1975 เกิดใหม่มาเป็นมารดาปากร้าย พร้อมระบบราชินีบัญชาสรรพสัตว のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

81 チャプター

บทที่ 30 หวั่นไหว (1)

บทที่ 30 หวั่นไหว (1)แลกกล่องปฐมพยาบาลฉุกเฉินสำหรับสัตว์ป่าออกมาจากระบบแล้วก็จริง แต่ฟางจิ่วหลินก็ยังไม่รีบเอาออกมาใช้งานในทันที เพราะตอนวิ่งมาที่นี่ เธอมาแต่ตัว ไม่ได้คว้าเอาอะไรติดมือมาด้วย ขืนเอากล่องปฐมพยาบาลออกมาใช้ มีหวังไอ้หมาแซ่มู่คงได้รู้ความลับเรื่องระบบของเธอน่ะสิคนอย่างเขาน่ะ ผ่านความเป็นความตายมามาก ตีรันฟันแทงกับคนอื่นมานับครั้งไม่ถ้วน แผลแค่นี้คงไม่ทำให้เขาเสียเลือดมากถึงขั้นนอนตายคาที่หรอก ฉะนั้น! ก็อดทนหน่อยแล้วกัน“ลูก ๆ ต้องเดินอย่างระมัดระวังนะ เข้าใจไหม” ฟางจิ่วหลินหันมาให้ความสนใจกับลูกสาวคนเล็ก ก่อนจะใช้เรียวแขนอุ้มมู่เสี่ยวจูไว้ ส่วนมู่เสี่ยวจิ่นกับมู่เสี่ยวเจิน ให้เดินตามหลังหล่อนอย่างระมัดระวัง ห้ามเดินดุ่ม ๆ อย่างทะเล่อทะล่าเด็ดขาดเมื่อพูดกับลูกสาวเสร็จแล้ว ฟางจิ่วหลินก็ไม่ลืมหันมาพูดกับคนเจ็บอย่างมู่กู้หลางว่า "ลุกขึ้น แล้วตามมานี่!" ฟางจิ่วหลินสั่งเสียงห้วน เธอหมุนตัวขวับแล้วเดินนำหน้ากลับไปที่โขดหินเรียบบริเวณหน้าปากถ้ำมู่กู้หลางไม่ปริปากบ่นแม้แต่ครึ่งคำ ชายหนุ่มกัดฟันล
last update最終更新日 : 2026-10-12
続きを読む

บทที่ 30 หวั่นไหว (2) 

บทที่ 30 หวั่นไหว (2) ความรู้สึกผิดและการตระหนักรู้ของเขาเป็นของจริง… เขาไม่ได้ปั้นแต่งสร้างสถานการณ์เพื่อหลอกลวงหวังให้เธอกับลูกใจอ่อน เรื่องนี้จิ่วหลินเข้าใจดีแต่ที่หล่อนยังทำเป็นพูดจาดุร้ายใส่เขา แทนที่จะเอ่ยขอบคุณเขา นั่นก็เป็นเพราะว่า หล่อนไม่อยากทำให้เขาได้ใจ หล่อนยังอยากเห็นเขาเป็นหมาโบ้ ตามง้อหล่อนกับลูกอย่างนี้ต่อไปเรื่อย ๆ"ยิ้มบ้าอะไรของนาย! ประสาทกลับหรือไง เลือดออกขนาดนี้ยังจะมานั่งยิ้มโง่ ๆ อีก" ฟางจิ่วหลินถลึงตาใส่ เมื่อเงยหน้าขึ้นมาสบเข้ากับรอยยิ้มกว้างของอดีตสามีที่ดูไม่ค่อยจะสมเหตุสมผลสักเท่าไหร่“พี่ไม่ได้ประสาทกลับ แต่พี่แค่กำลังดีใจน่ะ” มู่กู้หลางตอบเสียงนุ่ม แววตาสีรัตติกาลทอประกายอบอุ่นลึกซึ้งจนคนมองต้องเผลอหลบตา "ดีใจที่เสี่ยวจูไม่เป็นอะไร… และดีใจที่หลินหลินเป็นห่วงพี่ขนาดนี้""เหอะ! ใครเป็นห่วงนายไม่ทราบ ฉันห่วง 50 หยวนของฉันต่างหากล่ะ อย่ามาหลงตัวเองให้มันมากหน่อยเลย!" ฟางจิ่วหลินตอบกลับหน้าตาย แต่ทว่าในใจกลับแอบยิ้มเขินอย่างคนที่เสียอาการ“อย่าว่าแต่ห้าสิบหยว
last update最終更新日 : 2026-10-13
続きを読む

บทที่ 31 บุกทลายป่าหมอก (1)

บทที่ 31 บุกทลายป่าหมอก (1)"หลินหลินไม่ต้องห่วงนะ ใครหน้าไหนที่มันกล้าเหยียบเข้ามาในป่านี้ เพื่อทำร้ายเธอและลูก พี่จะส่งพวกมันลงนรกไปให้หมดเอง!"ชายหนุ่มหมุนตัวเตรียมก้าวเดิน กลับกลายเป็นว่าสัมผัสเล็ก ๆ ที่ชายเสื้อก็ทำให้เขาจำต้องหยุดชะงัก มู่เสี่ยวเจิน แฝดคนโตที่แต่เดิมมักทำตัวเย็นชากับคนเป็นพ่อ ตอนนี้เลือกล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ หยิบสมุนไพรห้ามเลือดที่เพิ่งเดินไปเก็บมาเมื่อครู่ เอายัดใส่มือให้พ่อแบบลวก ๆ “เคี้ยวนี่ แล้วกลืนลงท้องซะ เลือดจะหยุดไหล ตรงแผลจะรู้สึกชา ๆ จะได้ไม่เจ็บปวดทรมาน” น้ำเสียงของมู่เสี่ยวเจินอาจยังคงมีความเย็นชาอยู่บ้าง แต่ทว่าทุกคำพูดของเด็กน้อยกลับแฝงไปด้วยความเป็นห่วงเป็นใยอย่างปิดไม่มิดส่วนมู่เสี่ยวจิ่น แฝดคนรอง เค้นเสียงหึในลำคอ แล้วเอ่ยกับคนเป็นพ่อว่า "หนี้ 50 หยวนค่าทำแผล จดลงบัญชีไว้แล้ว ดอกเบี้ยร้อยละยี่สิบต่อวัน คุณลุงต้องห้ามตายเด็ดขาด เพราะยังต้องหาเงินมาจ่ายหนี้ที่ยังค้างอยู่ไปตลอดชีวิต!"มู่กู้หลางก้มมองสมุนไพรในมือ รอยยิ้มที่เคยกว้างอยู่แล้ว ตอนนี้กว้างขึ้นไปอีกจนแทบจะฉีกไ
last update最終更新日 : 2026-10-14
続きを読む

บทที่ 31 บุกทลายป่าหมอก (2)

บทที่ 31 บุกทลายป่าหมอก (2) "จำคำพูดของฉันไว้ให้ขึ้นใจ" หลี่ลี่เหมยลดกระจกลง นัยน์ตาสาดประกายอำมหิต "หัวของนังแพศยาจิ่วหลินกับลูกแฝดตัวซวยของมัน ฉันต้องการให้แกสับเป็นชิ้น ๆ จนใครเห็นก็จำไม่ได้! อย่าให้เหลือซากมาเกะกะสายตาฉัน! ส่วนพี่มู่จับเป็นเขามาให้ฉัน ต่อให้ต้องทุบขาเขาสักข้างเพื่อไม่ให้หนี ก็จงทำ! ถ้านายทำงานนี้สำเร็จโดยที่ไม่มีใครสาวความมาถึงตระกูลหลี่ของฉันได้… ฉันมีรางวัลเป็นทองแท่งให้อย่างงาม"คำว่า 'ทองแท่ง' เหมือนมนต์สะกดที่ปลุกความโลภในกมลสันดานของมนุษย์ให้ลุกโชนขึ้นมา เซี่ยต้าเหล่าดวงตาวาวโรจน์ มันตบกระบอกปืนลูกซองแฝดในมือจนเกิดเสียงดังป้าบ ๆ"คุณหนูหลี่วางใจได้เลย! ป่ารก ๆ แค่นี้ พวกเราถางจนราบเป็นหน้ากลองได้ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง! ต่อให้นังนั่นมันมีปีกบินหนี ก็ไม่มีทางเล็ดลอดเงื้อมมือของลูกกระสุนปืนผมไปได้ เอาเป็นว่าคุณหนูคนสวยรอฟังข่าวดีได้เลย"พูดกับหลี่ลี่เหมยเสร็จ เซี่ยต้าเหล่าก็หันไปตวาดลั่นสั่งการสมุนกว่ายี่สิบชีวิตที่ยืนรอฟังคำสั่งอยู่ด้านข้างชายฉกรรจ์หน้าตาเหี้ยมเกรียมเหล่านี้
last update最終更新日 : 2026-10-15
続きを読む

บทที่ 32 จนตรอก (1)

บทที่ 32 จนตรอก (1)เซี่ยต้าเหล่าก้าวเท้านำหน้าลูกสมุน รองเท้าบูตหนังเหยียบย่ำลงบนรากต้นไทรยักษ์ที่โผล่พ้นดิน มันแสยะยิ้ม เมื่อเห็นร่องรอยการตัดฟืนที่ยังใหม่เอี่ยม"ฮึ! รอยขวานเพิ่งสับไม่นาน พวกมันกบดานอยู่แถวนี้แน่! กระจายกำลังออกไป ค้นหาตัวคนให้เจอ!" ทว่ายังไม่ทันที่พวกลูกสมุนจะได้ก้าวขาเดินแยกย้าย ความผิดปกติบางอย่างก็ดันเกิดขึ้นซะก่อนกึก!ลูกสนแห้งกรอบลูกหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากกิ่งไม้ด้านบน กระทบเข้ากับกลางกระหม่อมของเซี่ยต้าเหล่าอย่างจัง!"โอ๊ย! นี่มันอะไรวะ!!!" เจ้าพ่อตลาดมืดสบถลั่น เงยหน้าขึ้นมองด้านบนฝ่าม่านหมอกสีเทาขมุกขมัวสิ่งที่ร่วงลงมาโดนหัวของเซี่ยต้าเหล่า ไม่ใช่ความบังเอิญ แต่คือสัญญาณเปิดฉากลานประหารต่างหากหงเซ่อแสยะยิ้มยิงฟัน กระโดดเหยง ๆ อยู่บนกิ่งไม้ สองขาหน้าชูขึ้นแทบจะเหมือนวาทยกร [1] ที่กำลังกวัดแกว่งไม้บาตอง [2]  "เอาล่ะ พวกพ้องของฉัน! จัดการสั่งสอนพวกสวะนี่ใ
last update最終更新日 : 2026-10-16
続きを読む

บทที่ 32 จนตรอก (2)

บทที่ 32 จนตรอก (2) "ใคร! ใครอยู่ตรงนั้น! แน่จริงก็ออกมาสู้กันซึ่ง ๆ หน้าสิวะ! ใช้วิธีสกปรกลอบกัดแบบนี้มันไม่ใช่ลูกผู้ชายนี่หว่า!" เซี่ยต้าเหล่าหวาดกลัวจนอึแทบราด แต่ด้วยศักดิ์ศรีการเป็นลูกพี่ใหญ่ ทำให้เขาจำต้องตวาดลั่นท้าทาย เพื่อปลุกระดมความฮึกเหิมให้กับเหล่าลูกสมุนเมื่อสิ้นเสียงร้องท้าทายของเซี่ยต้าเหล่า ความชุลมุนวุ่นวายเมื่อครู่ก็เลือนหายไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงัดให้คอยเขย่าโสตประสาทของคนพวกนี้ฝูงต่อหัวเสือและฝูงผึ้งมรณะบินถอยร่นขึ้นไปลอยตัวอยู่กลางอากาศเพื่อรอฟังคำสั่งระลอกต่อไป ฝูงหนูนาหิมะถอยกลับเข้ามุมมืด ม่านหมอกที่ลอยต่ำค่อย ๆ แหวกออก เผยให้เห็นเงาร่างสองร่างที่ก้าวเดินออกมาอย่างช้า ๆ ทว่าฝีเท้านั้นหนักแน่นดั่งขุนเขาร่างแรกคือชายหนุ่มสูงใหญ่กำยำ ในชุดเสื้อฝ้ายเรียบง่าย ท่อนแขนข้างซ้ายพันด้วยผ้าพันแผลชุ่มเลือด ทว่านัยน์ตาสีดำสนิทกลับวาวโรจน์ด้วยรังสีฆ่าฟันที่เหนือล้ำกว่าอสุรกายใด ๆ ในป่าแห่งนี้ในมือข้างขวาของเขากำด้ามขวานเหล็กไว้แน่น มู่กู้หลางราชาแห่งตลาดมืดที่แท้จริงปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับจิตสังหารเข้มข้นที่กดท
last update最終更新日 : 2026-10-17
続きを読む

บทที่ 33 หวังดีเสมอ (1)

บทที่ 33 หวังดีเสมอ (1)ก่อนที่พวกเซี่ยต้าเหล่าจะวิ่งล้มลุกคลุกคลานออกจากป่า ฟางจิ่วหลินไม่ลืมบอกให้พวกมันเปลื้องเสื้อและทิ้งข้าวของมีค่าเอาไว้ที่นี่ ชายฉกรรจ์นับยี่สิบคนยอมทำตามแต่โดยดี เซี่ยต้าเหล่ารีบปลดตะขอเข็มขัด โยนกระเป๋าหนังใบโตที่บรรจุธนบัตรใบละสิบหยวนหลายปึก ซึ่งเพิ่งรับมาจากหลี่ลี่เหมยทิ้งลงบนพื้นดินอย่างไม่คิดเสียดาย เพราะชั่ววินาทีนี้ชีวิตของเขาสำคัญที่สุดเซี่ยต้าเหล่าและลูกน้องอีกยี่สิบคนอยู่ในสภาพร่างเปลือย เหลือแค่กางเกงในตัวเดียวเท่านั้น ทันทีที่ได้รับสัญญาณอนุญาตจากฟางจิ่วหลิน พวกมันทุกตัวก็รีบหันหลังกลับ แล้วสับเท้าวิ่งเปิดเปิงหนีออกจากป่าอย่างรวดเร็วเท่าที่จะทำได้“โฮ้งงงง!!” เสียงเห่าคำรามลั่นของฟู่หยวนช่วยข่มขวัญคนพวกนั้นได้เป็นอย่างดี “เห๊อะ! วิ่งหางจุกตูดเลยนะไอ้พวกขี้แพ้” หงเซ่อด่าทอไล่หลังด้วยน้ำเสียงสะอกสะใจ"ว๊ากกก! หนีเร็ว! เดี๋ยวพวกมันจะตามมาเล่นงานพวกเราอีก" เสียงตะโกนลั่นของเซี่ยต้าเหล่าที่ร้องบอกลูกน้องทำให้ฟางจิ่วหลินเผลอกระตุกยิ้มจาง ๆ ที่มุมปาก
last update最終更新日 : 2026-10-18
続きを読む

บทที่ 33 หวังดีเสมอ (2) 

บทที่ 33 หวังดีเสมอ (2) ความเจียมเนื้อเจียมตัวและความรู้ความเข้าใจในความยากลำบากที่เกินวัยของเด็กทั้งสาม ดังก้องเข้าไปในโสตประสาทของชายหนุ่มที่กำลังแอบยืนฟังอยู่หลังโขดหินใหญ่ทางหน้าปากถ้ำ มู่กู้หลางยืนกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ ดวงตาไหวระริก แผ่นหลังกว้างสั่นสะท้านเหมือนคนไข้ขึ้นหัวใจของชายหนุ่มถูกบีบรัดอย่างรุนแรงจนปวดหนึบ ลูกสาวของเขา สายเลือดของเขา ต้องเติบโตมาพร้อมกับความอดอยาก และบาดแผลในใจ จนไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากร้องขอของเล่นเหมือนเด็กทั่วไป ความรู้สึกผิดถาโถมเข้าใส่จนแทบกระอักเลือด ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก ระงับความร้าวรานในอก จากนั้นเขาก็เลือกเดินหายออกไปจากป่าไท่ซานชั่วคราวโดยไม่ได้บอกกล่าวอะไรกับใครฟางจิ่วหลินที่กลับมาจากไปเก็บสมุนไพรป่าหวังจะเอามาต้มให้เขากินเพื่อบรรเทาอาการปวดแผล เมื่อไม่เห็นเขาแล้ว หัวใจของเธอก็ออกอาการหวิว ๆ คล้ายคนอกหัก“ฮึ! เรื่องหายหัวไปโดยไม่บอกกล่าวสักคำ คงทำจนติดเป็นนิสัยแล้วสินะ คราวนี้จะหายไปอีกกี่เดือนกี่ปีล่ะ!” ฟางจิ่วหลินพร่ำบ่นอย่างหัวเสียโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัวตามจร
last update最終更新日 : 2026-10-19
続きを読む

บทที่ 34 คนคุ้มกัน (1)

บทที่ 34 คนคุ้มกัน (1)"เสี่ยวเจิน… เสี่ยวจิ่น… ลุงไม่ได้มีจุดประสงค์แอบแฝงอะไรเลยจริง ๆ ลุงก็แค่อยากทำหน้าที่พ่อที่ดี และอยากแก้ไขในส่วนที่ตัวเองเคยทำผิดพลาดไป" เสียงของชายหนุ่มผู้เคยยิ่งใหญ่ในหมู่ของแก๊งเฟิ่งเก๋อสั่นสะท้านจนดูน่าเห็นใจ "ลุงแค่… ลุงแค่อยากซื้อมาให้พวกหนู อยากเห็นพวกหนูมีความสุข แค่นั้นจริง ๆ ส่วนคำว่าพ่อ ถ้าพวกหนูยังไม่พร้อมเรียก ก็ไม่เป็นไร"ขอบตาของมู่กู้หลางแดงก่ำ เขาไม่ใช่คนอ่อนแอที่บีบน้ำตาพร่ำเพรื่อ แต่เมื่อเผชิญกับกำแพงความเย็นชาซ้ำแล้วซ้ำเล่าของสายเลือดตัวเอง ความเข้มแข็งที่เคยมีก็อันตรธานหายไป เสี่ยวจูมองตุ๊กตาในมือของมู่กู้หลางสลับกับมองใบหน้าเศร้าสร้อยของเขาด้วยดวงตาที่ไหวระริก เด็กน้อยเม้มริมฝีปากแน่น ความอยากได้อยากมีของเด็กเล็กวัยเพียงห้าขวบกำลังตีรวนต่อสู้กับความระแวงในใจของตัวเองอย่างยากลำบาก “รับไว้ก็ไม่เสียหายอะไรหรอก…” เสี่ยวจูพึมพำเสียงเบาหวิว"เอะอะโวยวายอะไรกันจ๊ะเด็ก ๆ" ฟางจิ่วหลินที่เผลองีบหลับไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนหน้าพลันสะ
last update最終更新日 : 2026-10-20
続きを読む

บทที่ 34 คนคุ้มกัน (2) 

บทที่ 34 คนคุ้มกัน (2) เมื่อได้รับคำอนุญาตจากมารดา และเมื่อหัวใจดวงน้อย ๆ ของเด็กหญิงได้รับการปลดล็อกจากความรู้สึกผิดที่ต้องผิดต่อคำสอนรวมถึงผิดต่อคำฝากฝังของมารดา ก็พลอยทำให้กำแพงความกังวลของเด็กแฝดทั้งสามพังทลายลงมู่เสี่ยวจูไม่รอช้า พุ่งพรวดเข้าไปคว้าตุ๊กตาผ้าฝ้ายสีแดงมากอดแนบอก ใบหน้าจิ้มลิ้มถูไถกับความนุ่มนวลของตุ๊กตาอย่างมีความสุข "งื่อ… นุ่มนิ่มมากเลย ขอบคุณนะคุณลุง!"มู่เสี่ยวเจินและมู่เสี่ยวจิ่นก็ทนแรงเย้ายวนของจักรยานและตุ๊กตาไม่ไหวแล้วเช่นกันแฝดคนโตที่ตอนแรกยืนกรานปฏิเสธเสียงแข็ง ตอนนี้รีบโผเข้าไปลูบคลำแฮนด์จักรยานสีฟ้า ดวงตากลมโตที่พยายามทำให้ดุดันอยู่ตลอด ตอนนี้แปรเปลี่ยนเป็นดวงตาที่มีแต่ความตื่นเต้นอย่างเด็กทั่วไปส่วนแฝดคนรองที่ติดนิสัยช่างคำนวณ ตอนนี้ไม่มัวมายืนคิดตีมูลค่าอะไรอยู่อีก หล่อนรีบปรี่เข้าไปคว้าตุ๊กตาอีกสองตัวเอามากอดไว้แน่น"ขอบคุณค่ะ" แฝดทั้งสองเอ่ยขอบคุณเสียงอ้อมแอ้ม แม้จะยังปฏิเสธที่จะเรียกเขาว่า 'พ่อ' แต่น้ำเสียงที่เคยแข็งกร้าวก็อ่อนลงหลายส่วนเพียงแค่นี้เ
last update最終更新日 : 2026-10-21
続きを読む
前へ
1
...
456789
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status