All Chapters of The Unwanted Wife : Chapter 1 - Chapter 10

Maagang nagising si Althea sa araw ng kaniyang kasal.Nakatitig siya sa kisame ng kaniyang silid habang pinakikinggan ang mga yabag ng mga taong abala sa paghahanda sa kanilang bahay. May mga bulaklak na ipinadala ng pamilya Villareal, mga damit na kailangang ayusin, at mga panauhing darating upang saksihan ang pagsasama ng dalawang pamilyang mayayaman.Sa paningin ng lahat, isa siyang mapalad na babae.Sino ba naman ang hindi magnanais na mapangasawa ang isang lalaking tulad ni Alexander Villareal? Bukod sa guwapo at matalino, taglay nito ang kayamanang kayang bilhin ang halos lahat ng bagay sa mundo.Ngunit walang sinuman ang nakaaalam na ang babaeng ikakasal sa kaniya ay halos walang tulog dahil sa takot sa magiging kinabukasan.Kumatok ang kaniyang ama sa pintuan.“Althea, anak, maaari ba akong pumasok?”Agad siyang bumangon at pinunasan ang kaniyang mga mata.“Opo, Papa.”Pumasok si Don Roberto at napahinto nang makita ang kaniyang anak na nakaupo sa kama.“Hindi ka pa ba naghaha

Hindi mapakali si Althea habang nakatingin sa matandang lalaking nasa harapan niya.Hindi niya ito kilala, ngunit kung makatitig ito sa kaniya ay para bang may matagal na itong hinahanap. Mas lalong nagtaka ang dalaga nang makita niya ang pagbabago sa ekspresyon ni Alexander. Ang lalaking palaging kalmado at tila walang kinatatakutan ay ngayon nakakunot ang noo at mahigpit ang pagkakuyom ng mga kamao.“Alexander, sino po siya?” tanong ni Althea.Hindi agad sumagot ang kaniyang asawa.Sa halip, hinarap nito ang matanda.“Sinabi ko nang hindi ngayon ang tamang panahon, Tiyo Eduardo.”Napakunot ang noo ni Althea.Tiyo?Ibig sabihin, kamag-anak ito ni Alexander.“Hindi mo maaaring patuloy na itago ang katotohanan, Alexander,” mariing sagot ng matanda. “Lalo na ngayon na kasal ka na sa anak ni Elena.”Nanlaki ang mga mata ni Althea nang marinig ang pangalan ng kaniyang ina.“Elena?” mahinang tanong niya. “Kilala ninyo ang nanay ko?”Biglang napatingin sa kaniya si Eduardo. Saglit itong nat

Maagang nagising si Althea kinabukasan. Halos hindi siya nakatulog nang maayos dahil sa mga salitang narinig niya mula kay Eduardo. Hanggang ngayon, palaisipan pa rin sa kaniya ang koneksyon ng kaniyang yumaong ina sa pamilya Villareal.Bakit tila maraming lihim ang nakapalibot sa kaniyang buhay? At bakit parang may mga bagay na alam ang lahat maliban sa kaniya?Napabuntong-hininga siya habang nakatingin sa lumang litrato na nakatago sa loob ng drawer. Nandoon ang kaniyang ina noong kabataan nito, kasama ang isang lalaking hindi niya kilala. Sa likod ng litrato ay may pangakong hindi niya lubos na maunawaan.“Ma, ano ba ang itinatago ninyo sa akin?” bulong niya.Nang marinig niyang may kumatok sa pinto, mabilis niyang itinago ang litrato.“Ma'am Althea, ipinapahanap po kayo ni Sir Alexander sa silid-kainan,” sabi ng kasambahay.Tumango siya. “Salamat. Bababa na ako.”Pagdating niya sa silid-kainan, nakita niyang nakaupo na si Alexander sa kabisera ng mesa. Abala ito sa pagbabasa ng mg

Kabanata 8: Tatlong araw na ang lumipas mula nang lisanin ni Althea ang mansiyon ng mga Villareal. Tatlong araw na rin siyang hindi nakakatanggap ng tawag o mensahe mula kay Alexander. Sa unang gabi, palagi niyang tinitingnan ang kaniyang cellphone, umaasang tatawag ito at hihilinging bumalik siya. Ngunit habang lumilipas ang mga oras, unti-unti niyang tinanggap ang katotohanang baka hindi talaga siya hinahanap ng lalaking minsang tinawag niyang asawa.Nasa maliit na apartment siya ngayon sa isang tahimik na bahagi ng lungsod. Hindi ito kasingganda ng silid na mayroon siya sa mansiyon, ngunit sapat na iyon upang makapagsimula siyang muli. May maliit na kusina, isang lumang sofa, at bintanang tanaw ang kalsada. Hindi marangya ang lugar, subalit sa unang pagkakataon matapos ang maraming buwan, nakahinga siya nang maluwag.Wala nang malamig na tingin ni Alexander sa umaga. Wala nang mga salitang nagpaparamdam sa kaniya na isa lamang siyang obligasyong kailangang tiisin. At higit sa laha

Kabanata 10: Matagal na nakatitig si Althea sa sobre na iniwan sa kaniya ng matandang babae. Nanginginig ang kaniyang mga daliri habang sinusundan ng tingin ang sulat-kamay ng kaniyang ina.Hindi niya akalaing may isang liham pang nakatago mula rito. Sa loob ng maraming taon, tinanggap niyang wala nang ibang maiiwan sa kaniya kundi ang mga alaala ng kanilang pagsasama.“Sigurado po ba kayong para sa akin ito?” tanong niya kay Rosa.“Oo, hija. Personal na ipinagbilin iyan ng iyong ina sa akin. Sinabi niyang huwag ko raw ibibigay hangga't hindi dumarating ang tamang panahon.”“Bakit ngayon lang po?”Napabuntong-hininga ang matanda.“Dahil ngayon ka pa lamang nagsisimulang mamuhay para sa sarili mo. Ayaw ng iyong ina na mabuhay ka sa ilalim ng mga desisyong ginawa ng ibang tao.”Napayuko si Althea. Hindi niya alam kung bakit, ngunit pakiramdam niya ay may mabigat na katotohanang naghihintay sa loob ng sobre.“May alam po ba kayo tungkol sa pamilya Villareal?”Saglit na natahimik si Rosa