جميع فصول : الفصل -الفصل 20

“ไอใจดีจังเลยแอลคิดอยู่แล้วว่าไอคงจะไม่ทิ้งแอล” แอลพูดพร้อมกับกอดเพื่อนสาวของตัวเอง “ก็เราเป็นเพื่อนรักกันนี่นา แต่แอลก็ต้องระวังตัวเหมือนกันนะ อย่าเผลอไปทำพิรุธอะไรให้เขาจับได้” “แอลรู้แล้วรับรองว่าจะไม่มีการเผลอทำพิรุธอะไรอย่างแน่นอน” “แล้วแอลลงมือทำอะไรไปบ้าง” “ยังเลยแอลเพิ่งจะเดินทางมาถึงเมื่อวานนี้เอง ได้เจอเขาแค่ครั้งเดียวที่โต๊ะอาหารมื้อเย็น ท่าทางของเขากวนโอ๊ยไม่ใช่เล่น ลุงเรียวสุเกะสั่งลุคจัดที่พักของแอลให้อยู่โซนเดียวกับริว ห้องของเราอยู่ตรงข้ามกัน ในขณะที่คนอื่นจะแยกไปอยู่ทางโซนซ้าย” “ทำไมเป็นงั้น” “ริวเขาต้องการความเป็นส่วนตัวล่ะมั้ง และตอนนี้ก็ดูท่าทางจะตั้งป้อมรังเกียจแอล แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ไม่ว่ายังไงแอลก็ต้องเข้าถึงตัวเขาให้ได้ไม่วิธีใดก็วิธีหนึ่ง” “ฟังดูไม่ง่ายเท่าไรเลยนะ” “ช่างเถอะเราพักเรื่องนี้ไว้ก่อน ถ้ามีอะไรคืบหน้าแล้วแอลจะมาเล่าให้ฟังนะ เผื่อว่าไอจะมีไอเดียอะไรดีๆ มาแนะนำ พรุ่งนี้มหาลัยก็จะเปิดแล้วไม่รู้ว่าเพื่อนใหม่จะเป็นยังไงบ้างเนอะ ตอนนี้เราสองคนไปเดิ

เสียงเพลงในจังหวะสนุกๆ ดังอึกทึกครึกโครมไปทั่วห้อง แต่โชคดีที่ตรงมุมที่คิระนั่งนั้นไม่ค่อยจะได้ยินเสียงเพลงดังชัดเจนสักเท่าไร ทอฝันสังเกตเห็นว่ามีผู้คนบางส่วนไปเต้นรำกันอย่างสนุกสนานที่ฟลอร์ และบางส่วนก็ยังคงดื่มและสูบบุหรี่กันอย่างต่อเนื่องโดยเฉพาะริวกับรัน ควันเริ่มลอยคละคลุ้งเต็มห้องคนที่นั่งดูคนอื่นๆ ก็เริ่มจะเมายาไปด้วย เพราะสูดกลิ่นเข้าไปมากโดยเฉพาะสาวที่นั่งพิงไหล่ของรัน ซึ่งตอนนี้เหลือเพียงคนเดียวถึงเธอจะไม่ได้สูบบุหรี่ แต่ดูเหมือนเธอจะเมามิใช่น้อย ซึ่งทอฝันก็ไม่แน่ใจว่าสาเหตุของการมึนเมานั้นมาจากเหล้าหรือการที่เธอสูดดมกลิ่นบุหรี่ที่รันสูบกัน แน่ รันใช้มือข้างหนึ่งพยุงศีรษะเธอเอาไว้ และพยายามพ่นควันให้ไกลจากตัวเธอ ผิดจากริวซึ่งยังคงดื่มและสูบบุหรี่โดยที่ไม่สนใจว่า กลิ่นบุหรี่นั้นจะมีผลกระทบกับสาวสวยสองคนที่นั่งคลอเคลียเขาอยู่หรือไม่ “คิระนายรู้สึกเหมือนฉันไหมว่าบุหรี่ที่พวกเขาสูบมันมีกลิ่นแปลกๆ แถมฉันยังเห็นพวกเขามั่วยากันด้วยนะ” “เป็นเรื่องปกติของงานปาร์ตี้อยู่แล้วไม่เห็นจะแปลกตรงไหน ส่วนเรื่องกลิ่นของบุหรี่ที่นายว่า

“สมาชิกคนอื่นๆ ไปไหนหมดฮะ” “ยังไม่ลงมากันเลยครับแต่อีกสักครู่ก็คงจะลงมา คุณแอลจะรับอะไรก่อนไหมครับ” “ขอนมแก้วนึงก็ละกันฮะ” “ได้ครับรอสักครู่นะครับ” ลุคหันไปสั่งเด็กให้จัดนมมาให้หญิงสาว ทอฝันนั่งดื่มนมพร้อมกับมองไปที่ประตู เพื่อที่จะดูว่าใครจะเป็นคนลงมาก่อน และก็ไม่ต้องรอนานเพราะว่ามีชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง ที่สวมใส่กางเกงสแลคสีดำและเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนทั้งสองข้างขึ้นเล็กน้อย ในมือของเขามีหนังสือเล่มหนาสองเล่ม ผมสีอ่อนของเขาตอนนี้ซอยสั้น เผยให้เห็นใบหน้าคมเข้มพร้อมกับลักยิ้มอย่างชัดเจน เมื่อเวลาที่เขายิ้มทำให้ใครหลายคนอดที่จะยิ้มตามไปด้วยไม่ได้ แต่เวลาที่เขาทำหน้าเรียบเฉยก็ดูคมเข้มราวเทพบุตร ร่างสูงโปร่งของเขาอาจจะดูไม่ล่ำสันเท่ากับริว แต่ก็ดูสมส่วนอย่างคนที่รักษาสุขภาพของตัวเองเป็นอย่างดี จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากจุน เขายิ้มและเอ่ยปากทักทายทอฝันอย่างเป็นกันเอง “มอร์นิ่งแอลวันนี้นายลงมาแต่เช้าเลยนะ” “วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรกก็เลยตื่นเช้าหน่อย นายเองก็ตื่นเช้าเหมือนกัน” จุนหันไปมอ

“ฟังดูแปลกๆ นะอะไรมันจะดูลึกลับซับซ้อนแบบนี้” “ลุคบอกว่าไม่มีใครรู้เรื่องห้องลับนี้นอกจากตัวเขา แม้แต่หนุ่มๆ ที่อาศัยอยู่ที่นั่นก็ไม่มีใครรู้” “แม้แต่ริวงั้นเหรอ” ทอฝันพยักหน้าแทนคำตอบ “ห้องนั้นถูกสร้างขึ้นมาใหม่เพื่อที่จะสอดส่องดูพฤติกรรมของทุกคน ที่อาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังนั้น” “แล้วแอลจะต้องปลอมตัวเป็นผู้ชายไปอีกนานแค่ไหน” “ก็ตลอดระยะเวลาที่จะต้องอยู่ที่นี่” “แอลไม่กลัวว่าจะมีคนจับได้เหรอ” “ก็กลัวเหมือนกันแต่แอลก็พยายามที่จะทำให้เนียนที่สุด” “มีคนสงสัยบ้างไหม” “ตอนนี้ยัง” อิซซ่าได้ยินข้อความทั้งหมดที่ทอฝันและไอรดาคุยกัน เธอเริ่มได้กลิ่นทะแม่งๆ กับเรื่องนี้อิซซ่าผู้อยากรู้อยากเห็นไปซะทุกเรื่องหันไปสะกิดวิคกี้เพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ข้างหน้าเธอ ไม่น่าเชื่อว่าสองสาวที่มีบุคลิกลักษณะต่างกันสุดขั้วอย่างวิคกี้และอิซซ่า จะมาคบกันและเป็นเพื่อนสนิทกันได้ เพราะวิคกี้เป็นเด็กเรียนและมีบุคลิกไม่ต่างไปจากเด็กเรียนทั่วไป เธอมักจะสวมแว่นสายตาหนาเตอะกางกั้นดวงต

เมื่อสองสาวขึ้นมาบนห้องพักส่วนตัวของทอฝันนั้น ไอรดาก็เดินสำรวจห้องนอนขนาดใหญ่ของเพื่อนรัก มันดูหรูหรามากเลยทีเดียว หญิงสาวเดินไปหยุดอยู่ที่กระจกบานใหญ่ที่เพื่อนรักพูดถึง พร้อมกับยกมือลูบไล้กระจกบานนั้นและลองผลักเบาๆ แต่มันไม่สะเทือนหรือเขยื่อนเลยสักนิด “กระจกบานนี้ใช่ไหมที่แอลพูดถึง” “อืมใช่” จากนั้นทอฝันก็เดินไปกดสวิชสำหรับเปิดประตูกระจกบานนั้น ทันทีที่กดสวิชกระจกบานนั้นก็เลื่อนเปิดออก จากนั้นสองสาวก็เดินเข้าไปในห้องเล็กๆ นั้น เมื่อพวกเธอเดินเข้าไปในห้องประตูก็ปิดลงทันที ไอรดาหันกลับไปมองที่ประตูกระจกก่อนจะหันมามองหน้าเพื่อนรัก “แล้วเราจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง” ทอฝันยิ้มพร้อมกับชูรีโมทอันเล็กในมือให้เพื่อนรักดู “รีโมทอันนี้ใช้เปิดประตูจากทางด้านนอกได้ไหม” ไอรดาถาม “ใช้ได้สิ แอลเห็นมันวางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียง ตอนแรกก็นึกแปลกใจอยู่เหมือนกันว่า รีโมทอันนี้มันจะมีไว้สำหรับอะไร สุดท้ายก็ได้คำตอบ” “ตอนนี้เรามาช่วยกันหาทางเข้าห้องลับกันก่อนดีกว่า” ไอรดาเอ่ยชักชวนเพื่อนสาว จากนั้นทั้งคู่ก็ลงมือค้นหาทุกซอกทุก