บททั้งหมดของ พันธะวิศวะร้ายพ่ายรัก: บทที่ 11 - บทที่ 20

‘ถ้าไม่ชอบหน้าฉันมากขนาดนั้น ก็กลับกรุงเทพไปเลยสิ’ เรนิสเลิกสนใจมาคัส ที่ตอนนี้เขามีแม่โคนมนั่งขนาบข้าง ไม่ต่างจากสองหนุ่ม เพื่อนเขา“พี่ไนท์ขา มีอะไรให้น้องช่วยไหมเอ่ย...” ฉันเดินเข้าไปถามพี่ไนท์ที่ช่วยแม่บ้าน และพนักงานของที่นี่ย่างบาร์บีคิว และพวกซีฟู้ดนานาชนิด“ไม่เป็นไรจ๊ะ เรย์ไปนั่งเถอะ พี่จะเสร็จแล้ว”“ไม่เอาค่ะ เรย์อยากช่วย” ฉันเข้าไปช่วยพี่ไนท์ จากนั้นไม่ถึง 10 นาที พี่ฟรอสต์กับพี่ปาลินก็มาถึง“หึ...กว่าจะมาได้นะมึง” เสียงพวกพี่ๆ เขาแซวกันเวลาล่วงเลยไปสักพักใหญ่ๆ ที่ตอนนี้ฉันพี่ไนท์ พี่ปาลิน 3 สาวกำลังนั่งเม้าท์มอยกันอย่างสนุกปาก ตามประสาผู้หญิงเม้าท์กันอย่างออกรสนั้นทว่าสายตาฉันกับเหลือบไปเห็นพี่มาคัส ที่กำลังเอาหน้าซุกที่ยัยโคนม เด็กเอ็นที่พวกพี่ๆเขาจ้างมา'หึ...ฉันไม่น่ามาเลย ทำไมต้องมาเห็นอะไรที่มันขัดตาขัดใจฉันไปหมด'“พี่ไนท์ ไม่น่าชวนเรย์มาเลย ดูนั้นสิ” พี่หมอภีม พี่ไทม์ พี่มาคัส ที่นี่มีเด็กเอ็นนั่งดริ้งกันคนละคน ที่มีสาวๆขนาบข้าง ยกเว้นพี่ฟรอสต์เท่านั้น รายนี้ไม่กล้า“นี่เรายังไม่ชินอีกเหรอ” ไนท์เอ่ยกับเรนิส“ไม่ชินหรอกค่ะ เรย์ไม่ชอบ โดยเฉพาะยัยชุดเขียวนั้น” นางก็นั

“แน่ใจ ว่าเธออยากให้ฉันหยุด” มาคัส ดูดและตวัดลิ้นแทะเล็มบริเวณใต้ซอกใบหูของเรนิส คนตัวเล็กเสียวซาบซ่านจนทนไม่ไหว มือเรียวลูบไล้แผ่นหลังหนาอย่างหลงลืมตัว ว่าเขาเกลียดขี้หน้าเธอ“อะ...อืม อย่านะ” เรนิสเม้มริมฝีปากเน้นด้วยพิษความเสียวสะท้านไม่ไหว เมื่อริมฝีปากหนาของมาคัสขบบริเวรซอกคอเนื้ออ่อนของเธอ ขณะที่ทุกอย่างจะเลยเถิดไปมากกว่านี้นั้น“น้องเรย์คะ น้องเรย์ อยู่ในห้องน้ำหรือเปล่าจ๊ะ” เสียงของพี่ไนท์ ราวกับเสียงสวรรค์ ทำให้เราทั้งสองผละออกจากกัน“ค่ะ พี่ไนท์...”เมื่อคอยหลังไนท์ไปแล้ว ก่อนออกจากห้องน้ำ มือหนาจับเข้าต้นคอของเรนิส นัยน์ตาทั้งสองคู่ประสานเข้าหากัน เรนิสหัวใจกลับมาเต้นแรงสั่นไหวอีกครั้งกับชายตรงหน้า‘แบบนี้ หรือเปล่าที่เรียกว่า แรงดึงดูด’ มาคัสต่อต้านอารมณ์ที่เกิดขึ้นกับเรนิสไม่ไหวนั้น ยัยนี้ใกล้ผมทีไรเป็นไม่ได้ อยากดูด อยากเลีย แต่ครั้งนี้ไม่อยากขัดความต้องการของตัวเองนั่น“จ๊วบ จ๊าบ” มาคัสมือประคองคนตัวเล็กขึ้นมาพรมจูบ โดยไม่สนว่าเรนิสจะยอมรับจูบหรือไม่ จากนั้นเขาก็ผละออกจากเธอ เรนิสชะงักนิ่งค้างราวกับคนโดนสาป ที่จู่ๆ คนที่เอาแต่ผลักใสไล่เธอเมื่อหลายวันก่อน ลากเข้าไปปล้นจู

ขาเรียวเล็กถูสัมผัสเข้ากับท่อนเอ็นขนาดใหญ่อันแข็งแรง ที่ชี้แทบจะทะลุเป้ากางเกงว่ายน้ำออกมา มาคัสที่ถูกเด็กแสบปลุกเร้าอารมณ์ เริ่มฝืนความต้องการต่อต้าน อารมณ์ดิบที่ถูกเรนิสปลุกเร้าไม่ไหว ริมฝีปากอุ่นละจากริมฝีปากเรียวสวย ไซร้ต่ำลงบริเวณลำคอระหง และหน้าอกใหญ่เกินขนาดเด็ก 18 ปลายๆ“อ่าส์....” เรนิสบิดเร้าใต้ร่างมาคัสด้วยความเสียวปนทรมาน มือเล็กจับเข้าท่อนเอ็นขนาดใหญ่ โดยที่เขาไม่ต้องบอก แต่นั้นมาคัสกับพอใจเป็นอย่างมาก ที่มือเรียวของเรนิสกำเป้าตน ชอบวะที่เธอจับ มันจะดีกว่านี้อีก ถ้ามือเธอสัมผัสเนื้อนุ่มๆ ของเขาไม่มีสิ่งกรีดขวาง“แน่จริง ก็ล้วงเข้าด้านในฉันสิ” น้ำเสียงแหบกระเซ่าของคนพี่ตอบ เมื่อเขาอนุญาตแล้ว คนตัวเล็กก็ไม่รอช้า เมื่อกี้จับผ่านกางเกงว่าใหญ่มากแล้ว“หือ...” พอจับสดเท่านั้นแหละใหญ่มาก เรนิสกระตุกมือรูดขึ้นรูดลงโดยที่มาคัส ไม่ต้องเอ่ยปากขอแต่อย่างใด นิ้วหัวแม่มือสัมผัสบริเวณส่วนหัวเห็ดลื่นไหล ของเขาอย่างเบามือ“อ่าส์...เรนิส” มาคัสอ้าปาก หลุดเสียงทรมานอย่างห้ามไม่ได้ ใบหน้าอันหล่อเหลาซุกเข้าซอกคอของคนใต้ร่าง หน้าผากหนาจรด หน้าผากเล็ก นัยน์ตาทั้งสองคู่สบตากันอย่างมีความลึกซึ้งแ

เมื่อใกล้ถึงฝั่งรอบสอง มือหนาตวัดร่างบางเปลือยเปล่าแผ่นหลังติดกับเตียงขึ้นมา ในท่านั่ง“เรย์...ขย่มพี่เร็วๆครับ ใกล้แล้ว” น้ำเสียงแหบซ่านเอ่ยกับร่างเล็กสั่นไหว เมื่อร่องเธอบีบหัวเห็ดใหญ่เขาแน่นขึ้น เป็นสัญญาณว่าเธอก็ใกล้ถึงฝั่ง“ผับ ผับ”“อ่าส์...เก่งมาก” มาคัสเอ่ยชมเรนิสไม่ขาดปาก ถ้ารู้ว่ายัยเด็กนี้น่ากระแทก เบิร์นจนแท่งร้อนมันส์ หัวปลิ้นรูดขึ้นลงแบบนี้ คืนนั้นผมคงไม่โง่ปล่อยให้เธอรอดมาได้ เสียงสะโพกเล็กอัดใส่สะโพกใหญ่ดังกึกก้องไปทั่วห้องพักโซนชั้น 2 ของพูลวิลล่าสุดหรูหรา“อะ อ่าส์...ไง” มาคัสหลุดเสียงครางหอบกระเซ่า เมื่อเรนิสแน่นเกินที่เขาจะต้านอยู่“แค่ 18 อยากลองของแล้วเหรอ”“ อีกไม่กี่วัน ก็ 19 แล้ว น๊า ” น้ำเสียงแหบกระเซ่า เรนิสเอ่ยไม่เต็มเสียง เมื่อถูกมือหนาบีบขย้ำ สะกิดนมเธออย่างหนัก ราวกับร่างกายฉันจะแหลกสลายไปกับมือของพี่มาคัสสุดหล่อของฉัน“แต่ฉันลองแค่กับพี่มาคัส คนเดียวนะ ไม่คิดจะลองกับใคร” มือเรียวลูบใบหน้าคมสัน จากนั้นก็ไล่ริมฝีปากพรมจูบร่างหนา เรนิสลากลิ้นอุ่นเล็ก ตามเรือนร่างหนาปลุกอารมณ์มาคัส อย่างเอาใจ เธอไม่เสียใจ ยอมเป็นของเขาเมื่อใกล้เสร็จ มาคัสจับเรนิสพลิกตัวตะแ

~ สัปดาห์ต่อมา ~มาคัสหลังจากที่วันนี้กลับจากมหาลัย ผมก็มานั่งดื่มที่ผับกับไอ้ไทม์ ไอ้หมอมัน อีกอย่างช่วงนี้เฮียคาร์เรนไปต่างประเทศ ผมเลยต้องมาตรวจความเรียบร้อยในผับ ทว่าขณะที่พวกผมนั่งดื่มกันนั้น ไอ้ฟรอสต์มันพึ่งโผล่หน้ามาตอน 4 ทุ่ม ขณะที่ไอ้ไทม์และไอ้หมอมันจะกลับกันแล้ว“ไง มึงพึ่งมาละวะ พวกกูจะกลับกันแล้ว” ไทม์ถามฟรอสต์“โทษทีวะ กูพึ่งกลับมาจากส่งคุณย่าไปวันเกิดยัยเรนิส”“น้องเรย์ เกิดวันนี้เหรอเนี่ย พวกเราพลาดได้ไงหว่า” ไทม์เอ่ยกับฟรอสต์“น้องฉลองกับเพื่อนๆไง แต่มีพวกไอ้ ออฟโรเด็ก ม.SN ที่แข่งรถกับไอ้มาคัสที่พัทยาวันนั้นไปร่วมแจมด้วย” มาคัสที่นั่งเก็บรายละเอียด วันนี้วันคล้ายวันเกิดยัยเด็กนั่นงั่นเหรอ วันเกิดเรนิส เจ้าของวันเกิดไม่คิดจะบอกเขา มาคัสหงุดหงิดไม่พอใจ แต่ลืมไปว่าตนขอจบกับเรนิสเสียเอง“พวกไอ้ออฟโร แล้วมันเกี่ยวอะไรด้วย” มาคัสที่นั่งจิบบรั่นดีไปพลางๆ ทว่าจู่ๆกับสบถเสียงขึ้นมาอย่างไม่น่าฟัง ทำเอาทั้งสามหนุ่ม ถึงกับหันมองมายังเขา“ยัยเรนิส น่าจะสนิทกับพวกนั่นนะ” ฟรอสต์ตอบสิ่งที่เพื่อนสงสัย“วันเกิดเรนิส น้องจัดที่ไหน” ภีมภพที่นั่งเงียบๆถาม“ร้านอาหาร แถวหลังมอ สงสัยไปต่อ ร