Marrying my Sugar Baby のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

“Ms. Barrameda, my office. Now.”Napatingin si Lily mula sa monitor nang marinig ang boses ni Vivienne Montenegro. Nakatayo ang amo niya sa may pintuan ng glass office, hawak ang isang folder at may ekspresyong mahirap basahin.“Yes, ma’am.”Agad na isinara ni Lily ang laptop at kinuha ang mga dokumentong kakailanganin niya. Hindi pa man siya nakakalapit sa opisina ni Vivienne ay nagsimula na siyang mag-isip kung may nakaligtaan ba siyang gawin. Maaga niyang ipinasa ang revised campaign report, at wala pa siyang natatanggap na bagong komento mula sa amo niya.Pagpasok niya, itinuro ni Vivienne ang upuan sa harap ng mesa.“Sit down.”Naupo si Lily at inilapag ang folder sa kandungan.“I reviewed your revisions,” panimula ni Vivienne. “Your analysis is better than the first version. You supported your recommendations with actual data this time.”“Thank you, ma’am.”“However, I want you to be more confident when presenting your ideas. You seem to hesitate even when your reasoning is soun

Maagang dumating si Lily sa Sterling Communications para sa araw ng proposal meeting kasama ang Almeda Corporation.Bitbit niya ang laptop, folder ng market research, at ilang printed copies ng presentation materials na halos ilang beses niyang chineck bago umalis ng bahay. Kahit hindi siya ang pangunahing presenter, malaking bagay sa kaniya ang pagkakataong ito. Bagong empleyado pa lang siya, at gusto niyang patunayan na kaya niyang mag-ambag nang hindi umaasa sa kung sino ang kakilala niya.“Lily, ready na ba lahat?” tanong ni Vivienne Montenegro habang lumalabas sa opisina nito.“Yes, Ma’am. Nasa folder na po ang supporting data, competitor analysis, at proposed campaign directions. May digital copy rin po ako kung kailangan nating baguhin ang slides.”Tumango si Vivienne at sinuri ang folder na iniabot ni Lily.“Good. I reviewed your revisions last night. Mas malinaw na ngayon ang direction ng proposal.” Saglit siyang tumingin kay Lily. “Huwag kang masyadong kabahan. Hindi mo kail

Sabado ng umaga nang mapagpasyahan ni Lily na tuluyan nang lisanin ang maliit niyang bed space.Anim na buwan na siyang nagtatrabaho sa Sterling Communications. Kahit hindi pa naman siya mayaman at marami pa siyang gustong maabot, mas maayos na ang kinikita niya ngayon. Nakakapagtabi na siya ng pera, nakakabayad sa mga gastusin nang hindi kailangang bilangin ang bawat baryang nasa pitaka niya, at higit sa lahat, hindi na siya palaging nag-aalala kung saan kukuha ng pambayad sa susunod na linggo.Kaya nang makakita siya ng mas komportableng apartment na pasok sa budget niya, hindi na siya nagdalawang-isip.Hindi naman kalakihan ang bagong tirahan. May sarili siyang kuwarto, maliit na kusina, sariling banyo, at sapat na espasyo para makapagpahinga nang maayos pagkatapos ng trabaho.Para kay Lily, malaking bagay na iyon.Ang problema lang, halos wala siyang maipagmamalaking gamit.Ilang maleta ng damit, isang lumang electric fan, maliit na rice cooker, at ilang gamit sa pagluluto ang lah

“Lily, may itatanong ako.”Napahinto si Lily sa pag-aayos ng mga dokumento sa ibabaw ng desk niya. Nakatayo sa harap niya si Vivienne Montenegro, hawak ang isang folder at nakatingin sa maliit na picture frame sa gilid ng monitor.“Yes, Ma’am?”“Gaano na kayo katagal magkakilala ni Henry Almeda?”Bahagyang kumunot ang noo ni Lily. Hindi niya inaasahang babalik pa sa usapan ang tungkol sa litrato.“Mga ilang buwan na rin po, Ma’am. Nag-intern po ako dati sa Almeda Corporation.”“I know that. Pero pagkatapos ng internship mo, nagpatuloy pa rin kayong magkita?”“Opo. Close po kasi ako kay Tita Emily at kay Lucas. Madalas po nila akong imbitahan sa bahay.”Tumango si Vivienne, pero hindi pa rin inaalis ang tingin sa frame.“And you and Henry?”Napatingin si Lily sa litrato kung saan magkaakbay silang dalawa.“Magkaibigan po kami.”“Friends,” ulit ni Vivienne, na para bang tinitimbang ang salitang iyon.“Opo.”Hindi naman nagsisinungaling si Lily. Kaibigan niya si Henry. Ang hindi lang niy

“Henry, sigurado ka bang kaya mo pang mag-drive nang matagal?”Napalingon si Henry sa katabing si Lily na abala sa pag-aayos ng seat belt. Nasa likurang upuan sina Emily at Lucas, na kanina pa nag-uusap tungkol sa buhangin, alon, at sand castle na plano nilang gawin pagdating sa resort.“Bakit mo naman naitanong?” sagot ni Henry.“Wala lang. Parang ang tagal na nating nasa sasakyan.”“Hindi pa nga tayo nakakalayo nang ganoon.”“Ah, ganoon ba?” Ngumisi si Lily. “Akala ko kasi sumasakit na ang tuhod mo.”Napatingin si Henry sa kaniya. “Paano mo nalaman?”“Ha! Totoo nga?”“Lily.”“Henry!”Nagtawanan silang dalawa.“Medyo masakit lang,” pag-amin ni Henry. “Siguro dahil sa tagal ng pagkakaupo.”Umayos ng upo si Lily at kunwaring seryosong sinuri ang lalaki mula ulo hanggang paa.“Hmm. Classic symptoms.”“Anong symptoms?”“Sign of aging.”Mula sa likuran, napahalakhak si Emily.“Lily, huwag mo ngang inaasar ang anak ko.”“Sorry po, Tita Emily. Concerned lang po ako sa kalusugan niya.”“Conc