Hindi ko maalala kung paano ako nakauwi.Parang dumaan lang ang lahat nang hindi ko nararamdaman. The flight, the people talking to me, the papers they asked me to sign. I remember answering, nodding, doing what I was told, pero hindi ko talaga naiintindihan kung ano ang nangyayari. It felt like I was just there physically, pero yung isip ko naiwan sa moment kung saan nagsimula ang lahat.All I know is this. Wala na sila. Mom and Dad. Pareho silang wala na.Humigpit ang hawak ko sa bag ko habang bumababa ako ng sasakyan. The moment the door opened, a cold breeze hit my skin. Pamilyar yung lamig na iyon, but this time it didn’t feel comforting. It felt heavy. Parang may kasamang sakit na hindi ko matanggal.Dahan-dahan akong napatingala. The mansion. My home.Dito ako lumaki. Dito ako natutong tumawa, maglaro, mangulit. This was the place where Mom would wait for me at the door, smiling like I was the highlight of her day. Where Dad would call my name the moment I stepped inside, askin
Last Updated : 2026-10-08 Read more