LOVE TRAP กับดักรักนายรุ่นพี่ ( Love so hot ) 의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

ตอนที่ 30. แอบหึง @ห้องประชุม “ในเมื่อตอนนี้ทุกได้รู้หน้าที่ของตัวเองแล้วนะคะว่าแต่ละคนได้ทำงานตำแหน่งไหนกันบ้าง” “งั้นหลังจากนี้ ขอเชิญผู้บริหารขึ้นมากล่าวอวยพรให้กับนักศึกษาฝึกงานสักเล็กน้อยค่ะ ขอเชิญคุณลูคัส มัสค่ะ“เสียงปรบมือที่ดังต้อนรับร่างสูงในชุดสูทสีน้ำเงินหล่อเนี๊ยบนั่น ไม่ได้อยู่ในโสตประสาทของแคลร์เลย เพียงแค่ได้ยินชื่อของเขา หัวใจดวงเล็กของเธอก็เริ่มกระส่ำกระส่าย อยู่ไม่เป็นสุข รู้ตัวอีกที เจ้าของใบหน้าหล่อดูดีก็สาวเท้ายาวๆ ขึ้นไปยืนอยู่ด้านหน้าของพวกเธอเสียแล้ว”เท่อะ ไม่คิดว่าพี่ลูคัสในลุคทำงานจะดูเท่ระเบิดขนาดนี้” ยี่หวาเอ่ยชมร่างสูงออกมาด้วยสีหน้าหุบยิ้มไม่ได้ ยามที่ได้เจอคนที่ตัวเองแอบชอบอีกครั้ง “โห้ว....ท่านผู้บริหารอะไรวะมึงหล่อขนาดนี้ กูนึกว่าจะแก่ซะอีก” “......” เสียงนักศึกษาต่างสถานบันที่นั่งอยู่ด้านหน้าของเเคลร์ดังขึ้น ทำให้แคลร์กับยี่หวาอดไม่ได้ที่จะหันไปสนใจฟัง เพราะเสียงนั้น มันดังขึ้นกระทบหูของทั้งสองคนพอดี “เอ้านี่มึงไม่รู้จักพี่เขาเหรอ....ได้ข่าวว่าเป็นลูกเจ้าของเกาะเลยนะ เพราะแบบนี้ไง กูถึงได้ชวนมา” ตึกตัก ตึกตักหัวใจของแคลร์สั่นไหวขึ้นมาอย่างร

Chapter32. คิดมากหลายนาทีต่อมา “มีแต่ลูกค้างานดีทั้งนั้นเลยอะแคลร์ แต่ทำงานข้างนอกนี่เหนื่อยมากเลยนะ เดินจนขาลากดิน แถมยังร้อนอีก” “อิจฉาเธอจัง ได้ทำงานในห้องแอร์ แถมชุดก็สวยมาก” เสียงของยี่หวาดังขึ้นมาในขณะที่กำลังนั่งพักทานอาหารกับเพื่อนรักอย่างแคลร์อยู่ แต่ดูเหมือนแคลร์ตอนนี้จะไม่ได้สนใจฟังในสิ่งที่เธอพูดเอาเสียเลย “แคลร์? แคลร์! ได้ยินเราหรือเปล่าเนี่ย” “อะเอ่อ เมื่อกี้ยี่หวาพูดว่าอะไรนะ” แคลร์เงยหน้าขึ้นมาถามอีกครั้งด้วยรอยยิ้มแห้งๆเมื่อกี้สมองของเธอมัวแต่นึกไปถึงเรื่องที่จะต้องไปพบลูคัสหลังจากนี้ เธอไม่รู้ว่าเขาต้องการจะทำอะไร หัวใจของแคลร์ตอนนี้ มันไม่ได้รู้สึกสงบสุขเอาเสียเลย “เราพูดว่า......“”อ้าวแคลร์ อยู่นี่นี่เอง อย่าลืมไปหาคุณลูคัสหลังจากทานข้าวเสร็จด้วยนะจ๊ะ^^“ จังหวะที่ยี่หวากำลังจะเอ่ยปากพูด นินจาที่มองเห็นแคลร์กลับเดินมาขัดจังหวะ แล้วเอ่ยย้ำถึงคำสั่งของประธานหนุ่มขึ้นมาเสียก่อน ยี่หวาที่ได้ยินแบบนั้นก็ชะงักหน้าตึงไปชั่วขณะ เมื่อได้ยินว่าแคลร์กำลังจะมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับลูคัส......แทนที่จะเป็นเธอ “ค่ะ” แคลร์ตอบรับเบาๆ ตอนนี้เธอทำสีหน้าไม่ถูกด้วยซ้ำ เมื่อหันไป

Chapter34. อิจฉา “ทำไมจู่ๆถึงอยากได้เด็กฝึกงานล่ะ?“ อายตาอดไม่ได้ที่จะถาม เพราะเรื่องนี้มันไม่ได้อยู่ในแผนงานของลูคัสมาก่อนเลย “เปล่าหรอกก็แค่....คิดว่าถ้ามีคนมาช่วยงานเธอเพิ่มก็คงดี” “อีกอย่าง....ไหนบอกว่าเดือนหน้าจะลาออกไง ในระหว่างที่หานพนักงานใหม่ก็ฝึกงานให้เด็กฝึกงานไปก่อน” น้ำเสียงของลูคัสเต็มไปด้วยความราบเรียบ แม้อายตาจะสงสัยแต่ก็เดาไม่ออกว่าความต้องการที่แท้จริงของลูคัสคืออะไรกันแน่ “ลูคัสนี่เป็นแบบนี้ตลอดเลยนะ” “แบบไหน?” เขาเงยหน้าขึ้นมาถามเธอ “ก็แบบที่คาดเดาไม่ได้น่ะสิ” อายตาเผยยิ้ม ไม่ว่าจะกี่ครั้งความลึกลับของเขาก็มักจะทำให้สาวๆตกหลุมพรางได้ทุกที เธอเองก็เคยตกไปแล้วครั้งหนึ่งเมื่อปีที่แล้ว “หึ ก็มันไม่มีอะไรจริงๆ” ตกค่ำ เสียงประตูห้องน้ำถูกเปิดออก ยี่หวาที่นั่งรอเพื่อนอยู่จึงวางหนังสือในมือลง ก่อนหน้านี้เธอรอเวลานี้มาทั้งวัน ยี่หวาอยากรู้ใจจะขาดแล้วว่าลูคัสเรียกแคลร์ไปพบเรื่องอะไร กึกแคลร์ที่เปิดประตูออกมาก็ได้แต่ชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเพื่อนกำลังนั่งมองเธออยู่บนเตียง หัวใจดวงเล็กสั่นไหวขึ้นมาเล็กน้อย แค่มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่ายี่หวาต้องการถามอะไรกับเธอ“แ

Chapter36. ตีเนียน ช่วงเที่ยง “นี่เป็นเอกสารการเงินที่แก้จุดรายรับรายจ่ายที่ไม่ตรงกันค่ะ“ มือเล็กวางเอกสารเอาไว้บนโต๊ะของร่างสูงด้วยท่าทางที่ผ่อนคลายมากขึ้น หลังจากที่ลูคัสตั้งใจสอนเธอทำงานโดยไม่มีอะไรกดดัน แคลร์ก็ค่อยๆลืมความอึดอัดที่มีลงไป หญิงสาวตั้งใจจดจ่อกับเอกสารเป็นอย่างมาก เธอทำงานจนเวลาล่วงเลยมาเกือบเที่ยง “ขอบใจ” ปากหนาตอบกลับ ก่อนจะก้มลงไปมองนาฬิกาบนข้อมือ“เอ่อ ถ้างั้น แคลร์ขอไปพักเที่ยงตอนนี้เลยได้ไหมคะ” หญิงสาวเอ่ยถามเจ้านายของตัวเอง เนื่องจากเมื่อครู่ ยี่หวาส่งข้อความหาเธอ บอกว่ารออยู่ที่โรงอาหารพนักงานแล้ว ครั้นไม่ไปก็ไม่ได้ ในเมื่อยี่หวาทักมาตามเธอแบบเจาะจงอย่างนั้น อีกอย่าง....แคลร์ไม่อยากอยู่ใกล้ลูคัสให้ใจตัวเองหวั่นไหวมากเกินความจำเป็น แม้ยี่หวาจะถามคำถามที่สร้างความอึดอัดให้เธอ แต่มันก็ดีกว่าการที่น้องมานั่งจ้องหน้าอยู่กับคนที่ทำให้หัวใจเธอสั่นสะท้านได้ตลอดเวลาไม่ใช่เหรอ เธอเองก็อยากออกไปหายใจให้โล่งเหมือนกัน “ไปด้วยกัน“ เสียงทุ้มตอบราบเรียบ ทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้ง”คะ? เอ่อ แต่“ ”มีอะไร?“ คนที่ตั้งท่าจะลุกขึ้นตวัดสายตามาถาม ก่อนที่เขาจะเห็นว่าคนตัวเล็กกำลังอ

Chapter 38. สารภาพความรู้สึก ใบหน้าหล่อชะงักไปชั่วครู่ เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่ปนไปด้วยเสน่หาของยี่หวา เขาพอจะเดาออกตั้งแต่แรกแล้วว่าเพื่อนของแคลร์นั้นมีใจให้ตัวเอง และวันนี้ชายหนุ่มต้องการค้นหาคำตอบ ว่าอีกฝ่ายมีส่วนเกี่ยวข้องกับการที่แคลร์ทิ้งเขาไปหรือไม่“หึ ไม่หรอก มานั่งตรงนี้ก่อนสิ“ ”พี่เตรียมอาหารมาเยอะเลย เอามาเผื่อเราสองคน น่าเสียดายที่แคลร์มาไม่ได้“ ลูคัสผายมือให้ยี่หวาเข้าไปนั่งบริเวณผ้าที่ถูกปูเอาไว้ ก่อนจะยกอาหารมาคั่นกลาง เสียงลมทะเลพัดผ่านหน้าอ่อนๆ กับทิวทัศน์พระอาทิตย์สีสวย ทำให้ยี่หวาที่รอคอยเวลานี้มานานหุบยิ้มไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว เธอหันไปมองลูคัสที่เอื้อมมือไปหยิบแซนวิชมาให้ตัวเองด้วยหัวใจที่เต้นแรง แบบนี้มันเหมือนกับเดท.....ไม่มีผิดเพี้ยน “ขอบคุณค่ะ” เธอรับแซนวิชนั้นมาไว้ในมือ พร้อมกับยิ้มหวานส่งไปให้เขา “ทานเยอะๆนะ” ลูคัสตอบกลับ ก่อนจะหยิบอาหารขึ้นมาทานเช่นกัน ใบหน้าหล่อเหม่อมองไปยังท้องทะเลตรงหน้า ผ่านไปหลายนาที ยี่หวาชวนเขาคุยไปตามประสาคนที่กำลังอารมณ์ดี ในขณะที่ท้องฟ้าค่อยๆแปรเปลี่ยนสีเป็นมืดสนิท แต่โคมไฟที่ถูกวางไว้กลับยังคงสว่างไสว หลังจากรับประทานอาหารท