หน้าหลัก / รักโบราณ / ต่างภพมาพบรักท่านแม่ทัพ / ตอนที่ 27 : สามีภรรยาจอมปลอม (1)

แชร์

ตอนที่ 27 : สามีภรรยาจอมปลอม (1)

last update วันที่เผยแพร่: 2026-10-21 01:48:45

บทที่ 5

สามีภรรยาจอมปลอม

หลังจากที่หมุดแอบอยู่ในเสบียงหลังรถม้ามานาน จู่ ๆ ร่างบางของยาหยีก็โดนมดกัดจนเผลอร้องออกมา ซึ่งในเวลานั้นรถม้ากำลังจะข้ามเข้าสู่เขตแดนของแคว้นฉุยหยางแล้ว ทำให้ท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงที่ได้ยินขึ้นเสียก่อนจึงสั่งให้หวังกวงหยุดรถม้าทันที

เมื่อท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงเดินมาที่หลังรถม้า เขาก็พบว่ายาหยีกำลังยิ้มอย่างรู้สึกผิดให้กับเขา เขาจึงดึงร่างบางของนางลงมา พร้อมกับถามขึ้นทันที

“ข้าบอกเจ้าแล้วใช่ไหมว่าให้ไปรอที่เรือนรับรอง เหตุใดเจ้าจึงไม่ฟังข้าล่ะเหยาเหยา?”

“ก็ข้าอดห่วงท่านไม่ได้! น้าสาวของข้ากับท่านแม่ทัพหลี่หายตัวไปก็ทำให้ข้ากังวลใจมากเหลือเกินแล้ว หากท่านหายไปอีกคน ข้าจะอยู่ได้อย่างไรกัน?”

คำพูดของเธอทำเอาเขาแอบยิ้มออกมาทันที “เจ้า...เจ้าบอกว่าเจ้าอยู่ไม่ได้หากไม่มีข้าอย่างนั้นรึ?”

“ก็ใช่นะสิ! หากไม่มีท่านแล้วใครจะคอยซื้อข้าวปลาอาหารและหาชุดสวย ๆ ให้ข้าใส่กันเล่า!”

แต่ทว่าคำตอบของเธอกลับทำให้เขาหุบยิ้มลงแทบไม่ทัน

“ก็ได้! จะให้เดินทางหวนคืนพาเจ้ากลับไปส่งที่ค่ายก็คงเสียเวลาอีกมาก ตอนนี้ท่านแม่ทัพหลี่และฮูหยินหลี่ไม่อาจจะรอได้แล้ว รีบขึ้นไปนั่งข้างหน้าเถอะ”

ยาหยีไม่รอช้า รีบวิ่งขึ้นไปนั่งข้างหน้ากับเขาทันที

เนื่องจากว่าการปลอมตัวของท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิง หวังกวง นั่นแนบเนียนราวกับพ่อค้าจริง ๆ ทำให้ไม่ถูกสงสัยเลยสักนิด แต่การแต่งตัวของยาหยีที่เต็มยศราวกับคุณหนูสูงศักดิ์ ทำเอาทหารที่ตรวจคนเข้าเมืองฉุยหยางถึงกลับต้องหยุดรถม้าของพวกเขาไว้ และถามขึ้นทันที

“พวกเจ้ามาค้าขายสิ่งใดกันรึ?”

“พวกเรามาค้าขายผ้าไหมและของแห้งขอรับ” ท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงตอบขึ้น

“พวกเจ้าสองคนดูเหมือนพ่อค้า แต่เหตุใดสตรีที่มาด้วยถึงดูร่ำรวยราวกับคุณหนูมากกว่าแม่ค้าเร่ร่อนล่ะ? นางเป็นอะไรกับพวกเจ้ารึ?” ทหารตรวจเมืองถามขึ้นต่อ

“อ่อ...นางคือภรรยาของข้า นางเป็นคุณหนูตกอับ ค้าก็เลยรับนางมาเป็นภรรยาโดยไม่เสียสินสอดสักกะตำลึงเดียว ของฟรีแบบนี้ใครจะไปปฎิเสธได้ใช่ไหมล่ะท่าน?” ท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงถามอย่างยิ้มเยาะชอบใจ

“ก็จริงของเจ้า! ได้ของฟรีมาใครก็ต้องชอบทั้งนั้น ดูเหมือนนางจะยังไม่ลืมความเป็นคุณหนูของตัวเองสินะ?”

“ใช่ขอรับท่าน! แต่งนางมาฟรี แต่ข้าเครื่องประดับและเสื้อผ้านางนี่แพงกว่าสินสอดเสียอีก แต่นางเป็นโฉมสะคราญงามเหนือสตรีทั้งปวง ข้าเลยยอมขอรับ” ท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงยังคงโกหกขึ้นต่อ      

“ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าเข้าใจเจ้าดีเลยทีเดียว มีเมียเสียทรัพย์กว่าตอนแต่งเสียอีก เอา ๆ พวกเจ้าไปกันได้แล้ว”

“ขอรับท่าน” ท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงโค้งคำนับ ก่อนที่จะสั่งให้หวังกวงเดินทางต่อ 

เมื่อรถม้าเดินทางพ้นเหล่าทหารตรวจเมืองมาได้สักพัก ยาหยีที่นั่งอยู่จึงถามท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงขึ้น “นี่ท่านกำลังเปรียบเปรยว่าได้ข้ามาฟรี ๆ อย่างงั้นรึ?”

ท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงไม่ตอบอะไรกลับไป เขาเพียงแต่ยิ้มอย่างมีเลศนัยเพื่อเย้ายวนนาง

หลังจากที่เดินทางมาได้สักพัก หวังกวงก็หยุดรถม้าลงที่หน้าบ้านเล็ก ๆ หลังหนึ่ง พร้อมกับพูดขึ้น “ที่นี่คือบ้านของสายลับของเราที่ถูกส่งมาใช้ชีวิตที่นี่เมื่อ 10 ปีก่อน เขามีชื่อว่า จางหยวน เขาเป็นคนจากแคว้นของเราแต่มาแต่งงานกับสตรีของแคว้นฉุยหยาง ที่นี่มีเพียงจางหยวนผู้เดียวที่รู้เกี่ยวกับสายลับ ภรรยาและลูกชายของเขาไม่รู้เรื่องด้วย ดังนั้นพวกท่านทั้งสองต้องปลอมตัวเป็นสามีภรรยากันที่เดินทางมาค้าขายที่นี่ให้แนบเนียนเพื่อไม่ให้ถูกจับได้นะขอรับ”

“ตกลง” ท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงพยักหน้าตอบรับโดยไม่ถามความเห็นของยาหยีสักคำ

ไม่นานนัก ฮูหยินจาง ผู้เป็นภรรยาของจางหยวนก็รีบออกมาต้อนรับพวกเขาทั้งสามคนทันที 

“เชิญต้อนรับสู่แคว้นฉุยหยางของเรานะเจ้าค่ะ”

ท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงได้ยินแบบนั้นก็ประหลาดใจ ก่อนที่จะถามนางขึ้น “เจ้ารู้ได้อย่างไรรึว่าพวกเราจะเดินทางมาที่นี่?”

“ก็ท่านพี่จางหยวนสามีของข้าบอกว่าตนเองนั้นมีเพื่อนเป็นพ่อค้ามากมาย มักจะเดินทางมาขออาศัยพวกเราอย่างไม่ทันตั้งตัว ดังนั้นท่านพี่จะให้เราเตรียมตัวต้อนรับไว้ตลอดเวลาเลยเจ้าค่ะ”

“อ่ออย่างงี้นี่เอง แล้วสามีของเจ้าอยู่ที่ใดกันล่ะ?” ท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงถามขึ้นต่อ

“ท่านพี่จางหยวนออกไปทำธุระตั้งแต่เช้าตรู่แล้วเจ้าค่ะ 2-3 วันมานี้ ดูท่านพี่ของข้าจะยุ่ง ๆ กับงานของเขาเสียเหลือเกิน เชิญพวกท่านทั้งสามเข้ามาในบ้านก่อนเถิดเจ้าค่ะ เดี๋ยวไม่นานท่านพี่ของข้าก็คงจะกลับมา” พูดจบ ฮูหยินจางก็เดินนำพวกเขาทั้งสามคนเข้ามาในบ้านทันที

เมื่อเข้ามาด้านในบ้านแล้ว ยาหยีก็พบว่าบ้านหลังนี้แม้จะเล็กกว่าจวนของท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงเป็นอย่างมาก แต่ทว่ามันกลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นจนทำให้เธอรู้สึกได้เลยทีเดียว

“นี่ภรรยาของข้า นางชื่อว่าเหยาเหยา อาจจะดูเจ้าสำอางและเป็นคุณหนูไปเสียหน่อย แต่เพราะได้นางไม่ฟรีโดยไม่เสียค่าสินสอด ข้าจึงไม่อาจจะเลือกได้” 

_________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ต่างภพมาพบรักท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 39 : ตั๋วเดินทางกลับบ้าน (ตอนจบ)

    บทที่ 12ตั๋วเดินทางกลับบ้านหลังจากรถม้าเคลื่อนตัวสักพักใหญ่ ๆ ในที่สุดรถม้าก็มาจอดลงหน้าประตูจวนสกุลหลี่ทันทียาหยีและหลี่อี้ลงมาจากรถม้า และมุ่งหน้าสู่ประตูจวน และเมื่อหลี่อี้เป็นคนเปิดประตูจวนเข้าไป เขาก็ต้องตกใจเมื่อได้พบกับร่างบางของสตรีแปลกหน้าผู้หนึ่งราวกับสวรรค์เมตตาได้ยินคำเรียกร้องของยาหยี วินาทีแรกที่ยาหยีได้เห็นสตรีผู้นั้น เธอก็ต้องร้องออกมาด้วยความตกใจทันที“แม่!”“ข้าไม่ใช่แม่ของเจ้า แต่ข้าคือแม่มดที่จะพาเจ้ากลับสู่โลกที่เจ้าจากมา” คำตอบของแม่มดทำเอายาหยี่แทบร้องไห้มาทันที เพราะแม่มดผู้นี้หน้าตาเหมือนกับแม่ของเธอราวกับคนคนเดียวกันหรือว่า...นี่จะเป็นแม่ของเธอในอดีตชาติ“ข้าบอกแล้วว่าข้าจะเป็นคนมาหาพวกเจ้าเองเมื่อถึงเวลา และตอนนี้ก็ถึงเวลา ข้าจะส่งเจ้ากลับไปตามที่ใจของเจ้าปรารถนา”เมื่อยาหยีได้ยินแม่มดมีมี่พูดขึ้นแบบนั้นก็ดีใจเป็นอย่างมาก “งั้นช่วยพาข้ากลับตอนนี้เลยนะคะ ข้าอยากกลับบ้านไปหาแม่ของข้าใจจะขาดแล้ว”“ได้”ทางด้านของหลี่อี้ที่ได้ยินแบบนั้นก็ตกใจเป็นอย่างมาก เขาจึงรีบพูดรั้งยาหยีขึ้น “เจ้าแน่ใจที่จะกลับไปจริง ๆ อย่างงั้นรึ? ในเมื่อสวรรค์ส่งเจ้าให้ข้ามภพมาไกลขนา

  • ต่างภพมาพบรักท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 38 : เบาะแสการเดินทางกลับบ้าน (2)

    และในขณะนั้นเอง เสียงที่แสนคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลังทันที“ถวายบังคมพะยะค่ะฝ่าบาท”“อ้าวท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิง! วันนี้เจ้าเข้าวังด้วยอย่างงั้นรึ? มาสิ ๆ เข้ามานั่งด้วยกันก่อน”ยาหยีหันควับไปก็พบกับท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงทันที เธอพยายามหนีห่างจากเขา แต่ดูเหมือนว่าจะหนีเท่าไหร่ก็หนีไม่พ้นเสียอย่างงั้น!“วันนี้กระหม่อมเข้ามาตรวจอาวุธในคลั่งพะยะค่ะ กลัวว่าหากไม่ตรวจตาบ่อย ๆ อาจจะทำให้มีคนลักลอบออกไปขายได้พะยะค่ะ” ท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงตอบกลับไปทันที“เจ้านี่ช่างละเอียดอ่อนยิ่งนัก! นาน ๆ ทีเจ้าจะเข้ามาในวัง ปกติหากอยากพบเจ้า ข้าต้องไปตามหาตามที่ฝึกซ้อมหรือไม่ก็สนามรบเท่านั้น วันนี้มาดื่มน้ำชาเพื่อพูดคุยด้วยกันก่อนสิ แถมวันนี้ยังมีเหยาเหยาและองครักษ์หลี่มาร่วมด้วย” ฮ่องเต้พูดเชิญขึ้นทันที และใครจะกล้าปฎิเสธพระราชาของแผ่นดินได้ล่ะ ดังนั้นแม้ว่าทุกคนอยากจะออกจากตรงนี้ไป แต่ทว่าพวกเขากลับต้องนั่งสนทนาต่อไปกับฮ่องเต้ผ่านไปสักพักใหญ่ เรื่องราวส่วนใหญ่ที่ทั้ง 4 คนสนทนากันก็มักจะเป็นเรื่องราวทั่ว ๆไปเท่านั้น ส่วนมากจะเป็น 3 บุรุษมากกว่าที่คุยกันอย่างสนุกสนาน ส่วนยาหยีที่ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องข

  • ต่างภพมาพบรักท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 37 : เบาะแสการเดินทางกลับบ้าน (1)

    บทที่ 11เบาะแสการเดินทางกลับบ้าน“กลับบ้าน? บ้านของเจ้าอยู่ที่เมืองใดกันล่ะ? เดี๋ยวข้าขับรถม้าไปส่งเองก็ได้” เขาถามขึ้น“หากข้าพูดไปเจ้าจะเชื่อหรือไม่ว่าบ้านของข้าไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่บ้านของข้าอยู่ในอนาคต”“หา?” เขาอุทานออกมาด้วยความตกใจทันที “อนาคต? ข้าเคยได้ยินคำร่ำลืมกันว่าน้าโซ่ผู้ซึ่งเป็นน้าสะใภ้ของข้านั้นมาจากอนาคต แต่ข้าไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องจริง”“มันเป็นเรื่องจริง! น้าโซ่มาจากอนาคต และข้าเองก็มาจากอนาคตเหมือนกัน น้าโซ่ได้พบกับท่านแม่ทัพหลี่ทำให้ต้องการอยู่ที่นี่ต่อไป แต่ข้าไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องอยู่ที่นี่แล้ว และข้าก็ไม่รู้จักใครที่นี่ด้วย ข้าอยากกลับอนาคตไปหาแม่ของข้า ป่านนี้แม่ของข้าคงรอข้ากลับบ้านแล้ว”“หากเป็นจริงอย่างที่เจ้าพูด แล้วข้าจะช่วยเจ้าหาทางกลับบ้านได้อย่างไรกัน?” เขาถามเธอขึ้นต่อ“น้าโซ่เคยเล่าให้ข้าฟังว่า มีแม่มดตนหนึ่งที่สามารถส่งจดหมายและข้าวของไปอนาคตได้ หากข้าได้พบนางอีกสักครั้ง นางจะช่วยข้ากลับบ้านได้อย่างแน่นอน” ยาหยีพูดขึ้นอย่างมีความหวัง“แล้วแม่มดผู้นั้นอยู่ที่ใดกันล่ะ?” “ข้าเองก็ไม่รู้ ไม่รู้แม้แต่ชื่อเสียงเรียงนามของนางเลยสักนิด น้าโซ่บอก

  • ต่างภพมาพบรักท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 36 : หนี่ฮาวท่านแม่ (2)

    “ได้สิ! ที่นี่บ้านของท่านน้าโซ่ เจ้าจะอยู่ตรงไหนก็ได้ทั้งนั้น งั้นก็เดินตามข้ามาเถอะ ข้าจะพาเจ้าไปพักผ่อนก่อน เดินทางมานานคงเหนื่อยแย่”เมื่อเขาพูดจบ เขาก็เดินนำยาหยีเข้าไปที่ด้านในจวนทันทีด้านในจวนของท่านแม่ทัพหลี่นับว่าเป็นจวนที่ใหญ่มาก แถมยังมีทั้งทหารและสาวใช้มากมายอีกด้วย ยาหยีไม่แปลกใจเลยที่น้าโซ่ติดใจที่จะอาศัยอยู่ที่แทนเมื่อหลี่อี้พายาหยีมาถึงหน้าหอนอน เขาแบกของของเธอเข้าไปด้านในหอนอนทันที ก่อนที่จะพูดขึ้น “อีกสักพัก ถิงถิง จะมาเป็นสาวใช้ส่วนตัวดูแลเจ้า เจ้าอยากได้สิ่งใดก็บอกนางได้เลย ทุกอย่างที่นี่เป็นของเจ้าทั้งหมด”ยาหยีพยักหน้าตอบรับ พร้อมกับถามเขาขึ้น “แล้วนี่ท่านจะไม่อยู่จวนแล้วหรอ?”“ข้าเป็นองครักษ์ วันนี้ฮ่องเต้มีเสด็จไปเยี่ยมประชาชน ข้าต้องติดตามไปด้วย เจ้าอยู่ที่นี่ไม่ต้องกังวลไป ที่นี่มีทหารมากมายคอยคุมกันเจ้า และเดี๋ยวเสร็จงานแล้วข้าจะกลับมา” พูดจบ เขาก็เดินจากไปทันทีเมื่อเวลายามค่ำคืนมาถึงยาหยีรู้สึกเจ็บปวดใจเป็นอย่างมากเมื่อนึกภาพที่ฮูหยินมารดาของท่านแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงออกปากไล่เธอ แถมท่านแม่ทัพจ้าวที่บอกว่าจะปกป้องเธอ กลับยืนนิ่งเฉยให้เธอถูกไล่ออกมาเสียอย่าง

  • ต่างภพมาพบรักท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 35 : หนี่ฮาวท่านแม่ (1)

    บทที่ 10หนี่ฮาวท่านแม่เมื่อข้ามฝั่งกลับมาได้ ยาหยีก็ได้กลับมาเจอกับน้าสาวของเธอที่กำลังรออยู่ที่ค่ายทหาร ทั้งสองคนกอดไว้แน่นอย่างสุขใจ ก่อนที่ยาหยีจะเริ่มถามทุกความสงสัยทันทีและยาหยีก็ได้คำตอบว่า น้าโซ่ของเธอได้ข้ามภพมาที่นี่เพราะดาบโบราณเมื่อ 3 ก่อน และทำให้ได้พบกับท่านแม่ทัพหลี่ ทั้งสองคนฝ่าฝันอุปสรรคมาด้วยกันจนตกหลุมรักกัน และแต่งงานกันในที่สุด หลังจากที่แต่งงานได้ไม่นาน น้าโซ่ก็ได้พบกับหญิงสาวคนนั้นที่บอกว่าตัวเองเป็นแม่มดที่สามารถสื่อสารข้ามมิติได้ แม้ว่าน้าโซ่ของเธอจะไม่เชื่อเท่าไหร่นักในตอนแรก แต่ก็ลองส่งจดหมายไปแจ้งให้ทุกคนที่บ้านรู้ว่าเธอไม่ได้หายตัวไปไหน แต่แค่ข้ามภพมาเท่านั้นเอง และเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้ น้าโซ่ของเธอก็ได้ผ้าไหมโบราณที่มาจากสำเภาใหญ่ที่เดินทางกลับจากสยาม เธอคุยไปมากับเถ้าแก่ผ้าผู้นั้นจนรู้ว่าผ้าไหมที่ได้มานี่เป็นของตระกูลของเธอในยุคนี้ จวบกับจังหวะที่น้าโซ่ได้พบกับแม่มดผู้นั้นอีกครั้ง เธอจึงขอให้แม่มดผู้นั้นส่งสไบผ้าไหมสีทองนี้ไปให้ยาหยี แต่เธอไม่คิดว่ามันจะนำพาหลานสาวของตัวเองให้ข้ามภพตามกับมายาหยีที่รู้แบบนั้นก็ต้องการพบแม่มดคนนั้นทันที เพราะตัวเอง

  • ต่างภพมาพบรักท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 34 : การหนี

    บทที่ 9การหนีผ่านไปสักพักใหญ่ ๆ ยาหยีเดินเปิดประตูห้องออกมาก็พบกับร่างบางของเหมยฟางกำลังยืนรอเธออย่างใจจดใจจ่อ“ได้ผ้าตามที่ต้องการไหมเจ้าคะ? หากไม่ได้ ข้าจะได้พาท่านหญิงไปหาผ้าที่ร้านอื่นแทน” เหมยฟางพูดขึ้น“ได้แล้ว ได้ตรงตามที่ใจของข้าต้องการเลย งั้นเรากลับกันเถอะ” พูดจบยาหยีก็เดินนำเหมยฟางไปขึ้นรถม้าเพื่อเดินทางกลับจวนของม่อเที้ยนอี้ทันทียามค่ำคืนมาถึงหลังจากที่ยาหยีกลับมาถึงจวนก็เป็นช่วงที่ม่อเที้ยนอี้กำลังวุ่นวายกับงานของเขาทั้งวัน จนทำให้เขาไม่มีเวลามาวุ่นวายกับเธอเลย แต่ตอนนี้งานของเขาเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาจึงไม่รอช้าที่จะมุ่งตรงมาหาเธอที่หอนอนทันที“วันนี้ข้าได้ยินมาว่าเจ้าได้พาตามที่ใจปรารถนาแล้ว เช่นนั้นแล้วงานแต่งงานของเราคงจะราบรื่นใช่หรือไม่?”“แน่นอนเจ้าค่ะ งานแต่งงานของเราจะราบรื่นอย่างแน่นอน”เมื่อได้รับคำตอบจากยาหยีแบบนั้น ท่านแม่ทัพม่อเที้ยนอี้ก็ถามยาหยีขึ้นต่อทันที “ก่อนหน้านี้เจ้าโกหกข้าว่าเจ้าเป็นสตรีที่มีสามีแล้ว และสามีของเจ้าก็คือแม่ทัพจ้าวอวิ๋นเฟิงที่ปลอมตัวเข้ามาในจวนของข้า เหตุใดจึงต้องโกหกข้าเช่นนั้น?”จะให้ตอบกลับไปว่าอย่างไงดีล่ะ!ยาหยีคิดอยู่ครู่หนึ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status