หมอร้ายพ่ายรัก의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

“แบบนี้คือชื่อเสียงโรงพยาบาลเสียหายเลยนะคะ เพนนีก็ไม่รู้จะพูดยังไงดี อันที่จริงเพนนีเห็นข่าวพร้อมที่บ้านแล้วล่ะค่ะ” นั่งฟังความตอแหลของคน ก็พยายามอดทนอดกลั้นเอาไว้อย่างสุดความสามารถ ฟังสาวเจ้าเล่ามาเป็นฉาก ๆ ว่าด้วยเรื่องที่ก่อเกิดความเสียหายให้กับครอบครัวเธอ เห็นข่าวพร้อมกันอะไร ก็เธอนี่แหละนังตัวดีคาบข่าวไปบอกนักข่าว แล้วใส่สีตีไข่จากที่ไม่มีอะไรก็ให้มีอะไรจนเขาฮือฮากันทั่วบ้านทั่วเมือง “คุณพ่อน่ะเป็นห่วงพี่ลิลลี่มากเลยนะคะ ถึงขั้นกินไม่ได้นอนไม่หลับเลย รบเร้าให้เพนนีมาที่นี่พอรู้ว่าเป็นเรื่องใหญ่ถึงขั้นต้องแถลงข่าว” กึก! มือใหญ่ที่ประสานกันนิ่ง ๆ อยู่บนตักกำหมัดเข้าหากันทันที เป็นห่วงมากสินะ ถึงได้ตบเด็กเขาเป็นรอยมือมาได้ขนาดนั้น คิดแล้วก็โมโห อดทนไว้ไอ้คีย์ “แล้วน้องเพนนีตั้งใจจะมาช่วยลิลลี่เขายังไงล่ะครับ” “เพนนีคุ้นเคยกับพี่ ๆ นักข่าวดีพอจะช่วยเคลียร์กับพี่นักข่าวให้ได้นะคะ จะได้ไม่เป็นเรื่องใหญ่เรื่องโต” คุ้นเคยดีล่ะสิ ก็เธอเป็นคนเอาข่าวไปให้บรรดานักข่าวเอง คีตะพัฒน์ถอนหายใจหนัก ๆ หนึ่งที ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ “ก็ดีเหมือนกันครับ ไปกันเถอะ” ว่าแล้วก็

พรปวีร์มีสีหน้าเครียดขึงขึ้นมาเล็กน้อย เกร็งนิด ๆ กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ รอคอยดูท่าทีว่าสิ่งที่คีตะพัฒน์พูดนั้นเป็นความจริงมากน้อยแค่ไหน แต่พอประตูห้องเปิดออกอีกครั้ง นางแบบสาวสวยถึงกับตะลึงตกใจสุดขีดเมื่อเห็นผู้ที่ก้าวเข้ามาในห้องประชุม“แดนนี่!”“ตกใจมากเหรอที่เจอกันที่นี่”หนุ่มนักรักที่ยามนี้ถูกขนาบข้างด้วยคนของบาร์โฮสต์และมือขวาของคีตะพัฒน์ควบคุมตัวเข้ามาบริภาษใส่หน้านางแบบสาวในทันที“ทำไมนายมาอยู่ที่นี่…”มองหน้าคนนั้นทีคนนี้ที จากที่จะเดินหน้า พอแดนนี่ก้าวเข้ามาคนมีประเด็นร่วมกันอย่างพรปวีร์กลับถอยหลังโดยอัตโนมัติ“ฉันถูกที่บาร์ไล่ออกและฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายที่แอบถ่ายรูปลูกค้าวีไอพีเอาออกมาให้เธอ เธอก็ต้องรับผิดชอบร่วมกันกับฉัน เพราะเธอเป็นคนเอาข่าวไปขายต่อ”ใบหน้าสวยซีดเผือดลงในทันใด แต่จะให้ยอมรับง่าย ๆ ท่ามกลางนักข่าวแบบนี้คงไม่ใช่เรื่องดีเท่าใดนัก “รูปอะไร อย่ามาใส่ร้ายฉันนะ”“ใส่ร้ายอะไร อย่ามาตอแหล เธอต้องร่วมรับผิดชอบกับฉันด้วย ซวยชิบเป๋งเลย”บ่นอุบ ไม่คิดว่าแผนการปล่อยภาพเด็ดของนางแบบดังจะกลายมาเป็นพ่วงด้วยสาวสวยอีกคนที่มีแบ็กใหญ่ไม่ธรรมดาจนกลายเป็นที่มาของก

คีตะพัฒน์สบถออกมาอย่างหงุดหงิดใจ บอกได้เลยว่าตั้งแต่ลลินดากลับมาเขาไม่รู้ว่าเขาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไม่ทันเกมของยายตัวแสบไปแล้วกี่ครั้ง ในขณะเดียวกันที่บ้านปิยพัทธ์หลังกลับมาจากโรงพยาบาลบุตรสาวของคุณพิมพาขังตัวเองอยู่ตามลำพังในห้องนอน ไม่ออกมาพบเจอใคร ไม่พูดคุยกับใคร คนเป็นแม่ได้แต่เฝ้าดูพฤติกรรมบุตรสาวด้วยความเป็นห่วง“กินข้าวสักหน่อยนะลูก”หัวอกของคนเป็นแม่รู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวเมื่อเห็นลูกสาวสุดที่รักเป็นทุกข์กับสิ่งที่เกิดขึ้น สำหรับเธอไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นคนเป็นแม่หาได้ทานทนเห็นลูกมีสภาพเป็นแบบนี้ได้“ไม่หิว”ตอบมารดาด้วยน้ำเสียงแหบแห้งแล้วพลิกตัวหันหน้าหนีไปอีกทาง พอได้ยินแบบนั้นคุณพิมพาถอนหายใจเบา ๆ แล้วเดินเข้าไปนั่งลงตรงที่ว่างบนเตียง มือบอบบางยกขึ้นลูบศีรษะลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนด้วยความรัก“แต่หนูยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่กลับมาแล้วนะลูก”“หนูไม่กิน หนูไม่หิว หนูอยากฆ่ามันค่ะแม่ แม่ต้องช่วยหนูนะคะ”จู่ ๆ ร่างบางที่นอนซึมเศร้าโศกกลับหันกลับมามองจ้องตาด้วยประกายตาลุกวาวดั่งเพลิงไหม้ ดวงหน้าสวยสดงดงามของบุตรสาวอันเป็นที่รักยามนี้เครียดขึ้งเต็มไปด้วยความคิดแค้น“เรื่องของหนูกับพี่ค

หลังจากคืนนั้นที่ถูกลากออกมาจากบาร์โฮสต์ คนที่ดูจะตื่นเต้นหนักเสียยิ่งกว่าเธอก็คงเป็นชูครีมนี่แหละ ถึงขนาดลงทุนมาหาเธอที่คอนโดมิเนียมในคืนนั้นเพื่อมาฟังเรื่องเล่าจากปากเธอว่าเขาแซ่บแค่ไหน พอบอกว่าแซ่บมาก ฉายาผัวคืนเดียวของเธอก็ถูกเรียกแทนชื่อเขาทันที แต่เพื่อนหารู้ไม่ว่าตอนนี้พี่คีย์คนดีของเธอไม่ใช่ผัวคืนเดียวแต่กลายเป็นผัวดิลิเวอรีเสียแล้ว “ไม่เอาหรอก แค่คิดก็ปวดหัวแล้วอะ เราสองคนถึงจะคิดต่างแต่อุดมการณ์ในการใช้ชีวิตเหมือนกันแกก็รู้” เธออยากมีลูกแต่ไม่ได้อยากมีสามี ในขณะที่พี่คีย์เขาชัดเจนของเขาอยู่แล้วว่าเขาไม่อยากมีลูก ไม่ชอบเด็ก “สมมตินะ ถ้าเขาคิดใหม่ทำใหม่ เปลี่ยนใจอยากมีลูกกับแก แบบว่าพ่อแม่ลูก แกจะว่าไง” “ก็ไม่ว่าไง เพราะยังไงเชื่อว่าเขาไม่มีทางเปลี่ยนใจแน่นอน ส่วนฉันก็เหมือนกัน” ชูครีมถอนหายใจเฮือกมองใบหน้างามของเพื่อนสาวที่ลอยหน้าลอยตายิ้มสดใสประหนึ่งว่าไม่มีเรื่องทุกข์ร้อนใด ๆ ในใจเลยสักนิด การจะเปลี่ยนแนวคิดทัศนคติของลลินดานั้นเธอรู้ดีว่ามันคงยาก เพียงแค่หวังลึก ๆ เอาไว้ว่า ขอให้พี่คีย์คน (เอว) ดีของยายลิลลี่ได้กินนางแล้วเปลี่ยนใจอยากจับนางไปเป็นแม่ของลูกจริง

บทที่ 19รักเด็กช่วงเย็นของวันหลังจากมีความสุขกับการรับประทานอาหารทะเลริมชายหาดพัทยากันแล้วเสร็จ สองสาวคล้องคอกันกันขึ้นห้องพัก แต่พอลลินดาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดเตรียมตัวนอน เพื่อนสาวคนสวยของเธอกลับแปลงร่างเป็นนักท่องราตรีเสียอย่างงั้น“อ้าว… แกจะแต่งตัวไปไหน”“จะลงไปนั่งดื่มที่ไนต์คลับของโรงแรมสักหน่อย”บอกเพื่อนแล้วหันไปสนใจปัดแก้มแต่งแต้มสีสวยบนใบหน้าให้กลายเป็นลุคสวยเฉี่ยวเซ็กซี่ต่อ แต่ท่าทีแปลก ๆ ของชูครีมก็ทำเอาลลินดาอดสงสัยไม่ได้ ก็เรื่องนี้ไม่ได้อยู่ในแพลนของพวกเธอเลยสักนิด จับสังเกตเห็นเพื่อนสาวเมื่อตอนขึ้นมาเลี่ยงไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียงห้องไม่รู้ว่าคุยอะไรกับใคร ในเมื่อเพื่อนไม่เล่าเธอก็ไม่ได้เซ้าซี้เพื่อนต่อ“ไปคนเดียว!”“อืม”แบบนี้มันต้องมีเงื่อนงำแน่ ๆ ลลินดากระโดดลงจากเตียงนอนนุ่มเดินเข้าไปยื่นหน้าใกล้ ๆ จับผิดคนมีพิรุธที่ไม่ยอมสบตาเธอ“ไม่ชวน”“เห็นแกบ่นเพลีย มีน้ำมูก เหมือนภูมิแพ้จะกำเริบก็พักไป ปล่อยฉันไปแรดคนเดียวพอ”“จริง ไม่ใช่ดีลหนุ่มที่ไหนไว้นะ”“ไม่มี้… แต่ถ้าลงไปนั่งแล้วมีมาให้ดีลก็ไม่แน่”ชูครีมไหวไหล่นิด ๆ มองสบตาเพื่อนสาวผ่านกระจกเงาด้วยร