EP.33 คิดถึงมัน?

EP.33 คิดถึงมัน?

@ บ้านสินธปกรณ์

วันเปิดรีสอร์ทที่พะพายตั้งตารอจะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้พะพายทำการตลาดโดยการสร้างตัวตนในแพตฟอร์มหลายอย่างตามกระแสลงคลิปตัวเองบ้างและวีดีโอบรรยากาศภายในรีสอร์ทเป็นหลักไม่ว่าจะเป็นติ๊กต๊อกยิงแอดโฆษณาโปรโมท

คนให้ความสนใจเป็นจำนวนมากผู้ติดตามแต่ล่ะแพตฟอร์มเป็น100Kเหมือนกับตอนนี้ที่พะพายกำลังตัดต่อคลิปตัวเองที่ได้ไปถ่ายทำวันนี้ลูกมือก็ไม่ใช่ใครที่ไหนคือพี่เกรชน้องก้าดและน้าชัย ทว่านายหัวกลับไม่เคยรู้เข้าใจว่าพะพายจ้างบริษัทโฆษณาจัดการเรื่องการตลาดมาโดยตลอด

“ทำอะไรอยู่”นายหัวมาวินเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดคุมสีน้ำเงินเข้มเหมือนทุกครั้งก่อนจะละสายตาไปมองคนที่นั่งพับเพียบบนโซฟากำลังจดจ้องอยู่กับโทรศัพท์

“ตัดต่อคลิปโปรโมทรีสอร์ทค่ะ”

“ไม่ได้จ้างบริษัทโฆษณาหรือไงถึงได้มานั่งทำเองแบบนี้หลายวันแล้วนะ” นายหัวทำหน้างอแงใส่พะพายนี้ผ่านมาหลายวันแล้วไม่ได้ทำรักกันเลยพะพายนั่งทำงานจนเข้าหลับไปก่อน

“ไม่ได้จ้างค่ะพะพายทำเอง”

“ไหนเอามาดูหน่อยสิจะเก่งเกินไปแล้วนะออกแบบเองแถมยังทำการตลาดเองอีก”นี่กูได้เมียเก่งขนาดนี้เลยเหรอว่ะ

“นี่ค่ะ รู้ไหมค่ะคนติดตามพะพายตั้งเป็นแสนเลยพอดีว่าตอนที่ทำงานอยู่โรงแรมพะพายลงคลิปทำอาหารกับเชฟไตรคนกดไลน์กดตะ…” พะพายร่ายยาวเอ่ยถึงบุคคลที่สามที่นายหัวไม่ชอบใจขึ้นมาโดนสายตาพิฆาตของคนข้างๆแทบหยุดพูดไม่ทัน

“คิดถึงมัน?” ถ่ายกับมันคนติดตามเป็นแสนแล้วไงลองมาถ่ายคู่กับเขาดีสิจะสั่งให้ไอ้เกมแฮกระบบคนติดตามพุ่งเป็นล้านเลยค่อยดู

“ปะ…เปล่าค่ะ” พูดถึงเชฟแค่นี้ก็ไม่ได้ก็บอกแล้วว่านับถือเชฟไตรเป็นเหมือนครูเหมือนพี่ชายเท่านั้นเอง

“คลิปเต้นบ้าอะไรเนี่ย!!” เสื้อคนหรือเสื้อหมาว่ะตัวนิดเดียวแล้วไหนจะโชว์อกโชว์เอวอีกตอนถ่ายมีใครอยู่บ้างว่ะ

“คัฟเวอร์เพลงตรุษจีนไงค่ะสวยใช่ไหมล่ะ”

“สวยบ้าสวยบ้ออะไร!!! เอาเวลาไหนไปทำอะไรแบบนี้?” นายหัวเลื่อนคลิปดูแต่ละคลิปอันที่เป็นวิวสวยมันก็มีคนกดไลน์หลักหมื่นแต่ไอ้คลิปที่พะพายเต้นนี่สิคนกดไลน์เป็นแสนคอมเม้นเป็นหมื่นประเด็นคือผู้ชายทั้งนั้น

“อาหมวยขาวสุดครับ”

“หาเจอแล้วแม่ของลูก”

“เต้นเก่งจังครับสนใจมาเต้นที่ห้องเราไหม”

“จีบได้ไหมโสดอ่ะป่าว”

คอมเม้น10K….

“เออ...ก็…เวลาว่างจากงานที่นายหัวสั่งไงค่ะ”

“เออ! ให้มันได้แบบนี้สงสัยฉันใช้งานเธอเบาไป” ต่อไปอย่าได้หวังเลยว่าจะได้ทำคลิปเต้นยั่วเอ็นแบบนี้อีกกูจะจับตาดูไม่ให้ไปคาดสายตาเลยค่อยดู

“โอ้โฮ ช่วงนี้ก็แทบจะไม่มีเวลาลงคลิปแล้วนะคะนายหัว อีกอย่างนี้เป็นการตลาดที่ประหยัดและได้ผลตอบรับดีที่สุดแล้ว” พะพายรู้สึกว่าอีกคนกำลังข้ามเส้นพื้นที่ส่วนตัวเกินไปแล้วตัวพะพายเองก็ไม่ได้ทำอะไรเสียหายขนาดนั้น

“ลบคลิปนี้ ลบคลิปนี้ นี้ด้วย”

“นายหัวค่ะไม่ได้พะพายไม่ลบกว่าจะมีคนติดตามขนาดรู้ไหมค่ะมีคนทักมาจ้างรีวิวสินค้าได้เงินตั้งเยอะไม่งั้นพะพายจะมีเงินมาลงทุนเพิ่มที่รีสอร์ทเหรอ”

“เท่าไร เอาเท่าไร!!”

“นายหัวไม่เข้าใจอะไรเลยอ่ะ”

“จะให้เข้าใจอะไรอยากได้เท่าไรก็บอกมาสิมาเต้นโชว์นั้นโชว์นี้ทำไมว่ะผัวเธอรวยนะพะพายเพื่อเธอลืม” เมียคนเดียวเขาเลี้ยงไหวติดตรงไหนขอให้บอกจะเนรมิตมาวางไว้ต่อหน้าเลย

“แต่อีกไม่ถึงเดือนสัญญาก็จะจบลงแล้วในวันที่ไม่มีนายหัวพะพายต้องยืนได้ด้วยตัวเองก่อน”

“อ่อ…นี้คงนับวันรอเลยสินะ”

“ไม่ใช่! แบบนั้นค่ะพะพายว่าวันนี้คุยกันไม่รู้เรื่องแล้วล่ะ”

“ไม่ต้องมาทำเป็นเปลี่ยนประเด็นทำไมไอ้เชฟหน้าโง่มันรอเธออยู่อยากกลับไปหามันหรือไอ้พี่ชายในฝันอะไรนั้นอย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ” นายหัวมาวินขบกรามแน่คุมอารมณ์ตัวเองแทบไม่อยู่แล้วตอนนี้มันพร้อมทำลายล้างทุกอย่างเพียงแค่คิดว่าพะพายจะกลับไปหาคนอื่น

“โอ๊ย!! เจ็บ! ไปกันใหญ่แล้วไม่มีใครรอใครทั้งแหละอีกอย่างเป็นตัวนายหัวเองหรือเปล่าที่อยากได้อิสระจากพะพาย” นายหัวมาวินกระชากข้อมือพะพายเข้าตัวเองแน่จนพะพายรู้สึกเจ็บมากแต่พะพายก็จองหน้านายหัวมาวินไม่หลบเหมือนกัน เธอไมผิดเรื่องนี้เธอก็ไม่ยอมเหมือนกัน

ที่ผ่านมาพะพายไม่ได้เจอนายหัวเวอร์ชั่นนี้อีกอย่างคือความน้อยใจในตัวนายหัวมาวินที่ไม่เคยชัดเจนอะไรเลยแล้วแบบนี้มันก็คิดได้แค่ว่าทุกอย่างทำเพียงเพราะมีสัญญาผูกมัดแค่นั้นเอง

“...”

ก๊อก ก๊อก 

“มาวินเกิดอะไรขึ้นเปิดประตู!” คุณนายรินนาได้ยินเสียงคนทะเลาะกันไม่คิดว่าจะเป็นลูกชายคนเล็กกับลูกสะใภ้คุณนายรินนาใจชื่นขึ้นมามากแล้วว่ามาวินตกหลุมรักหนูพะพายแล้วแน่นอนเรื่องที่ครบสัญญาเลยไม่ได้หยิบขึ้นมาคุยแต่ไหนวันนี้ทั้งคู่เลาะกันหนักขนาดนี้

แอร๊ด…

“คุณแม่…”

“ทำไมเสียงดังเกิดอะไรขึ้นลูก”

“ถามลูกสะใภ้คุณแม่ดูเถอะครับ”

“ค…คือว่า”

“ตามแม่ไปที่ห้องทำงานคุณพ่อทั้งสองคน”

“ครับ/ค่ะ”

ภายในห้องทำงานนายหัวมนัสทั้งห้องมีแค่สี่คนเท่านั้นนายหัวมาวินกับพะพายนั่งเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานส่วนคุณนายรินนานั่งเก้าอี้ด้านหลังโต๊ะทำงานเป็นที่สำหรับนายหัวมานัสส่วนนายหัวมนัสยืนด้านหลังคุณนายรินนาอีกที

“แม่ไม่รู้ว่าทั้งคู่ทะเลาะเรื่องอะไรกันแม่จะไม่คาดคั้นแต่แม่จะถามแค่ว่ามาวิน…ลูกรักน้องไหม”

“มันเกี่ยวอะไรครับแม่จะเรียกมาถามแค่นี้ผมว่ามันไม่ถูกครับ” ที่ยอมนั่งให้คาดคั้นอยู่ตรงนี้แค่อยากให้ตัดสินว่าใครถูกใครกับเรื่องที่คลิปบ้าๆเท่านั้นเอง

“มันคือคำถามที่จะตอบได้ทุกเรื่องที่มีปัญหากันเข้าใจไหมมาวินแต่ถ้าตอบไม่ได้มันก็ไปต่อกันไม่ได้แล้ว”

“...”

“เงียบแบบนี้งั้นแม่จะเข้าใจว่ามาวินไม่ได้รักน้องงั้นก็เซ็นเอกสารการหย่าชะยังไงอีกสิบกว่าวันก็จะต้องเซ็นอยู่แล้ว” แม่หวังว่าการที่แม่ทำแบบนี้มาวินจะรู้ใจตัวเองนะ

“คุณแม่!!”

“ไม่ต้องมาเรียกในเมื่อไม่ได้รักน้องก็ปล่อยน้องไปใช้ชีวิตของตัวเองอย่าเห็นแกตัว พะพายลูกแม่ขอโทษที่ทำให้พะพายต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้พะพายเซ็นเอกสารแล้วทุกอย่างจะจบลงตรงนี้”

“...” พะพายเงียบไม่คิดว่าพอถึงเวลาที่ต้องจบจริงๆมันจะเจ็บหน่วงขนาดนี้ทั้งคนข้างๆก็ไม่ได้คัดค้านอะไรเลยความเงียบมันคือคำตอบที่ชัดเจนแล้วมันแค่จบลงก่อนเวลาเท่านั้นเอง

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบตกอยู่ในถวังค์ของตัวเองคุณนายรินนาใจที่เต้นแรงลุ้นยิ่งกว่ายอดหุ้นในพล็อตอีก