บทที่ 2สู่การเป็นทาสข้างกาย“เจ้าแต่งตัวประหลาดต่างจากคนที่นี่ก็จริง! แต่จะให้ข้าเชื่อได้อย่างไรกันว่าเจ้าไม่ใช่คนของม่อเที้ยนอี้? มีใครสามารถช่วยเจ้ายืนยันตัวตนได้หรือไม่?” เขาถามเธอขึ้น“ใครจะมาช่วยฉันยืนยันตัวตนได้เล่า! ขนาดม่อเที้ยนอะไรนั่นยังไม่รู้จักฉันเลย”เมื่อเห็นว่าสีหน้าและแววตาของนางยังคงยืนยันเช่นนั้น ก็ทำให้เขาเชื่อนางครึ่งหนึ่งว่านางไม่ใช่คนของม่อเที้ยนอี้จริง แต่เพราะไม่มีหลักฐานและเขากลัวว่านางจะถูกฝึกมาอย่างดี ดังนั้น...“ก็ได้! ข้าจะเชื่อเจ้าแค่ครึ่งหนึ่งเท่านั้น ดังนั้นข้าจะขังเจ้าไว้กับข้าตลอดเวลา จนกว่าเจ้าจะพิสูจน์ได้ว่าเจ้าไม่ใช่คนของม่อเที้ยนอี้ ข้าถึงจะยอมปล่อยเจ้าออกไปจากที่นี่” พูดจบ เขาก็เหล็กมาคล้องที่แขนของนางทั้งสองข้าง“นี่! นี่ต้องทำถึงขนาดนี้เชียวหรอ?” ยาหยีโวยวายถามขึ้นทันที“ก็ใช่นะสิ! สตรีนั้นร้ายยิ่งกว่ายาพิษมากนัก เพราะสตรีนี่แหละคือยาพิษที่แท้จริง พวกเจ้าสามารถฆ่าบุรุษที่ยิ่งใหญ่อย่างพวกข้าได้สบาย ดังนั้นจนกว่าเจ้าจะพิสูจน์ตัวเองได้ เจ้าต้องอยู่เป็นทาสข้างกายข้าตลอดเวลา” พูดจบ เขาก็เดินจูงเธอออกมาจากห้องขังทันทีการจูงของเขาใช้ว่าจะเป็นการจูง
Last Updated : 2026-10-21
LOGIN
