บททั้งหมดของ รอยแค้น แรงปรารถนา: บทที่ 11 - บทที่ 20

40

เมียตามกฎหมายคนเดิม 2

Vortex Innovation…​ช่วงบ่าย…ต่อ...​“ผู้หญิงที่แค่ถูกมึงตะคอกใส่นิดหน่อยก็ตัวสั่นเทาจนต้องถอยหนีแบบนั้นเนี่ยนะ... จะกล้าไปล่อลวงใคร ไม่มีทางหรอก” นทีทำหน้าไม่เชื่อถือ​ตรีภพขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสับสน “มึงพูดเรื่องอะไร... กูไม่เคยตะคอกใส่เธอ หรือขึ้นเสียงใส่เธอเลยแม้แต่ครั้งเดียว!”​นทีทำหน้าตาแตกตื่นมองตรีภพด้วยความตกใจ “ไอ้ภพ... มึงไม่รู้ตัวเลยเหรอวะ! มึงตะโกนด่าเธอหน้ามหาวิทยาลัยตอนที่เธอขับรถไปรับมึงน่ะ มึงลืมไปแล้วหรือไง!”​“นั่นกูแค่ดุเธอเอง! ก็เธอเล่นขับมอเตอร์ไซค์มาคนเดียวมันอันตรายขนาดนั้น มันทำกูโมโหจนแทบบ้า!” ยิ่งนึกถึงวันเวลาเก่าๆ ตรีภพก็ยิ่งหงุดหงิด ก้อนเนื้อในอกซ้ายบีบรัดจนแทบหายใจไม่ออกนทีกะพริบตาถี่ๆ พลันเข้าใจได้ทันทีว่า เพื่อนของเขากำลังหลงทางและเข้าใจผิดเกี่ยวกับพฤติกรรมของตัวเองมาตลอด “ไอ้ภพ... มึงเคยทะเลาะกับน้องพิมพ์ไหม”​ตรีภพส่ายหน้า “ไม่เคย”​“แล้วเคยแบบ... งอนกันไหม หรือหงุดหงิดใส่กันบ้างหรือเปล่า” นทีรุกถามต่อ เพราะภาพในหัวของเขาเริ่มร้อยเรียงเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา... ตรีภพไม่ใช่คนใจเย็น ไม่มีผู้หญิงคนไหนอดทนไม่ทะเลาะกับมันได้หรอก เว้นเสียแต่ว่าผู้หญิงคนนั้น
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-14
อ่านเพิ่มเติม

เสียงตะโกนในความเงียบงัน

ณ บ้านไม้หลังเก่าท้ายหมู่บ้าน…ย้อนกลับไปเมื่อสิบปีก่อน…ต่อ...​“แม่เป็นอะไร...” เขาเอ่ยถาม พลางช้อนสายตามองเลยไปยังด้านหลังมารดา เพราะผู้เป็นพ่อเองก็นั่งหน้าดำเครียดอยู่ที่ตีนบันไดบ้านเช่นกัน​“ภพ... ภพลองขับรถไปดูกับพ่อก่อนนะ เพื่อมันมีอะไรผิดพลาด” ป้าคำเดินเข้ามาจับแขนลูกชายด้วยมือที่สั่นเทา ด้วยความที่รู้นิสัยว่าลูกชายเป็นคนอารมณ์ร้อนและไม่ค่อยรับฟังใคร เธอจึงอยากให้เขาไปเห็นทุกอย่างด้วยตาตัวเอง​“ตรีภพ... แกไปกับพ่อ ไปกันแค่สองคน ไปดูกันให้เห็นกับตาก่อน” ลุงปันลุกเดินเข้ามาหา เพื่อจะพาลูกชายไปดูให้แน่ใจ ว่าผู้หญิงที่เขาเห็นตอนเดินทางกลับลงมาจากภูเขาต่างหมู่บ้าน... ใช่ลูกสะใภ้ของตัวเองหรือไม่​“ก็ได้... แต่มีอะไรทำไมไม่พูดกันตรงๆ จะมัวมาอ้ำอึ้งอยู่ทำไม”​ตรีภพเดินกลับไปสตาร์ตรถกระบะ แล้วขับออกไปตามเส้นทางที่พ่อบอกทันที...​เมื่อมาถึงจุดหมาย... สายตาของเขาก็ปะทะเข้ากับรถมอเตอร์ไซค์ของพิมพ์รดาที่จอดอยู่หน้าบ้านปูนขนาดกลาง ตรีภพถลาลงจากรถโดยไม่ได้ยินเสียงห้ามปรามของบิดาแม้แต่น้อย เขาตรงเข้าถีบประตูหน้าบ้านจนบานพับหลุด แล้วบุกเข้าไปถึงในห้องนอน!​ในวินาทีนั้น... ความโกรธและความแค้นพุ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-15
อ่านเพิ่มเติม

เศษเสี้ยวความหวังในดวงตา

ธนาคารในตัวเมือง…ช่วงสาย…ต่อ...พัตรทอดสายตามองน้องสาวที่พยายามทำตัวให้ดูปกติ ทั้งที่ร่างกายเกร็งเครียดไปหมดทั้งร่าง “ไม่ได้ตั้งใจจะแวะไปซื้อกางเกงยีนส์ให้ตรีภพหรือไง... นาบอกพี่หมดแล้วนะ ทั้งเรื่องเสื้อผ้าเขาในตู้ แล้วก็เรื่องทะเบียนสมรสที่เธอแอบเก็บซ่อนเอาไว้นั่นด้วย”พิมพ์รดาหันขวับมองพี่ชายด้วยความตื่นตระหนก ดวงตาสั่นระริก ก่อนจะโพล่งออกมาด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยวผสมเว้าวอน...“ยังไงพิมพ์ก็ไม่ยอมหย่ากับเขา... ไม่มีทางค่ะ!”พูดจบ หญิงสาวก็รีบลุกเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์ธนาคารทันทีเมื่อถูกเรียกคิว เพื่อทำเรื่องโอนเงิน และสแกนสแกนใบหน้าอัปเดตข้อมูลใหม่ เพื่อให้สามารถใช้งานแอปพลิเคชันโอนเงินได้ตามปกติในอนาคต*+*+*+*+*Vortex Innovation…ช่วงบ่าย…แสงแดดยามบ่ายสาดแสงลงมา อบอุ่นราวกับมีผ้าห่มผืนหนาคลุมทับท้องฟ้าเอาไว้... นทีก้าวเดินเข้ามาในห้องทำงานด้วยอารมณ์หงุดหงิด หัวเสียกับเพื่อนรักสมองป่วยที่จมปลักอยู่กับความแค้นฝังใจและความรักที่ไม่อาจตัดขาด ชายหนุ่มโยนแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะเสียงดัง ตึบ!“ไอ้ภพ… ไอ้เพื่อนเหี้ย…” นทีสบถออกมาตรีภพหยิบแฟ้มขึ้นมาเปิดดู ก็พบว่าในคืนวันนั้นที่ร้านสะดวกซื้อมีง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-16
อ่านเพิ่มเติม

เสียงสะอื้นใต้เงาอดีต

ณ บ้านสีเทาเข้มหลังเล็ก…ช่วงค่ำ…ต่อ...ดวงตาของพิมพ์รดาขยายกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด เธอพยายามลนลานขยับตัวดิ้นรน แต่ก็ไม่อาจสู้แรงมหาศาลของตรีภพได้ หยาดน้ำตาอุ่นๆ ไหลพรากออกมาด้วยความกลัวระคนตกใจตรีภพค่อยๆ ปล่อยมือ ออกแรงดันให้เธอขยับออกห่าง “เพราะอะไร... เพราะคาดหวังจะไปอยู่กับไอ้ชายชู้คนนั้นสินะ”พิมพ์รดาทรุดกายลงนั่งบนเบาะรอง พยายามส่ายหน้าปฏิเสธทั้งน้ำตาไหลนองหน้า... เพราะเธอรู้ดีว่าตรีภพพูดความจริง ในตอนนั้นเธอคาดหวังแบบนั้นจริงๆ... เพราะเธอกลัว กลัวว่าตรีภพจะทำร้ายหรือทิ้งเธอไปในวันข้างหน้ายามที่เขาประสบความสำเร็จยิ่งใหญ่ ทว่า ความรักที่ตรีภพมอบให้ เธอเองก็เพลิดเพลินและมีความสุขไปกับมัน “มะ… ไม่ใช่ค่ะพี่ภพ พิมพ์แค่เห็นพี่ยุ่งเกินไป เลยไม่อยากรบกวน”ตรีภพกระตุกยิ้มขื่น “ไม่อยากรบกวน... เลยไปนอนกับผู้ชายคนอื่นอย่างนั้นเหรอ? เธอรู้ไหมว่ามันคืออะไร... มันคือการหลอกลวง และการสวมเขาให้สามีตัวเอง”พิมพ์รดาพยายามส่ายหน้าพัลวัน “ไม่ใช่ค่ะพี่ภพ... มันไม่ได้เป็นแบบนั้น...”“พอเถอะ… รีบพับผ้าเถอะ” ตรีภพเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแล้วเบือนหน้าหนี ภาพน้ำตาไหลนองหน้าของหญิงสาวทำให้ในอกซ้ายข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-17
อ่านเพิ่มเติม

เสียงสะอื้นใต้เงาอดีต 2

ณ บ้านสีเทาเข้มหลังเล็ก…ปัจจุบัน…​พิมพ์รดายกมือขึ้นปาดคราบน้ำตาบนแก้ม พลางเค้นยิ้มสมเพชให้กับตัวเอง... ที่ยังคงเผลอคาดหวังให้ตรีภพกลับมาโอบกอดเธอเหมือนในวันวาน​“พี่กลับก่อนนะพิมพ์”​เสียงทุ้มต่ำของตรีภพที่เอ่ยบอกจากบริเวณหน้าบ้านดังสะท้อนเข้ามา หญิงสาวจึงรีบหันกลับไปตะโกนตอบรับ “ค่ะ...”​พิมพ์รดาทอดสายตามองความว่างเปล่า... ตั้งแต่เมื่อไรกันนะ ที่ความรักของเธอกับเขาเริ่มเปลี่ยนไป?​คงจะเป็นตอนนั้น... ตอนที่ทั้งคู่เริ่มทะเลาะกันเพราะความหึงหวงของเธอ จนกระทั่งมีปากเสียงรุนแรง และจบลงด้วยการที่ตรีภพกวาดของใช้บนโต๊ะจนแตกกระจาย แล้วเศษแก้วชิ้นหนึ่งก็กระเด็นมาบาดโดนเธอในคืนนั้น…*+*+*+*+*​ณ บ้านไม้หลังเก่าท้ายหมู่บ้าน​เช้าของสองวันต่อมา…​วันนี้เป็นวันหยุด... ตรีภพนั่งมองเอกสารที่ได้รับมาจากสำนักการไฟฟ้าเมื่อสามวันก่อน เนื้อหาระบุว่าสายไฟฟ้าภายในบ้านของเขาเก่าเกินไป เมื่อตรวจเช็กแล้วจึงไม่ผ่านมาตรฐาน ตู้คอนซูมเมอร์อันเก่าก็จำเป็นต้องเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด​ชายหนุ่มกวาดสายตามองไปรอบห้องพลางถอนหายใจยาว... เขาเลือกที่จะตัดไฟชั้นบนทิ้งไปเพราะไม่ได้ขึ้นไปอาศัยอยู่ แต่เลือกใช้น้ำใช้ไฟเฉพาะชั้นใต้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-18
อ่านเพิ่มเติม

กอดกุมพันธะอันโหยหา

​ณ บ้านสีเทาเข้มหลังเล็ก…​ตรีภพสาวเท้าเข้ามาภายในบ้านหลังเล็ก ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยเรียบร้อยสมบูรณ์แบบ เพราะโรคย้ำคิดย้ำทำของเจ้าของบ้าน ร่างหนาอุ้มเรือนร่างอวบอิ่มตรงไปยังห้องนอน ยามเมื่อเปิดประตูเข้ามา ก็พบเพียงผ้าห่มที่ยับย่นบนเตียงซึ่งดูแปลกแยกที่สุดในห้องอันแสนเรียบร้อยนี้​ชายหนุ่มวางร่างที่ยังคงสั่นเทาของพิมพ์รดางลงบนเตียงนอน เขาก้มมองอกเสื้อของตัวเองที่เปียกชื้นไปด้วยหยาดน้ำตาของเธอ “พักผ่อนเถอะพิมพ์… ตอนเย็นเราค่อยคุยกันใหม่”​พิมพ์รดากลั้นก้อนสะอื้นลงคอกับหมอน พลางพยักหน้ารับคำอย่างว่าง่าย “ฮึก… ค่ะ… พิมพ์…เข้าใจแล้ว”​ตรีภพหมุนตัวก้าวกลับออกมาแล้วปิดประตูห้องนอนให้เธอ ชายหนุ่มยกมือขึ้นนวดขมับแรงๆ เพื่อผ่อนคลายความเมื่อยล้า และคลายความกรุ่นโกรธที่ยังคงร้อนระอุอยู่ในอก​“พี่ภพ… เรา… มาคุยกันหน่อยเถอะ” พัตรซึ่งนั่งรออยู่บนเบาะนั่งบนพื้นเอ่ยขึ้น เพื่อขอเปิดอกคุยกับตรีภพ​ตรีภพจึงก้าวเข้าไปนั่งลงบนเบาะฝั่งตรงข้าม “ฉันไม่ได้ตั้งใจ… แต่มันเก็บอารมณ์ไม่อยู่จริงๆ”​“ฉันเข้าใจพี่ดี พี่ภพ…” พัตรพยักหน้ารับ พลางเอ่ยต่อ “ฉันเองก็ต้องยอมรับ ว่าพี่น่ะอ่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-19
อ่านเพิ่มเติม

สายใยในความทรงจำ

ณ บ้านสีเทาเข้มหลังเล็ก…ต่อ...​ร่างหนาเอื้อมมือไปหยิบแฟ้มเอกสารพลาสติกสีใสออกมาเปิด ก็พบใบทะเบียนสมรสของเขากับเธอ... แม้จะมีร่องรอยคราบน้ำตาจางๆ ปรากฏอยู่บ้าง แต่มันกลับถูกจัดเก็บและรักษาเอาไว้อย่างดีที่สุด​“พี่ภพ…”​เสียงงัวเงียระคนตื่นตระหนกที่ดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้ตรีภพหมุนกายกลับไปมอง พลางชูแผ่นกระดาษใบทะเบียนสมรสในมือให้เธอดู ​“ทำไมไม่หย่า…”​พิมพ์รดาตกใจปนหวาดกลัวว่าเขาจะฉีกมันทิ้ง เธอลนลานรีบปราดเข้าไปคว้าใบทะเบียนสมรสมากอดไว้แน่น “ไม่หย่า!… ยังไงพิมพ์ก็ไม่หย่า! ถ้าพี่ภพอยากจะไปจดทะเบียนสมรสกับคนอื่น ก็รอให้พิมพ์ตายก่อน!”​ตรีภพพ่นลมหายใจยาว พลางยื่นมือไปหมายจะขอแผ่นกระดาษคืน ก่อนที่มันจะยับหรือฉีกขาดไปจริงๆ “เอามานี่... จะเอาไปเก็บ”​พิมพ์รดาไม่ยอมคืนให้ แต่กลับขยับไปดึงแฟ้มเอกสารออกจากมือหนา จัดแจงเก็บแผ่นกระดาษเข้าแฟ้มอย่างทะนุถนอมราวกับมันคือสมบัติล้ำค่าที่สุดในชีวิต พลางยกมากอดไว้แนบอก แล้วขยับตัวหนีไปชิดหัวเตียง​ร่างหนากะพริบตามมองด้วยความฉงน เพราะเดิมทีเขายื่นมือออกไปเพียงเพื่อจะนำมันไปเก็บไว้ที่เดิมให้เธอ แต่กลายเป็นว่าพิมพ์รดากลับถอยหนีเขาด้วยความหวาดระแวง “พี่แค
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-22
อ่านเพิ่มเติม

สายใยในความทรงจำ 2

ณ บ้านไม้หลังเก่าท้ายหมู่บ้านต่อ... “ไอ้ที… กูยังไม่พร้อม ภาพนั้นมันยังติดตากูอยู่” ตรีภพเอ่ยตอบ พลางทบทวนความรู้สึกในใจ“เฮ้ย ไม่ได้เว้ย! มึงต้องยอมเปิดแผลออกมาหน่อยดิไม่งั้นมึงจะรู้ได้ยังไงว่าคืนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่! ตัวมึงเองสติก็ถูกความโกรธกลืนกินจนจำอะไรแทบไม่ได้ ขนาดกระชากคอเมียตัวเอง มึงยังคิดว่าเป็นแขนเลย!” นทีเอ่ยเตือนสติ พลางลุกขึ้นไปยกเก้าอี้มาเริ่มแงะเพดานเพื่อดึงสายไฟเก่าลงมา“ให้เวลากูอีกนิดเถอะ... กูถูกขังอยู่กับความคิดที่ว่าเมียตัวเองปกป้องผู้ชายคนอื่นต่อหน้ากูมานานสิบปีนะมึง มึงเข้าใจกูหน่อยดิที... แล้วอยู่ๆ ความจริงมันก็พลิกคว่ำกูแบบนี้ มันยังหนักเกินไปสำหรับกู” ตรีภพลุกขึ้นเดินไปตัดสายไฟทิ้ง เพื่อช่วยดึงสายไฟเก่าลงมาด้วยใบหน้าที่หม่นหมอง…-*-*-*-ช่วงเย็น…“เชี่ย… เอาไงต่อดีวะ ไปนอนบ้านกูก่อนไหม ไม่นึกไม่ฝันเลยนะเนี่ยว่าจะยากเย็นขนาดนี้” นทียืนขยี้ผมตัวเองอย่างอึ้งทึ่ง เพราะแค่รื้อสายไฟเก่าออกมาก็หมดเวลาไปครึ่งค่อนวันแล้ว แถมยังรื้อไม่เสร็จเสียด้วยซ้ำตรีภพบีบสันจมูกตัวเองแรงๆ เพราะเขาเองก็ไม่คิดว่ามันจะยุ่งยากขนาดนี้... ในตอนนั้นด้วยความที่กลัวว่าพิมพ์รดาจะไ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-22
อ่านเพิ่มเติม

พันธะแห่งความหวาดกลัว

ณ บ้านสีเทาเข้มหลังเล็ก…ต่อ...พิมพ์รดารีบยกมือขึ้นโบกปฏิเสธพัลวัน “ไม่ค่ะๆ นั่นคือสิ่งที่พิมพ์ควรทำใน… ใน…” ‘ในฐานะภรรยาคนหนึ่งพึงกระทำ’ ประโยคหลังถูกกลืนหายลงไปในคอ“ในอะไร… พี่บอกว่าใช้ได้ ก็คือใช้ได้สิ” ตรีภพเอ่ย พลางทอดสายตามองเธอที่ยังคงหันไปมองทางบ้านไม้ของเขาเป็นระยะ “พิมพ์… พี่แค่รื้อสายไฟลงมาเปลี่ยน อย่าคิดมากจะได้ไหม มันไม่ได้เป็นความทรงจำของพิมพ์แค่คนเดียวหรอกนะ... แต่มันเป็นความทรงจำของพี่เหมือนกัน”ร่างอวบอัดตัวแข็งทื่อ พลันหันหน้ากลับมาสบตากับตรีภพ “ใช่ค่ะ... ความทรงจำของเราสองคน แต่ว่า…”“มันไม่มีอะไรทั้งนั้น นอกจากรื้อสายไฟออกมา เพราะมันเก่ามากแล้ว จนเปลี่ยนหม้อแปลงอันใหม่ไม่ได้” ตรีภพอธิบายเหตุผลให้หญิงสาวฟังอย่างใจเย็น“อ้อ… ค่ะ พิมพ์เข้าใจแล้ว แล้ว... เสร็จหรือยังคะ” หญิงสาวเอ่ยถาม พลางภาวนาในใจขอให้มันยังไม่เสร็จ และแอบหวังลึกๆ อยากให้ตรีภพมาพักที่บ้านหลังเล็กนี้กับเธอ“ยัง… ยังรื้อลงมาไม่เสร็จเลยด้วยซ้ำ” ชายหนุ่มตอบ “พิมพ์พอจะมีอะไรให้กินไหม... ต้มบะหมี่สำเร็จรูปก็ได้”“อุ้ย… พิมพ์ลืม!” ร่างอวบอัดรีบลุกพรวดพราดขึ้นมาด้วยความตกใจ เธอรีบก้าวตรงไปที่ประตูแล้วออกแรง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-23
อ่านเพิ่มเติม

เสียงตะโกนแห่งอดีตที่หวนคืน

ณ บ้านสีเทาเข้มหลังเล็ก…ต่อ...พิมพ์รดายืนอมยิ้มให้กับตัวเองพลางตั้งหน้าตั้งตาล้างถ้วยชาม... เธอพยายามล้างอย่างเชื่องช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพียงเพราะอยากกักเก็บความสุขเล็กๆ น้อยๆ นี้เอาไว้ให้นานอีกนิด ก่อนจะต้องไปนั่งพูดคุยกับตรีภพอีกครั้ง ในใจลึกๆ เธอแอบหวังให้เขาลืมเรื่องราวทั้งหมดแล้วหลับใหลไปเสีย แต่ก็รู้ดีว่ามันไม่มีทางเกิดขึ้น... สุดท้าย หญิงสาวก็ต้องเดินกลับมานั่งลงที่เดิม โดยมีตรีภพกำลังนั่งไถสมาร์ตโฟนอยู่ก่อนแล้ว“พี่ภพ… จะพักที่นี่ไหมคะ ในห้องนั้นคงรื้อจนเลอะเทอะไปหมดแล้ว” พิมพ์รดากำมือแน่นด้วยความหวาดหวั่นผสมตื่นเต้นตรีภพเงยหน้าขึ้นมองพิมพ์รดา “พิมพ์… ตอบพี่มาตามตรง ว่าทำไมตอนนั้นถึงไม่ยอมบอกพี่เรื่องที่ไอ้ตามมันมาตามจีบ ตอบพี่มาว่ามันตามจีบพิมพ์มานานแค่ไหนแล้ว... พี่สัญญาว่าจะไม่โวยวาย แค่ตอบพี่มาตรงๆ ก็พอ”พิมพ์รดาเงยหน้าขึ้นมองตรีภพอย่างชั่งใจ “ตั้งแต่… ตั้งแต่ก่อน… ก่อนแต่งงานค่ะ พี่ตามพยายามเข้ามาพูดคุย แต่พิมพ์บอกเขาไปแล้วนะคะว่าพิมพ์มีแฟนแล้ว…”ตรีภพสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ... นี่เขากำลังกลายเป็นคนโง่ที่ถูกเธอปั่นหัวหลอกใช้มาตั้งกี่ปีกันแน่ “แล้วแต่งงานกับพี่ทำไม...
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-24
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1234
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status