Marrying my Sugar Baby のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

Maagang nakaupo si Lily sa maliit na mesa sa loob ng inuupahan niyang kuwarto. Nasa harap niya ang laptop, résumé, at isang tasa ng kape na kanina pa niya nakakalimutang inumin.Ilang beses niyang binasa ang job posting na nakabukas sa screen.Isang posisyon sa marketing department ng isang kilalang kumpanya. Tugma sa pinag-aralan niya, may maayos na benepisyo, at higit sa lahat, may pagkakataon siyang matuto at umunlad.Hindi naman siya natatakot magtrabaho. Ang kinatatakutan niya ay ang posibilidad na sa kabila ng lahat ng pagsisikap niya, baka hindi pa rin sapat ang kakayahan niya.“Lily, kung hindi ka magpapasa, siguradong hindi ka matatanggap,” bulong niya sa sarili. “At kung hindi ka matatanggap, may iba pang kumpanya. Hindi katapusan ng mundo.”Huminga siya nang malalim at pinindot ang Submit Application.Nang lumabas ang kumpirmasyon sa screen, napasandal siya sa upuan.“Okay. One down.”Kinuha niya ang tasa ng kape at uminom. Malamig na iyon.“Perfect. Pati kape ko, kinakabah

Alas-sais pa lamang ng umaga ay gising na si Lily.Nakasabit na sa likod ng pinto ang suot niyang damit para sa interview. Isang simpleng cream blouse, itim na slacks, at sapatos na bigay ni H. Nasa mesa ang mga dokumento niya, kasama ang ilang kopya ng résumé at mga sertipikong pinaghirapan niyang makuha.Muli niyang sinuri ang lahat bago isinara ang folder.“Okay,” bulong niya. “Kumpleto ang dokumento. Malinis ang damit. Maayos ang buhok. Ang natitirang problema na lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong pagpawisan sa kaba.”Napangiti siya sa sarili.Pagkatapos mag-almusal, umupo siya sa harap ng salamin at inayos ang buhok. Hindi siya naglagay ng maraming makeup. Gusto niyang maging presentable, pero gusto rin niyang maging komportable sa sarili niyang itsura.Habang tinitingnan ang repleksiyon niya, naalala niya ang batang Lily na minsang nangarap lamang na makatapos ng pag-aaral.Ngayon, may pagkakataon na siyang magsimula ng sariling career.Hindi pa niya alam kung matat

Hindi pa rin mawala ang ngiti ni Lily habang binabasa ang huling mensahe ni H.H: I'm proud of you, Lily. Whatever happens next, don't forget that you earned this opportunity.Ilang beses niya iyong binasa bago niya inilapag ang cellphone sa tabi ng unan. Hindi niya alam kung bakit mas malaki ang epekto sa kanya ng simpleng mensaheng iyon kaysa sa inaasahan niya. Marahil dahil sanay siyang sarili lamang ang pumupuri sa bawat maliit na tagumpay niya. Marahil dahil iba sa pakiramdam ang may taong naniniwala sa kanya kahit hindi nito nakikita ang lahat ng pagsisikap niya.Kinuha niyang muli ang cellphone.Lily: Thank you, H. Sana talaga makapasa ako sa susunod.H: I hope you do, too. But don't let the result decide how you see yourself.Napangiti siya.Lily: Ang seryoso mo naman. Gabi na, nagle-lecture ka pa.H: Sorry. Would you prefer a joke?Lily: Depende kung nakakatawa.H: I suddenly regret offering.Napatawa si Lily. Minsan, nakakalimutan niyang may distansiyang naghihiwalay sa kani

Maagang dumating si Lily sa Sterling Communications.Naka-plantsa ang cream blouse niya, maayos ang itim na slacks, at malinis ang sapatos na ilang beses niyang pinunasan bago umalis ng inuupahang kuwarto. Simple lang ang suot niya, pero pinag-isipan niya ang bawat detalye. Hindi niya kailangang magmukhang mayaman. Ang mahalaga, handa siya.Pagpasok niya sa lobby, agad niyang naramdaman ang kakaibang kaba. Iba ito sa kaba noong nag-a-apply pa lang siya. Ngayon, totoong empleyado na siya. May responsibilidad na siyang kailangang panindigan, at ayaw niyang sayangin ang pagkakataong pinaghirapan niya.“Good morning. I’m Lily Barrameda, the new Junior Marketing Associate.”Ngumiti ang receptionist at itinuro ang elevator.“Good morning, Ms. Barrameda. Fifth floor po ang Marketing Department. Your supervisor is expecting you.”“Thank you.”Pagbukas ng elevator, sinalubong siya ng malawak na opisina na may salaming dingding, maayos na mga mesa, at mga empleyadong abala sa kani-kanilang trab

“Ms. Barrameda, may revision na naman sa campaign proposal.”Napatingin si Lily sa monitor nang marinig ang boses ni Marco mula sa kabilang mesa.“Ngayon na naman?”“Relax. Minor changes lang daw. Pero alam mo naman si Ma’am Vivienne.”Napabuntong-hininga si Lily at inayos ang pagkakaupo. “Oo, alam ko. Kapag sinabi niyang minor, maghanda ka pa rin ng kape.”Napatawa si Marco. “At least, natututo ka na.”“Wala akong choice.”Ilang araw pa lamang siya sa Sterling Communications, pero unti-unti na niyang nakikilala ang takbo ng opisina. Mahigpit si Vivienne sa bawat detalye, mabilis makapansin ng pagkakamali, at hindi mahilig sa mahabang paliwanag. Kapag may ipinagawa, inaasahan nitong maayos at nasa oras ang resulta.Hindi iyon naging madali para kay Lily, pero hindi rin siya sumuko. Sa halip, mas pinag-iigihan niya ang trabaho at mas maingat na sinusuri ang bawat dokumentong ipinapasa niya.Bandang alas-dose, isinara niya ang laptop at tumayo.“Lunch ka na?” tanong ni Marco.“Oo. Bago