I noticed Axel froze for a while, as if he was not used to this... with these surprises.Inabot ko ang kamay niya. Doon lamang siya napakurap at doon din yata napagtanto na kanina pa ang tingin niya roon. I smiled at him. "Make a wish, baby," marahang wika ko pa. His gaze softened. Ramdam ko ang panginginig ng kamay niya habang unti-unting tinatanggap ang kandila. Lumapit si Mama sa kaniya, hawak -hawak ang cake. Itinusok ni Axel ang kandila sa cake. Mukhang nalilito siya sa sunod na gagawin kaya napalingon siya sa akin. "Pikit ka, then make a wish," utos ko pa sa kaniya. "Anything?" tanong pa niya. "Kahit ano, basta humiling ka lang." Unti-unti siyang napapikit. We stared at him while he was closing his eyes, but he smiled flustered on his face. Napangiti rin ako. Napalingon ako sa pamilya ko. They are gazing at Axel quietly.Si Mama, kakaibang emosyon ang mababasa sa mga mata niya. Hindi ko mawari iyon. She looks like she's about to cry. When our eyes met, she smiled at me. "
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-01 อ่านเพิ่มเติม