ตอนที่ 30น้ำท่วมปากกริ่ง กริ่ง กริ่งเสียงมือถือที่ดังลั่นอยู่ตรงโต๊ะหัวเตียง เรียกให้มือคู่เล็กขยับควานหาที่มาของเสียง ทั้งที่เจ้าตัวยังไม่ได้ลืมตาตื่นเต็มที่เหมือนอย่างเคยด้วยซ้ำ ปลายนิ้วมือแตะเข้ายังกับสัญลักษณ์สีเขียวผ่านดวงตาที่หรี่ขึ้นมองเพื่อรับสายพร้อมกับกรอกเสียงงัวเงีย ตามประสาคนยังรู้สึกว่านอนไม่เต็มอิ่มลงไป“สวัสดีค่ะ”“ตายแล้วม่าน ทำไมเสียงเป็นแบบนั้น นี่ยังไม่ตื่นเหรอลูก”เสียงนี้เป็นเสียงของแม่เธอ แต่ถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็ไม่ได้สลัดความง่วงที่กำลังครอบงำเจ้าตัวออกได้แต่อย่างใด ทำเพียงแค่ตอบรับผู้เป็นแม่ไปเท่าที่จะทำได้เท่านั้น“หนูรู้สึกว่าเหมือนจะไม่ค่อยสบายเลยค่ะแม่ ครั้นเนื้อครั้นตัวยังไงก็ไม่รู้”“อย่างนั้นเหรอ นี่แม่โทรมากวนสินะ ถ้าอย่างนั้นเรานอนพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวไม่สบายขึ้นมาแต่เรื่องใหญ่ แม่คิดถึงก็เลยโทรหา”สายสัญญาณถูกตัดไปทันทีเมื่อฟังหญิงสาวรับคำ ความเงียบตกเข้าครอบงำตัวห้องอีกครั้งหนึ่ง ในขณะที่คนที่พึ่งถูกปลุกให้ตื่นเมื่อครู่ยังคงนอนนิ่งอยู่เหมือนเคย มีเพียงดวงตาที่ขยับเปิดลืมมากขึ้นกว่าปกติเท่านั้น“แย่จริง! นี่เรานอนตื่นสายขนาดนี้เลยเหรอ”ม่านไหมรู้สึกต
Zuletzt aktualisiert : 2026-09-18 Mehr lesen