All Chapters of สถานะเมียอุ้มบุญ: Chapter 31 - Chapter 38

ตอนที่ 31เก็บหลักฐานแม้เวลาจะล่วงเลยเข้าสู่เช้าใหม่เข้าไปแล้ว หากแต่สิ่งที่ม่านใหม่รับรู้มานั้นกลับยังคงติดค้างอยู่ในใจไม่เลือนหาย ความรู้สึกสับสนมันยังคงเกาะกินใจของหญิงสาวอยู่อย่างนั้นด้วยไม่แน่ใจเลยว่าตนจะบอกกล่าวเรื่องนี้แก่เวหาไปดีหรือไม่ถ้าเธอบอก แล้วเวหาไม่เชื่อ นั่นไม่เท่ากับกลายเป็นว่าเธอเป็นบ่างช่างยุ ทำตัวเหมือนเมียน้อยในละครหลังข่าว อยากให้สามีภรรยาเขาแตกคอกันหรอกหรือแต่ถ้าเธอไม่บอกออกไป จะไม่กลายเป็นคนใจดำขึ้นมาหรือไร ที่ทนเห็นคนคนหนึ่งโดนหลอกจากภรรยาที่ไว้ใจอย่างนี้“เอาไงดีเนี่ย บ้าชะมัด ทำไมต้องมารับรู้อะไรแบบนี้ด้วยนะ”ความคิดทางด้านดีและด้านลบตีวนกันอยู่อย่างนั้นจนม่านไหมเริ่มปวดหัว สุดท้ายหญิงสาวจึงเลือกที่จะปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปอย่างที่ควรจะเป็น แล้วก็หวังว่าสักวันหนึ่งดารัณจะกลับตัวกลับใจได้ก่อนที่เวหาจะล่วงรู้ความจริงนี้เข้า“ก่อนจะสนใจคนอื่นมาสนใจเรื่องของตัวเองดีกว่านะม่านไหม”หญิงสาวพยายามดึงสติเตือนตัวเอง พร้อมกับพาร่างกายที่ยังไม่ค่อยสมบูรณ์เต็มร้อยนักไปจัดการกับเรื่องที่ค้างคาเอาไว้ ซึ่งก็คือ ออร์เดอร์ขนมจำนวนมากที่ต้องจัดส่งวันนี้ หลังจากที่พึ่งเลื่อ

ตอนที่ 33ภรรยาของคุณกำลังตั้งครรภ์หน้าห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลที่ม่านไหมถูกส่งเข้าไป เห็นเป็นภาพของเวหากำลังเดินไปเดินมาด้วยความร้อนใจอย่างเห็นได้ชัด แม้นาฬิกาบนข้อมือจะบอกว่าหญิงสาวหายเข้าไปในห้องได้ไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ แต่กับคนรอ มันช่างให้ความรู้สึกว่ายาวนานเหลือเกินจนกระทั่งบานประตูของห้องถูกเปิดออกในที่สุด“เมียผมเป็นยังไงบ้างครับหมอ”คำถามจากจิตใต้สำนึกถูกส่งไปให้คุณหมอตรงหน้าทันทีด้วยความร้อนใจหากแต่ชายในชุดเสื้อกาวน์กลับยังคงยิ้มให้เขาราวกับไม่ทุกข์ร้อนอะไรกับอาการของคนในห้อง นั่นทำเอาเวหาถึงกับต้องขมวดคิ้วแล้วถามย้ำ แต่คำตอบที่ได้กลับมาครั้งนี้ทำเอาชายหนุ่มตะลึงตาเหลือก“ไม่มีอะไรน่าห่วงครับ เป็นอาการปกติของคนที่กำลังตั้งครรภ์”“ตั้งครรภ์? หมายความว่า…เมียผมท้องแล้วเหรอครับ”ช่วงต้นและท้ายประโยคต่างกันลิบลับ แต่คนเป็นหมอล่วงรู้ดีถึงความรู้สึกของเจ้าตัว ถึงได้ยังคงเอ่ยสำทับเพิ่มความมั่นใจกลับไปอีกรอบ“ใช่ครับ ภรรยาคุณกำลังตั้งครรภ์ได้ห้าสัปดาห์แล้ว อาการหน้ามืดเป็นลมแบบนี้ เป็นปกติสำหรับคนท้องอ่อนๆ ยังไงครั้งต่อไปควรจะระวังเอาไว้ดีกว่านะครับ เพราะถ้าเกิดล้มไปกระแทกกับพื้นแ

ตอนที่ 35หย่าก็หย่าฝีเท้าหนัก ๆ ของเวหา และผู้เป็นแม่แข่งกันแล่นทำความเร็ว มาตามโถงยาวของโรงพยาบาลด้วยความร้อนใจ ใบหน้าของทั้งคู่เต็มไปด้วยความเครียดอย่างเห็นได้ชัด กับข่าวร้ายเมื่อไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก่อนหน้าที่ทั้งคู่ได้รับจากป้าอิ่ม'ข่าวร้ายที่ว่าม่านไหมเกิดอุบัติเหตุตกบันไดแล้วหมดสติไป'ห้องฉุกเฉินยังปิดสนิทเหมือนเคย และแม้นี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เวหามารอหญิงสาวอยู่ตรงหน้าห้องฉุกเฉิน หากแต่ครั้งนี้กับครั้งแรกมันต่างกันนักด้านความรู้สึกครั้งแรกเขาเพียงแค่กังวลอาการป่วยของหญิงสาวที่ยังไม่รู้สาเหตุด้วยซ้ำ อีกอย่างครั้งนั้นก็เพียงแค่เป็นลมเทียบไม่ได้เลยสักนิดกับตอนนี้ ที่รู้ว่าเจ้าตัวกำลังเสี่ยงอันตรายเพราะแรงกระแทก ซึ่งอาจมีผลต่อเด็กในท้องรวมถึงตัวของม่านใหม่เอง“อย่าเป็นอะไรนะขอร้อง ได้โปรด”เสียงของเวหาเจือสะอื้นอย่างเห็นได้ชัด ทั้งดวงตายังแดงก่ำเกินกว่าจะเปรียบเทียบได้กับครั้งไหน มือคู่ใหญ่แตะนาบอยู่กับบานประตูของห้องฉุกเฉินสั่นเทาอย่างเห็นได้ชัด ความกลัวเข้าครอบงำจิตใจชายหนุ่มอย่างยากจะสลัดออกกลัวเหลือเกินว่าม่านไหมจะเป็นอะไรไป และยิ่งกลัวไปกว่านั้นคือลูกจะไม่อยู่ด้วยแล้ว“ตาเว

ตอนที่ 37สัญญาตลอดชีวิตวันเวลาของม่านไหมก็ผ่านไปเช่นนี้จนถึงช่วงสายของวันหนึ่งในอีกเจ็ดเดือนต่อมา เสียงเด็กทารกเพศชายแผดเสียงร้องดังลั่นห้องคลอดบ่งบอกถึงความแข็งแรงของเจ้าตัว ท่ามกลางเสียงรอยยิ้มแห่งความดีใจของคนที่รออยู่ด้านนอก โดยเฉพาะตัวของเวหาเองเด็กและแม่ถูกส่งต่อมายังห้องพักฟื้น ภาพของเด็กชายตัวแดงแจ๋ยังนอนหลับปุ๋ยเป็นที่ยินดีแก่คนมาเยี่ยมนัก ไม่เว้นแม้แต่พ่อและแม่ของม่านไหม ที่ได้รับสิทธิ์ตรงนี้เหมือนกัน ห้องพักฟื้นถึงเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ และพูดถึงเด็กชายวาคินกันเป็นเสียงเดียวถึงความน่ารักน่าชังของเจ้าตัว จนกระทั่งถึงเวลาเหมาะสมทั้งหมดถึงปล่อยให้คุณแม่และลูกพักผ่อนต่อไป โดยที่มารดาของเวหาไม่ลืมกระซิบย้ำถึงเรื่องสำคัญที่ลูกชายต้องทำ“เธอชอบไหมที่ให้ลูกซื่อ วาคิน”คำว่าลูกทำเอาม่านไหมยิ้มแก้มแทบแตก ด้วยความอบอุ่นหัวใจที่มี การเป็นแม่ใครสักคนมันช่างดีอย่างนี้นี่เองสินะถึงแม้อีกไม่กี่วันเธอจะหมดหน้าที่ และอาจจะไม่มีทางได้กอดเจ้าตัวเล็กแบบนี้อีก เพราะสัญญากำลังจะหมดลงแล้วใบหน้าสวยถึงได้สลดลงอย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่คนอารมณ์ดีอย่างเวหากลับยังจ้อไม่หยุด“เดี๋ยววันไหนว่างเราไปเล