Todos los capítulos de Lihim Ng Ating Pag-ibig: Capítulo 21 - Capítulo 25

Isang buwan na ang lumipas mula nang mangyari ang aksidente.Sa wakas, nakauwi na ang pamilya ni Harlyz. Masaya na ulit si Jezza. Ngumingiti na siya, tumatawa, at mahigpit na yumayakap sa kanila. Araw-araw, nakikita nilang unti-unti siyang gumagaling.Pero may isang bagay na isang buwan nang hinihintay ni Harlyz.Ang boses ng anak niya.Mula nang mangyari ang aksidente, wala ni isang salitang sinabi si Jezza.Linggo-linggo pa rin silang pumupunta sa ospital. Lumingon si Jezza kapag tinatawag siya. Ngumingiti siya sa pamilya niya at niyayakap sina Harlyz at Raven.Pero hindi pa rin siya nagsasalita.Noong una, halos hindi kayanin ni Harlyz ang katahimikan ng anak niya. Tuwing umaga, umaasa siyang may maririnig siyang kahit isang salita mula kay Jezza.Kahit "Mommy" lang.O "Daddy."Pero natututo na siyang maghintay.Basta nakikita niyang nakangiti ang anak niya, handa siyang maghintay.Ngayon ang ikalimang birthday ni Jezza.Puno ng dekorasyon ang buong bahay. May mahinang tugtog at ma

Nang sandaling umiwas ng tingin si Jezza, agad kinabahan si Harlyz.Lumapit siya sa bintana ng classroom at sumilip.Nasa loob ang anak niya, nakaupo sa maliit na desk.Dahan-dahang gumagalaw ang maliit nitong kamay habang nagsusulat sa papel.Ginagawa niya ang lahat ng makakaya niya.Pero maya't maya, napapatingin si Jezza sa bintana.Hinahanap siya.Sinisiguradong nandoon pa rin ang mommy niya.Sumikip ang dibdib ni Harlyz.Nandito lang si Mommy, baby.Nagtagpo ang mga mata nila sa salamin.Ngumiti si Jezza.Isang maliit at napakatamis na ngiti.Pagkatapos, yumuko ulit siya at ipinagpatuloy ang pagsusulat.Doon lang nakahinga nang maayos si Harlyz.Unang araw ngayon ni Jezza sa school.Sobrang excited ng anak niya.Bagong mga kaibigan.Bagong matututunan.Isang bagong mundo para sa kanya.Pero kahit ganoon, panay pa rin ang tingin ni Jezza sa bintana.Parang gusto lang niyang makasiguradong hindi biglang mawawala ang mommy niya.Napangiti nang mahina si Harlyz.Ang bilis talaga ng p

Isang halik lang ang kailangan para halos masira ang pagmamahalan nila.At ngayon, limang minuto lang ang meron si Raven para ayusin ang lahat bago tuluyang mawala sa kanya si Harlyz.Limang minuto.Iyon lang ang ibinigay sa kanya ni Harlyz.Pero kahit ganoon...Parang napakahaba na agad ng bawat segundo.Nakatayo si Raven sa harap niya.Pinagpapawisan ang noo nito kahit malamig naman sa loob ng office.Matigas ang mga kamay niya.Hindi rin pantay ang paghinga.At sa unang pagkakataon, nakita ni Harlyz ang isang bagay sa mukha niya.Takot.Mabuti.Dapat lang."Limang minuto," muling sabi ni Harlyz, mababa at kalmado ang boses. "Siguraduhin mong totoo lahat ng sasabihin mo."Sandali siyang tumigil."Dahil kapag nagsinungaling ka..."Diretso siyang tumingin sa mga mata nito."Wala ka nang bahay na babalikan."Parang bumigat ang hangin sa buong kwarto.Napakalunok si Raven.Mabilis ang pagtaas-baba ng dibdib niya.Huminga siya nang malalim, pilit pinapakalma ang sarili.Pero hindi maitag