All Chapters of ต่างภพมาพบรักท่านแม่ทัพ: Chapter 11 - Chapter 20

“ชุดที่ข้าสวมใส่มาอยู่ที่ไหน? ทำไมข้าไม่เห็นมีอยู่ในกองข้าวของนี้เลย เจ้าได้นำมาด้วยหรือเปล่า?” ซูลี่ถามขึ้นด้วยความร้อนรนใจ“ชุดสีทองประหลาดนั้นข้านำมันใส่หีบเสื้อผ้ามาพร้อมกับเครื่องประดับแล้วนะคะ คุณหนูลองเปิดในหีบดูหรือยัง?” ตงตงถามซูลี่กลับไปเพื่อความแน่ใจ“ข้าเปิดดูแล้ว และข้าก็รื้อเสื้อผ้าทุกอย่างออกมาหมดแล้วด้วย แต่ข้าก็ยังไม่เห็นชุดของข้าเลย” สีหน้าของ ซูลี่เริ่มไม่สู้ดีนัก ตงตงจึงรีบเข้าไปช่วยรื้อหาทันทีทั้งสองคนรื้อหาชุดไทยอยู่ในกองตั้งนานแต่ก็ไม่พบเสียที ซูลี่รู้สึกเจ็บปวดที่นางไม่สามารถรักษาสิ่งของ ชิ้นเดียวที่เป็นตัวตนของนางได้ซูลี่หยุดรื้อข้าวของทุกอย่าง พร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นด้วยความเจ็บปวดใจ น้ำตาของนางไหลลงมาอาบแก้ม เพราะชุดไทยชุดนี้สำคัญกับนางมาก เพราะชุดไทยชุดนี้คือชุดที่บ่งบอกว่านางเป็นใคร และมาจากไหน มันคือสิ่งที่คอยย้ำเตือนให้นางรู้จักตัวเองเสมอ และทุกครั้งที่ซูลี่มองไปที่มัน มันก็ทำให้ซูลี่คลายความคิดถึงบ้านไปได้แต่ตอนนี้ชุดไทยชุดนั้นได้หายไปแล้ว เท่ากับว่าตัวตนของนางได้หายไปด้วยเมื่อตงตงหันมาเห็นว่าคุณหนูของตัวเองกำลังนั่งร้องไห้อยู่บนพื้นอย่างเงียบ

บทที่ 4เมื่อท่านแม่ทัพหลี่พร้อมขบวนรถม้าที่เคลื่อนตัวเข้ามาถึงกลางป่าแล้ว จู่ ๆ ก็มีโจรพุ่งเข้ามาดักกลางทางทันที“ปล้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนน” เสียงตะโกนสั่งจากหัวหน้าของโจรพูดขึ้น พร้อมกับกลุ่มโจรที่มีจำนวนมากกว่าพุ่งเข้ามาใส่คนของท่านแม่ทัพหลี่คนที่ติดตามท่านแม่ทัพหลี่มาด้วยเริ่มอ่อนกำลังลง ท่านแม่ทัพหลี่จึงสั่งให้ถึงวิ่งออกหนีไปโดยทิ้งเสบียงไว้ที่นี่ และให้ไปเจอกันที่ค่ายทหารของท่านแม่ทัพหวางที่ หัวเมืองทางตอนใต้เมื่อคนติดตามทั้งหมดของท่านแม่ทัพหลี่วิ่งหนีออกไปแล้ว ท่านแม่ทัพหลี่เองที่กำลังเตรียมวิ่งออกไปก็สังเกตเห็นมีบางอย่างที่กำลังเคลื่อนตัวอยู่ในรถม้าขนเสบียงนั้น ท่านแม่ทัพหลี่จับรีบวิ่งเข้าไปเปิดดูและเมื่อเปิดประตูรถม้าออกมา ท่านแม่ทัพหลี่ก็พบว่า...“เจ้า!” ท่านแม่ทัพหลี่อุทานออกมาด้วยความตกใจทันที เมื่อเขาเห็นร่างบางของซูลี่กำลังนั่งคดตัวอยู่ในนั้น“ท่านแม่ทัพหลี่ แหะ ๆ” ซูลี่หัวเราะออกมาแห้ง ๆ เพื่อกลบเกลื่อนความผิดของตนเองทันที“รีบลงมาจากรถม้าเดี๋ยวนี้” ท่านแม่ทัพหลี่สั่งนางขึ้นด้วยความร้อนรนใจที่กลัวว่าเหล่าโจรพวกนั้นจะมาเห็นเข้า“ไม่! ข้าไม่ไป” ซูลี่ยังคงดื้อรั้น เพราะน

เช้าวันรุ่งขึ้นท่านแม่ทัพหลี่พร้อมกับซูลี่ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่ค่ายทหารของท่านแม่ทัพหวางซูนข่านแต่เช้า เพื่อที่ว่าพวกเขาจะได้ไปถึงค่ายทหารแห่งนั้นให้ไวที่สุดและในที่สุด ท่านแม่ทัพหลี่และซูลี่ก็เดินทางมาถึงค่ายทหารในยามเย็นเมื่อท่านแม่ทัพหวางซูนข่านเห็นซูลี่มาค่ายทหารนี้ด้วย เขาก็เกิดตกใจขึ้นมาทันที ท่านแม่ทัพหลี่รีบรายงานให้ท่านหวางซูนข่าน ทราบว่า “ระหว่างทางมีโจรจำนวนมากมาดักปล้นเสบียงของเรา แถมฝีมือของพวกมันยังไม่ธรรมดาอีกด้วย ข้าคิดว่าพวกมันคงไม่ใช่โจรธรรมดาทั่วไปอย่างแน่นอน ข้าจึงสั่งให้คนติดตามทั้งหมดของข้าหนีกระจายตัวออกไป และค่อยกลับมาพบกันที่นี่” เมื่อได้ยินคำว่าโจรจำนวนมาก ท่านแม่ทัพหวางก็เกิดเป็นหวงซูลี่ขึ้นมาทันทีที่นางต้องฝ่าฝันอันตรายแบบนี้ เขาจึงรีบวิ่งเข้าไปกอดนางไว้แน่นพร้อมกับพูดขึ้นให้นางได้ยินเพียงคนเดียว “ข้าเป็นห่วงเจ้า ทีหลังอย่าเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้อีก ถึงเจ้าจะไม่ใช่หลานแท้ ๆ ของข้า แต่สำหรับข้าเจ้าเป็นลูกสาวที่ข้ารักมากเลยนะ ข้าผู้เป็นบิดาและลุงของเจ้า จะไม่เป็นกังวลได้เช่นไรกัน”ซูลี่ยิ้มกว้างออกมา พร้อมกับกอดท่านลุงหวางไว้แน่น “ท่านพ่อ

“ก็ตอนที่ข้ากำลังรออยู่ที่ค่ายทหารแห่งนี้นั้น มีทหารคนหนึ่งวิ่งกลับมาที่ค่ายเพื่อนำยาไปรักษาอาการเบื้องต้นของท่านแม่ทัพหลี่ เมื่อข้ารู้ว่าท่านแม่ทัพหลี่ตกอยู่ในอันตราย ข้าจึงรีบเข้าไปยังสนามรบเพื่อนำท่านแม่ทัพ หลี่กลับมาให้หมอรักษาที่นี่ เพราะอาการของท่านแม่ทัพ หลี่นั้นสาหัสมาก”เมื่อได้ยินข่าวดีเช่นนั้นจากซูลี่ ท่านแม่ทัพหวางจึงหยุดร้องไห้ทันที แถมเขายังยิ้มออกมาที่โชคชะตาได้นำพานางให้เข้าใกล้แม่ทัพหลี่ไปอีกก้าวแล้ว และดูเหมือนว่าก้าวนี้จะเป็นก้าวใหญ่เสียด้วย“งั้นเดี๋ยวพ่อขอเข้าไปพบแม่ทัพหลี่เสียหน่อย” พูดจบ ท่านแม่ทัพหวางก็เดินเข้าไปยังที่พักฟื้นของท่านแม่ทัพหลี่ในช่วงระยะเวลาสองวันต่อมาที่ท่านแม่ทัพหลี่บาดเจ็บสาหัสจนไม่สามารถขยับตัวได้ ก็มีซูลี่คอยป้อนข้าวป้อนน้ำ และดูแลเขาข้างกายอยู่ตลอดเวลา จนทำให้ท่านแม่ทัพหลี่ได้สัญญากับตนเองว่า หากได้กลับเข้าไปยังเมืองหลวงเมื่อไหร่ เขาจะสู่ขอนางมาเป็นสะใภ้ของตระกูลหลี่ทันทีในขณะเดียวกัน เมื่อซูลี่ว่างเว้นจากการดูแลท่านแม่ทัพหลี่ ท่านแม่ทัพเฉินก็จะคอยเข้ามาพูดคุยกับนางเป็นประจำ แม้ว่าจะมีบางอย่างสำหรับเขาที่รู้สึกว่านางนั้นแปลกประหลาดไปกว่า

ต่างภพมาพบรักท่านแม่ทัพ 4.0เขียน : ซิงเยียนใครจะคิดว่า “ชุดไทยสีทอง” ที่ยาหยีได้รับจากน้าสาวจะกลายเป็นตั๋วเดินทางย้อนข้ามภพไปโผล่กลางยุคจีนโบราณ! จากที่คิดว่าจะได้ย้อนเจอคุณหลวงอย่างในละครย้อนยุค กลายเป็นว่าเธอเจอแต่… ท่านแม่ทัพสุดโหด จ้าวอวิ๋นเฟิง แทนชีวิตที่ควรจะสงบสุขกลับเต็มไปด้วยการหนี การจับผิด การหัดใช้ชีวิตแบบสาวจีนโบราณ และการเผลอใจให้กับแม่ทัพเจ้าบ้านั่น ที่ไม่รู้ว่าเป็นพรหมลิขิตหรือบทลงโทษจากฟ้า!?ที่สำคัญ…น้าสาวที่หายตัวไปเมื่อสามปีก่อนก็ดันมีส่วนเกี่ยวข้องกับยุคนี้ด้วย!?แล้วแบบนี้เธอจะหาทางกลับบ้านได้หรือ…จะเลือกอยู่ที่นี่เพื่อหัวใจของตัวเองกันแน่?บทที่ 1ชุดไทยสีทองปริศนาที่ปรากฏขึ้นยาหยี พนักงานออฟฟิศสาววัย 29 ปี ที่ใช้ชีวิตอยู่ในกลางกรุงอย่างเรียบง่ายเพียงลำพัง จู่ ๆ เธอก็ได้รับโทรศัพย์จากแม่เรียกให้เธอกลับไปบ้านที่อยุธยาด่วน ยาหยีรู้ดีว่าหากไม่ใช่เรื่องด่วนจริง ๆ แม่ของเธอแทบจะไม่เคยเรียกตัวเธอเลย นอกจากที่เธอจะกลับไปเยี่ยมแม่เองอยู่แล้วเดือนละ 1 ครั้งเป็นประจำ ดังนั้น ยาหยีไม่รอช้าที่จะรีบส่งใบลาให้กับบริษัท และขับรถคู่ใจที่ออกมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตนเองกลับอยุธ