ตอนที่ 16 : สนามรบ (2)

“ก็ตอนที่ข้ากำลังรออยู่ที่ค่ายทหารแห่งนี้นั้น มีทหารคนหนึ่งวิ่งกลับมาที่ค่ายเพื่อนำยาไปรักษาอาการเบื้องต้นของท่านแม่ทัพหลี่ เมื่อข้ารู้ว่าท่านแม่ทัพหลี่ตกอยู่ในอันตราย ข้าจึงรีบเข้าไปยังสนามรบเพื่อนำท่านแม่ทัพ  หลี่กลับมาให้หมอรักษาที่นี่ เพราะอาการของท่านแม่ทัพ หลี่นั้นสาหัสมาก”

เมื่อได้ยินข่าวดีเช่นนั้นจากซูลี่ ท่านแม่ทัพหวางจึงหยุดร้องไห้ทันที แถมเขายังยิ้มออกมาที่โชคชะตาได้นำพานางให้เข้าใกล้แม่ทัพหลี่ไปอีกก้าวแล้ว และดูเหมือนว่าก้าวนี้จะเป็นก้าวใหญ่เสียด้วย

“งั้นเดี๋ยวพ่อขอเข้าไปพบแม่ทัพหลี่เสียหน่อย” พูดจบ ท่านแม่ทัพหวางก็เดินเข้าไปยังที่พักฟื้นของท่านแม่ทัพหลี่

ในช่วงระยะเวลาสองวันต่อมาที่ท่านแม่ทัพหลี่บาดเจ็บสาหัสจนไม่สามารถขยับตัวได้ ก็มีซูลี่คอยป้อนข้าวป้อนน้ำ และดูแลเขาข้างกายอยู่ตลอดเวลา จนทำให้ท่านแม่ทัพหลี่ได้สัญญากับตนเองว่า หากได้กลับเข้าไปยังเมืองหลวงเมื่อไหร่ เขาจะสู่ขอนางมาเป็นสะใภ้ของตระกูลหลี่ทันที

ในขณะเดียวกัน เมื่อซูลี่ว่างเว้นจากการดูแลท่านแม่ทัพหลี่ ท่านแม่ทัพเฉินก็จะคอยเข้ามาพูดคุยกับนางเป็นประจำ แม้ว่าจะมีบางอย่างสำหรับเขาที่รู้สึกว่านางนั้นแปลกประหลาดไปกว่าหญิงสาวทั่วไปบ้าง แต่นั้นกลับกลายเป็นเสน่ห์ที่ทำให้ท่านแม่ทัพเฉินหลงรักนาง

เมื่อวันที่ 3 มาถึง 

ท่านแม่ทัพหลี่มีอาการดีขึ้น และพร้อมที่จะเดินทางกลับสู่จวนของตระกูลหลี่ด้วยความร้อนรนใจแล้ว เพราะเขาต้องการที่จะสู่ขอซูลี่เข้ามาเป็นภรรยาให้ไวที่สุด เพราะเขาไม่อาจจะปล่อยให้นางตกเป็นของชายอื่นได้

แต่ในวันนั้นเอง วันที่ท่านแม่ทัพหลี่เตรียมเดินทางกลับพร้อมกับท่านแม่ทัพหวางและท่านแม่ทัพเฉิน กลับกลายเป็นว่า ก่อนที่ขบวนจะเดินทางเคลื่อนตัวออก ท่านแม่ทัพเฉินก็ทำการสู่ขอซูลี่กับท่านแม่ท่านแม่ทัพหวางต่อหน้าท่านแม่ทัพหลี่และเหล่าทหารคนอื่น ๆ ทันที

ท่านแม่ทัพเฉินคุกเข่าลงตรงหน้าของท่านแม่ทัพหวางและซูลี่ พร้อมกับพูดขึ้น“ข้า เฉินฮ่านฮุย ขอสู่ขอแม่นางหวางซูลี่มาเป็นภรรยาของข้าเพื่อสืบตระกูลเฉิน และสานสัมพันธ์ตระกูลหวางให้เจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้นไปอีก”

ท่านแม่ทัพหวางตกใจไม่น้อยที่ได้ยินแม่ทัพหวางตกใจไม่น้อยที่ได้ยินคำสู่ขอจากท่านแม่ทัพเฉินเช่นนั้น เฉกเช่นเดียวกับซูลี่ที่ยืนตาเบิกกว้างขึ้นมาด้วยความตกใจ

ท่านแม่ทัพหลี่ที่ได้ยินเช่นนั้น ก็อยากจะชักดาบออกมาจากฝัก และฟันไปที่คอของท่านแม่ทัพเฉินให้สิ้น พรางคิดในใจว่าเขากล้าดีอย่างไรที่มาสู่ขอนางอันเป็นที่รักของเขาเช่นนี้ แต่สุดท้ายแล้วท่านแม่ทัพหลี่ก็ทำได้เพียงยืนดูเหตุการณ์ทุกอย่างด้วยความโกรธโดยไม่สามารถทำอะไรได้

“การตัดสินใจครั้งนี้ข้ายกให้เป็นของซูลี่ บุตรสาวของข้า หากนางเต็มใจข้าก็จะพร้อมที่จะยกนางให้กับเจ้า แต่ถ้าหากว่าไม่ ข้าก็ต้องปฏิเสธคำขอนี้” ท่านแม่ทัพหวางพูดขึ้น

สายตาของท่านแม่ทัพเฉินมองมาที่ซูลี่ด้วยความจริงใจ เขาหวังว่าคำตอบของนางจะเป็นเฉกเช่นเดียวกับเขา

ซูลี่ยืนสับสนอยู่สักพักใหญ่ ๆ นางไม่รู้ว่านางจะควรจะตัดสินใจเช่นไรดี นางไม่ใช่คนที่นี่ แล้วนางจะอยู่ที่นี่ไปได้ตลอดจริง ๆ หรือ? แต่จะว่าไปแล้ว ตลอดระยะเวลาที่นางได้อยู่ที่นี่ ท่านแม่ทัพเฉินก็คอยเป็นเพื่อนคู่คิดที่แสนดี และคอยปกป้องนางตลอด และตอนนี้เขาก็ยังแสดงความกล้าหาญออกมา แม้ในใจลึก ๆ ของซูลี่จะเอนเอียงไปทางท่านแม่ทัพหลี่มากกว่า แต่เพราะว่าเขาไม่เคยชัดเจนอะไรกับนางเลย แล้วแบบนี้นางจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาคิดเช่นไรกับนาง

ซูลี่พรางคิดในใจ “อย่างน้อย ๆ ท่านแม่ทัพเฉินจะไม่มีทางกล้าทำให้ข้าเสียใจอย่างแน่นอน”

เมื่อได้คำตอบในหัวใจของตัวเองเช่นนั้น ซูลี่จึงตอบรับคำสู่ขอนั้นทันที “ข้ารับสู่ขอจากท่าน”

ท่านแม่ทัพหลี่ที่ได้ยินคำตอบของซูลี่เช่นนั้น เขาก็เดินปึงปังขึ้นรถม้าไปด้วยความโมโหทันที และเมื่อขึ้นรถม้ามาได้แล้ว เขาก็พูดกับตัวเองเบา ๆ ด้วยความโกรธ “หากข้าไม่มัวแต่รีรอ ข้าคงไม่ต้องเสียนางไปเช่นนี้”

เมื่อกลับเข้ามาสู่เมืองหลวง 

เหล่าแม่ทัพทั้งสาม และเหล่าทหารก็แยกย้ายกันออกไป

ข้าวของของซูลี่ถูกย้ายกลับมาสู่จวนของตระกูลหวางอีกครั้งโดยมีตงตงคอยเป็นผู้จัดการให้

เมื่อตงตงเห็นคุณหนูผู้เป็นที่รักกลับมาสู่บ้าน นางจึงรีบวิ่งออกไปต้อนรับด้วยอาการดีใจ และซูลี่ก็วิ่งเข้าไปกอดตงตงไว้ด้วยความดีใจเช่นกัน

หลังจากที่เข้ามาในหอนอนแล้ว ซูลี่ก็แจ้งเรื่องที่ท่านแม่ทัพเฉินสู่ขอนาง และนางก็ตอบรับคำสู่ขอของเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด คุณหนูของข้าจะกลายเป็นฮูหยินของตระกูลเฉินแล้ว” ตงตงร้องออกมาด้วยความดีใจ

แต่ซูลี่กลับรู้สึกแปลก ๆ ทำไมนางถึงไม่ดีใจกับ  การสู่ขอครั้งนี้เลย

“คุณหนูเป็นอะไรหรือเปล่าคะ? คุณหนูไม่ดีใจที่จะได้แต่งงานกับท่านแม่ทัพเฉินหรือคะ?” ตงตงถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง

“ท่านแม่ทัพเฉินเป็นคนดีมาก แต่ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมหัวใจของข้ามันกลับรู้สึกแปลก ๆ เหมือนว่าข้ากำลังสับสน” ซูลี่ตอบบริวารคนสนิทของนางไป

“หรือว่าคุณหนูมีคนอื่นอยู่ในใจอยู่แล้ว?” ตงตงถามขึ้นต่อ

__________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^