All Chapters of LOVE TRAP กับดักรักนายรุ่นพี่ ( Love so hot ) : Chapter 1 - Chapter 10

Chapter 01. ธุระที่ต้องจัดการ NC+ วันต่อมา@มหาวิทยาลัยริชบูม "เลิกเรียนแล้วมึงไปไหนต่อวะ ไปร้านไอ้นาวินกันปะ“ เสียงของธีโอดังขึ้น ทำให้ลูคัสที่กำลังพิมพ์แชทตอบในโทรศัพท์ละสายตาหันไปมอง ”วันนี้คงไม่ มีธุระต้องไปทำ“ เขาตอบแบบนั้น เพราะมีเรื่องที่ต้องไปจัดการจริงๆ ทำให้ธีโอที่อยากออกไปดื่มด่ำบรรยากาศสนุกสนานเริ่มหน้าหงิก ก่อนจะหันไปมองมอแกนที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันคงกำลังจะกลับไปหาซ่าร่า....แฟนสาวของมันอีกตามเคย “มองอะไร มึงก็รู้ว่าเมียกูโหด” มอแกนตอบกลับอย่างไม่ได้รู้สึกทุกข์ร้อนอะไรนัก เพราะเขารักซ่าร่ามากพอที่จะยอมเลิกเที่ยวเพื่อเธอ“โธ่ ไอ้คนกลัวเมีย!” ธีโออดไม่ได้ที่จะบ่นใส่ แต่มีหรือมอแกนจะสนใจ เขาทำเพียงหยักไหล่ตอบกลับมาเท่านั้น“หึ ไปก่อนนะเว้ย! พรุ่งนี้เจอกัน!” ลับหลังของมอแกนไปแล้ว ธีโอก็หันมามองลูคัสที่ดูเหมือนจะพิมพ์ข้อความส่งหาใครสักคน ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ทำให้ความสงสัยของเขาเริ่มทำงาน “มึงมีนัดกับใครวะไอ้คัส อย่าบอกกูนะว่ามึงก็จะหนีกูไปมีเมียอีกคน“ ธีโอเอ่ยถามอย่างจับผิด”เปล่า กูไม่ได้....“ ”ลูคัส ไปกันเถอะ^^“ ไม่ทันที่ปากหนาจะได้ตอบ เสียงของเพื่อนสาวนามว่าอายตาก็

Chapter 03. จำมันได้ไหม หลายนาทีต่อมา ”เคย์เดน....ทางนี้!“ มือเล็กโบกไปมาเพื่อส่งสัญญาณให้เคย์เดนลูกพี่ลูกน้องของเธอ วันนี้เคย์เดนบอกว่าจะมารับลูกพี่ลูกน้องสาวที่ห้างสรรพสินค้า หลังจากที่ผิดนัดจากการไปรับเธอที่สนามบินในวันแรกที่แคลร์มาถึง “ไง~ ไม่ได้เจอกันนาน สวยขึ้นเป็นกองเลยนะ หึ” เคย์เดนแสยะยิ้ม กล่าวทักทายน้องสาวออกไป ก่อนจะสวมกอดร่างเล็กเบาๆ“จริงเหรอ เชื่อถูได้ไหมเนี่ย” หญิงสาวตอบกลับพร้อมทำสีหน้าสงสัย ก่อยคำพูดของเธอจะทำให้อีกฝ่ายหัวเราะลั่นออกมาในสิ่งที่ได้ยิน “ฮะฮ่าๆๆ เชื่อถือยัยบ๊อง ไม่ใช่เชื่อถู เฮ้อ....เรียนภาษาไทยได้เรื่องอะไรบ้างเนี่ย” ร่างสูงทำหน้าเหนื่อยใจก่อนที่แคลร์จะทำหน้ายู่ใส่ลูกพี่ลูกน้องของตัวเองที่กลัวแซวเธอแบบนั้น “อย่าแซวสิ แคลร์เขินนะ” หญิงสาวเอ่ยบอกก่อนจะขอให้เคย์เดนพาเธอแวะไปซื้อหนังสือที่ร้านหนังสือที่ตัวเองกำลังจะเดินผ่าน แคลร์คิดว่าคงจะดีหากเธอซื้อหนังสือภาษาไทยเพิ่มเติมเอาไว้เรียนรู้ จะได้มีคำศัพท์มากขึ้นในหัวของเธอ แต่จังหวะที่เดินเข้าไปในร้าน เคย์เดนบังเอิญไปเจอใครบางคนที่เขารู้จักเข้า ทำให้แคลร์ต้องรีบหันไปมองด้วยความสนใจ “น้ำหอม?” เจ้าของ

Chapter 05. รอยยิ้มอบอุ่น “เชี้ย ทำไมพวกมึงดูไม่ตื่นเต้นกันเลยวะ?” ธีโอถามออกมาอย่างสงสัย เพราะเพื่อนของพวกเขาไม่มีใครตื่นเต้นกับแฟนสาวของเคย์เดนเลยสักคน “ทำไมต้องตื่นเต้น กูรู้อยู่แล้ว” นาวินตอบกลับมาพร้อมกับหัวเราะให้กับความบ้าบอของธีโอ เขารู้อยู่ก่อนแล้วตั้งแต่ตอนแรกๆที่เคย์เดนตามจีบยู่ยี่เลย “เออ ก็มึงเรียนห้องเดียวกันกับมันนี่หว่า แถมน้องคนนั้นก็เป็นเพื่อนน้องมึงอีก แล้วมึงละไอ้เหี้ยแกน ทำไมมึงดูไม่ตกใจเลยว่ะ” ธีโอไม่รอที่จะหันไปถามมอแกนที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่อย่างสบายใจ “คือ….จะบอกยังไงดี กูไม่ได้ขี้เสือกเหมือนมึงไง” มอแกนหันมาทำหน้ากวนๆใส่ธีโอ ได้ยินแบบนั้นคนช่างรู้ก็ยิ่งรู้สึกโมโหที่โดนหลอกด่า แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ เขาเชื่อว่าต้องมีสักคนที่สงสัยเหมือนเขา “ไอ้เวร!!” “แล้วมึงล่ะไอ้คอป มึงรู้ไหมว่าไอ้เคย์คบกับเพื่อนนาวา” ธีโอหันไปเท้าแขนถามเจ้าของบ้านพักตากอากาศที่เพิ่งเดินกลับเข้ามาใหม่ “……” เจคอปได้ยินแบบนั้นก็นิ่งไป อย่างไม่รู้ว่าจะตอบยังไง เขารู้เพราะนาวา แต่ถึงแบบนั้น สายตาสงสัยที่นาวินมองเขาอยู่ มันทำให้เขาไม่กล้าที่จะพูดออกไป เพราะนาวินยังไม่รู้ที่เขามีความสัมพันธ์ลึกซึ

Chapter 07. สายตามันหลอกกันไม่ได้ “สร้อยคอเรา สวยดีนะ ซื้อมาจากไหนเหรอ“ ลูคัสไม่รู้เลย ว่าทำไมปากเขาถึงเอ่ยถามแบบนั้นออกไป อาจเพราะลึกๆเขาอยากรู้ว่าแคลร์นั้นจะยังสามารถจำอะไรเกี่ยวกับเขาได้อยู่หรือเปล่า เพราะดูจากสายตาที่เธอมองเขามาในตอนนี้ ลูคัสก็พอจะเข้าใจได้ว่าเธอคงจำเขาไม่ได้.....คนโดนถาม ได้ยินแบบนั้นก็ชะงักไปอีกครั้ง ดวงตากลมโตเหลือบไปมองสร้อยคอที่ตัวเองสวมใส่อยู่เล็กน้อยก่อนจะเอื้อมมือไปลูบมันเบาๆ แวบแรกแคลร์แอบคิดว่าอาจจะเป็นลูคัสก็ได้ที่เป็นคนมอบสร้อยนี้ให้กับเธอ แต่พอได้ยินเขาถามมาแบบนั้น หญิงสาวจึงมั่นใจว่าไม่ใช่เขา“ไม่ได้ซื้อค่ะ มีคนให้มา“ หญิงสาวตอบเสียงเบา ลูคัสได้ยินแบบนั้นก็เริ่มมีหวัง หรือความจริงแล้วเธออาจจะจำเขาได้? แต่ทำไม“แต่แคลร์จำไม่ได้ว่าใครเป็นคนให้มาค่ะ ตอนนั้นมันนานมากๆ” เธอพูดต่อ ทำให้ลูคัสเข้าใจแจ่มแจ้งทุกอย่างแคลร์จำเรื่องในตอนเด็กไม่ได้เลยสินะ”แต่พี่.....“”ไอ้คัส!“ ”อยู่นี่นี่เอง ปล่อยให้กูเดินตามหาตั้งนาน มึงมาทำอะไรอยู่ตรงนี้วะ“”อะอ้าว น้องแคลร์“ “ขอโทษทีครับ พอดีเมื่อกี้พี่มองไม่เห็น”ธีโอที่พอเห็นว่าลูคัสไม่ได้อยู่คนเดียวก็รีบกล่าวขอโทษ ห

Chapter09. เทคแคร์ “ไปสิ....เดือนหน้าพี่ก็จะบินฝึกงานที่นั่นแล้ว ถ้าเราอยากไป บอกพี่ได้ตลอดเลยนะ” ลูคัสคลี่ยิ้มตอบกลับ ทำเอาหญิงสาวตาโตมากขึ้นกว่าเดิม เธอเพิ่งนึกได้ว่าลูคัสเป็นลูกชายของเจ้าของเกาะอันดารา อามาร์ตินของเคย์เดน มือเล็กเอื้อมมาปิดปากเอาไว้เบาๆด้วยความตกใจ ถ้าลูคัสไปฝึกงานที่นั่น งั้นก็แปลว่าเธอเองก็มีโอกาสได้ไปฝึกงานที่นั่นเหมือนกันน่ะสิ “จะจริงเหรอ....พี่จะไปฝึกงานที่นั่น“ ”โอ้มากก้อด แคลร์อยากไปบ้างจัง“ ”ถ้าปีหน้าแคลร์ต้องการไป ต้องทำยังไงบ้างคะ“ ใบหน้าหล่ออมยิ้มอยู่ตลอดเวลา เมื่อเห็นว่าทุกอย่างมันดูจะเข้าแผนของเขาไปเสียหมด แคลร์ดูชอบเกาะอันดารามากจนเขาแปลกใจ แต่นั่นก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี เพราะเขาจะได้มีเรื่องบังหน้าเอาไว้พูดคุยกับเธอ”ได้สิ ถ้าเราอยากไป เดี๋ยวพี่ช่วย“ ทั้งสองตัดสินใจไปหาที่นั่งคุยกันอยู่พักใหญ่ แคลร์เอ่ยถามหลายอย่างกับลูคัส โดยเฉพาะเรื่องเรียน การฝึกงาน ตั้งแต่มาถึงเมืองไทย ลูคัสถือเป็นคนแรกที่แคลร์ยอมคุยด้วยเยอะขนาดนี้ ครูซกับเคย์เดนตัดไปได้เลย สองคนนั้นมัวแต่สนใจแฟน ไม่มีใครหันมาสนใจเธอหรอก อีกไม่กี่สัปดาห์มหาลัยก็จะเปิดเรียนแล้ว สำหรับแคลร์.