หมอร้ายพ่ายรัก의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

“อ๋อ… มึงก็เลยทำตัวเป็นคนดีไม่อยากเป็นสมภารกินไก่วัด”“อืม”ให้มันเข้าใจแบบนี้ก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่มาสงสัยซักไซ้ไล่เลียงอะไรกับเขามากไปกว่านี้อีก“แล้วไงต่อ… ปากมึงบอกว่าไม่ แต่น้องชายมึงไม่สามัคคีชุมนุมกับมึงหรือยังไง”ดูคำพูดคำจาของมันแต่ละคำ แต่ก็เหมือนอย่างที่มันว่านั่นแหละ บางทีก็นึกโมโหยายกระต่ายหื่นเสียเหลือเกิน ยั่ว ๆ วางระเบิดกับเขาเอาไว้แล้วก็บอกว่าเข้าใจดีทุกอย่าง แต่จะไปเปิดประสบการณ์กับหนุ่มในบาร์โฮสต์เสียอย่างงั้น“ก็เออ… อีกนั่นแหละ”“แล้วมึงกลัวอะไร ระดับเสือร้ายอย่างมึงไม่น่าจะต้องให้กูเทรนให้นะ ปกติมึงอยากมึงก็จัด กูไม่เคยเห็นมึงจะยึดมั่นถือมั่นศีลธรรมสูงส่งอะไรของมึง ยิ่งผู้หญิงเขาเข้าหามึงก่อนแบบนี้ ทุกทีมึงใช้เอวมากกว่าใช้สมองเสียด้วยซ้ำ”ไอ้เพื่อนรักมันกำลังให้คำปรึกษา ไม่ได้หลอกด่าเขาอยู่ใช่ไหม“….”“หรือมึงคิดอยากจะกลับตัวกลับใจเป็นคนดี พ่อพระมาโปรดคิดจะสละโสดมีครอบครัวให้นายแม่มึงแล้วล่ะ ได้ข่าวว่าน้องลิลลี่เด็กดีของแม่มึงที่แม่มึงปลื้มอยากได้เป็นลูกสะใภ้กลับมาจากต่างประเทศแล้วด้วยนี่”แค่ก ๆ“ถึงกับสำลักเลยเหรอมึง”กนธีส่ายหัวกับท่าทีของเพื่อนสนิท

คีตะพัฒน์พูดสั้น ๆ แค่นั้น ก่อนจะกวาดสายตาคมกริบมองไปที่ชูครีมซึ่งกำลังจะอ้าปากพูดอะไร แต่พอเห็นท่าทีน่ากลัวเสียเหลือเกินของเขาเพื่อนสาวเธอก็หุบปากในทันที ได้แต่พูดไล่หลังคนทั้งคู่ไปด้วยอารมณ์ที่ไม่ได้ตื่นตระหนกตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสักเท่าใดนัก อวยพรให้เพื่อนสั้น ๆ “โชคดีนะจ๊ะยายลิลลี่ รับรองคืนนี้แกตุยเย่แน่นอน ลองได้บินมาโฉบแกไปขนาดนี้”แล้วก็หันไปเต้นกันสนุกสนานกับหนุ่ม ๆ ทั้งสิบคนในห้องต่อ ในขณะเดียวกันคนที่จูงกันมาขึ้นรถด้วยใบหน้าบึ้งตึงไม่ผ่อนคลาย พอประจำที่ได้คีตะพัฒน์ถอนหายใจหนัก ๆ หนึ่งทีแล้วเอ่ยบอกคนที่นั่งนิ่งอยู่บนรถกับเขาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ไปเพนต์เฮาส์พี่นะ”บอกแค่นั้นแล้วตั้งท่าจะสตาร์ต แต่ลลินดารั้งเขาเอาไว้ด้วยคำถามเสียก่อน“คุยกันก่อนได้ไหมคะ”“ว่ามา”บอกให้พูดแต่ไม่ยอมสบตาสวยเฉี่ยวคู่นั้น“ที่ชิงตัวน้องออกมาแบบนี้คือเปลี่ยนใจแล้ว”“อยากนอนกับพี่ไม่ใช่เหรอ”สั้น ๆ ได้ใจความ เริ่มไม่เข้าใจสภาพอารมณ์ของผู้บริหารเอาเสียเลย วันที่อยู่ประจวบอ่อยยังไงก็ไม่ยอมใจอ่อน พอเธอเปลี่ยนเป้าหมายใหม่กลับตามติดมาบุกชิงตัวเธอถึงบาร์โฮสต์เสียอย่างงั้น “วันไนต์นะค

“พี่คีย์ไม่ต้องกังวลนะคะ เราสองคนมีอุดมการณ์เดียวกันคือรักสนุกแต่ไม่ผูกพัน ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะความเต็มใจของลิลลี่ หลังจากนี้พี่ไม่ต้องห่วงว่าลิลลี่จะเรียกร้องอะไรจากพี่ เพราะมันจะไม่มีแบบนั้นแน่นอน” ฟังแล้วน่าจะโล่งอก แต่ก็แปลกใจตนที่มันกลับรู้สึกจี๊ดแปลก ๆ แต่ก็ช่างเถอะ มันเป็นอย่างที่เธอพูดมาทั้งหมดนั่นแหละ ในเมื่อมันเป็นความต้องการของเธอ เขาเองก็จะสนองตอบให้โดยไม่ขัดศรัทธา ใบหน้าคมก้มลงคลุกเคล้าเต้าอวบขาวผ่องอย่างหลงใหลอีกหน ริมฝีปากร้อนขบเม้มดูดดึงเม็ดบัวสีหวานบนยอดอกสองข้างสลับไปมา มือที่ว่างกอบกุมขยำเล่นจนเธอแอ่นร่างบดเบียดความนุ่มนิ่มเข้าหาเขา "อืม” เธอเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสร้อนที่เขาตั้งใจปรนเปรอให้ สมองเบลอไปชั่วขณะคิดอะไรไม่ออก ชุดเดรสตัวเก่งถูกดึงรั้งให้หลุดร่วงออกไปจากร่างตามมาด้วยเสื้อผ้าของเขา สองร่างเปล่าเปลือยบดเบียดเสียดสีกระตุ้นอารมณ์ให้พวยพุ่ง อุณหภูมิความเร่าร้อนทวีคูณขึ้นไปอีกเกือบร้อยองศาเซลเซียส เมื่อดื่มด่ำกับเต้าขาวอวบจนอิ่มเอม ใบหน้าคมเคลื่อนลงจูบเบา ๆ บนหน้าท้องแบนราบ จูบวนหมุนวนไปทั่วทุกจุดแล้วไปสิ้นสุดลงที่ดอกไม้งามกลางกายสาวอีกครั้ง ปลายลิ

“คนเจ้าเล่ห์”นี่ยังคิดว่าเธอกับเขาจะมีครั้งหน้าอีกอย่างนั้นหรือ ฝันไปเถอะเจ้าคีย์เบบี๋ รับรองว่าไม่ได้มุดเข้ามารังแกกลีบดอกลิลลี่ให้บอบช้ำแบบนี้ได้อีกแน่ ๆ ท้ายที่สุดก็กลับมานอนหมดเรี่ยวหมดแรงที่คอนโดมิเนียมไซซ์เล็กของตนเอง ไม่ได้รอให้ใครมาตรวจสุขภาพเหมือนอย่างที่เขาบอกเอาไว้ หลังจากรับประทานอาหารมื้อกลางวันเสร็จก็หลับสนิทไม่รู้เรื่องรู้ราว มารู้ตัวอีกหนก็เมื่อตอนได้ยินเสียงกริ่งหน้าประตูห้องดังรัว ๆ จนเธอต้องรีบลุกไปดูให้รู้แน่ว่าใครกันบังอาจมากดกริ่งรัว ๆ เสียมารยาทแบบนี้พอส่องช่องตาแมวดู เห็นร่างสูงในชุดสูททำงานใบหน้าถมึงทึงยิ่งรู้สึกแปลกใจขึ้นไปอีกมาทำไมกันเปิดแย้มประตูออกทักทายเขาด้วยสีหน้าแววตาที่บอกให้คนมาเยือนรู้ว่าไม่ได้ยินดีเลยสักนิด“พี่คีย์ขึ้นมาได้ไงคะ”นิติกรปล่อยเขาขึ้นมารุกรานเธอถึงนี่โดยที่ไม่ได้บอกกล่าวให้เธอรับรู้เลยสักนิด แต่พอได้ยินคำตอบถึงกับถึงบางอ้อ “ใช้ความสามารถนิด ๆ หน่อย ๆ”ความสามารถของเขาเธอพอจะนึกออกแล้วว่าทำยังไง โครงการที่นี่เป็นของเพื่อนเขานี่ “อ่อ… ก็เลยใช้อำนาจในทางมิชอบ”ยังยืนจังก้าหน้าประตูไม่ยอมให้คนถือของพะรุงพะรังแทรกตัวเข้าม

บทที่ 13นังตัวดีปึ้ก!เสียงกระเป๋าใบสวยวางกระแทกลงตรงโต๊ะเครื่องแป้งตามสภาพอารมณ์เจ้าของ“เป็นอะไรของแกยายเพนนี”“เซ็ง เบื่อ”เว้นคำว่าอยากฆ่าคนเอาไว้ในใจพรปวีร์หงุดหงิดใจเหลือจะกล่าว ไม่อยากจะมาเดินแบบวันนี้เลยเสียด้วยซ้ำแต่ทว่ารับงานเอาไว้แล้ว นึกถึงเหตุการณ์ที่ได้ยินกับหูได้เห็นกับตาความรู้สึกที่อยากเอาชนะยายคนมีปัญหาชีวิตนั่นยิ่งเพิ่มพูนทวีคูณมากขึ้นวันนี้ช่วงบ่ายสามโมงเธอแวะเข้าไปใช้บริการวิตามินผิวที่โรงพยาบาลของคีตะพัฒน์ แต่จุดประสงค์ที่แท้จริงของเธอนั้นคือจะใช้ความเป็นคนพิเศษตั้งใจจะตามติดชีวิตเขาม ชวนเขาดินเนอร์เย็นนี้หลังจากงานเดินแบบที่โรงแรมกนธีเสร็จ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเพนต์เฮาส์ของเขา แต่ทว่าคีตะพัฒน์กลับปฏิเสธเพราะมีธุระสำคัญที่ต้องไปทำเย็นนี้ เธอจะไม่แค้นใจหากว่าไม่ได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับเลขานุการพูดถึงธุระสำคัญที่เขาจะต้องไปทำ“คุณคีย์จะให้ผมสั่งเฉพาะอาหารญี่ปุ่นที่คุณลิลลี่ชอบอย่างเดียวเหรอครับ”“เอาไก่ทอดอเมริกันมาด้วยก็ได้”“ครับ”“มึงไปส่งกูแค่หน้าคอนโดลิลลี่พอ เดี๋ยวกูหอบขึ้นไปเอง”“อ้าว… แล้วนิติกรเขาจะให้ขึ้นเหรอครับ”“มึงลืมไปแล้วเหรอว่าคอนโดน