Alle Kapitel von 1975 เกิดใหม่มาเป็นมารดาปากร้าย พร้อมระบบราชินีบัญชาสรรพสัตว: Kapitel 31 – Kapitel 40

81 Kapitel

บทที่ 15 มื้อเย็นที่แสนอบอุ่น (1)

บทที่ 15 มื้อเย็นที่แสนอบอุ่น (1)เวลา 17.00 น.ตะวันคล้อยต่ำ ท้องฟ้าเหนือป่าหมอกไท่ซานถูกย้อมด้วยสีส้มอมแดง เมื่อฟางจิ่วหลินกลับมาถึงถ้ำ พระอาทิตย์ก็เริ่มคล้อยต่ำลงมากแล้ว ทันทีที่เด็กแฝดทั้งสามเห็นข้าวของในมือมารดา ดวงตากลมโตก็เบิกกว้างคล้ายคลึงกับไข่ห่าน ความเคารพและศรัทธาในตัวแม่คนนี้ พุ่งทะยานสูงจนทะลุเพดานถ้ำ“ตั้งแต่ที่แม่ตื่นขึ้นมาวันนั้น แม่ก็เปลี่ยนไปมาก ไม่เหมือนแม่คนเดิมของพวกเราเลย” มู่เสี่ยวจิ่นพูดพึมพำตามลำพังแม่คนเดิมที่เธอเคยรู้จัก วัน ๆ เอาแต่ร้องไห้ฟูมฟาย ทำตัวอ่อนแอเหมือนพลับนิ่ม ทั้งหัวอ่อนเหมือนปลาทอง ใครพูดอะไรก็เชื่อเขาไปหมดแต่ละวันไม่คิดทำงานบ้าน ปล่อยให้บ้านทั้งหลังรกร้างเหมือนรังหนู ฝีมือการทำอาหารก็รสชาติแย่ชนิดที่โยนให้หมากิน หมายังเมิน แต่ทว่าแม่คนนี้ที่เห็นอยู่ตรงหน้า กลับเป็นคนกระตือรือร้น ยอมบุกบั่นฝ่าฟันทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ลูกน้อยได้กินดีอยู่ดี แม้ต้องเสี่ยงเดินทางไปขายของที่ตลาดมืดก็ตาม“แม่จ๋า…” มู่เสี่ยวจิ่นเดินมาหาแม่เงียบ ๆ ที่ด้านหลัง
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-09-12
Mehr lesen

บทที่ 15 มื้อเย็นที่แสนอบอุ่น (2) 

บทที่ 15 มื้อเย็นที่แสนอบอุ่น (2) ไม่ใช่แค่เพียงเด็กสามคน และกระรอกหางเพลิงหนึ่งตัวที่น้ำลายไหลน้ำลายสอไม่หยุด แต่ครอบครัวหนูนาหิมะทั้งหกตัวล้วนก็มีสภาพไม่ได้ต่างกันสักเท่าไหร่ ที่ต่างออกไปก็เห็นจะมีแต่ว่าพวกมันไม่ได้ตั้งคำถามหรือพูดอะไรมากมายขึ้นมารบกวนเจ้านายก็เท่านั้น“ไง… พวกตัวจ้อย... อยากกินอาหารมนุษย์ล่ะสิ” ฟางจิ่วหลินส่งยิ้มเอ็นดูให้กับเหล่าสรรพสัตว์ เจ้าหงเซ่อกับครอบครัวหนูนาพยักหน้าหงึก ๆ อย่างพร้อมเพรียง ดวงตาของพวกมันขึ้นประกายวาววับเหมือนลูกลำไยเม็ดโตเมื่อจินตนาการว่าจะได้ลองกินอาหารแสนอร่อยของพวกมนุษย์สักครั้ง“ฝันไปเถอะ พวกแกเป็นสัตว์เทพ กินได้แค่อาหารวิญญาณที่ฉันเสกออกมาให้กินเท่านั้น” ว่าไปพลางฟางจิ่วหลินก็หัวเราะคิกคักอย่างอารมณ์ดีไปพลาง“ปัดโถ่เอ๊ย น่าเบื่อชะมัด” เจ้าหงเซ่อทำหน้าหงอยคอตก นี่ยิ่งเรียกเสียงหัวเราะจากฟางจิ่วหลินได้เป็นอย่างดี รอแค่ราว ๆ สามสิบนาที อาหารทุกอย่างก็พร้อมกินแล้ว“มาเถอะลูก ๆ มากินมื้อเย็นแสนอร่อ
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-09-13
Mehr lesen

บทที่ 16 กลับมาช้าเกินไป (1)

บทที่ 16 กลับมาช้าเกินไป (1)ลมหนาวในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายนหอบเอาหมอกสีเทาขุ่นมัวพัดมาปกคลุมเมืองหวยเฉิงทั่วทั้งเมือง บรรยากาศอึมครึมและหนาวเหน็บเสียจนผู้คนที่สัญจรไปมาต่างต้องห่อไหล่ซุกมือลงในกระเป๋าเสื้อแจ็กเกตเพื่อบรรเทาความหนาว แต่ทว่าความเย็นเยียบของอากาศภายนอกยังไม่อาจเทียบได้กับรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงใหญ่ของผู้ชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่หน้ากระท่อมผุพังท้ายตรอกเล้าหมูของหมู่บ้านชนบทหนานซื่อเขาคนนี้คือ มู่กู้หลาง ชายหนุ่มวัยสามสิบปี เจ้าของฉายา ‘เฮียเฟิ่ง’ ราชาแห่งตลาดมืดผู้กุมอำนาจเส้นทางขนส่งใต้ดินของเมืองหวยเฉิงทั้งหมดเรือนร่างสูงใหญ่กำยำภายใต้เสื้อโค้ตหนังสีดำสนิทแผ่กลิ่นอายอันตรายออกมาอย่างต่อเนื่อง ผิวสีทองแดงกรำแดดลมและรอยแผลเป็นจาง ๆ ที่หางคิ้วซ้าย ยิ่งขับเน้นให้ใบหน้าหล่อเหลานั้นดูดุดันเหี้ยมเกรียมจนไม่มีใครกล้าสบตา และไม่มีใครกล้าพูดจาต่อล้อต่อเถียงด้วยตลอดหลายปีที่ผ่านมา มู่กู้หลางสวมบทบาทเป็นคนงานผู้ขยันขันแข็งของสหกรณ์ขน
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-09-14
Mehr lesen

บทที่ 16 กลับมาช้าเกินไป (2) 

บทที่ 16 กลับมาช้าเกินไป (2) ผัวะ!หมัดหนัก ๆ ของชายร่างกำยำสูงโปร่งกระแทกเข้ากับกรอบหน้าต่างไม้ผุพังจนแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ เศษไม้บาดหลังมือจนเลือดซึม แต่มู่กู้หลางไม่แม้แต่จะปรายตามอง แววตาของเขามืดมิดลงดุจดั่งพายุที่กำลังก่อตัวขึ้นในใจของเขาร้อนรุ่มจนไม่เป็นอันทำอะไร เขากัดฟันกรอดเพื่อพยายามดึงสติของตัวเองให้กลับมาอยู่กับปัจจุบัน มู่กู้หลางตั้งปณิธานไว้ว่า…เป็นเขาที่ผิดต่อลูกเมียเป็นเขาที่ทำให้เมียหายตัวไปและเป็นเขาที่ทำให้ลูก ๆ ต้องตกอยู่ในอันตรายดังนั้นเขาจะออกตามหาลูกกับเมียให้พบ ใครหน้าไหนมันกล้าแตะต้องลูกเมียของเขา เขาจะไม่ละเว้น ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินหา เขาก็จะทำ หรือต่อให้ต้องบุกไปทลายรังของพวกค้ามนุษย์ เขาก็จะไป! เพราะเขาจะไม่มีวันปล่อยให้พวกมันได้อยู่อย่างลอยนวล!"กระจายกำลังออกไป! หาตัวพวกเธอให้พบ! ต่อให้ต้องพลิกกระเบื้องทุกแผ่นในเมืองหวยเฉิง ก็อย่าลังเล!" เสียงคำรามของมู่กู้หลางดังก้องตรอกเล้าหมู สั่งการลูกน้องนับสิบชีวิตให้ออกตามหาภรรยาและลูกแฝดสามอย่างเอาเป็นเอาตาย
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-09-15
Mehr lesen

บทที่ 17 พี่ผิดไปแล้ว (1)

บทที่ 17 พี่ผิดไปแล้ว (1)พลั่ก!"โอ๊ย!" เสียงร้องอุทานไม่ได้มาจากฟางจิ่วหลิน แต่มาจากชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่ถูกท่อนขาเรียวยาวเสยเข้าที่หน้าแข้งอย่างเต็มแรง!ฟางจิ่วหลินก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว มือเล็กเรียวเอื้อมไปคว้าคานไม้สำหรับเอาไว้หาบตะกร้าเอาขึ้นมาถือไว้ในท่าเตรียมพร้อม แววตาของเธอไม่ได้มีความยินดีปรีดา หรือความรักลึกซึ้งอะไรต่อผู้ชายคนนี้เลยแม้แต่น้อยในแววตาของเธอมีเพียงความเย็นชาและรังสีอำมหิตที่แม่ค้าคนหนึ่งในตลาดสมควรมี สาบานได้เลยว่า! หากหัวขโมยคนไหนมันกล้ามายุ่มย่ามกับสินค้าของเธอ เธอจะใช้ไม้อันนี้ฟาดมันให้หลังแอ่น"ไอ้ยักษ์! ใครใช้ให้แกมาแตะต้องตัวฉัน แกอยากมือหักหรือไง!!!” ฟางจิ่วหลินไม่สนใครหน้าไหนทั้งนั้น และก็ไม่สนด้วยว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นใคร หรือมีอิทธิพลมากแค่ไหน ขอแค่กล้าแตะต้องเธอ เธอก็กล้าแตะต้องมันกลับเหมือนกัน“ไอ้ยักษ์งั้นเหรอ?” มู่กู้หลางเอ่ยเบาหวิว ดวงตาเลื่อนลอยไปชั่วขณะ เขามึนงงอย่างหนักที่ได้ยินเมียคนสวยเรียกตัวเองด้วยถ้อยคำอะไรประมาณนั้น ปกติหลินหลินของเขาเป
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-09-16
Mehr lesen

บทที่ 17 พี่ผิดไปแล้ว (2)

บทที่ 17 พี่ผิดไปแล้ว (2) เด็กแฝดสามที่ยืนอยู่ด้านหลังเริ่มขยับตัว มู่เสี่ยวเจินก้าวออกมายืนขวางหน้ามารดา แววตาดุดันของเด็กหญิงสบเข้ากับดวงตาของบิดาโดยไม่เกรงกลัว มือเล็ก ๆ ล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ นิ้วสั้นป้อมทั้งห้าจับก้อนหินแหลมคมเอาไว้แน่น"อย่าเข้ามานะ! แม่บอกว่าพ่อตายไปแล้ว ก็คือตายไปแล้ว เพราะงั้นคุณลุงไสหัวไปซะ อย่ามาขัดขวางการค้าขายของคนอื่น!!"มู่เสี่ยวจิ่นหรี่ตาแคบลง สมองกำลังคำนวณความเสี่ยงอย่างรวดเร็ว "ถ้าคุณลุงยังก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว ฉันจะตะโกนเรียกสารวัตรทหารมาจับคุณลุง ข้อหาลวนลามผู้หญิงในตลาด! ค่าปรับข้อหานี้ไม่ต่ำกว่าห้าสิบหยวนแน่!"ส่วนมู่เสี่ยวจู แฝดคนเล็กที่ถอดแบบการละครมาเต็มเปี่ยม รีบโผเข้ากอดขาฟางจิ่วหลินแน่น น้ำตาเม็ดใส ๆ ร่วงแหมะลงมาทันที "ฮึก...ฮือออ แม่จ๋า หนูกลัวลุงคนนี้จังเลย...เขาจะมาจับพวกเราไปขายเหมือนพวกคนเลววันนั้นใช่ไหมจ๊ะแม่"ท่าทีหมางเมินและต่อต้านจากสายเลือดทั้งสาม ทำเอาราชาแห่งตลาดมืดแทบจะล้มทั้งยืน มือที่เคยจับปืนและมีดสับศัตรูอย่างไม่สั่นไหว ตอนนี้กลับสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุม ความเจ
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-09-17
Mehr lesen

บทที่ 18 ผู้บุกรุก (1)

บทที่ 18 ผู้บุกรุก (1)แสงสว่างสีนวลตาจากหลอดไฟแอลอีดีฉายสะท้อนกับผนังหินงอกหินย้อย ขับไล่ความมืดมิดและกลิ่นอายอับชื้นของถ้ำหินปูนกลางป่าหมอกไท่ซานได้เป็นอย่างดี หากใครหลงเข้ามาในเวลานี้ คงต้องขยี้ตาซ้ำแล้วซ้ำอีกและคิดว่าตนเองโดนผีสางบังตาเป็นแน่ เพราะสภาพภายในถ้ำในตอนนี้ไม่ต่างจากบ้านเดี่ยวหรูหราในเมืองหลวงยุคอนาคตเลยสักนิดลึกเข้าไปด้านใน มีเตียงนอนหนานุ่มขนาดคิงไซส์ปูด้วยผ้าปูที่นอนสีเทาเข้มดูสะอาดตา ถัดมาคือโซฟาและเก้าอี้บุเนื้อผ้ากำมะหยี่สีน้ำตาลเข้มตัวใหญ่ โต๊ะอาหารที่ทำจากไม้อัดเคลือบเงาตั้งตระหง่านอยู่กลางโถงถ้ำ มุมหนึ่งยังมีโทรทัศน์จอสีขนาดใหญ่กำลังฉายภาพละครวิทยุยุคเก่า และที่น่าเหลือเชื่อที่สุดคือนอกถ้ำมีแผงโซล่าร์เซลหลายแผงกางแผ่อาบรับแสงแดด ส่วนภายในถ้ำมีแผงควบคุมระบบไฟฟ้าสำรองจากแผงโซลาร์เซลล์อย่างครบครันนี่จึงเป็นเหตุผลว่า ทำไมถ้ำหินปูนที่อยู่ในป่าลึกลับถึงยังมีไฟฟ้าใช้ ทั้งหมดนี้ไม่ใช่เวทมนตร์ ไม่ใช่ความบังเอิญ แต่เป็นผลพวงมาจากความช่วยเหลือของระบบ ย้อนไปเมื่อสองวันก่อน...ระบบราชินีบัญชาสรรพ
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-09-18
Mehr lesen

บทที่ 18 ผู้บุกรุก (2) 

บทที่ 18 ผู้บุกรุก (2) หงเซ่อที่กำลังใช้ผ้าผืนเล็กเช็ดถูทำความสะอาดกาน้ำชา สะดุ้งเฮือก ขนหางสีเพลิงฟูฟ่องขึ้นมาทันที มันรีบกระโจนขึ้นไปยืนบนพนักพิงเก้าอี้ตัวที่ฟางจิ่วหลินนั่งอยู่ แล้วชูหมัดขึ้นอย่างขึงขัง"ที่แท้คนที่ทำให้นายหญิงหัวเสียได้ขนาดนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นไอ้มนุษย์หน้าโง่คนนั้นเองเหรอ!” เจ้าหงเซ่อแยกเขี้ยวยิงฟันขณะพูด“ก็ใช่น่ะสิ” ฟางจิ่วหลินเอ่ยยืนยัน“นายหญิง! ให้พวกครอบครัวหนูนาแอบไปกัดแทะเสื้อผ้ามันให้ขาดวิ่น หรือจะให้หงเซ่อไปเรียกฝูงผึ้งมรณะที่นายหญิงเพิ่งทำพันธะด้วย ให้บินไปรุมต่อยหน้ามันให้บวมเป่งเป็นหัวหมูเลยดีไหม! โทษฐานที่มันทิ้งนายหญิงกับคุณหนูน้อยของพวกเราไป"คำเสนอแนะอันแสนป่าเถื่อนของเจ้ากระรอกปากดี ทำเอามู่เสี่ยวเจินพยักหน้าเห็นด้วยอย่างรวดเร็ว "ใช่! เรียกฝูงผึ้งมรณะไปต่อยให้ตาปิดไปเลย! โทษฐานที่ทำให้แม่จ๋าต้องหงุดหงิด!"ฟางจิ่วหลินยกมือขึ้นนวดขมับเบา ๆ แม้ใจจริงอยากจะสั่งฝูงสัตว์ไปถล่มผู้ชายคนนั้นให้หน้าเละให้มันรู้แล้วรู้รอดไป แต่ทว่าสติปัญญาของผู้หญิงที่ผ่านโลกม
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-09-19
Mehr lesen

บทที่ 19 องครักษ์พิทักษ์ถ้ำ (1)

บทที่ 19 องครักษ์พิทักษ์ถ้ำ (1)การปรากฏตัวของฟางจิ่วหลิน ทำให้พวกนายพรานเถื่อนพลันชะงักกึก และยอมละความสนใจจากเจ้าสุนัขตัวโต หันมาให้ความสนใจกับผู้หญิงปริศนาคนนี้แทน เมื่อได้เห็นผู้หญิงใบหน้าหมดจดงดงามปรากฏตัวขึ้นกลางป่าลึกที่เต็มไปด้วยหมอกสีเทาหม่น แววตาของพวกมันก็ฉายแววความหวาดหวั่นออกมาชั่วครู่ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความหยาบโลนในแบบฉบับของพวกผู้ชายบ้ากามตัณหากลับ"โอ้โห… กลางวันแสก ๆ แต่กลับโผล่ออกมาให้เห็นจะ ๆ แบบนี้เนี่ยนะ ผีสางก็ผีสางเถอะวะ จับทำเมียเลยดีไหม” ชายร่างใหญ่ทำหน้าตาหื่นกาม หันไปเอ่ยกับน้องเล็กที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กัน“นั่นสิพี่ใหญ่ ไอ้หมานั่นเสียเลือดเยอะแล้ว ต่อให้เราไม่วิ่งไล่ต้อน อีกเดี๋ยวมันก็ตายเอง ถึงตอนนั้นเราค่อยไปเดินตามหาร่างของมันทีหลังก็ยังไม่สาย ตอนนี้ไม่สู้มาเล่นสนุกกับนังเจ้าที่ตนนี้ก่อนน่าจะดีกว่า” พรานคนเล็กสุดคลี่ยิ้มจนเห็นขี้ฟันเหลืองอ๋อย หน้าตาของมันดูหื่นกามวิปริตน่าขยะแขยงอย่างเหลือแสน“เอาสิ! ต่อไปฉันจะได้มีเรื่องไปเล่าในวงเหล้า ว่าครั้งหนึ่ง
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-09-20
Mehr lesen

บทที่ 19 องครักษ์พิทักษ์ถ้ำ (2) 

บทที่ 19 องครักษ์พิทักษ์ถ้ำ (2) หญิงสาวตวัดปลายนิ้วเปิดหน้าต่างระบบเพื่อเช็กยอดแต้มคงเหลือ หน้าจอสีรุ้งปรากฏตัวเลข 9,990,000 แต้มขึ้นมาให้เธอชื่นใจ"อืมมม… มีแต้มเหลือตั้งเก้าล้านเก้าแสนเก้าหมื่นแต้ม จ่ายไปแค่ห้าพันแต้มให้เจ้าขนฟูนี่ ขนหน้าแข้งคงไม่ร่วงหรอก!" ฟางจิ่วหลินเอ่ยเสียงงึมงำในลำคอ เจ้าสุนัขนี่เป็นถึงสัตว์เทพสายพันธุ์หายากระดับสูงสุด เลเวล 5 เชียวนะ ถ้าปล่อยให้มันนอนตายไปเฉย ๆ ก็น่าเสียดายแย่สิขนาดเจ้าหงเซ่อที่ฉลาดออกปานนั้น ระดับของมันยังไม่สูงเท่าเจ้าหมาตัวนี้เลยด้วยซ้ำ ฉะนั้นเจ้าหมาตัวนี้ ควรค่าแก่การลงทุนอย่างยิ่งขณะครุ่นคิด แววตาของฟางจิ่วหลินขึ้นประกายวาบวับอย่างชาญฉลาด ประสบการณ์ของแม่ค้าผู้ร่ำรวยในตลาดสด สอนให้เธอได้รู้ว่า การลงทุนกับของหายากย่อมให้ผลตอบแทนที่คุ้มค่าเสมอ ยิ่งเป็นสุนัขสายพันธุ์ที่ดุร้ายและซื่อสัตย์ที่สุดแบบนี้ เอามาเฝ้าถ้ำ หรือเอามาเป็นผู้อารักขาสายลุยให้กับเด็ก ๆ น่าจะดีไม่น้อย"แม่จ๋า..." แรงกระตุกเบา ๆ ที่ชายเสื้อทำให้ฟางจิ่วหลินหลุดออกจากห้วงภวังค์ มู่เสี่ยวจูมุดม่านเถาวัลย์ออกมาจ
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-09-21
Mehr lesen
ZURÜCK
1234569
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status