All Chapters of Your Cruelty, My Sweetness: Chapter 1 - Chapter 9

Kinabukasan, nagising si Nina sa tunog ng shower.Sandali siyang hindi gumalaw. Nakahiga siya sa kama ni Ivan, nakatingin sa kisame habang pilit inaalala kung anong oras ito natulog. Hindi niya alam kung gaano katagal siyang nakatulog kagabi, pero naaalala niyang huli na itong pumasok sa kuwarto at halos wala nang sinabi bago humiga sa tabi niya.Gayunpaman, naroon siya.Sa kama nito. Sa apartment nito. Sa lugar na ilang oras lang ang nakalipas ay parang napakalayo sa kanya.Maliit na bagay, pero pinanghawakan niya iyon.Baka may ibig sabihin.Baka kahit hindi kayang sabihin ni Ivan, may parte sa kanya na gusto rin siyang naroon.Baka—Bumukas ang pinto ng banyo.Lumabas si Ivan na nakasuot ng itim na pantalon, hawak ang phone habang may binabasang mensahe. Hindi man lang siya nilingon.“I'm leaving in twenty minutes,” sabi nito.Naupo si Nina. “May lakad ka?”“Obviously.”“Ah. Okay.”Hinila niya ang kumot pababa at tumingin sa paligid. Wala siyang dalang pamalit na damit dahil hindi

Hindi agad nakatulog si Ivan.Nakatayo siya sa harap ng malalaking bintana ng apartment, hawak ang baso ng tubig na kanina pa niya hindi iniinom. Sa kabilang kuwarto, tahimik na si Nina. Ilang minuto na ang lumipas mula nang iwan siya nitong mag-isa sa sala, pero hanggang ngayon, bumabalik pa rin sa isip niya ang huling sinabi nito.Maybe I'm tired.Napailing siya.Pagod? Sa kanya?Dati, hindi natutulog si Nina hangga't hindi sila maayos. Kahit siya ang may kasalanan, kahit siya ang unang umiwas, ang babae pa rin ang lumalapit. Minsan may dalang pagkain, minsan may yakap, at kung minsan, simpleng tanong lang kung galit pa ba siya.Hindi niya kailangang gumawa ng kahit ano.Alam niyang babalik ito.Pero ngayong gabi, may kakaiba sa katahimikan ni Nina. Hindi ito iyong katahimikang naghihintay na suyuin. Hindi rin iyong katahimikang may kasunod na mahabang paliwanag.Parang wala na itong hinihintay.At hindi niya nagustuhan ang pakiramdam na iyon.Napatitig siya sa sariling repleksiyon

The following afternoon, natapos nang mas maaga ang meeting ni Ivan kaysa sa inaasahan niya.May isa pa sana siyang appointment sa opisina, pero nag-request ang kabilang party na ilipat iyon sa susunod na araw. Dahil nasa labas na siya, nagpasya siyang dumaan sa isang café malapit sa business district para mag-review ng ilang documents bago bumalik sa opisina.Hindi niya inaasahang makikita si Nina roon.Napansin niya ito habang papasok siya, nakaupo sa isang mesa malapit sa bintana. Bukas ang laptop nito, may notebook sa tabi ng kape, at nakakunot ang noo habang may binabasang ilang linya sa screen.Mukhang abala ito.Dapat ay nagpatuloy lang si Ivan sa pag-order niya. Wala naman siyang dahilan para lapitan ito, at hindi rin niya kailangang malaman kung bakit naroon si Nina.Pero bago pa siya makapagdesisyon, napatingin ito sa direksiyon niya.Nagtagpo ang mga mata nila.“Ivan?”Tumango siya. “Nandito ka pala.”“I'm working.” Tinuro ni Nina ang laptop niya, saka bahagyang ngumiti. “I

Kinabukasan, unang ginawa ni Nina pagkagising ay tingnan ang manuscript niya.Binasa niya ulit ang huling talata na isinulat niya kagabi, saka bahagyang ngumiti. Hindi pa perpekto ang eksena, pero sa wakas, may narating din siya matapos ang ilang araw na halos wala siyang maisulat.Dati, kapag ganitong oras, madalas ay naghihintay na siya ng mensahe mula kay Ivan. Kahit isang simpleng good morning lang, kaya nitong baguhin ang mood niya sa buong araw.Ngayon, iniwan muna niya ang phone sa mesa at naghanda ng almusal.Hindi ibig sabihin na hindi na niya nami-miss si Ivan. Namimiss niya pa rin ang mga sandaling malambing ito, ang mga pagkakataong pakiramdam niya ay siya lang ang nakikita nito. Pero unti-unti na niyang tinatanggap na hindi sapat ang ilang magagandang sandali para burahin ang paulit-ulit na sakit.Habang kumakain, naalala niya ang pusang nakita niya sa entrance ng building kahapon.Naisip niyang magtanong sa guard kung may may-ari iyon. Kung wala, baka puwede siyang mag-i