8

เจ้าหมูตุ๋นของย่า

 By : ธามม์

“Hi! คุณพี่ธามม์ โอ้วว้าว นี่ใช่พี่ชายของน้องจริงเหรอคะ ทำไมดูหล่อกร้าวใจได้ขนาดนี้ พุงนุ่ม ๆ หายไปไหนหมดแล้วเนี่ย น้องบอกตามตรงไม่ชินร่างทองของพี่ชายเลยค่ะ”  เสียงหวานของหญิงสาวเจ้าของชุดราตรีเรียบหรูสีแดงสด แหวกสูงโชว์หลัง ถ้าเป็นสาวอื่นเห็นแล้วผมคงชอบใจ แต่นี่กลับรู้สึกห่วงมากกว่าจะชื่นชม ก็เพราะเธอเป็นน้องสาวของผมน่ะสิครับ ผู้ชายถ้าเห็นผู้หญิงแต่งตัวแบบนี้แถมยังมีหน้าตาที่สะสวยอีกด้วยแล้วละก็ร้อยทั้งร้อยก็ชอบเหล่ชอบมองกันทั้งนั้น แต่ผมคงไม่สามารถห้ามเธอไม่ให้แต่งตัวแบบนี้ได้

เคยห้ามมาแล้วครั้งหนึ่งงอนผมเป็นเดือน แถมยังยืนเถียงพี่ชายฉอด ๆ จนผมไม่กล้าต่อปากต่อคำด้วยเลย

แล้วเธอใส่ชุดแบบนี้ไม่โดนคุณย่าดุเหรอ

“ทำไมไม่ออกไปต้อนรับแขกคะคุณพี่ มานั่งเหงาอยู่ในห้องเงียบ ๆ คนเดียวทำไมคะ?”  เทียร์นั่งลงโซฟาฝั่งตรงข้ามกับผม ห้องนี้เป็นห้องชุดที่อยู่ชั้นบนสุดของโรงแรม เป็นห้องพักส่วนตัวของฌอนเพื่อนผมเอง ตอนนี้เขาลงไปดูความเรียบร้อยและต้อนรับแขกแทนผม อุตส่าห์หนีผู้คนขึ้นมาอยู่เงียบ ๆ คนเดียวแล้วแท้ ๆ ยังมีคนตามมาเจอจนได้ เทียร์น่าจะรู้ว่าผมอยู่ที่นี่เพราะฌอนชัวร์

ค่ำคืนนี้มีงานเลี้ยงเปิดตัวผมในฐานะเจ้าของโรงแรมคนใหม่ ที่จริงผมไม่อยากให้จัดงานให้สิ้นเปลืองหรือวุ่นวายอะไรเลย เพราะแม่เลี้ยงของผมก็เซ็นมอบหุ้นของโรงแรมให้ผมเรียบร้อยหมดแล้ว แต่พ่อคงตื่นเต้นมากที่ลูกชายคนโตจะทำงานจริงจัง เลยอยากจัดให้ใหญ่โตสมฐานะ อยากอวดลูกชายแหละ

ผมแค่เห็นใจพนักงานบางคนที่ต้องทำงานลากยาวตั้งแต่เช้าตรู่ ยังต้องมาทำงานต่อที่งานเลี้ยงของผมอีก กว่าจะถึงเที่ยงคืนพวกเขาคงเหนื่อยกันมาก

ที่ห่วงที่สุดก็น่าจะเป็นเธอ “พิ้งค์พราว” ได้ยินว่าวันนี้เป็นวันหยุดของเธอ แต่คงไม่ได้หยุด ว่าแล้วก็คิดถึง นี่ขนาดเจอกันแทบทุกวัน

ตลอดหลายวันที่ผ่านมานี้ผมให้เธอไปเสิร์ฟอาหารที่บ้านพักส่วนตัวและถือโอกาสหลอกให้เธอออกเดตด้วยชนิดที่เจ้าตัวก็คงไม่รู้ตัวหรอก ทานข้าวมื้อเที่ยงด้วยกันถือว่าเดตไหม? ใครไม่คิดแต่ผมทึกทักเองว่านั่นคือการออกเดต

“ขึ้นมาทำไม ทำไมไม่สนุกอยู่ข้างล่าง”

“สนุกเหรอคะ โนว ไม่สนุกเลยค่ะ น้องไม่ชอบงานเลี้ยงแบบนี้พี่ก็รู้นี่ มีแต่แขกผู้ใหญ่ทั้งนั้น น้องเหนื่อย ยิ้มจนแก้มจะแตกแล้ว  อีกอย่างโดนคุณย่าดุเรื่องชุดมา  คุณย่าว่ามันโป๊  โป๊ตรงไหนคะ  ก็น่ารักสมวัย” นั่นไงว่าแล้วคุณย่าต้องดุเธอเรื่องชุดแน่ ๆ ก็สมควรนะผมว่า  

“คิดว่าชอบงานแบบนี้”  เห็นเธอชอบออกงานสังคมคิดว่าจะสนุกเสียอีก ไม่คิดว่าจะได้ยินเธอบ่นออกมาตรง ๆ

“ใครบอกคะ น้องทำตามที่คุณย่าสอนมาต่างหากล่ะ ขืนขัดใจย่า ย่าเอาน้องตายแน่”

เทียร์เป็นเด็กติดย่ามาตั้งแต่เกิด คุณย่ารักและเอ็นดูเทียร์มาก ๆ ย่าชอบพาเทียร์ไปไหนมาไหนด้วย โดยเฉพาะไปวัด อยู่กับย่าเธอจะดูเป็นเด็กเรียบร้อยอ่อนหวาน แต่ลับหลังเป็นอีกคน ไม่รู้คุณย่าจะรู้ไหมว่าหลานสาวคนสวยคนนี้ แอบร้ายไม่เบา

ผมไม่อยากจะขายน้องสาวตัวเองไปมากกว่านี้ เอาเป็นว่าเมื่อก่อนผมเป็นยังไง ยัยเทียร์ก็ตามรอยผมมาติด ๆ แอบแปลกใจอยู่เหมือนกันนะ เพราะน้องสาวผมพึ่งมาชอบเที่ยวก็ตอนขึ้นปีสอง ไม่รู้ไปรู้จักเพื่อนใหม่รึเปล่าถึงทำให้เปลี่ยนเป็นคนละคนแบบนี้ ผมก็ไม่กล้าถามเรื่องส่วนตัวของน้องมาก ถึงถามยัยตัวแสบก็ไม่ยอมบอกอยู่ดี

“ไปค่ะคุณพี่ ลงไปเปิดตัวหล่อ ๆ ได้แล้ว ทั้งแขกทั้งพนักงานต่างอยากเห็นหน้าเจ้าของโรงแรมคนใหม่จะแย่แล้ว”

“พี่ไม่ชอบออกงานแบบนี้เธอก็รู้”

“เข้าใจ แต่พี่หนีไม่ได้นะคะ ยิ่งต่อไปนี้ยิ่งได้ออกงานบ่อยขึ้นต้องได้ไปพบปะสังสรรค์ผู้คนในแวดวงเดียวกัน คุณพี่เป็นเจ้านายคนแล้วนะ เดี๋ยวน้องช่วยเอง ไปค่ะลุก” น้องสาวผมคะยั้นคะยอจนผมต้องยอมลุกตามเธอลงไปที่งาน ไปเดินสักหน่อยเดี๋ยวค่อยหาทางชิ่งหนีออกมา

...

@ ห้องโถงจัดงานเลี้ยง

ผมเดินลงมาที่ห้องจัดงานเลี้ยงพร้อมกับเทียร์ บรรยากาศภายในงานที่ดูก็รู้ว่าใครเป็นคนขอให้จัดแบบนี้ จะเป็นใครไปได้นอกจากพ่อผมเอง เสียงดนตรีบรรเลงจากนักไวโอลินและนักเปียโนมืออาชีพกำลังเล่นเพลงคลาสสิกสากลฟังดูแล้วน่าจะเป็นเพลงที่ผมยังไม่เป็นตัวอ่อนด้วยซ้ำ แต่ดูแล้วแขกน่าจะชอบ ก็คนวัยเดียวกันทั้งนั้น

เครื่องดื่มและอาหารจัดไว้เป็นแบบบุฟเฟ่ต์ ส่วนไวน์และแชมเปญจะมีพนักงานคอยเดินเสิร์ฟให้

แล้วนี่พิ้งค์พราวคนสวยของผมเธออยู่ตรงไหนของงานนะ ผมมองหาไปทั่วทั้งงานก็ยังไม่เห็นแม้เงาของเธอเลย

“อ้าว มาแล้วเหรอ เจ้าของงาน” คำทักทายที่มาพร้อมกับรอยยิ้มกว้างของผู้หญิงวัยห้าสิบต้น ๆ ที่ดูสง่างามในชุดราตรียาวสีขาวเดินควงแขนกับบุรุษวัยกลางคนที่ยังดูดี ผิวพรรณไม่มีรอยเหี่ยวย่นเลยสักนิด มองดีดีผมก็หล่อเหมือนพ่อนี่เอง

พ่อ (นฤบดี อนันต์ถิระคุณ) เดินมากับแม่เลี้ยง (นัฐฐา อนันต์ถิระคุณ) หรืออีกสถานะหนึ่งก็คือน้าของผมเอง เพราะแม่เลี้ยงเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของแม่ผมที่เสียชีวิตด้วยโรคร้ายตั้งแต่ผมอายุสิบหกปี น้าจึงอาสาเลี้ยงดูผม น้องสาวและน้องชายของผม

น้ากับพ่อใกล้ชิดกันจนพวกท่านเกิดตกหลุมรักกัน ตอนแรกผมรับไม่ได้เลยที่พ่อจะมีภรรยาคนใหม่ ผมต่อต้านพวกท่านโดยการทำตัวเลว ๆ เพื่อประชดพวกท่าน แต่พอเติบโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นก็เข้าใจท่านทั้งสองคนและใจกว้างมีเหตุผลมากขึ้น ตอนนี้เรียกน้าว่าแม่ได้เต็มปากแล้ว

“สวัสดีครับคุณแม่ คุณพ่อ” ผมยกมือไหว้ท่านทั้งสอง

“หวัดดี ทำไมลงมาช้าจัง หัดเป็นคนตรงต่อเวลา อย่าให้ผู้ใหญ่ต้องรอ พ่อไม่ชอบ”

เจอหน้าลูกก็แอบดุเลย พ่อจะเจ้าระเบียบกับลูกไปถึงไหน ผมโตแล้วนะ

 “ลูกคงตื่นเต้นน่ะค่ะคุณ ธามม์ไม่ค่อยได้ออกงานแบบนี้ ต่อไปธามม์ต้องออกมาพบปะผู้คนบ่อย ๆ นะลูกจะได้ชิน” แม่ณัฐฐาเอ่ยเสียงหวานอย่างเอาใจลูกชายคนโต

“ครับแม่”

“เดี๋ยวเราไปนั่งทานอาหารกันดีกว่า คุยไปทานไป”

“ครับ/ค่ะ” ผมกับน้องสาวตอบรับพร้อมกัน ก่อนที่จะเดินไปนั่งโต๊ะอาหารที่อยู่ด้านหน้าสุดของห้องโถงใหญ่ ด้านหน้าจะมีแท่นเวทีทรงกลมไม่ใหญ่มากตกแต่งไฟรอบ ๆ อย่างสวยงาม อย่าบอกนะว่านั่นคือเวทีเปิดตัวผม ไม่อยากเป็นจุดสนใจของผู้คนเลย

“มาแล้วเหรอเจ้าหมูตุ๋นของย่า” หญิงวัยชราที่ยังดูแข็งแรง รีบลุกจากเก้าอี้โผลเข้ามากอดผมอย่างอบอุ่นเหมือนทุกครั้งที่ได้เจอกัน ย่าของผมเอง (นงนรี อนันต์ถิระคุณ หรือคุณย่านงค์) 

“คุณย่าสบายดีนะครับ นั่งก่อนครับ” ผมพาย่าไปนั่งเก้าอี้ตัวเดิมที่ย่าลุกมา นานมากที่ไม่ได้เจอท่าน ท่านคงดีใจที่เห็นผมอีกครั้ง แต่ที่แปลกใจคือท่านจำผมได้ ทั้ง ๆ ที่ผมผอมลงไปมาก

“ตายแล้ว ทำไมหมูตุ๋นของย่าดูหล่อขึ้นมากขนาดนี้ เหมือนสมัยพ่อแกหนุ่ม ๆ เลยนะเนี่ย” คุณย่าเชยคางผมขึ้นสำรวจใบหน้าคมอย่างชื่นชมในตัวหลาน แววตาดูภูมิใจมาก

“ผมว่าผมหล่อกว่าพ่อนะครับ” ผมพูดติดตลกเชิงหยอกย่า

“เออ อันนี้ย่าเห็นด้วยนะ ฮ่า ๆ” คุณย่าก็แค่นหัวเราะชอบใจตามผม “หล่อขนาดนี้มีสาวหรือยังล่ะลูก”

“ยังเลยครับย่า ผมกะว่าจะมาหาเอาแถวนี้”

“แถวนี้เหรอ ลูกท่านหลานใครก็จิ้มเอาเลย เลือกคนที่มีธรรมะในใจนะหลานรัก ย่าแนะนำให้เอาไหม หลานสาวคุณบุญตาที่ย่าไปปฏิบัติธรรมด้วย น้องน่ารักมากนะลูก เรียบร้อย พูดเพราะชอบไปปฏิบัติธรรม ถ้าหลานได้คบกับผู้หญิงแบบนั้นหลานจะได้เข้าวัดฟังธรรมไปกับย่าด้วย ดีไหมลูก” เรื่องจิ้มไม่ต้องห่วงครับผม ผมจิ้มแน่ แต่ผมคงไม่ไปจิ้มเหล่าแม่ชีของย่าแน่นอน

“อย่าเลยครับ เดี๋ยวผมจะเผลอไปทำให้ลูกท่านหลานใครเสียใจผิดศีลเข้า ปล่อยให้เธอซึมซับกับธรรมะไปเถอะครับย่า อย่ามายุ่งกับทางโลกเลย เดี๋ยวเธอจะได้ขึ้นสวรรค์ก่อนลาโลกนี้ไป” ถ้าให้ย่าแนะนำสาวให้ ชีวิตผมคงต้องเข้าแต่วัดฟังแต่บทสวดมนต์ ถึงผมจะเปลี่ยนตัวเองดีขึ้นบ้าง แต่บางเรื่องบางอย่างผมยังไม่เปลี่ยนไปนะครับย่า ขอผมสนุกบนทางโลกให้เบื่อก่อนแล้วกัน ทำยังไงได้ผมยังต้องการสุรานารีอยู่เลย

“พูดอะไรของหลาน ย่าไม่เข้าใจ” คุณย่าน่าจะไม่เข้าใจที่ผมพูดจริง ๆ ดูหน้างุนงงตามไม่ทันมุขของผม แต่ก็ดีแล้วล่ะ ถ้าเข้าใจว่าหมายถึงเรื่องอะไรผมอาจจะโดนดุได้

“ไม่มีอะไรครับ ผมมีคนที่ชอบแล้ว เดี๋ยวเอาไว้เจอกันครั้งหน้า ผมจะพาย่าไปหาเธอนะครับ”

“อะไรกัน หลานต้องพาสาวมาเจอย่าสิถึงจะถูก”

“ผมหมายถึงให้คุณย่ายกขันหมากไปสู่ขอเธอให้ผมเลยต่างหากครับ”

 “แหม เจ้าหลานคนนี้ คิดถึงเรื่องแต่งงานเลยเหรอ แสดงว่าต้องเป็นคนที่ถูกใจมากสินะ”

“ถูกใจมากครับ ย่าเตรียมสินสอดให้ผมด้วยนะครับ” 

“ฮ่า ๆ ได้ ๆ เดี๋ยวย่าไปไถมาจากลูกชายให้ ฮ่า ๆ” คุณย่าหัวเราะชอบใจในคำพูดของตัวเอง ส่วนผมก็พลอยยิ้มตามไปด้วย เวลาคุยกับคุณย่าผมรู้สึกสบายใจ ผ่อนคลาย คงเป็นเพราะท่านอารมณ์ดียิ้มเก่ง ไม่ดุไม่เจ้าระเบียบเหมือนพ่อ อยู่ใกล้ท่านแล้วทำให้อารมณ์ดีตามไปด้วย ย่าเป็นเซฟโซนของผมเลยก็ว่าได้

ครอบครัวของคุณธามม์ก็ดูอบอุ่นดีนะเนี่ย คุณย่าก็ดูใจดี อนาคตถ้าธามม์คบกับพิ้งค์พราวจริงๆ คงไม่รังเกียจว่าที่หลานสะใภ้หรอกนะ

แต่ธามม์เดินเข้ามาในงานแล้ว พิ้งค์พราวจะรู้รึยังนะว่าเขาไม่ใช่แค่แขก VVIP ธรรมดาซะแล้ว เขาคือเจ้านายคนใหม่ของเธอนะพราว