Marrying my Sugar Baby のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

“Guess what, guys!”Napatingin ang ilang empleyado ng Sterling Communications kay Daniella Corpuz nang pumasok ito sa office na may dalang malaking paper bag mula sa isang mamahaling boutique.“What's the news, Daniella?” tanong ng katrabaho niyang si Trish.“Family vacation!” masayang sagot niya habang inilalapag ang bag sa kaniyang desk. “We're going out of the country this Christmas break. My parents already booked everything.”“Wow! Saan kayo pupunta?”“Switzerland muna, then a few days in Paris.” Inayos ni Daniella ang buhok niya at ngumiti. “My dad wants us to experience a real winter Christmas. You know, snow, luxury hotels, fine dining. The whole package.”“Ang saya naman!”“Of course. We do this almost every year.” Bahagya siyang nagkibit-balikat, na para bang ordinaryong bagay lang ang mamasyal sa ibang bansa tuwing Pasko. “It's our family tradition.”Narinig ni Lily ang usapan habang papunta sa pantry. Hindi niya sinadyang makinig, pero hindi rin naman maiiwasang marinig an

“ATE LILY! Bilis! Baka maubusan tayo!”Napatawa si Lily habang hinahabol si Lucas na halos tumakbo papunta sa isang tindahan ng mga laruan.“Lucas, hindi naman mauubos ang lahat ng laruan sa mundo!”“But I want to see them first!”“Grabe, parang may hinahabol na deadline!”Nasa likuran nila si Henry, hawak ang dalawang paper bag habang nakangiting pinagmamasdan ang magtiyahin at magpamangkinn na tila mas bata pa sa tatlong taong gulang ang kaniyang pamangkin kapag kasama si Lily.“Lucas, slow down,” paalala niya. “Hindi tayo nagmamadali.”Huminto ang bata at lumingon sa kaniya.“Uncle, si Ate Lily ang nagsabi na bilisan ko!”Napatingin si Lily kay Henry.“Excuse me! Ang sabi ko, bilisan natin dahil excited ako. Hindi ko sinabing tumakbo ka na parang may nanalo sa raffle!”Nagtawanan silang tatlo.Sa kanilang ikalawang araw sa Tokyo, nagpasya silang bumisita sa isang shopping district na puno ng mga tindahan, café, at makukulay na display. Kasama nila si Emily, na tuwang-tuwa sa bawat

Huling araw na nila sa Tokyo, at ayaw ni Lily na sayangin ang bawat minuto.Maaga silang umalis ng hotel dahil may espesyal na plano si Henry. Dinala niya sina Lily, Emily, at Lucas sa isang winter resort kung saan maaari silang mag-enjoy sa snow at subukan ang skiing.Pagkababa pa lang nila sa sasakyan, halos mapatalon si Lily sa tuwa.“OH MY GOSH! SNOW!”Napatawa si Henry habang pinagmamasdan siyang tumingin sa paligid.“First time?”“Obviously! Henry, tingnan mo! Totoong snow!”Pumulot siya ng kaunting niyebe at hinawakan iyon sa palad.“Ang lamig!”“That's what snow does,” natatawang sagot ni Henry.“Alam ko nga! Gusto ko lang maranasan!”Si Lucas naman ay abalang-abala sa paggawa ng maliit na snowball.“Ate Lily! Look!”Inihagis nito ang snowball sa direksiyon niya, pero hindi umabot at bumagsak lamang sa tabi ng sapatos nito.“Hindi ako natamaan!” natatawang sabi ni Lily.“Again!”“Lucas, huwag mong gawing target si Ate Lily,” saway ni Henry.“Uncle, play tayo!”“Later. Put on y

Maagang pumasok si Henry sa opisina nang araw na iyon. May ilang dokumentong kailangan niyang suriin bago magsimula ang sunod-sunod na meeting. Ngunit higit sa mga business reports, may isang bagay na matagal nang naghihintay ng kaniyang atensiyon.Ang tungkol kay Adela Reyes.Nasa harap niya ang isang brown envelope na ipinadala ng kaniyang private investigator. Ilang araw na rin niyang ipinag-uutos kay Jason na tiyaking makakakuha sila ng mas malinaw na impormasyon tungkol sa matandang babaeng nakita ni Lily sa charity gala.Kumatok si Jason bago pumasok.“Good morning, sir.”“Good morning. May update na ba?”Tumango si Jason at inilapag ang tablet sa mesa.“Yes, sir. We received additional information about Adela Reyes.”Agad na iniangat ni Henry ang tingin.“Go ahead.”“Based sa records na nakuha ng investigator, ilang taon nang may koneksiyon si Adela Reyes sa iba't ibang charitable institutions. Kabilang doon ang mga organisasyong tumutulong sa mga orphanage at abandoned childre

Hindi mapakali si Henry nang gabing iyon.Ilang beses niyang binasa ang mensahe ni Jason. Hindi dahil mahirap intindihin ang nakasulat, kundi dahil mas maraming tanong ang idinulot nito kaysa sagot.May isang taong nagbigay ng utos na huwag munang ibunyag ang tunay na pangalan ni Lily. May isa pang pangalan sa dokumento na hindi pa nila natutukoy ang kaugnayan.At ang pinakamasama, hindi niya alam kung gaano kalalim ang pagkakaugnay ng lahat ng ito sa pagkamatay ng mga magulang ni Lily.Kinuha niya ang telepono at muling tinawagan ang kanyang assistant.“Jason, may progress ka na ba sa pangalan?”“Wala pa, sir. Medyo kupas na ang bahagi ng dokumento. Kailangan naming makakuha ng mas malinaw na kopya mula sa archive.”“Gawin mo ang lahat ng paraan para makuha iyon. Pero siguraduhin mong walang makakaalam na iniimbestigahan natin ang tungkol kay Lily.”“Yes, sir.”“Isa pa. Huwag kang gagawa ng anumang hakbang na maaaring maglagay sa kanya sa panganib.”“Naiintindihan ko po.”Pagkababa n