. "Yeah, I have a team and sa inyo ko lang sasabihin dahil hindi pa ito official na nilalabas. May laro kami sa Moa Arena next week na invite kami last week lang din." Sabi nito. "Weh? Naglalaro ka pala?" Gulat na tanong ko sakanya. Pasensya na, sa tagal namin magkasama hindi ko na-isip na naglalaro pala siya non lalo't ang tingin ko sakanya ay isang bussiness man na busy sa lahat ng bagay. "Bakit hindi mo alam ate?" Tanong ni Cloud sakin. "Edi ba asawa mo siya?" Ani nito. "Normal lan

Dalawang linggo na ang nakakalipas simula nung natulog kami sa kabilang bahay. "Let's go home. " Napalingon ako sa nag salita. "1 minute please? Isang sentence na lang ’to." Sabi ko sakanya bago bumalik sa computer ang tingin. Hindi naman ito nag salita kaya pinagpatuloy ko lang ang pag-eedit sa computer hanggang sa natapos na'ko. "Tara na. I'm done." Sabi ko sakanya bago uminat at pinatay ang monitor. Tumayo naman ito bago siya nag lakad palabad habang ako naman ay nakasunod lang dito. "By the way. Nasa bahay daw si ate now. Pakikilala kita pag-uwi." Sabi nito bago ako pag buksan ng pinto. "Ate? Do you have siblings?" Takang tanong ko sakanya habang kinakabit ang seatbelt. "I have a one sister. And, siya yung pumasok sa office ko last time." Sabi nito bago mag maneho. "Sino? Marami talagang pumasok sa office mo nitong mga nakaraang araw." Sabi ko sakanya. "The last girl who entered in my office. She's my oldest sister. Kakarating niya lang ulit dito galing U. K" Sabi niya.

Mabigat ang pakiramdam ko nang pumasok o tumuntong sa bahay ng magulang ni Darius dahil bukas ay uuwi na'ko samin. "Oh? Mabuti nalang at nandito na kayo. Sabay sabay na tayong kumain." Aya ni Mama samin ng makita kami. Tipid akong ngumiti rito. "Busog pa po ako ma, pasensya na po." Tanggi ko sakanya. "I'm sorry mom, pagod lang ang asawa ko ngayon at marami rin kasi siyang nakain kanina." Sabi naman ni Darius bago haplusin ang likod ko. "Ganon ba? Sayang naman. Marami akong niluto." Hinayang na sabi nang mama niya. "Pag nagutom po ako ma, baba po ako kaagad." Tipid na ngiti ko rito. "Hayaan muna ang bata mahal, baka kailangan lang niyan ng pahinga." Singit naman ng papa ni Darius galing sa kusina. "O sige, baba ka ha? Tabihan kita nang pagkain." Sabi nito. Nag mano naman ako sakanila at nag paalam kay Darius bago ako umakyat ng kwarto. Pag pasok ko sa kwarto ay binagsak ko kaagad ang katawan ko sa higaan at tumingin sa kisame. "Bukas wala na'ko rito... Napamahal na'ko sa kwart