Library

Search

Home / Mafia / Taken by the Mafia Don / Chapter 1 - Chapter 10

All Chapters of Taken by the Mafia Don: Chapter 1 - Chapter 10

50 Chapters

CHAPTER 1

Nahuli na naman ako sa trabaho. Hindi talaga madaling magkaroon ng apat na taong gulang na anak.Kaninang umaga, nagising si Kiel na maysakit at napakataas ng lagnat. Hindi ko siya maipasok sa daycare o maiwan nang mag-isa, kaya humingi ako ng tulong sa kapitbahay kong si Linda. Pumayag naman siya nang ipangako kong ibibigay ko sa kanya ang mga tip na kikitain ko ngayong araw. Inabutan ko siya ng kaunting pera, at matapos iyon ay huli kong tiningnan si Kiel nang may pag-aalala, hinalikan siya, at mabilis na tumakbo palabas ng pinto.Sa sandaling pumasok ako sa restaurant, naramdaman ko agad na may kakaiba ngayong araw. May matinding tensyon sa paligid na hindi ko maipaliwanag. Kakapasok ko pa lang sa kuwarto sa likod para magpalit ng aking uniform nang biglang lumitaw ang manager."Nasaan ka na ba, Hershey?" sigaw niya.Kailanman ay hindi siya nagtataas ng boses o sumisigaw. Laging kalmado iyon kahit stressed. Pero ngayon, mukha siyang balisa—at natataranta pa.Napalunok ako nang malal

CHAPTER 2

Hindi man lang ako humarap sa pinagmulan ng boses na iyon. Pakiramdam ko ay naging bato ako.Dapat, umasa akong mangyayari ang sandaling ito, dahil tapos na ang lahat sa amin limang taon na ang nakakalipas. Siyempre, may asawa na siya. Inisip ko ba talagang hihintayin niya ako sa buong buhay niya?Pero hindi pa rin ako makapaniwala sa aking natuklasan. Hindi pa rin ako handa sa sakit na bumabalot sa akin nang marinig kong may kapalit na ako sa buhay niya, may asawa na siya, at may sarili nang pamilya.Pakiramdam ko ay maiiyak ako.Hindi sumagot si Rain. Tumitig lang siya sa akin habang nakatayo lang ako roon. Para akong napako sa aking kinatatayuan.Bigla na lang siyang sumigaw. "Lumabas kayong lahat!" Ang tunog ng boses niya, ang siyang kapangyarihan doon—parang may matinding galit, puno ng poot at gigil. Dahil doon, hindi ko mapigilang mapatakbo ng mabilis patungo sa pinto.Pero pinatigil niya ako. Pinigilan niya ang aking pag galaw."Hindi ka kasali," sabi niya."Lahat kayo, lum

CHAPTER 3

Umiling iling ako. Hindi…Paulit-ulit akong umiling, pilit na inilalagay sa isip na ang sandaling ito ay isa lamang masamang panaginip.Pero pinapanood lang ako ni Rain, ang mga labi niya ay nagpapakita ng isang nakakatakot at malamig na ngisi. Ang kanyang mga mata ay kumikislap sa tuwa habang pinagmamasdan niya ang panginginig ko sa harapan niya.Hindi siya nagsasalita. Pinapanood lang ako. Para siyang isang hayop na naglalaro sa kanyang huli.Sinusubukan kong intindihin ang mga sinabi niya, pero hindi sila nagkakatugma. Walang saysay ang mga ito. Magkaiba ang iniisip ko sa mga sinasabi niya."Pero may asawa ka na," bulong ko, nanginginig ang boses ko. "Nakamove-on ka na. Ano pa ba ang pinagsasasabi mo? Hindi ko naiintindihan."Tumawa siya nang mahina at malamig, ang kanyang pang-aasar ay parang patalim na tumatagos sa akin."Mukhang natangay ka ng sarili mong emosyon, Hershey," ang boses niya ay nanunukso at napakasama."Kailanman ay hindi ko sinabing mahal kita. Kailanman ay hin

CHAPTER 4

Ngumiti siya ng dahan dahan.. Tila ba iniisip niya kung ipapakita ang ngiting iyon, o hindi."Kahit ano pa man 'yan," bulong niya, "kapag nalaman nila, alam mo ang patakaran ng pamilya."Lalong dumilim ang mga mata niya, halos bulong na lang ang boses niya. "Patay. Ka na."Isang matinding takot ang dumaloy sa aking katawan. Napaatras ako. Dahil alam kong nagsasabi siya ng totoo. Sa sandaling ibalik niya ako, patay na ako.Walang magliligtas sa akin. Hindi ko pwedeng iwan si Kiel. Hindi ko maiiwan ang anak ko. Kailangan niya ako.Nakikita niya ang takot sa mga mata ko. At gusto niya iyon."Kaya mas mabuting sabihin mo na lang sa akin kung bakit," sabi niya, mas mahina na ang boses. "Bakit ka tumakbo palayo, Hershey?"Yumuko siya nang bahagya, pinapanood ako. "Natatakot ka ba na baka saktan kita?" Gusto kong makahanap ng paraan para makalabas. Nakikita kong gusto niyang sabihin kong oo. Gusto niyang aminin kong natatakot ako sa kanya.Kaya ginawa ko kung ano ang nais niya. Tumango ako.

CHAPTER 5

Tumayo si Rain nang hindi gumagalaw, napako sa kanyang kinatatayuan habang lumilipas ang mga segundo bago siya dahan-dahang lumingon sa akin. Tinititigan niya ako, at nakita ko ang galit, ang poot, at ang nagniningas na apoy sa kanyang mga mata na nagpalakas ng takot sa akin.Gumalaw ako ng isang hakbang paatras, at ang munting galaw na iyon ang mukhang nagpabalik sa kanya sa wisyo dahil bago ko pa man makakurap ang aking mga mata, naroon na siya—nasa harap ko na.Nang tumingin siya sa akin, sinubukan kong iwasan ang kanyang tingin. Masyadong matalim, masyadong matindi ang kanyang pagtitig, at dahil doon ay mas lalo akong natakot, kaya yumuko na lamang ako.Pero galit na nagngangalit at nag-uutos niyang sinabi, "Tingnan mo ako."Iniangat ko ang aking ulo, pinilit ang sarili na salubungin ang kanyang mga mata."Tingnan. Mo. Ako." Mariin niyang binigkas ang bawat pantig, matalim ang boses. Pagkatapos, nagtanong siya, "Ano ang sinabi mo?"Umiling ako. Natatakot akong magsalita, natatakot

CHAPTER 6

"Wala! Walang iba!" sigaw ko, napapatid ang boses sa matinding desperasyon. "Kailanman ay hindi kita pinagtaksilan, Rain. Ikaw lang palagi. Ikaw at ikaw lang kailanman. Wala akong naging iba.""Manahimik ka, gago!" singhal niya, ang kanyang boses ay puno ng nag- aalab na galit. "Ginagawa mo ba akong tanga? Sa tingin mo ba bobo ako? Sa tingin mo ba ako—" Pinutol niya ang sariling sasabihin, isinuklay ang kamay sa kanyang buhok bago muling tumitig nang matalim sa akin mula sa taas. "Kung ganoon, saan galing ang anak na 'yan? Iniisip mo bang ikaw si Birheng Luna? Nabuntis ng walang asawa?""Hindi. Hindi ko kailanman sinabi 'yan, ako....""Sa tingin mo ba hindi ko nabalitaan ang mga tsismis? Ang mga taong nagbubulungan sa likod ko, sinasabing mayiba kang lalaki? Sa tingin mo ba hindi ko alam kung bakit mo ako hinahabol, ang anak ng Big Boss?"Umiling ako, naghiwalay ang mga labi ko para magsalita, pero hindi pa siya tapos."Sa tingin mo ba hindi ko alam kung bakit mo ako pinilit na makipag

CHAPTER 7

Nagtagis ang kanyang bagang. Tumigas ang kanyang panga, nanlilisik ang kanyang mga matang nakatitig sa akin."Tinapakan mo ang puso ko," sabi niya, mabagal ang bawat salita, "at ginawa mo akong ganitong klaseng lalaki ngayon."Isang walang-kagalakang tawa ang kumawala sa kanya habang umiiling. Pagkatapos, huminga siya nang malalim at humakbang paatras."Kailangan mo na lang harapin ang mga kahihinatnan ng mga ginawa mo," malamig niyang sabi, "at malaman ng lubusan, kung bakit ako nagkaganito, dahil sayo."At pagkatapos, tumalikod siya.Halos wala na akong lakas para iangat ang aking ulo habang naglalakad siya palayo.Tumunog ang pinto nang bumukas ito, at bago pa man siya makalabas, bumulong ako,"Rain…"Napakahina nito, halos parang isang hininga na lang ng taong naghihingalo, pero umasa pa rin ako—umasa na baka sakaling huminto siya. Na baka, kahit pagkatapos ng lahat, lilingon siya at pakikinggan ako....Pero hindi niya ginawa.Hindi siya huminto, hindi nag-atubili. Tuloy-tuloy siya

CHAPTER 8

"Gusto mo bang magpaakyat ako ng ibang tao?" alanganing tanong ni Dean. "Babae kaya? Sa tingin mo ba mas mabuti ang pakiramdam mo kung babae ang kakausapin mo kaysa sa akin?"Sa unang pagkakataon mula nang magsimula ang bangungot na ito, sumagot ako. "Hindi," halos pabulong na ang boses ko. "Gusto ko lang... gusto kong maligo. At siguro magpalit ng damit?""Oo naman, siyempre!" Lumakas ang boses niya na parang sa wakas ay nabigyan ko siya ng isang makabuluhang bagay na magagawa—isang bagay na makakatulong, kahit paano.Halos patakbo siyang lumabas ng pinto, at unti-unting nawala ang tunog ng kanyang mga yabag sa hallway. Sa loob ng ilang sandali, nakaupo lang ako roon, nakayakap sa sarili ko, habang naguguluhan pa rin ang isip ko sa lahat ng nangyari. Pagkatapos, hindi nagtagal, bumalik si Dean na may dalang mga damit at gamit sa pagligo."Dinala ko na ang lahat ng naisip kong kailangan mo," sabi niya, habang inilalagay ang mga iyon sa isang sirang upuan. Kulang ng isang paa ang upuan

CHAPTER 9

Diretso ako sa apartment ko.Maliit lang ito—isang maliit na silid na nahahati sa kusina, makipot na banyo, silid-tulugan, at isang halos hindi mapansing sala. Matalim ang kulay ng mga pader, hindi magkakatugma ang mga muwebles, pero ito ang tahanan ko.Inihanda ko muna ang lugaw ni Kiel, sinisiguradong tama lang ang init bago lumabas patungo sa bahay ni Tracy para sunduin siya.Nang buksan niya ang pinto, nanlaki ang mga mata niya sa pagkagulat."Hershey? Akala ko mamayang gabi pa ang balik mo? Hindi ba alas-otso pa ang tapos ng shift mo? Ano'ng ginagawa mo rito?"Pinilit kong ngumiti ng kaunti. "Oo... nakaramdam lang ako ng guilty na iwan si Kiel nang nag-iisa."Nag iwas ng tingin si Tracy habang tumatawa nang mahina. "Nasa akin kaya siya, loko.""Oo, alam ko. Pero maysakit siya... at nakaramdam lang ako ng matinding pag aalala, kaya nakiusap akong umuwi muna para alagaan siya."Nagkibit-balikat siya. "Sige, walang problema."Magkapitbahay kami ni Tracy, pero tulad ng karamihang tao

CHAPTER 10

Bakit nga ba hindi?Bakit hindi ako mag-impake ng ilang gamit—sapat lang para magmukhang naroon pa rin ako, sapat lang para hindi magdulot ng anumang hinala—at umalis bago pa sila dumating para sa akin?Hindi ko mapigilang mag-isip kung ito na ba ang tanging pagkakataong para makatakas ako.Hindi ako pwedeng maupo lang dito na parang isang pato, naghihintay kung kailan magdedesisyon si Rain na ipakitang muli ang kanyang presensya, o kung kailan siya darating para ipahiya ako, tulad ng ginawa niya noong huling beses na nagkita kami sa restaurant.Limang taon akong nabuhay bilang isang malayang babae, inaalagaan ang anak ko, kahit noong buntis pa ako, at nakaligtas ako. Hindi ko hahayaang ibaba uli ako ni Rain Romero.Nag-impake ako ng ilang gamit, at kinuha ang perang ibinigay sa akin ni Dean—makakatulong ito, pero hindi sapat para dalhin kami sa ibang lugar. Ang una kong pinuntahan ay angrestaurant. Mabuti na lang at naroon si Dean. Nang pumasok ako sa opisina niya, tumingin siya sa ak

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status