เมื่อฉันทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบที่ถูกรักในยุค 80 のすべてのチャプター: チャプター 101 - チャプター 104

ในอีกสามวันต่อมางานหมั้นหมายระหว่างลูกชายและลูกสาวของทั้งสองบ้านถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย โดยมีผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายรับรู้ ซึ่งนี่ก็เป็นอีกความต้องการหนึ่งของหวังลี่อินหยวนห่าวอี้ยังเป็นเพียงนักเรียนนายร้อย เงินเก็บไม่ได้มีมากนัก ตนเองก็เป็นเพียงนักศึกษาชั้นปีที่สอง เธอไม่อยากจัดงานหมั้นหมายที่มันสิ้นเปลือง ขอเพียงคนรอบตัวของเรารับรู้และร่วมยินดีก็เพียงพอแล้ว ถึงอย่างไรหากเธอเรียนจบงานแต่งงานของเราจะจัดให้ใหญ่กว่านี้อีกสิบเท่าก็ยังไม่สายหลังจากหมั้นหมายกันได้ราวสองสัปดาห์หยวนห่าวอี้จะต้องเดินทางไปประจำการที่ค่ายทหารทางตอนใต้ เพราะที่นั่นเป็นโรงเรียนนายร้อยที่ฝึกทหารเรือโดยเฉพาะครั้งนี้เขายังคงขึ้นรถไฟเพียงลำพังเพราะยังไม่ได้ติดยศตำแหน่ง จึงไม่ยินยอมให้คู่หมั้นสาวไปส่งแต่อย่างใดทว่าหวังลี่อินยังคงเป็นห่วงเขาไม่ต่างจากเมื่อก่อน เมื่อเห็นในระบบมียาบำรุงมาใหม่ เธอก็ไม่พลาดที่จะซื้อมันแล้วมอบให้กับคู่หมั้นของเธอทั้งก่อนเขาจะไปหนึ่งวันเธอตัดสินใจบอกเขาเกี่ยวกับเรื่องที่มาของยาพวกนี้รวมถึงของหลายสิ่งที่สามารถซื้อหาจากในระบบได้ และคำพูดที่เขาตอบกลับมาก็ทำ

บริเวณสนามหญ้าหน้าบ้านหวังปรากฎร่างบางของลูกสาวเจ้าของบ้านกำลังนั่งทอดสายตามองไปยังท้องฟ้าไกลแสนไกล ราวกับกำลังส่งผ่านความรู้สึก ‘คิดถึง’ ไปให้คนที่บอกว่ากลับมาไม่ทันฉลองเพราะกำลังทำภารกิจสำคัญอยู่น่านน้ำอีกฟากหนึ่งของประเทศตั้งแต่มาอยู่ที่นี่นับว่าเป็นปีแรกที่เธอนั่งอยู่ตรงนี้เพียงลำพังโดยที่ไม่มีหยวนห่าวอี้ จะว่าเหงาก็ไม่เชิงเพราะยังมีสมาชิกคนอื่นอยู่รอบบริเวณ คงต้องบอกว่าคิดถึงคนที่เคยนั่งข้างกันตรงนี้จะถูกต้องกว่าหยวนห่าวอี้เรียนจบนายร้อยได้ราวสองเดือนแล้ว ในจดหมายที่เขาส่งมาเล่าว่าเขากำลังจะเข้าพิธีประดับยศในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า ปีนี้เขาจะยังไม่กลับมาเพราะมีโอกาสได้เข้าร่วมภารกิจสำคัญกับรุ่นพี่ นั่นจึงทำให้หวังลี่อินต้องมานั่งคิดถึงเจ้าเด็กตัวโตอยู่เช่นนี้ขณะทุกคนทำหน้าที่ตนเองจึงเหลือเพียงเธอที่ยังคงนั่งอยู่ตรงนี้ โดยมีพ่อนั่งเฝ้าเล้าไก่อยู่อีกฝั่งหนึ่งเช่นเดิมพลันความรู้อุ่นจากผ้าผืนหนาที่วางลงบนไหล่มนก็ทำให้เธอรู้สึกอุ่นซ่านไปถึงหัวใจ “เธอฆ่าไก่ครบทุกตัวตามแม่สั่งแล้วเหรอซูมี่”คำพูดกลั้วหัวเราะของหวังลี่อินก