หมอร้ายพ่ายรัก의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

ช่วงดึกของวันที่ไนต์คลับแห่งหนึ่ง งานเดินแบบสิ้นสุดลงในช่วงสองทุ่มที่ผ่านมา พรปวีร์ยังคุกรุ่นการปะทะอารมณ์กับยายชูครีมเน่าบูดไม่หาย ไหนจะเรื่องของพี่สาวต่างแม่ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของยายนั่นอีก พยายามคิดหาวิธีที่จะเอาคืนมันให้เจ็บแสบ จะทำยังไงให้ยายของปลอมกระเด็นออกไปจากวงการนางแบบดี ส่วนยายลิลลี่เธอจะต้องหาวิธีที่จะทำให้พี่คีย์เห็นว่ามันไม่ใช่คนดีที่คู่ควรพี่เขาเลยสักนิด “มึงกลับมาแย่งพี่คีย์ของกู กูเกลียดมึงอีลิลลี่” มือบางกำแก้วเหล้าแน่นตามสภาพอารมณ์ ไม่ใคร่จะสนใจหนุ่มรอบกายที่อยากจะพาตัวเข้ามาคุยกับเธอเลยสักนิด ยกเว้นแค่เพียงหนุ่มหล่อกล้ามแน่นที่รู้ลึกรู้จริงถึงอุปนิสัยและลึกซึ้งกันมาได้สักพักใหญ่ แดนนี่เดินเข้าไปที่เคาน์เตอร์บาร์ นั่งลงตรงเก้าอี้ข้าง ๆ พรปวีร์พร้อมสั่งให้บาร์เทนเดอร์จัดเครื่องดื่มให้เขาเช่นเดียวกันกับพรปวีร์ “เห็นว่าวันนี้ได้เดินแบบฟินาเล่เด่นสุด แต่ทำไมถึงได้มานั่งทำหน้าตาบูดบึ้งอยู่ที่นี่ล่ะครับคนสวย” เขาทักเธอ ในขณะที่อีกฝ่ายหันขวับมามองเขาด้วยสีหน้าบึ้งตึงไม่อยากเสวนากับใคร เหตุผลที่มาที่นี่ก็เพื่อต้องการมาดื่มพร้อมกับคิดหาวิธีจัดการไอ้พวกตัวถ่วง

ช่วงเย็นของวันที่บ้านปิยพัทธ์ พอเดินเข้าไปภายในบ้านปิยพัทธ์ สมาชิกครอบครัวเมียอีกคนของพ่อก็นั่งรอลลินดากันพร้อมหน้า วันนี้เธอวุ่น ๆ มีทำหัตถการกับคนไข้ที่มาใช้บริการที่ศูนย์มีบุตรยากมากมายหลายสิ่ง แม้กระทั่งชูครีมโทรศัพท์หาเธอก็ได้พูดคุยกันเพียงไม่นาน แต่ทราบรายละเอียดจากเพื่อนแล้วว่ามีเรื่องคลิปหลุดจากวันที่เธอไปเที่ยวบาร์โฮสต์ด้วยกันวันนั้นไม่มีใครรู้ว่าผู้หญิงที่ไปกับชูครีมวันนั้นเป็นใคร ทุกคนต่างโฟกัสที่ชูครีมซึ่งมีชื่อเสียงอยู่ในแวดวงการบันเทิงเสียมากกว่าเธอเองก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร หากใครจะมาสืบต่อว่าหญิงสาวที่เห็นเพียงเสี้ยวหน้าด้านข้างเป็นใคร มองภาพเบลอ ๆ เพราะการแอบถ่าย ช่วงเดินเข้าไปในห้องวีไอพีตามชูครีมไป ประหนึ่งว่าไม่ได้โฟกัสที่เธอ แต่เป็นต้องการถ่ายภาพเพื่อนเธอเสียมากกว่าแต่เพื่อนบอกให้เฉย ๆ ไป เป็นห่วงเพื่อนว่าจะมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นตามมากับงานของเพื่อน แต่เจ้าตัวกลับหัวเราะเสียงสดใส แล้วตอกกลับมาเสียด้วยซ้ำว่าหากต้องจบอนาคตบนเส้นทางนางแบบ สายอินฟลูเอนเซอร์อย่างเพื่อนเธอไม่ได้สิ้นไร้ไม้ตอกถึงเพียงนั้น จะพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสเลยคอยดู….ชูครีมว่าแบบนั้นและเธอก็คิด

“คนที่มาทีหลังไม่ได้แปลว่าจะเป็นผู้แพ้เสมอไปหรอกนะ จำเอาไว้ อย่าได้ทะนงตนคิดว่าตัวเองเก่งในทุก ๆ เรื่อง สุดท้ายระวังจะไม่เหลือใครเลยในชีวิตนะคะพี่สาวคนเก่ง”น้ำเสียงประชดประชันเย้ยหยันเธอเต็มที่ดังลอยมาจากด้านหลัง ลลินดาหันขวับกลับไปมองลูกต่างแม่ของบิดาเธออีกคนที่ทำตัวเป็นปลิงตามดูดเลือดเธอไม่จบไม่สิ้น ในใจคงต้องการอยากจะให้แดดิ้นหมดสิ้นลมหายใจไปต่อหน้าต่อตาเลยเสียด้วยซ้ำความอิจฉาริษยามันช่างน่ากลัว อยากได้อยากแย่งทุกอย่างที่เป็นของเธอและมารดาไปเสียทุกอย่าง แต่ที่น่าสมเพชเวทนายิ่งคือแย่งไปแล้วแปลกใจว่าทำไมสองแม่ลูกนี่ยังดูไม่มีความสุขเอาเสียเลย“อิจฉาเหรอ”พรปวีร์หัวเราะเยาะเธอทันที“ฉันจะอิจฉาพี่ทำไม ชีวิตพี่มีอะไรให้ฉันอิจฉา”ใบหน้าสวยเรียบนิ่งจ้องมองนางแบบหน้าเชิดชั่วครู่ก่อนจะบอกเธอด้วยน้ำเสียงราบเรียบไม่ได้แสดงอารมณ์โมโหโกรธที่ถูกอีกฝ่ายจงใจยั่วโมโห“ฉันไม่เกลียดเธอหรอกนะเพนนี เพราะยิ่งเธอแสดงออกแบบนี้มันก็ยิ่งทำให้ฉันรู้ว่า ถ้าเธอไม่คิดว่าฉันดีกว่าเธอคงไม่ดีดดิ้นอยู่ไม่เป็นสุขแบบนี้”“ฉันไม่ได้อิจฉาพี่”ฝั่งคนดิ้นสวนกลับเธอมาทันใด“จริงหรือ ถ้าให้ฉันเดาตอนนี้คงกำลังคิ

“ช่างเถอะค่ะ ลิลลี่ตัดขาดกับเขาแล้ว ไม่ได้เกี่ยวข้องกันแล้ว”“อะไรนะ นี่ถึงขั้นตัดพ่อตัดลูกกันเลยเหรอ”เขาร้องถามด้วยน้ำเสียงตกใจ“อืม… ช่างเถอะ ตอนนี้น้องโอเคแล้ว”คีตะพัฒน์มองรอยยิ้มฝืน ๆ ของคนที่บอกว่าโอเคแล้ว ถอนหายใจหนัก ๆ ก่อนจะรั้งร่างเล็กเข้ามาโอบกอดกระชับปลอบประโลมเป็นที่พักใจให้กับเธอ“โอเคบ้าอะไร พี่รู้ว่าเธอไม่โอเคแน่ ๆ”เขาสวมกอดเธอเอาไว้นิ่ง ๆ ทั้งสองไม่มีใครพูดอะไรนานหลายนาที จนกระทั่งเธอผละห่างจากอ้อมกอดเขาเอง“โอเคแล้วจริง ๆ แต่ตอนนี้ขอยาทาแก้ฟกช้ำก่อนได้ไหมเดี๋ยวหน้าไม่สวย ลำบากหมอที่ศูนย์ความงามปั้นหน้าให้ใหม่อีก”เศร้าขนาดนี้ยังมีกะจิตกะใจมาพูดจาล้อเล่นกับเขา คีตะพัฒน์หายเข้าห้องนอนไปแล้วกลับออกมาอีกครั้งพร้อมกับยาทาแก้ฟกช้ำ“มาพี่ทายาให้”“เบา ๆ นะ”อ้อนเขาได้อีก ผิวลลินดาบอบบางมาก ยิ่งสัมผัสรอยแดงบนผิวเนื้อยิ่งรู้สึกขุ่นเคืองคนทำขึ้นไปอีก“เจ็บไหม”แตะนิ้วไปบนผิวเนื้อให้เบาที่สุดเท่าที่จะเบาได้ แต่ก็ยังไม่วายเป็นห่วง“ไม่ค่ะ พี่คีย์มือเบามาก”ถ้าหากให้นับก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาถอนหายใจเป็นครั้งที่เท่าไหร่ ทอดมองคนเก่งด้วยประกายตาอ่อนโยนลงกว่าทุกครั้งท

“คนหื่น”มองค้อนคนหื่นเล็กน้อย แต่เอาเข้าจริงคงศีลเสมอกันนั่นแหละ ในเมื่อเขาหื่นมาเธอก็จะหื่นกลับ คอยดูคราวนี้ใครจะยับเยินกว่ากันระหว่างพี่ย้วยกับน้องเหยิน และทำให้เธอผิดหวังเสียเมื่อไหร่“พี่เอานะ”คีตะพัฒน์ขอเธอด้วยน้ำเสียงออดอ้อน เธอไม่ได้คิดปฏิเสธความสุขที่เขามอบให้ แต่ทว่าการ Safe Sex ก็สำคัญ“ถุงล่ะคะ”และคนอยากเอาคงเพิ่งจะคิดได้“รอพี่แป๊บหนึ่ง”เข้าใจว่าคงจะเดินกลับไปเอาถุงยางอนามัยในห้องนอน แต่เปล่าเลย เขาทำอะไรที่เซอร์ไพรส์เธอขึ้นไปได้อีก“นี่อย่าบอกนะคะว่ามีอยู่ทุกจุดในบ้าน”คนเดินไปเอาถุงยางอนามัยที่ลิ้นชักข้างตู้เย็นถือฟอยล์สีเงินแล้วเดินกลับมาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้กับเธอ“ใช่ พี่ชอบแบบ อะราวนด์เดอะรูม”ชัดเจนในความหื่นในการบอกเธอหน้าตาเฉยว่าชอบแบบรอบ ๆ ห้อง คีตะพัฒน์หัวเราะเบา ๆ เมื่อเห็นสายตามองค้อนเขา ขยับเข้ามาอีกนิดชิดร่าง ก้มหน้าลงต่ำบอกคนเนื้อหวาน“วันนี้พี่จะพาน้องเที่ยวรอบห้องครัวก่อนแล้วกัน” ว่าจบริมฝีปากอุ่นร้อนก็บดเบียดเข้าหาอย่างรวดเร็ว เขาจูบเธออย่างดูดดื่มเล้าโลมเธอหนักหน่วงยิ่งขึ้นจนเรียกร้องอยากให้เขาทำมากกว่าแค่การจูบ ไม่นานเสื้อเธอกับกางเกงเข