บทที่ 40 สมานรอยร้าว (1)“หลินหลิน… การที่พี่สามารถฟังเสียงพูดของสัตว์เทพได้ มันไม่ใช่ข้อเสียหรอกนะ เพราะพี่สามารถช่วยงานเธอกับลูกได้” มู่กู้หลางพยายามเอ่ยชี้นำให้เธอมองเห็นข้อดี ไม่ใช่เอาแต่มองหาข้อเสีย“ยังไง?” ฟางจิ่วหลินเอ่ยถาม“ก็กว่าข่าวสารจากสัตว์พวกนั้นจะมาถึงหูของเธอกับลูกในป่าหมอกไท่ซาน บางทีสัตว์สายลับพวกนั้นมันก็ถูกดักฆ่าตายซะก่อน ไม่สู้ให้คนของแก๊งเฟิ่งเก๋อคอยปกป้องช่วยเหลือพวกมัน และให้พี่คอยดักฟังความลับนั้นช่วยเธออีกแรง ดีไหม ส่วนเธอก็อยู่ที่ถ้ำเพื่อดูแลลูก ๆ ไม่จำเป็นต้องออกไปเสี่ยงอันตรายด้วยตัวเอง” ในขณะที่มู่กู้หลางพูดยาวเหยียดเป็นพรืด อีกฝ่ายกลับเอาแต่ยืนนิ่ง ๆ เงียบ ๆ ไม่เอ่ยคำว่าคัดค้าน แต่ก็ไม่เอ่ยคำว่าตกลง พอเห็นอย่างนั้นมู่กู้หลางก็พยายามหาทางรบเร้าอย่างสุดฤทธิ์ เพราะเขาเชื่อว่าน้ำหยดลงหินทุกวัน หินยังกร่อน นับประสาอะไรกับใจคน อย่างนั้นการที่เขาเฝ้าเอาใจ และเฝ้าดูแลลูกเมียไม่ห่าง ก็อาจทำให้หัวใจของเมียและลูกกร่อนเกลาเบ
最終更新日 : 2026-11-05 続きを読む