Todos los capítulos de มาสคอตที่รัก: Capítulo 11 - Capítulo 20

แสงแดดจัดจ้าในเช้าวันจันทร์สาดส่องกระทบกระจกใสตึกระฟ้าของบริษัท อินฟินิตี้ เวลธ์ ทว่าบรรยากาศภายในแผนกวิเคราะห์การลงทุนกลับไม่ได้สดใสตามสภาพอากาศเลยสักนิด ตุลยากรในชุดเสื้อเชิ้ตทำงานรีดเรียบกำลังนั่งจดจ่ออยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์ นิ้วเรียวรัวพิมพ์ข้อมูลตัวเลขลงในสเปรดชีตอย่างขะมักเขม้น ท่ามกลางกองเอกสารรายงานผลประกอบการไตรมาสล่าสุดที่กองสุมอยู่เต็มโต๊ะตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา ชีวิตการทำงานในฐานะผู้ช่วยนักวิเคราะห์หน้าใหม่ดำเนินไปอย่างราบรื่น แม้จะมีความกดดันจากปริมาณงานและวัฒนธรรมองค์กรที่แข่งขันกันสูงลิ่ว แต่ตุลก็ใช้ความสามารถเฉพาะตัวและทักษะที่สะสมมาเอาตัวรอดมาได้ด้วยดี หัวหน้าทีมเริ่มไว้วางใจ และเพื่อนร่วมงานหลายคนก็เริ่มมองเห็นศักยภาพใต้กรอบแว่นหนาเตอะนั้นแล้วความสงบสุขในใจของตุลก็ต้องสะดุดลง เมื่อเสียงซุบซิบจากพนักงานรุ่นพี่ในแผนกดังขึ้นเบาะๆ บริเวณเครื่องชงกาแฟในช่วงสายของวัน“แกได้ข่าวโปรเจกต์ใหม่ของฝั่งอัศววัฒน์สกุลหรือยัง? เห็นว่าพวกนั้นกำลังจะดัน Growth Fund ตัวใหม่ลงตลาดเพื่อกู้หน้าหลังจากเคส NAV ร่วงรอบก่อนโน้น”“ได้ยินมาเหมือนกัน เห็นว่าเป็นโจทย์หินที่รองประธานคนใหม่อย่างคุณ

บรรยากาศในแผนกวิเคราะห์การลงทุนของบริษัท อินฟินิตี้ เวลธ์ ในบ่ายวันศุกร์ ยังคงอึมครึมและตึงเครียดราวกับมีเมฆฝนลอยต่ำอยู่เหนือเพดานพี่นพ ผู้อำนวยการแผนกยังคงอารมณ์เสียไม่หายจากความพ่ายแพ้ในศึกดิสเครดิตกองทุนเมื่อวันก่อน พนักงานทุกคนต่างก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเองอย่างเงียบเชียบ ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะเดินไปชงกาแฟหรือจับกลุ่มคุยเล่นเหมือนวันศุกร์อื่นๆแต่ภายใต้ความตึงเครียดของสมรภูมิออฟฟิศ... ที่คิวบิเคิลมุมสุดของห้อง ตุลยากร บัณฑิตจบใหม่ป้ายแดงที่เพิ่งผ่านพ้นวิกฤตการทำงานมาได้อย่างหวุดหวิด กลับกำลังซ่อนรอยยิ้มกว้างเอาไว้ใต้กรอบแว่นตาหนาเตอะครืด... ครืด...สมาร์ตโฟนที่วางซ่อนอยู่ใต้กองแฟ้มเอกสารบนโต๊ะสั่นเตือนเป็นจังหวะสั้นๆ ตุลเหลือบตามองซ้ายขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครสนใจ เขาก็รีบคว้าโทรศัพท์ลงมาวางบนตักใต้โต๊ะทำงาน ปลดล็อกหน้าจอเข้าสู่แอปพลิเคชัน LINE ที่เพิ่งถูก ‘ล้างไทม์ไลน์’ จนขาวสะอาดเมื่อสองวันก่อนหน้าต่างแชตที่ปรากฏขึ้นคือบทสนทนาจากบุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในฝั่งคู่แข่ง... ชนันภัทร์ รองประธานบริหาร ผู้ซึ่งกำลังทำตัวว่างงานผิดวิสัยผู้บริหารระดับสูง[Chanunpat (Gege): วันนี้เกอเกอประช

ความเงียบสงัดภายในห้องพักสี่เหลี่ยมแคบๆ ยามค่ำคืน ไม่เคยทำให้ตุลยากรรู้สึกอึดอัดเท่านี้มาก่อนเสียงเครื่องปรับอากาศเก่าๆ ที่ครางหึ่งๆ สลับกับเสียงหยาดฝนที่สาดกระทบหน้าต่างกระจก ยิ่งตอกย้ำความโดดเดี่ยวที่กำลังกัดกินหัวใจ เด็กหนุ่มนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงนอน โทรศัพท์มือถือที่เพิ่งผ่านการตรวจสอบอย่างเข้มงวดจากฝ่าย IT ของอินฟินิตี้ เวลธ์ วางนิ่งสนิทอยู่บนโต๊ะญี่ปุ่นข้างเตียง ราวกับเป็นเพียงก้อนหินที่ไร้ประโยชน์เขารอดพ้นจากข้อหา ‘หนอนบ่อนไส้’ มาได้อย่างหวุดหวิด ฝ่ายกฎหมายไม่พบความผิดปกติใดๆ ในโทรศัพท์ของเขา แต่ราคาที่ต้องจ่าย... คือการแลกมาด้วยการสูญเสียโลกอีกใบไปอย่างถาวรตุลเหม่อมองหน้าจอคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กที่ปิดสนิทอยู่มุมห้อง นิ้วมือของเขาสั่นระริก ลึกๆ ในใจเขาร้องตะโกนอย่างบ้าคลั่ง อยากจะคว้าคอมพิวเตอร์เครื่องนั้นมาเปิด สมัครอีเมลแอดเดรสใหม่เอี่ยมสักอัน หรือไม่ก็วิ่งฝ่าสายฝนออกไปที่ร้านอินเทอร์เน็ตหน้าปากซอย เพื่อส่งข้อความไปอธิบายทุกอย่างให้ ‘เกอเกอ’ ฟังใจจะขาดเขาอยากบอกว่าเกิดอะไรขึ้น อยากบอกว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะทิ้งไป อยากบอกว่า... คิดถึงแต่ทว่า เมื่อภาพใบหน้าถมึงทึงของ ‘พี่นพ’ และ

เช้าวันเสาร์ที่แสงแดดเริ่มแผดเผากรุงเทพมหานคร...ตุลยากรในชุดเสื้อแจ็กเกตสีดำสนิท รูดซิปปิดมิดชิดจนถึงคอ สวมหมวกแก๊ปสีเข้มและหน้ากากอนามัยที่บดบังใบหน้าไปกว่าครึ่ง กำลังนั่งอยู่บนรถเมล์ปรับอากาศที่แล่นออกห่างจากย่านที่พักและออฟฟิศของเขาไปไกลกว่ายี่สิบกิโลเมตรในกระเป๋าสะพายข้างของเขามี ‘ซองเอกสารสีน้ำตาล’ ที่บรรจุแฟลชไดรฟ์ลับเอาไว้เด็กหนุ่มกวาดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง เมื่อเห็นว่ารถเมล์แล่นมาถึงย่านชุมชนที่ผู้คนพลุกพล่านและห่างไกลจากเส้นทางประจำของเขามากพอแล้ว เขาก็กดกริ่งและก้าวลงจากรถตุลเดินลัดเลาะเข้าไปในซอยตลาดสดที่คึกคัก หลีกเลี่ยงเส้นทางที่มีกล้องวงจรปิดของ กทม. ให้มากที่สุด จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่ ‘วินมอเตอร์ไซค์รับจ้าง’ ท้ายตลาด ซึ่งเป็นวินอิสระที่ไม่ได้ผูกติดกับแอปพลิเคชันเรียกรถใดๆ ทั้งสิ้น แน่นอนว่าการใช้บริการที่นี่จะไม่มีการทิ้งร่องรอยหรือประวัติอิเล็กทรอนิกส์ให้ฝ่าย IT ของวิชัยตามสืบได้“พี่ครับ...” ตุลเดินเข้าไปหาพี่วินวัยกลางคนคนหนึ่งที่กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ “รับส่งเอกสารไหมครับ?”“ไปไหนล่ะน้อง?”“ตึกอัศววัฒน์สกุลครับ ไปฝากไว้ที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ชั้นล่าง

แฟ้มประวัติพนักงานของทีมวิเคราะห์กลยุทธ์พิเศษ (Special Ops) จากบริษัทอินฟินิตี้ เวลธ์ ถูกวางเรียงรายอยู่บนโต๊ะทำงานไม้สักบานใหญ่ของรองประธานบริหารอาวุโสหลังจากกฤต ผู้ช่วยคนสนิทรายงานข้อมูลเบื้องต้นเสร็จและโค้งศีรษะขอตัวออกไปจากห้อง ชนันภัทร์ก็เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนที่วางแขนเป็นจังหวะช้าๆ ท่ามกลางความเงียบสงัดของห้องทำงานระดับวีไอพี นัยน์ตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวกวาดมองรูปถ่ายหน้าตรงในเรซูเม่แต่ละฉบับอย่างพิจารณาประวัติของทุกคนดูปกติ เป็นนักวิเคราะห์หัวกะทิที่วิชัยดึงตัวมาจากบริษัทคู่แข่งต่างๆ หรือไม่ก็ซื้อตัวมาจากสถาบันการเงินชื่อดังจนกระทั่ง... ปลายนิ้วของทายเลื่อนมาหยุดชะงักอยู่ที่แฟ้มสีน้ำเงินเข้ม แฟ้มที่มีชื่อจ่าหน้าไว้ว่า ‘ตุลยากร วงศ์เจริญชัย’ชายหนุ่มหยิบแฟ้มนั้นขึ้นมาเปิดดูอย่างละเอียด รูปถ่ายหน้าตรงของเด็กหนุ่มสวมแว่นตาหนาเตอะ ใบหน้าเรียบเฉยปราศจากรอยยิ้ม ผิวขาวจัดจนเกือบซีด และริมฝีปากอวบอิ่มสีพีชธรรมชาติที่เขาเพิ่งจะเผลอจ้องมองอย่างลืมตัวในห้องน้ำเมื่อไม่กี่วันก่อน ทายไล่สายตาอ่านประวัติการศึกษาของตุลยากร มันโดดเด่นสมกับที่วิชัยดึงตัวมาใช้งาน เด็กค